TBP Balochi

مھراونیں ھمبل ماسٹر اَلی بلوچ

نبشتہ کار: شیردل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

دل ءِ واھگ ھمیش اِنت کہ من لھتیں گالرد نبشتہ بہ کن آں، منی زانت اینکس نہ اِنت، من اینچوکیں نبشتہ کارے نہ آں، یک نبشتھے ءِ ھاتر ءَ سک باز وانگ ءُ زانگ لوٹ ایت،بَلے!! کدی کدی انچیں جاوراں گوں مردم دُچار کپ ایت، گڑا اَلم نبشتہ ءِ واستا لاچار بیت کہ ند ءَ چست بہ کنت ءُ وتی دل ءِ درداں کاگدے ءِ سر ءَ بِہ نبیس ایت ءُ دل ءِ لھڑیں پاھاراں درشان بہ کنت ، بلکیں دل ءِ درد کم بہ بنت، چوناھا وَ ھمے درد دل ءَ مانترگ ءَ اَنت.
اے وھد ءَ بلوچ راج ءَ راجی گلامی ءَ سک باز درد ءُ گم داتگ ءُ درھیں درداں بلوچ راج اوپار کنگ ءَ اِنت، گوں ھمے یکیں اُمیت ءَ بلوچ راج دلجم اِنت، کہ یکروچے راجی شھیدانی ھون رنگ کار اَنت،مئے زمین دلبند میتاپ بیت ،مئے بزّگیں راج گل ءُ شاداں بیت، شھیدانی دل ءِ ارمان سرجم بنت ءُ بلوچ وتن بلوچستان آزاد بیت…..

مرچی من یک انچیں جھدکارے ءِ بابت نبشتہ کنگ ءَ آں، بہ گندئے آئی کوھیں برداشت ءِ دیم ءَ منی وڑیں نبشتہ کارے ءِ گالاں ھچ بستار مہ بیت، وھدیکہ من دوھزار یازدہ ءَ گوں آئی دُچار کپت آں، ماں جاہ آھو ءِ جاجی شھر ءِ مڈل اسکول ءَ راجی گل بی این ایم ءِ تر ءُ تابے ءَ شُتگ اَت آں، گوں ماسٹراں گند ءُ نند بوت اَنت، گڑا ھمود ءَ ماسٹر اَلی بلوچ ءُ من پجاروکی بوت ایں، پد ءَ سنگتی روچ پہ روچ گیش بوان بوت، باز سرپد ءُ مھروانیں سنگتے اَت،ھروھد ءَ اگاں جاہ آھو ءِ بازار ءَ بزاں واجہ ءِ باگ ءَ بیاتکیں، گڑا اَلی ساھب “ الم ءَ منی کر ءَ اتکگ ءُ دیوان ئِے کرتگ اَت ءُ بیگاہ ءِ وھد ءَ جاہ آھو ءِ ھالکارانی بنجل(پریس کلب) کار گس ءَ شُتگ ءُ روتاک زُرتگ، پد ءَ گوں وتی ھمراھاں جاجی ءِ شھر ءَ وتی وانگجاہ ءَ شُتگ.
ھمے وھد ءَ روتاک توار ءَ راج دوستیں گلانی اھوال گیش چھاپ ءُ شنگ کنگ بوتگ ءَ اَت اَنت ءُ آجوئی ءِ جنز ءِ ھال گیش مان اَت اَنت، توک ءَ دگہ اسپیشل تاکے مان اَت جنگی داستاں سرکیل اَت، پہ آشوبی سنگت ءَ سوگاتے اَت ءُ راج دوست ءُ جھدکاریں سنگتاں پہ روتاک توار ءِ وانگ ءَ مراد ءُ واھگ اَت اَنت ءُ آئی راھچار ات اَنت کدی کیت ءُ دست ءَ کپ اِت ءُ بوان اَنت ئِے.

آ وھد ءَ ایدگہ روتاکانی وانگ ءَ را پہ راج دوستاں ھچ تام مان نیست اَت، پرچا کہ روتاک توار “ ءَ سرجمیں اھوال بلوچستان درگت ءَ اِت اَنت.
ھمے وڑ ءَ ماسٹر اَلی بلوچ ءِ نزدیکی چَہ ایدگہ ماسٹراں مُھکم تر ءَ ھست اَت اِنت، دوھزار دوازدہ ءَ رند جاور نَگیگ بوت اَنت،
ماسٹر اَلی وتی ھند ءُ دمگ ءَ شُت، منی گوں آئی تاں دیر ءَ ھال ءُ اھوال نہ بوت،پمیشکا جاہ آھو ءَ گوانکو ءِ آسراتی درست جاھاں نیست اَت اِنت ، بال جھاؤ (بُرزی ) اِلاکھاں لوپ ءَ جاھے نا جاہ ءَ کار کرتگ ءُ جھل جھاؤ ءِ دَمگ ایوک ءَ گوانکو پی ٹی سی ایل ءِ سسٹم ھست اَت، چَہ شھر ءَ دور ءُ دَر کار ئِے نہ کرتگ ءُ ھچ وڑیں دگہ آسراتی نہ بوتگ ـ

چَہ دومی مردماں یکے دومی یے ھال اھوال اوشکتگ اَنت، ھمے گوشتگ اِش، ماسٹر الی بلوچ لشکر بلوچستان ءِ سنگتے ءُ مشکئے دمگ ءَ ساڑی اِنت، مُھکمیں ءُ تمردیں سرمچارے ، ماں ماتکوھاں شپ ءُ جاہ ءُ روچ جاھے گوں سنگتاں ویل اِنت،

گڈی رند ءَ دوھزار نوزدہ ءَ انچو راھگوزی جاھے ءَ دُچار کپتاں سُبارگ ءَ کر ءَ ئِے شُت ءُ داشت آں، پد ءَ من ھمے گوشت” نوں مارا موکل بہ دے ما رو ایں”.
من ءَ ھمے گوشت ئِے” مرچی من شمارا روگ ءَ نیل آں، اگاں شما اَلمی روت اِت، گڑا شام بہ کن اِت پد ءَ بُرو اِت”.
گڑا ما نشت ءُ دیوان کت، جاہ آھو ءِ بابت ءَ سک باز گپّ ءُ تران کرت ، من چار ات تاں ماسٹر ساھب چَہ ساری ئیگ ءَ گیش مھروان بوتگ.
بَلے!! پنچ مولمان دوھزار بیست ءَ سھب ءِ ساھت شش بج ءَ من وتی گوانگو چست کت آں، کلوہ چار ات اَنت داں منی چم ھمے شومیں کلوہ ءَ چَہ درساں ساری کپت اَنت، من کلوہ وانت، ماسٹر الی بلوچ ءِ شھادت ءِ ھال اِنت، من چٹ پرشت ءُ ھلاس بوتاں،دمانے رند من دگہ شَرّیں زمہ داریں سنگتے ءَ را جست کت” اے درگت تو من ءَ سرپد بہ کن ….. چُشیں کلوھے اتکگ “….؟

گوشت ئِے “ھو ھمے گپّ راستے
دوشی ماں روکپتی بلوچستان ایران سراوان ءَ ماسٹراَلی بلوچ ءَ را استان ءِ داشتگیں کُشندہ ٹولی ءِ مردماں تیرگواری کتگ ءُ آ شھید بوتگ، اچ ما جُدا کنگ بوتگ ءُ وتی دائمی جاہ ءَ رپتگ ـ
من گوں ھمے جست ءَ چَہ دل ءَ گرمیں اوپارے کَش اِت ءُ سک بے تاھیر بوت آں،، انچو سرپد بوت آں کہ ما چَہ یک شَرّیں سنگتے ءَ زِبَھر بوتیں، بلوچ راج شَرّیں رھشونے ءَ چہ زبھر کنگ بوت.

سھرچکیں دروت شھید ماسٹر اَلی بلوچ ءَ ھوار بلوچستان ءِ درستیں شھیداناں …..
آزاد بلوچستان زندگ بات۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

چین ءُ امریکا ءِ بیالوجیکل جنگ ءُ پاکستان ءِ ناروائی

نبشتہ کار: سراج نور

دی بلوچستان پوسٹ

کرونا وائرس 2019 ءَ چہ چین ووھان ءَ درتکگیں وبا یے کہ چین ءِ تہ ءَ مزنیں کساسے ءَ مردم ئِے کشتگ ئِے ءُ بازنیں سانمند ئِے کتگ ءُ پد ءَ امریکہ ءَ مزنیں پنڈ ماں چین ءَ دیم دات ءُ وت ءَ را دنیا ءِ دیم ءَ انسانیت ءِ ھمدرد ئِے پیش دارگ ءِ جھد کت ئِے بلے انوں چہ چین ءَ گیش کرونا وائرسے اسر اٹلی ءُ امریکہ ءَ گیش انت، وھدے کہ چین ءَ گیش ات انت ، مسلماناں مزنیں کوکار جاک جت کہ چائنا ءِ مردم کچک ءُ پشی ور اَنت ءُ مسلمانی سر ءَ زلم زورکی نا انساپی ءُ ناروائی کن انت نوں ھدا ءَ گتگ انت ۔
پد ءَ ایران ءَ covid19 سر بوت، مسلماناں گشت کہ وائرس ءَ سونی گتگ انت بلے شیّا اِنا ءُ اے وائرس مارا نہ گیت بازیناں گشت کہ کرونا چہ کران ءَ درتگیں وبا یے ءُ ایوک ءَ پہ کاپر انت مسلماناں نہ گیت۔

اگاں ما چین ءَ بہ چار ایں گڑا چین ءَ را دیر انت کہ مسلمانی چک چینی کنگ ءَ انت پرچا پیسر ءَ مسلماناں گپ نہ جتگ پرچا کہ پاکستان ءُ چین ءِ میان ءَ مپاد ءُ پائدگ ءِ چراگ روک بوتگ ؟

اگاں آشوبی بلوچاں چین ءِ ھلاپ ءَ وتی زھرشانی ءُ جنگ کتگ چین ءَ بلوچ ءِ مڈی پل اِتگ ءُ بلوچ ءِ زبان گار کنگ ءِ جھد کتگ CEPC ءِ نام ءَ گوادر وتی دست ءَ کنگ ءُ گوادر ءِ بلوچ آبادی ءَ چہ گوادر ءَ کشگ کہ ماں نزیک ءُ گور ءِ ھند ءُ دمگاں وتی دست ءَ بہ کن اِیں، چوش کہ دشت، پسنی ،تربت ءُ آدگہ جاھاں وت ءَ را مھکم ءُ مھُر بکن ایں کِر ءُ کش ءِ دمگاں وتی Control ءَ بہ کن ایں گوادر ءِ بہ بھائیں ءُ گرمیں زر ءَ چہ بلوچ ءَ پچ بہ گر ایں۔

نوں کرونا ءَ وت ءَ انچو مھکم ءُ مھر انت کہ تیوگیں گیدی ءَ را گوں وتی زھریں کانٹانی شیکاں اڑینتگ ئِے ءُ دانکہ سئودی ارب ءَ وتی پادانی چیر ءَ کتگ ئِے کہ ھچ business نہ بیت ۔

ھدا گُش اِیت اگاں مُنڈ بے، کور بے، نندوک بے،وپسوک بے، ھرچ وڑ ءَ بے بس منی توسیپ ءُ ستا ءَ بہ کن بلے ھرام انت یک ملا یے ءَ کہ زھرشانی بہ کنت کہ ھج بند انت، ھنچو گندگ ءَ کیت گش ئے مولایاں ھم مزھب ءَ را ھم گوں راجکاری ءَ ھوار کتگ، دومی سئودی ھما ملک انت کہ پاکستان ءِ ھمرائی ءَ بلوچ ءَ را گوں وتی مسیت ءُ مستانی سر ءَ بے نام کنگ ءِ جھد ءَ کنگ ءَ انت بلوچ ھما راج انت کہ آئی ءَ را اربی ءُ چینی اردو وانینگ بیت بلے وتی جند ئے زبان وانینگ نہ بیت ھزار دروت ھما بلوچ زبان دوست، بلوچ شائر ، بلوچ نبشتہ کاراں کہ وتی زبان ءَ را دوست داشتگ اِش، وانگ ءُ نبشتہ کنگ ءَ اَنت ۔
سئودی ھما مرز انت کہ آئی ءِ را الاج ھچ نیست چوش کہ مزھب ءِ نام ءَ بلوچ ءَ را دارگ control کنگ ءُ بلوچ جھد ءَ را counter کنگ وت آئی ءِ راستیں دروشم ءَ را پدر کنت ۔
بلے کرونا وائرس ءِ چہ بستار؟ کرونا ءَ چہ گیش اپگانستان ءَ مردم کشگ ءُ جنگ بوتگ اَنت ءُ انگت جنگ بوگ ءَ انت اے زمہ وار ھم پاکستان ءُ سئودی ءِ پیمیں ڈیھ انت ،کرونا و 200000 ھزار مردم نہ کُشتگ یک وبا یے کرار دیگ بوتگ۔
ٰآیا دنیا ءِ چم بند انت کہ پاکستان ءَ 3000000 لک بنگالیانی نسل کُشی کرتگ ءُ انگت گیدی کور اِنت کہ پاکستان ءَ 50000 ھزار ءَ چہ گیش مردم بلوچستان ءَ گار ءُ بیگواہ کتگ ءُ ھزارں بلوچ کشتگ ھزاراں پیر ءُ کماش ورنا ءُ زالبول کیدی کتگ ءُ کشتگ اَنت،کرونا چہ گیش بلوچستان ءَ مردم کُشگ ءُ برے پٹ ءُ دگاں، برے نادراہ جاھاں لاشاں دور دیگ بوتگ ءُ آدگہ نادراھیانی آماچ انت ءُ مرگ ءَ انت ، اے ناروائی ءُ زُلم زوراکی چہ Covid 19 وبا ءَ کم انت۔۔؟
نوں کہ کرونا اتکگ ءُ مزن مزنیں کمپنی بند کنگ بوتگ انت ڈونلڈ ٹرمپ گش اِیت چائنیز وائرس انت ءُ چین گش اِیت امریکہ چین ءَ بد نام کنگ ءَ انت ءُ اے وائریس امریکہ ءِ یک بوجی یے ءَ گون بوتگ ءُ اے بدیں کار امریہ ءِ ھنرے ءُ یکے دومی ءَ را ایر جنگ ءُ جھل کنگ ءِ جھد ءَ انت دنیا ءِ کار ءُ بار جام ِانت مزن مزنیں کمپنی بند انت یک نیمگے سئودی ءِ تیل ءُ گیس دومی نیمگءَ امریکہ ءِ تجارت سر ءَ بدیں اسرے کپ اِیت ءُ دومی نیمگ ءَ چین ءِ ڈیزائن کتگیں i phone کمپنی ءُ دگہ مزنیں مزنیں کمپنی کہ سامان export کن انت اے گیدی ءِ کار ءُ بار ءِ سر ءَ مزنیں اسرے دور دنت اے تاوان ءِ سبب کرونا انت ھُدا بزانت biological وارے یا ھُدا چہ مردماں نہ وش اِنت ۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

وپاداریں ھمراہ

نبشتہ کار: سکی ساوڑ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

من مدام ھمے جیڑ آں کہ من وتی اے اُمر ءِ تہ ءَ چے کرتگ؟ من وتی زند ءِ سر ءَ چینچو رھم کرتگ؟ من پرچا وتی زند ءِ بستار نہ زانتگ؟ من پرچا نہ جیڑ اِتگ ءُ نہ جیڑگ ءِ سَوَب چے بوتگ؟
نوں من کمو سرپد بوتگ آں کہ نزوری ھمیش اِنت ناں من ءَ زانتکاریں ھمراھے بوتگ ءُ ناں من گوں کتاباں سنگتی کرتگ، کُل نزوریانی بن ھِشت ھمیش اِنت کہ چہ کتاباں گِستا بوتگ آں.

من وت ءَ گوں کتاباں بندوک بہ کرتیں گڑا مروچی چوش نہ بوتگ اِت آں پرچاکہ کتاب ھما سنگت اِنت کہ آئی ءِ تہ ءَ بگُز ءُ کینگ نیست، آ مدام تئی شری ءِ لوٹوک اِنت، آ کدی ترا راہ ءِ نیم ءَ نہ دروہ اِیت، آ مدام تئی تہ ءَ زانت ءُ سما( علم و شعور) ءَ ودی کنت.

کتاب ھما سنگت اِنت ترا مدام نمیران کنت، کتاب ھما ھمراہ اِنت ترا زندگ بوگ ءِ سکین ءَ دنت، کتاب ھما ھمبل اِنت ترا شرپ ءُ ازت بکشائیت، کتاب ھما سنگت اِنت مدام تئی رَدیں راھانی دیمگر بیت.

کتاب مھرستان ءِ دل اِنت، کتاب ھما آدینک اِنت کہ ترا شر ءُ گندگ ءَ پیشدار اِیت، من گْوش آں وش بھتیں انسان ھما اِنت کہ آئی ءِ ھمراہ کتاب اَنت، کتاب ھما سنگت اِنت کہ ترا کدی شگان ءُ بیتال نہ کنت.
وھدے کہ من گیش تکانسر بہ آں گڑا من نبشتہ کن آں یا کتاب وان آں دانکہ کمو بہ سھڑ آں، پرچاکہ من زان آں کہ اگاں درد ماروکے بہ بیت یا ارمان کنوکے بہ بیت گڑا آ منی رودپتر ءُ کتاب اَنت،انچوش کہ یک نادراھے ءِ واستا دَوا ءُ درمان انچوش الّمی گڑا من گْوش آں پہ انسان ءَ کتاب اوں انچوش الّمی اِنت.
من نہ گْوش آں کہ من کتاب وانوکے آں یا من پہ کتاب ءَ انچو ھودوکی آں، بلے من زان آں کہ کتاب ءِ تہ ءَ درمان مان.
اگاں کسے کتاب ءِ بستار ءَ بزانت گڑا آ زندگ بوگ ءِ بستار ءَ زانت، آ وتی چاگرد ءُ زمین ءِ بستار ءَ زانت، آ زانت کہ انسان ءُ انسانیت چی یے؟
وھدے کہ من وت ءَ چار آں داں من ھمے مار آں کہ من وتی اندر ءَ ھالیگیں درپے آں ءُ یک جونے آں گڑا منی چمانی واب روت ءُ ارس بے راھی شیپ گران بنت.
من وھدے وتی ناسرپدی ءُ وھد زوالی ءِ ترانگاں کپ آں گڑا دل گْوش اِیت زور ءِ پُر ءَ پریات ءُ زاری بہ کن، بلے ھمے ساھت ءَ وتی کَش ءُ گْوراں چک ترین آں داں دگہ کَس نیست کہ پہ من ارمانی بہ کنت ءُ من ءَ یک انسانے جوڑ بہ کنت یا من ءَ یک زندے ءِ باھوٹ بہ کنت، وھدے کہ من وتی ارساں وتی دِرتگیں آستوکاں پھک کن آں گڑا منی چم ماں نپاد ءِ کَش ءِ کتاباں کپ اَنت کہ منی نادراھی ءِ ھلاس کنگ ءُ منی جاندراھی ءِ واستا جھد کنگ ءَ اَنت ءُ منی درد ماروک اَنت، منی اوپار ءُ سک دیوک اَنت، منی ھمراھداری کنگ ءُ ارمانی ءَ جاڑی اَنت گڑا ھمے وھد ءَ چم روژنا بنت ءُ منی کُلیں بے چاڑی ءُ اندوہ بیگواہ بہ اَنت، من گڑا وتی کتاباں امباز کن آں دانکہ دل ءِ لھڑ جھل مہ بنت گڑا من چہ وتی امبازاں کتاباں آجو نہ کن آں، کتاب من ءَ باز لباسہ دے اَنت.
مروچی من جیڑ اِتگ اد ءَ کس مدامی ئیں ھمراہ نہ اِنت ءُ ھرکس وتی متلب ءِ یار اِنت، وھدے کہ کار اِش شر بنت گڑا لگتے پُشت ءَ جَن اَنت ءُ رھادگ بنت، بس ھمے گپ ءَ گْوش اَنت” تو کے ئے ءُ تئی بستار”؟
چوناھا مردم ھمے گْوش اَنت وھدے کہ مردم درد مہ گند اِیت گڑا وشھالی دیست نہ کنت یا وتی زند ءِ ارزشت ءُ بستار ءَ زانت نہ کنت یا وتی بے مکسدیں یارانی دو دل ءُ پوستی ءَ نہ زانت.

منی ھمبلاں اگاں شما زندگ بوگ لوٹ اِت یا مھروانیں سنگتے ءِ شوھازگ لوٹ اِت گڑا آ سنگت کتاب اِنت کہ نزیکی ئِے بہ کن اِت، اللہ مہ کنت چو مہ بیت کہ رند ءَ پشومان ءُ وھد زوالی ءِ ارجان بہ بہ اِت.

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

چین ءُ دنیا ءِ سر ءَ ھزاب

شاہ جان بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

دنیا ءِ زوراوریں ملکاں چہ یکیں چین انت ٹیکنالوجی دنیا ءَ چین ءَ امریکہ ءُ دگہ ملک پُشت گیتک اَنت اشی ءِ مستریں سبوت گوستگیں بیست سالے تہ ءَ چین ءِ ٹیکنالوجی پِڑ ءَ دیم روی اِنت،بلے انسانی نادراھی ءِ پِڑ ءَ اوں چین ءِ نام دنیا ءِ مزنیں ادارھانی داکتر ءُ سائنسدانانی ھمروچی باوست ءَ چہ جِتا نہ انت، اِشی سوب اِیش انت کہ گوستگیں 8 سال تہ ءَ چین دومی برے دنیا ءِ جان سلامتی واستا مزنیں بیھارے زانگ بیت۔

2013 ءَ کہ چین ءِ تہ ءَ سارس نامی وائرسے ءَ سرکش اِت دنیا ءِ بازیں ملک تُرس آماچ کُت انت، اد ءَ اے گپ مارگی انت کہ پہ وانگ یا کہ اِشکنگ ءَ اے چُشیں مزنیں جیڑھاں ھوار نہ انت بلے اگاں ھیرت بچار ئے ھستیں نادراھیانی واستا دَوا ءُ درمان ھست ءُ یا پیداک کنگ بیّگ ءَ انت بلے ھما نادراھی کہ انسان ءَ تاریک ءَ ندیستگ نہ اشکُتگ آ نادراھیانی آماچ بیّگ بزاں مرگ ءَ گوں دیم پہ دیمی اِنت ءُ چین انسانی تاریک ءَ اولی ملک انت کہ 8 سال تہ ءَ دُومی رند انت چین دنیا ءِ توامیں انسانی زندگیاں تُرس ءُ مرگے دیمپان کنگ ءَ انت۔

ما ءُ شُماں دُرست زان ایں ءُ انٹرنیٹ ءِ مِنت ءَ دیستگ کہ چینی مھلونک ھرچ وڑیں جناور ءُ بالی ءُ زمینی کڑک وار انت،بلے یک گپے ماں نزان اِیں آ اِیش انت کہ پرچا چین ءِ سرکار ھمے بازاراں بند نہ کنت کہ اود ءِ جناور ءُ لیلوک کڑک بھا بیت؟

یک سوب ءِ اِیش انت کہ چینی درمان کہ پہ مردے آدم ءِ سِکس نِزوری واستا جوڑ کنگ بیت اشی ءَ دنیا ءَ تہ ءَ یک باز مزنیں لوٹ انت کہ چہ ھمے کاروباراں چینی سرکار کرّباں ڈالر کلدار ھپتگے کمائین ایت، چُشیں کاروبار ءُ بازارانی سر ءَ بازیں بندش چین ءَ جت نہ کنت کہ اے کاروبار ءَ چہ چین ءِ روزگاری (طبقہ) ءُ ھمروچی ھّمال ءُ دیاڑی والا سانمند بیت، بلے اگاں چین ءِ سرکار وتی آبادی ءِ یک مزنیں بارے ءِ روزگار دیّگ ءَ آزاد انت ءُ چہ ھمے مھلونک ءَ کّرباں کلدار اوں گیپت پرچا آئی سر ءَ زوراکی بہ کنت ءُ زوراکیں کانون جوڑ بہ کنت؟

دومی نیمگ ءَ دنیا اوں لاچار انت کہ چے پیم چین ءَ مکن بکنت ؟ چین میان استمان (یونائٹڈ نیشن) ءِ چارٹر ءِ باسک انت ءُ یونائٹڈ نیشن ءِ سکیورٹی کونسل ءِ باسک انت ءُ کمیونسٹ نظریہ “کِسہ” ءِ یک مزنیں ءُ تاکتوریں مّنوک انت،بلے گوستگیں چار ماھانی تہ ءَ دنیا ءِ تاکتوریں ءُ ایمنی زندگی کنوکیں ملکانی سیاسی،سائنسی ءُ چاگردی زانتکار ءُ سرکاری وزیر ءُ گزیر ھمے گپ ءَ جیڑگ ءَ انت کہ داں کّد یورپ ءُ دنیا ءِ دگہ کُنڈے ءَ ھکومت وتی مھلونک ءَ پہ چُشیں نادراھیانی تُرس ءُ مرگ ءِ دیمپان کن انت؟

بلے اے بری بیت کنت کہ دنیا ءِ ایمن ءُ آسودگ دوستیں ملک ءُ نیشنلسٹ، لبرل ءُ سیکولر کِسہ ءِ منوک چین ءِ ھلاپ ءَ دنیائی رسانکدار (عالمی میڈیا)ءِ تہ ءَ یونائٹڈ نیشن ءَ زور بہ دے انت کہ گام بزور ایت ءُ دنیائی مارکیٹ تہ ءَ چینی ایکسپورٹ مارکیٹ سر ءَ بندش بہ جنت کہ امریکہ اشی ھلاپ ءَ پیسر ءَ گام چِست کُتگ اگاں چُشیں سیاسی گامے زورگ بیت بزاں کہ اے کتھہ ءِ تہ ءَ بدلیانی سال دیر نہ انت ءُ پہ بلوچ راج ءَ یک مزنیں سیاسی درے پچ بیت.

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

گدار | زندان
اولی بھر

نبشتہ کار:  کوبرا بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

کوٹی ءِ پرائی ءُ دراجی سے ءُ نیم پُٹ ءَ چہ دراج نہ اِنت من ھر روچ دُوا کناں کہ اے من ءَ یک ھنچیں کوٹی یے ءِ تہ ءَ جاگہ بِہ دے اَنت کہ ھود ءَ پاد پہ الکّاپی تَچّک بہ بنت ،اے کوٹی ءِ تہ ءَ ناں مردم نشت کنت ءُ ناں اُوشتات، نیکہ پہ شّری وپسگ بیت،پد ءَ واب ءِ گوما ھور پیشاپ ءِ ھم جاگہ ھمیش اِنت ،ھو یکے مزنیں پیشاپ ءِ واستا روچے یک گَشتے ءَ مردم ءَ ڈن ءَ بر اَنت بلے چمّاں سیاھیں پُچکے بند اَنت ءُ نوں در ئِے کن اَنت،کسانیں پیشاپ ھمد ءَ کنگی اِنت اے گونڈکیں کوٹی بو ھم کنت بلے مردم نوں آدت بوتگ اَنت ،بزاں جاگہ ھچ پیم ءَ نیست اِنت من ھر وھد ءَ کہ وپساں گُڑا کُونڈکانی ءَ وپساں.

اے آوار جنوکیں لونڈو سر ءَ واب ءَ وَ نیل اَنت بلے انوں پہ زِرد ءِ سھڑینگ ءَ برے برے چماں مُچ کناں.

آوار جَنَگ ءِ اولی روچ ءَ لُونڈسراں من ءَ یک بلاھیں پراھیں کوٹی یے ءِ تہ ءَ چَگل اِش دات، دگہ ھردیں انونیں سے پُٹی کوٹی ءَ من گوں آ بلاھیں زندان ءَ کَچ ءُ کیاس پہ کناں گُڑا نادلجّمیءَ من ایشر ءَ شرتر نبشتہ کناں،چی ءَ کہ آ کوٹی بِلّے کہ مَزن ءُ پراہ اَت،بلے ھود ءَ تھنا مردم ءَ اوشتات کُرت ءُ

واب ءَ انگت ءَ نیل اَنت بلے ھود ءَ نوکسر ءَ من ءَ یاد بیت تانکہ ھژدہ روچ ءَ من ءَ واب ءَ اِش نیشت، آ پراھیں زندان ءَ چہ دوزہ ءَ گنتِر اَت، ھر بلوچ ءَ کہ آ زندان ءِ تہ ءَ یک رُژنے یا بْرمشے دِستگ اَت بزاں آئی ءَ را واجہ ھُدا ءَ گیبی تاکتے داتگ.

کوٹی ءِ چَپ ءُ چاگِرد سیاھیں رنگ ءَ گوں رنگ کُرتگ اَت، اے یک ءَ بیگواھیں مَردمانی جاگہ نہ اَت بلکیں گوتگ ، مُشک ، چِرت ءُ موکوُ ءُ باریں دگہ چیکس لُولکانی گِس ءُ جاگہ اَت ،بلے مئے ءُ لُولکانی توک ءَ یک پرکے ھمے بوتگ کہ ما ھر ساھت ءَ گریتگ ، واہ ءُ زار جتگ ءُ آیاں مارا سیل کُرتگ، اے تھاریں کوٹی ءِ چَپ ءُ چاگِرد ءَ وڑ وڑیں اوزار پہ ازاب دیگ ءِ واستا درنجِتگ اِت اَنت، سیاہ رنگیں دیوالانی سر ءَ شش جاہ ءَ ھنتکڑی ءِ پیمیں آھین ٹَنگ اِتگ اِت اَنت، منی جند ءِ بُرزی مہ بیت مہ بیت پَنچ پُٹ بیت ءُ اے آھیں ءِ ھنتکڑی اَچمنی سر ءَ چہ یک پُٹے ءَ بُرز گوں دیوال ءَ سِمِٹ کُرتگ اِت اَنت پمیشکا ھردیں من رَد مہ باں گُڑا اے ھنتکڑی کساس ششَ پُٹ بُرز اَنت، آ کوٹی ھر وھد ءَ من یات ءَ کپ آں جان ءِ پُٹ پاد کا اَنت ءُ لَرزگیے گِیت، چی ءَ کہ اے  ھونواراں داں ھژدہ روچ ءَ من ءَ ھمد ءَ ھنتکڑی جتگ اَت ءُ دراھتگ ءُ واب ءَ نیشتگ اَت، یکے نِشت ءُ دومی پاک آھت۔

ھرکسَ کہ جُست ءُ پُرس ءَ اھت گڑا چہ دیوال ءِ ٹَنگِتگیں اوزار ئِے الّم زُرت ،من چِیکس پہ راستی اِیشانی جُستانی پَسو بہ داتیںناں بلے اَنگت ھزاب دیگ برجم اَت۔

اے جُست ءُ پُرس کنوک زالماں الّٰلہ کسی کُچک ءَ اِیشانی کِر ءَ مہ بارت اے چہ گُرک ،نھار ءُ رستراں گندتِر اَنت،اِیشانی گور ءَ بزگی نیست چہ راج ءَ اے ھونوار پنجُکاں بزاں پنجاپیاں یانکہ بلوچانی تب ءَ بُگُشاں چوشکہ من ساریتر ءَ گُشت لونڈ سراں ھر دو ساھت ءَ پد منی سر ءَ اوشتوکیں گاٹ بدل بنت،چریشاں لھتیں چہ ڈپٹی ءَ اَنچو بیزار اِنت کہ گوں پُتِرگ ءَ وتی لَٹ ءُ چوپ ءَ کنت ءُ دَمُکی دنت کہ ھردیں وپت ئے گُڑا پد ءَ ترا من لَٹ دیاں.

چوُناھا درایگ ءِ وھد ءَ ھم جَن اَنت بلے ھمے ساھت ءَ کہ اے کُرسی ءِ سر ءَ آرام کن اَنت گُڑا من ءَ ھم کمُکے موہ رس اتگ کہ چماں بند بہ کناں ،بلے انکس لَٹ ءَ پد واب کُجا کیت.

من ھر وھد ءَ ھمے چہ الّٰلہ دوا لوٹ اِتگ کہ درستیں گاَٹ ھمے وڑیں بہ بنت باریں الّٰلہ ءَ منی اُشکُتگ اَنت کہ ناں چوشکہ دُرستیں گاَٹ اے پیمیں گاَٹ نہ اَت اَنت بَس لھتیں درچِتگیں گاَٹ اِت اَنت آرام کُرت بلے ایدگہ کہ آھت اَنت تانکہ شری ءَ منی جِسم کاڑ کاڑ اِش نہ کُرت دِر نیاتک اَنت چوناھا اے گاٹانی یک ءَ زمواری ھمیش اَت کہ من ءَ واب ءَ میل اَنت، بلے چَریشی ایدگہ ھرچ سزا ایشاں دات کُرت ھما سزا ءُ ازاب کہ اِیشانی مَستراں دات اَنت آ سزا ءُ جزا چہ گُماں ڈن اِت اَنت، ماس ءُ گُھاراں سِلیں دُژمان اِش دات، برے گُش اِش کہ ما تئی ھاندان ءِ دُراھیں مَردم کُشتگ اَنت ءُ یک ٹوھیں گارے ءِ تہ ءَ کَنڈ کُرتگ اَنت ءُ برے گُش اِش کہ ما آواناں دزگیر کُرتگ ءُ ھَرکس گوں آیاں بدکاری کنگ ءَ اَنت،بلے من بید ء چہ کُوکار ءُ گریوگ ءَ دگہ ھِچ کُرت نہ کرت، چہ جِسم ءِ سزا ءَ ابید اے پنجک مردم ءَ دماگی ٹارچر سک باز کن اَنت من باز بر ءَ وت ءَ را گوں اُرتی ءَ چار ءُ ٹپاس کُرتگ ءُ پد ءَ وت ءَ را وت جُست کُرتگ کہ من گَنوک نیاں..؟؟

چی ءَ کہ ھژدہ ھژدہ روچ بے وابی وڑ وڑیں سزا ءُ جزا ، باریں چنکس جُست ءُ پُرس ءَ پد مردم گنوک مہ بیت اِنت کہ بیت،پدا ھمے لونڈسر انگت ءَ گُش اَنت کہ شُما بلوچ درس کاپر اِت۔ ؟

من گُشاں اے پیمیں مُسلمان ءَ چہ کاپریں بلوچ ھزار رند ءَ شَر تِر اِنت، انوں اے لونڈسر ازاب وَ ھَر روچ دے اَنت بلے ھما روچ ءَ کہ میریں بلوچ سَرمچار ایشانی سر ءَ اُرش کن اَنت گُڑا بزاں اے وتی دراھیں زھراں مئے سر ءَ کَش اَنت ءُ آ ساھت ءَ بید ء چہ مَرگ ءَ دگہ ھِچ چیز چّمانی دیم ءَ ودی نہ بیت، آ روچ ءَ ھَرکس کہ پُتر اِیت یک نہ یک سزاھے زلور دنت۔

ھَر کُجام بلوچ ءَ کہ اے سیاھیں زندان دِستگ بزاں آئی ءَ وتی زندگ بوگ ءِ اُمیت کُشتگ ءُ ھلاس کرتگ.

روان اِنت

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

  سیاھیں روچ ءُ وبا

نبشتہ : گلزمان بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مرچیگیں روچ بزاں 27 مولمان بے ھیال کنگی روچے نہ اِنت ، اے ھما روچ اِنت کہ بلوچ ءِ زندمان ءِ تھارونکی ءِ روچ زانگ بیت ، ھپتاد ءُ دو سال ءَ پیش 27/3/1948 ءَ بلوچستان ءِ سر ءَ زورانسری کبزہ کنگ بوت ءُ بلوچ ءِ سر زمین دری کومانی لگت مال بوت ، مرچی کل بلوچ اے روچ ءَ پہ وت یک سیاھیں روچے سر پد بیت ۔

وھدے بلوچ ءِ سر زمین زورانسری کبزہ کنگ بوت ، گڑا بلوچ ءِ نرمزاریں پسگاں آئی ءِ ھلاپ ءَ توپگ چست کت ءُ کوھاں سری بوت اَنت بلوچ ءِ رکینگ ءِ جھد ءَ سر ءُ چیر بوت اَنت ، بلے پاکستان ءَ اے جھد ءِ ایر گیج کنگ ءِ واستا ھزاراں پندل ساز اِت ءُ برے پاکستان ءَ ھنرے کت ءُ برے کرآن ءِ سوگند وارت بلوچ ءِ پسگ رد دات اَنت چہ کوہ ءَ ایرگیتک اَنت ءُ دزگیر کت اَنت، پد ءَ پاھو دات اَنت ءُ جھد ایر موش کنگ ءِ جھد کت ، بلے بلوچ ءِ پسگاں جنگ دیم ءَ بران کت ، مرچیگیں دور ءِ تہ ءَ سرجمیں بلوچستان ءِ تہ ءَ جنگ شنگ ءُ تالان بوت ءُ مرچی ھر بلوچ یاگی اِنت پہ وتی سر زمین ءِ رکینگ ءَ ، مرچی بلوچ ءِ گپ سرجمیں دنیا ءَ سر بوان انت ۔

مرچی پاکستان ءِ زلم دنیا ءِ دیم ءَ شریں رنگے ءَ پدر بوان اَنت ، پاکستان ءَ ھزاراں بلوچ گار ءُ بیگواہ کتگ ءُ ھزاراں لوگ سوتکگ اَنت انگت زلم ءُ زوراکیاں گیش کنان اِنت ۔

مرچی کہ دنیا ءِ تہ ءَ یک بلاھیں وبا یے کپتگ سرجمیں دنیا پریشان اِنت ، بلے پاکستان انگت ھم بلوچ ءِ پسگاں چست کنگ ءُ گار ءُ بیگواہ کنان اِنت ، یک نیمگے بلوچ ءِ پسگ شد ءَ مرگ ءَ اَنت ءُ یک نیمگے یک مزنیں وبا یے کپتگ کہ بیت کنت ھمیشی ءِ نیمون ءَ پاکستان سوب بہ کنت دگہ ھزاراں بلوچ ءِ چک چینی ءَ بہ کنت ، پرچا کہ پاکستان انچیں روچ لوٹ اِیت ، ما گوں کل انسان دوستیں گلاں گوں دزبندی کن ایں کہ پاکستان ءَ چہ اے رنگیں کاراں مکن بہ کن اَنت ءُ بلوچ ءِ چک چینی ءَ ھلاس بہ کنت،

دومی گپ ایش اِنت کہ ھر بلوچ وتی ھیالداری ءَ ءُ ھپازت ءَ وت بہ کنت کہ اے پاکستان ءَ چشیں سوب مہ دنت ، اے بیماری ءِ بنکی رکینگ ءِ کار کہ ھست اَنت آیاں الم بہ پھم اِیت ءُ بہ کنت، داں اے وبا بلوچ ءِ سر زمین ءَ شنگ ءُ تالان مہ بیت کہ ناں بلوچستان شریں تبیب ناں شریں تراھجاھے ھست ، آ شد لاپے ءُ دگہ ھزاراں ویل ھست اَنت ، شد لاپی ءُ تنگ دستی گوں بلوچ ءَ مدام ھمراہ اَنت۔ ھدا اِنت کہ اے وبا بلوچ ءِ سر زمین میایات ، سرجمیں دنیا ھدا ایشی ءَ وت ھلاس کنات ءُ بلوچستان آجو بات۔
انچش بات۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بیست ءُ ھپت مولمان

نبشتانک: بابا جی آر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مرچی من ءُ منی کستریں گھار ماوش لوگ ءِ دیم ءَ نشتگ اِت ایں ءُ مولم سک ساچان اَت ءُ ماھو سک تکانسر اَت چے ءَ کہ اے روچ مارا گلامی ءِ یاتاں پِرینگ ءَ اَت چے ءَ کہ رمس بیست ءُ ھپت مولمان اَت ءُ من ءَ منی گھار وڑ وڑیں جست ءَ اَت ءُ جُست ماں جُست ءِ تہ ءَ من ءَ جُست ئِے کت” لالا نوکیں ھالے بازار ءَ شنگ اِنت تو سرپد ئے؟

من ھیران بوت آں ءُ پسو دات”اناں منی گھار من سرپد نہ آں چونیں ھالے”؟

گھارُک ءَ پسو دات” ھبر چَہ تو چیر نہ اِنت من مردمانی دپ ءَ اِشکتگ مروچیگیں روچ سیاھیں روچ ءِ بستار ءَ زانگ بیت”.
من پد ءَ جُست کت” منی گُڈّل روچ تنیگ ءَ سیاہ بیت”؟
ماوش ءَ کندگے جت ءُ پسو ئِے دات” تو لالا وَ وت ءَ انچو ناسرپد مہ کن، ھو لالا ما گلام ایں ءُ بیست ءُ ھپت مولمان ءُ نوزدہ سد ءُ چِل ءُ ھشت ءَ ما گلام کنگ بیتگ ایں پمیشکا اے روچ ءَ سیاھیں روچ گْوش اَنت”.
من گْوشت”ھو منی گڈل ما سک لگتمال کنگ بوتگ ایں ءُ مئے واستا ھر روچ سیاھیں روچ اَنت”.
ماوش ءَ پد ءَ جُستے ایر کت”لالا من سیاھیں گُد گْور ءَ بہ کناں ءُ وتی پیشانی ءَ سیاھیں پُچے بہ بند آں”؟؟
من پسو دات” منی گڈل پہ ساھیں گُد ءُ سیاھیں پچے ءِ پیشانی ءَ بندگ ءَ بلوچ ڈیھ آجو نہ بیت بلکیں پچ ءَ بگیر تو بازار ءِ مردماں گوں تپاکی ءُ ھمراھداری ءِ گپاں بنا کن گڑا مئے سیاھیں روچ ھلاس بنت”۔

ماوش یک برے ملور بوت ءُ پد ءَ جُست ئِے کت” لالا من ءَ اِلم ءُ زانت نیست ءُ من نہ زان آں دیوان ءَ چوں گپ ءُ ھبر بہ کن آں،من چوں راجی کلوہ ءَ گِس پہ گِس سر بہ کن آں”؟

من پسو دات” گڈل ما بنکی شپانک ءُ شْوانگیں مئے سرجمیں راج ءِ تہ ءَ تالیم نیست ءُ تو وھدے دیوان ءَ نندے گڑا چوں شپانکاں سر جناں مہ بو”.

آئی ءَ وتی سریگ شر کت ءُ پد ءَ جُست ئِے کت”لالامن کہ ھبر نہ زان آں چوں وتی راج ءَ راستی ءِ سکین ءَ بہ دیاں”؟؟
من پسو دات” ماوش مئے راج واکی بے تالیم اِنت بلے مئے راج ءِ تہ ءَ اُوپار باز اِنت چے ءَ کہ گلامی ءَ چَہ مستریں چیز نیست ما ھمے اُوپار کتگ گڑا من تو ھر دیم ءَ سر جن آں بہ بہ ایں مئے ھبراں الم گوش دار اَنت ءُ مارا شپانک چو شپانکانی وڑ ءَ

دوست دارگ لوٹ اَنت ءُ دھکان چو دھکاناں سمبالگ لوٹ اَنت”.
ماوش”لالا تو اول ءَ تپاکی ءِ گپ ءَ اِت ئے پرچا گپ یلو کت”؟
من “منی گڈل بلوچ بن ءَ وت تپاکیں راجے بیتگ ءُ گلامی ءَ پد پرشت ءُ پروش ءِ آماچ اِنت وھدے ما پد ءَ چِن ءُ لانچ بہ کن ایں گڑا مئے گلامی ءِ سانکل پد ءَ سِد اَنت ءُ نوکیں زمانگ ءِ درستی آسراتی مارا رس اَنت”.
گوں ھمے گپاں ماوش تھتالانی تہ ءَ گار بوت ءُ ساچانیں مولم ءَ کش ءُ گْور سیاہ ءُ تھار کت اَنت چشیں ھچ ھیال ءَ نہ اَت کہ شپ تھاری ءَ مانپوش اتگ بس جست ماں جست ءِ چک ءَ داتگ اِت ئِے ءُ سرزمین ءِ ھیالاں گوں انچو گار اِنت کہ ھچ سما نیست اَت ئِے کہ چے بہ کن آں، بس جست کنان اَت ءُ اَئے بیست ءُ ھپت بیست ءُ ھپت کناں اَت بس ھمیشی ءَ گوں من دیست منی گھارک ءِ ارس ماں انارکاں لونجان اَنت ءُ بے تاھیری ءَ گوں زمین ءَ دلموش اِنت…!!

شالا پد ءَ دوبر وشھالی ءِ روچ بیایات اَنت ءُ گلامی ءِ زمزیزیل سر گڈ بات اَنت ءُ بلوچ سر زمین میزراں بات، ھمے وھد ءَ ماوش چہ منی کرّ ءَ پاد اتک ءُ وتی دزگھارانی لوگانی نیمگ ءَ رھادگ بوت.

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

باتن

نبشتہ کار: عارف ھمبل

دی بلوچستان پوسٹ

لالو ءِ پِت منی سیاد نہ اِنت، منی همساهگ هم نہ انت ءُ منی میتگ ءِ مردمے هم نہ انت بلے نزان آں چی ءَ هر جاگہ منی دُمب ءَ گون انت، بس یک هبرے کنت کہ وانگ چماں پچ کنت، وانگ چہ ترا گلامی ءَ رکین ایت ،وانگ زند ءِ چراگ انت دگہ انگت باز گپ کنت، بلے من همے گپاں چو تُن ءِ وڑ ءَ یاد کن آں، بلے پد ءَ من جیڑ آں کہ وانگ وت چی یے؟ وانگ کجام وڑ ءَ چماں پچ کنت؟ وانگ چوں گلامی ءَ چہ رکین ایت؟ زند ءِ چراگ ءُ وانگ؟ گُڑا من یک زنڈیں هیالے ءَ کپ آں کہ وانگ وت گلام انت گڑا چہ گلامی ءَ چوں رکین ایت ؟ من چم ء وت گندگ ءَ آں کہ وانندهیں مردم کور اَنت، اد ءَ چوں چماں پچ کنت؟اگاں چماں شانک بدے ئے گڑا سک باز چیز گندگ ءَ کیت، همے وانگ ءَ مردمانی چم کور کتگ انت، کس نہ گند ایت، هرام بات هچ نہ گند ایت اگاں یکے بہ گند ایت گڑا پکا چپَّی ءَ گند ایت ءُ پد ءَ مستریں گپ ایش انت وانگ ءَ پد مردمانی مارشت چٹ گار بنت یا گار کنگ بنت، همے مارشت ءِ گار بوگ ءَ هر انسان ءِ زند ءِ چراگ مرتگ یا گیمرتگ….

هیر منی باتن ءَ انگت باز جست ودی بوگ ءَ اَت بلے من باتن کمو ھاموشی ءِ نیمگ ءَ تیلانک دات ءُ پہ وانگ ءَ وتی لانک بست،من سُکرات ءِ کتاب ءِ دست ءَ کت من نام نہ چار اِت پُشتی نیمگ ءَ منی چم کپت کہ نبشتہ ات ،،سُکرات زانت ءِ پِت گُشگ بیت،، من کتاب اِیر کت ءُ پد ءَ جُستانی زِر ءَ گار بوت آں کہ سُکرات زانت ءِ پت پرچا گُشگ بیت ؟ سُکرات ءَ چے زانتگ ءُ پرچا زانتگ؟ سُکرات ءَ کجا ونتگ ….؟سُکرات سُکرات سُکرات……

یک برے پد ءَ من باتن هاموش کت ءُ الماری ءِ توک ءَ دگہ یک کتابے در کت ،،سو عظیم لوگ،، من پیسر ءَ هٹلر ءِ زند ونت کہ انسانیت ءِ کُشوک گُشگ بیت ،من هٹلر ءِ سر ءَ هچ نہ جیڑ ات پرچاکہ من زان آں کہ انسانیت انگت هٹلرانی باهوٹ اِنت، رند ءَ من ڈیکارٹ ءِ زند چمشانک دات ءُ گُڈ سر ءَ من Humphry Davy ءِ زند ونت کہ آئی Lightbulb جوڑ کتگ، همائی ءِ وجہ ءَ مرچی درست دگنیا رژنا انت گڑا نی من کمو وانگ ءِ نیمگ ءَ وت ءَ سُرینگ بندات کت بلے پد ءَ منی باتن ءَ نیمون کت ءُ گُشت “آ مردماں کہ جاگہ درست دنیا رژنا کتگ ءُ آ جاگہ ونتگ، آ جاگہ ءِ وانگ گلام نہ بوتگ، وانگ گوں زمزیلاں بند نہ بوتگ ، آ جاگہ ءَ مارشت کُشگ نہ بوتگ انت بلکیں زندگ کنگ بوتگ انت آ جاگہ ءَ اے گوشگ نہ بوتگ کہ ترا……….؟

پد ءَ باتن هاموش کت ءُ اے کتاب هوں چگل دات،

نی وتی کپتگیں کاپی ءِ تاک لیٹ اینت اَنت کہ فزکس ءِ لیکچر ءِ منی چماں کپت ،Columb,s Law,,ءُ پد ءَ گُڈسر ءَ نبشتہ اَت Litrature is Mirror Of Life,,,، پد ءَ آ دگہ نیمگ ءَ ریاضی ءِ جست ات کہ من پسو کشتگ ات اَنت……….

نزان آں چی ءَ هما وهد ءَ باتن واب کپت ءُ هچ جست ئِے هوں نہ کت ،هما انت کہ واب انت، برے برے کہ سما کنت ءُ بس یک هبرے کنت ،،واب سک وش انت.

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

سنج بستگیں واب
براہوئی لوز شون

ھلیل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

بیگاہ ءِ وھد اَت۔ نوشکی ءِ اوتان ءِ ریک ءَ چہ کَچّ ءُ کساس ءَ گیش مردُم اتکگ اَت۔ انچو سما بوّگ ءَ اَت کہ گْونڈیں ھَئید ءِ سیمی روچ اِنت۔ ھر نیمگ ءَ چمّاں شانک دَئے آں دو ءُ چار ءِ ٹولی ءَ مردُم نشتگ اَنت۔ یک روچے پیسر ھَور ءَ گْوارتگ اَت۔ اوتان ءِ نْدارگ سکّ ڈولدار اَت۔

من ءُ منی سنگت بھروز ھم اوتان ءِ ریک ءَ اَتکگ ءُ یک کُنڈے ءَ نِشتگ اِت ایں۔ مئے دیوان گرم اَت جِتا جتائیں بُنگپانی سرا گپّ ءُ تْران کنگ ات ایں۔ تْرنداپ ءِ بوتلے مئے دیم ءَ ایر اَت۔ ما گُرّک ءُ تْرنداپ ورگ ءَ ات ایں۔ روچ شام کپان اَت ءُ مئے بُنگپ لبزانک ءِ سرا اَتک ءُ اوشتات۔

“ھالاں بدئے مرچاں تئی براہوئی افسانہ انی بلوچی رجانک پیداک نہ اَنت؟”
بھروز ءَ جُست کُت

“یار! براہوئی ءِ شوکیں نکان منی دیم ءَ کپگ ءَ نہ اِنت کہ رجانک اِش بہ کن آں۔ غمخوار حیات ءِ کتابے منا دست کپتگ بَلے سکّیں گْرانیں لبز کارمرز کَنت پمشکا من رجانک کُت اِش نہ کناں۔” من یکپارگی درّائینت۔

پدا بلوچی ءُ براہوئی ءِ لبزانک ءِ سرا ما داں دیر باوست کُت۔ روچ سَجّو ایر بُکّ اِت ءُ تہار کَپگ ءَ اَت۔ نوشکی بازار ءِ بتّی یک یک ءَ مِرمرانک بوھان اِت اَنت۔

ھمے وھد ءَ بھروز ءَ گْوشت: “شپ تہار بوّگ ءَ اِنت رویں لوگ ءَ؟” من ءُ بھروز پاد اتکیں سَیکل ءَ سوار بوتیں ءُ بازار ءِ نیمگ ءَ رھادگ بوتیں۔ ما دنیگت ءَ چہ ریک ءَ در نہ کپتگ اِت ایں کہ منی چم غمخوار حیات ءِ سرا کَپت اَنت۔ غمخوار ءُ عابدی ھم ریک ءِ یک جُمپ یے ءِ سرا نشتگ اِت اَنت۔

“ھمِد ءَ بدار ئِے، غمخوار حیات ءُ عابدی نشتگ اَنت۔” من گْوشت

بھروز ءَ سَیکل داشت۔ من ایر کَپت آں۔ غمخوار حیات ءِ نیمگ ءَ شُت آں۔ سلام ءُ دْرھبات ءَ پد من وتی پجّار کُت: “من ھلیل بلوچ، بلوچی لبزانک ءِ رجانکارے آں۔”

“بہ نِند سنگت۔” غمخوار حیات ءَ گْوشت

من ءُ بھروز نِشت ایں۔ گُڑا لبزانک ءِ سرا ما گَپّ ءُ تْران بندات کُت۔ من گْوشت: “واجہ! من تئی لھتیں آزمانک بلوچی ءِ تہا رجانک کُتگ۔۔۔ باریں تئی دیم ءَ گْوستگ اَنت نا؟”

“ھَو منی دیم ءَ گْوستگ اَنت۔ بلے بازیں جاگہہ ءَ تو لبزانی مانا بدل کُتگ اَنت۔” غمخوار حیات ءَ گْوشت

“جی واجہ! تئی بازیں لبزے من نہ پھم اِتگ پمشکا رد بوتگ اَنت۔ براہوئی ءِ لبز بلد ھم منی دیم ءَ نہ گْوستگ کہ من زگریں لبزانی مانا آں در بہ گیج آں۔”

تاں دیر ما نِشت ایں براہوئی لبزانک ءِ سرا گپّ ءُ تْران کُت، پدا عابدی ءِ شاھِری ءِ سرا اَتک ایں۔

مئے دیوان گَرم اَت کہ اَشا ءِ بانگ بُوت گُڑا ما پاد اَتکیں۔ موکل کُت۔ غمخوار حیات ءُ عابدی وتی وڑا شُت اَنت ءُ من ءُ بھروز سَیکل ءَ سوار بوتیں۔ منی چم غمخوار حیات ءُ عابدی ءِ سرا جنوک اِت اَنت۔ اناگت ءَ منی چم غمخوار حیات ءِ دَست ءِ کتاب ءِ سرا کَپت اَنت۔ من ھیراں بوت آں کہ ھما نِندگ ءِ جاگہہ ءَ غمخوار حیات ءَ ھِچ وڑیں کتاب گون نہ اَت۔ نون اے چونیں کتابے دَست ءَ اِنت ئِے۔

من چہ بھروز جُست کُت: “غمخوار حیات ءِ دَست ءِ کتاب چونین ئِے؟” بھروز ءَ پسّو دات
“براہوئی لَوز شون۔”

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

مئے میتگ ءِ ماسٹر

نبشتہ کار: آزم اِزت بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مئے میتگ ءِ یک ورنایے ءَ شال( کوئٹہ) ءَ ونتگ اَت ءُ پد ءَ گڑا سرکاری نوکری یے ءَ بزاں ماسٹری ءَ لگ اِتگ، من ءَ پہ ماسٹر ءَ کارے کپتگ اَت کہ چہ آئی ءَ چیزے جُست کن آں ءُ من ءَ سرپدی بہ دنت، من چہ یکے ءَ لمبر گپت کہ ھالے کنان ئِے، من لمبر گپت ءُ پون کنگ ءَ پیسر کلوھے( میسجے) راہ دات کہ کلوہ ءَ پَسّو کنت گڑا پونے کنان ئِے، من وھدے کلوھے راہ دات کہ ماسٹر جان تو وش ءُ جوڑ ئے؟( چوناھا ماسٹر منی میتگ مردمے ءُ سنگت ھم بوتگ)

آئی ءَ منی جوڑی ءِ پسّو نہ دات ءُ ھمے گْوشت ئِے” بانک من ترا زانگ ءَ نہ آں”.
وھدے آئی ءَ من ءَ بانک گْوشت ، من ھیران بوت آں کہ من ءَ پرچا بانُک گْْوشگ ءَ اِنت، زاناں واجہ ءِ زھن ءِ تہ ءَ بانکانی ھیال بوتگ اَت کہ چو گْوشگ ءَ اَت گڑا من اوں پایدگ چِست کرت کہ شُومی یے کن آں ھاھاھاھاھا گڑا من وتی میتگ ءِ یک شرنگیں جنکے ءِ نام ءِ گْوشت بزانکہ مھلب، پرچاکہ من اِشکرتگ اَت کہ ماسٹر مھلب ءِ سر ءَ شیدا اِنت ءُ سے ماہ ءَ پیسر مھلب ءِ لوگواجہ ءَ آئی ءِ سَون ھم داتگ اِت اَنت ءُ پد ءَ من آئی ءَ را جُست کرت کہ تو ماسٹر اکبال جان ئے”؟
آئی ءَ من ءَ پسّو دات” ھو من ماسٹر اکبال آں بلے تو من ءَ چوں یات کرتگ”؟
من چار اِت کہ نوں ماسٹر رَد کپگ ءِ وڑ ءَ اِنت گڑا من گْوشت ” تو وَ من ءَ یات نہ کرتگ بلے من ترا سک یات کنگ ءَ آں ، تو منی دل ءِ تہ ءَ ئے ءُ تو من ءَ سک دوست بہ ئے. (ماسٹر ءَ همے پهم اِتگ اَت کہ مھلب گوں من ءَ آروس کنت، ماسٹر وتی دل ءَ گنوک اَت).
ھمے وڑ ءَ مدام منی ءُ ماسٹر ءِ کلوہ ءَ ھال ءُ اھوال اَت، پہ من موبائل ءِ بیلنس ھم راہ ئِے دات، گڑا یک روچے من گْوشت پہ من یک موبائلے راہ بہ دے کہ منی اے موبائل ھراب اِنت، اگاں موبائل بند بہ بیت گڑا منی ءُ تئی ھال ءُ اھوال نہ بیت، اگاں ٹچ موبائلے بہ بیت گڑا انگت جْوانتر اِنت کہ من ءُ تو ویڈیو کال کن ایں”.( چوناھا ماسٹر ءَ من ءَ باز منّت کرتگ اَت کہ من ءَ پون بہ کن بلے من برے یک نیمونے کرت ، پون نہ کرت، بس ھمے گْوشت ٹچ موبائلے بہ بیت گڑا ویڈیوکال کن ایں.)

آئی ءَ گُشت ” کمو سبر کن منی پگار بیت گڑا من پہ تو نوکیں موبائلے وڑ کن آں”.
ماسٹر ءَ ھمروچ چہ دربرجاہ ءَ گِس ءَ اتک گڑا نان ءِ ورگ ءَ پد الّم مئے گِسانی کرّ ءَ چہ دکان شُت ءُ من ءَ کلوہ ئِے راہ دات ءُ گْوشت ” تو پرچا گِندگ نہ بہ ئے ، کمو چہ گِس ءَ ڈن در بیا کہ تئی دیدارے بہ کن آں”.
روچے من یک نیمونے کرت، مزاک ءُ مسکرائی کرت دانکہ ماسٹر ءِ دل وش بہ بیت، یکروچے من ءَ گْوشت ئِے ” انشپی من شمے لوگ ءَ کایاں بلے الّم من ءَ وھد بہ دے ءُ آیگ ءِ وھد ءَ ھم بہ گْوش کجام وھد ءَ تو تیار بہ ئے ءُ من بیایاں”؟
من کمو بچکند ات ءُ پسو راہ دات ” منی پِس ءَ را کچُِکے ھست ترا وارت ءُ آیگ ءِ کار ءَ مہ کن کہ دگہ مُسیبتے ءَ کپ ئے “.
لھتیں روچ گْوست گڑا ماسٹر ءَ من ءَ گْوشت ” من پہ تو نوکیں ٹچ موبائلے گپتگ گڑا پد ءَ ویڈیو کال کن ایں بلے ترا چوں موبائل ءَ رَس اِینت کرت کن آں”؟
من گْوشت تو ودار کن من وڑے کن آں یا من وت یکے ءِ گِس ءَ کایاں گڑا تئی دیدارے بیت ءُ موبائل ءَ ھم دست گر آں “.
ماسٹر سک گَل بوت کہ مھلب ءِ گوما گند ءُ نند بیت، دومی روچ ءَ من وتی چہ وتی سیادے ءِ گِس ءَ دیم پہ وتی گِس ءَ روگ ءَ اِت آں داں ماسٹر مئے گِس ءَ در اتکگ ءُ وتی سینکل ءَ سوار اِت ءُ وتی گِس ءِ نیمگ ءَ روگ ءَ اِنت، من وھدے وتی گِس ءَ سر بوت آں ءُ چہ وتی ماس ءَ جُست کرت” اماں باریں ھالاں بہ دے ماسٹر پہ ھیری اتکگ”؟
گڑا ماس ءَ ھمے گْوشت ” ماسٹر ءَ را پہ تو کارے کپتگ پمیشکا گِس ءَ اتکگ ءُ تئی لمبر ئِے ھم لوٹ اِتگ کہ پونے کنان ئِے، لمبر تئی داتگ بلے پد ءَ ھمے گْوشت ئِے دگہ روچے کایاں کہ نوں اِشتاپ آں، گڑا ھمیش اِنت نوکی راہ کپتگ”.

من زانت کہ کار ھراب بوتگ اَنت ءُ نوکیں موبائل ھم چہ دست ءَ شُت، من بچکندگے جَت ءُ ماسٹر ءَ را کلوھے راہ دات” اکبال جان تو وش ءُ جوڑ ئے”؟

گڑا ماسٹر ءَ من ءَ پسو دات” مرچی ءَ پد من ءَ کلوہ راہ مہ دے ءُ تئی کلوھانی وانگ ءِ زروزت نہ اِنت”.
من جست کت “پرچا ھال مہ کن آں، زاناں کسے ءَ منی سر ءَ تئی کرّ ءَ دروگے بستگ”؟
آئی ءَ من ءَ پسو دات” من ءَ تئی حاجت نہ انت ءُ چِد ءُ پد من ءَ کلوہ راہ مہ دے”.

من انگت لھتیں کلوہ راہ دات بلے پَسو اِش انگت بیگواہ اَنت، ھما روچ ءَ پد وھدے کہ ماسٹر ءَ من ءَ گِند اِیت وتی چماں جھل کنت ءُ دگہ گپ نہ کنت ءُ ملامت ملامت اِنت.

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔