تُرس آماچ
آزمانک
زیمر بلوچ
آئی ءِ کُلّگانی توار ڈنّ ءَ پیداک اَت نماسگ ءَ بلگمانی ڈبی ءِ ھاک ریتک اَنت ءُ پدا ڈبی ھاک کت ءُ آئی ءِ دیم ءَ دات آ سی روچ ءَ ھدا جِک ءِ سر نیشتگ اَت بُنڈانی باھوٹ اَت۔ آئی ءِ آئیڑرلین دوا ءِ شیشگ لین اَت اَنت ءُ ھیسک ءِ پمپ ھلاس بوتگ اَت۔
آئی ءِ مستریں بچک ءَ گوں چُکاں چار سال پُر اَت کہ ڈنّ ءَ اَت نہ پت علی ءِ مرگ ءَ اتکگ اَت نہ گہار ءِ سانگ ءُ سور ءَ۔
وت سر ءَ مَک اَت جنین ءَ وتی پاداں بُرتگ اَت سور ءَ رند لوگی نہ اَت علی ءِ سر ءِ کپگ ءَ گوں لوگ ڈوران بوت نشار علی ءِ پاداں شُت گوں جن ءِ مرگ ءَ رند اصغر کینگ ءُ اسدی بوت پراہی ءَ درست مُرت اَنت چک, مات, برات ءُ گہار کسی گی نہ اَت۔
وتی ہمک چیز چہ لوگ ءَ جتا کت وتی رکّگ ءِ جہد کت۔ وتی لوگ ءِ بہر گپت ءُ وتی بان ءَ را لوگ ءِ تہا دیوال کت۔
وتی دست ءِ ماسٹری اِشت ءُ پیپُک بہا کت, ھر ءِ کار بار کت ھرگاڑی تاتک۔
روچ ءِ برانز ترند تر بوان اَت اَنت ساھگ تپس اِت اَنت ءُ مجانی گرک جلّاد بوت اَنت۔ کپودرانی ڈب ھورے ءَ دور دات بازیں کپودرے چیر ترینت ءُ پشت کپتگیں شکیلی پل ءِ گوج ءَ یک یک ءَ وران کت اَنت درستاں وت ءَ ڈکّینت درستاں وت ءَ سیست۔
براتانی میان ءَ داوا زاہ واروکائی ہمک روچیگی کارے بوت ہما علی ءِ لوگ میتگ ءِ دپ ءَ اَت کہ زی آئی ءِ مُریدانی کتار ءِ سر کس ءَ نہ دیستگ اَت درستیں براتاں وتی دیم تاب دات ابید چہ نزر ءَ۔
آئی ءِ نادرائی روچ ماں روچ ودّان اَت کُلّگ ءَ چہ آئی ءِ شیکم ءَ ھون پیداک اَت براتانی گیشیں جنگ ءُ داوا ءَ شاری ءِ مات ءَ ہم زار کتگ ءُ شتگ اَت نماسگانی روگ ءَ گوں لوگ ورگ ءَ پیداک اَت دریک ءُ دور ھچ نیست اَت لوگ تہنائی ءَ وتی کتگ اَت درست پِلکّیتگ ءُ ایربُرتگ اَت اَنت بس ہمائی ءِ جند ورگ ءَ پشت کپتگ اَت۔
یکیں نماسگ شاری بوتگ اَت کہ آئی ءِ بلگمانی ڈبی ئےِ ھاک کتگ ءُ آئی ءِ سر ئےِ ھنّی جتگ ءُ گوپتگ ئےِ غسلخانہ ءَ برتگ ءُ آؤرتگ۔ آئی ءِ ماواری ءِ پیڈ ئےِ بدل کتگ ڈبی چہ بلگم ءَ پرُ اَت آئی ءَ نو تگرد ءِ چیر ءَ بلگم ءِ جنئگ بندات کتگ اَت۔
زمستان میتگ ءَ سرکشّان اَت مور ءُ سلورانی چینئگ ءُ لیپی کنئگ سرجم بوتگ اَت ھرکس وتی اونڈانی دپ ءَ ڈکّگ ءُ آرامی اَت۔ گوریچ ہم میتگ ءَ یک ءُ دو رند ءَ گندگ بوتگ اَت۔ آئی ءَ شاری ءِ ودار ءَ چم لوگ ءِ دروازگ ءَ درتکگ اَت اَنت کہ بلکیں کیت ٹیپُک ءِ کاش ءُ شنکاں چست کنت ٹیپک ءَ بز تر کنت ءُ من ءَ چار ریلی پر دنت۔
بلگمانی ڈبی ءَ ھاک کنت۔ بلے چم روچ ءَ گرستگ کت اَنت شاری ءَ درائی نہ کت۔
ودار ودار ءَ آ اناگہ نزر ءِ ترانگ ءَ کپت نزر تو انگت کسان ئے تو وت ءَ گیشینت نہ کن ئے تو تہنا ئے اے روچ سک گرم اِنت ترا توسینت
ترا تُنّیگ کنت انو آپ ہم نیست پرے زوت ءَ ھور ہم نہ بوتگ چمگ ھشک اَنت کُمب بے آپ اَنت ساھگ روچ ءَ تپسینتگ اَنت تو کجا نندئے دم کنئے؟ کئی گور ءَ روئے؟ منی گور ءَ کدی کائے؟ ترا برات باریں کِلّنت نیلنت؟ چوں کائے؟ چوں کنئے؟ روچ ترا جنت, جل ترا نیلیت, لیوار, لوڑ, دنز, گوات ءُ گُبارروچ ترند تر بوتگ روچ ماں روچ جل تر بوان اِنت۔ وت ءَ سمبال وت ءَ گیشین شپ ءَ ملہ بوپس ءُ سہب ءَ ملہ پاد ءَ۔
کُلّگ ءِ بندات بوہگ ءَ گوں آئی ءِ ھیال پرشت ترانگ ءَ بانزل جت ءُ بال کت کُلّگ ءَ بُست بُست ئےِ پر اَت دم ئےِ گٹّان اَت ھیسک ءُ ہمپان بوت چمانی ارساں شل دات چٹ بے توار بوت آئی ءَ پہ ھیسک ءِ پمپ ءَ دز موش کت بلے ۔ شاری بیا منی پشت ءَ ٹپ کہ من نزر ءَ نہ گنداں ءَ مراں آئی ءَ گٹّان گٹّان گشت۔
شاری۔؟
دمانے ءَ ٹیپُک ھاموشی ءَ رُپت آ کُلّگ ءَ توسینتگ اَت نیپادنی سر ءَ دیم پہ چیر اَت ءُ دست چہ نیپاداں جل بلگمانی سر ءَ کپتگ اَت۔
کس ءَ درائی نہ کت۔عمر, اصغر ءِ کستریں برات وتی بان ءَ اَت ءُ پدا چلّہ ءِ تیاری کنگ ءَ ات ءُ تبلیغ ءَ روگ ءَ اَت وتی سلیپنگ بیگ ءُ گُد ئےِ گیشینتگ اَت اَنت بس روگ ءَ جاڑی اَت اصغر وتی دیوال کتگیں بان ءِ تہا نیشتگ ءُ مات ءِ کُلّگانی توار ءَ گوشدارگ اَت۔
عمر ءِ روگ ءَ آئی ءِ جنین ءَ وتی بان ءَ را پزّوریں کُبلے جت ءُ وتی ماتئیگ ءَ شت۔
آئی ءَ کہ دیگر ءَ بست کت داں کس نیست عمر ءِ بان کبل اِنت۔
آ دمانے اوشتات ءُ جیڑیت من وَ عمر ہچ نہ کتگ آئی ءَ پرچہ زار کتگ ءُ شتگ آئی ءِ جنین۔؟
ایشانی لوگ ءَ ہینچو جاگہ نیست عمر کجا بیت؟
عمر بے وار بیت آیاں ھورکیں بانے ہم نیست۔
آ پگری اَت پہ عمر ءُ آئی جنین ءَ بلے آ سرپد نہ اَت کہ۔
تہاری مانشانگ ءَ اَت روچ زرد تریتگ اَت دور ءَ چہ بانگ ءِ توار ہم پیداک اَت۔ مُرگ کپتگیں کاپر ءِ سرا درنگ کنئگ ءَ اَت اَنت آ ایوک ءُ تہنا لوگ ءِ دل ءَ اوشتاتگ اَت وانگ وانگ اَت۔ ہمے دمان ءَ آئی ءَ ایوک ءُ تہنائی ءَ چہ ہٹ جت ءُ مارگ ءُ مارشتاں ہماں دیم نزر ہمبازیت ءُ گریوگ بنا کت نزر نز نزرر من ورگ باں تہنائی من ءَ ایربارت لوگ من ءَ زندگ ءَ پلیکیت۔ روچ من ءَ پلاشیت۔ من بے گناہ آں من کس ہچ نہ کتگ من ءَ شما کل دوست ئے۔ اے چیا چو کن اَنت۔؟ منی سر پر نہ بیت۔
من مراں من ءَ کُلّگ کشیت کس منی نیمگ ءَ نئیت کس من ءَ ءُ منی ھال ءَ نہ پُرسیت۔ منی ھرچ ءُ درچ ئےِ بند کتگ۔ گشنت نزر ءَ یلہ دئے۔ کُلّگ زور اِنت منی درمان ہتم بوتگ اَنت ھیسک ءِ پمپ ہم ھشک بوتگ اَنت شپ مزن بوہگ ءَ اَنت کُلّگ واب نیلیت کہریں شپاں چوں روچ بکن آں؟ چکانی داوا ءُ زاہ واروکائی ءَ من ءَ تکانسر کتگ۔! منی مات تو تہنا نہ ئے۔ آ گٹ ءِ سر ءِ سنگت ءَ گندئے؟
اے جُگ ءِ سنگتاں گندئے؟ ہماسنگرانی کُنگراں گندئے؟
اے کُل تئی پُسگ اَنت تئی رکینوک اَنت ترا کس ہچ نہ کنت۔ روچ ءُ ساہگانی کسّہ ءَ مکن۔ روچ ھارناس بیت کپیت ساہگ کل واتر بنت۔ ساہگ روچ ءِ بیم ءَ جستگ اَنت ءُ تچاں ہم چوش بیت بلے۔بلے ہچ مہ تُرس باج تی اِنت دل ءَ مہ کپ۔
آ گوربگیں پشّی ئے ءَ گوڑینت ءُ ہما جاہ ءَ آؤرت ءُ سر کت۔
شپ دیم ءَ گام جنان اَت استال وتی جاہ ءَ میلانک بوان اَت اَنت جہازانی روہگ ءُ آیگ ہم بندات بوتگ اَت۔ سارتی ءَ وتی بانزل ایر دات اَنت آ اتک ءُ نپادانی سر ءَ جُکیت۔
گور بام ءَ مزنیں ڈاہ ءُ کوکارے ءَ آ پچلرزینت آئی ءَ کہ چم پچ کت اَنت داں سرجمیں لوگ انگیر اِنت۔ پولگ اِنت, کشّگ ءُ مانبُرگ اِنت آئی ءَ کہ بُنڑ یل ءَ کت اَنت ءُ ڈنّ سر کشیت تاں آیاں عمر ءِ بان ءِ کُبل پروشتگ چیز داؤن داؤن کتگ اَنت ءُ اصغر گپتگ ءُ چم بستگ اَنت۔منی چک ءَ چے کتگ؟ شما چیا برگ ءَ اِت اِش؟ آ چہ ٹیپُک ءَ دراتک ءُ درائینت ئےِ۔
اپنے دہشتگرد بیٹے کو لاؤ اسے چھوڑ دینگئے لشکر ءِ کماندار ءَ آئی ءَ را دودستی ے دات ءُ گشت۔آ ٹانکی ءِ لچّانی تہا دیم پہ چیر کپت ءُ لشکر ءَ اصغر مہلوک ءِ دیم ءَ گر کت ءُ برت۔ یکے ءَ ترکّگ نہ کت یکے ہم لوگ ءَ پہ ہال پرسی ءَ نہ یتک۔ درست رپٹّان ءَ وتی لوگانی نیمگ ءَ رہادگ بوت اَنت۔ بدار وتی گُنڈا ءَ کس تی لوگ ءَ نیت کس تی چک ءَ نبارت۔ ما گوں شما کپت ءُ پاد اتک نکنیں۔ کئے وت ءَ کوشارینی۔
اے گپانی ایش کنگ ءَ گوں آئی ءِ چمانی ارس گُل گُل بوت اَنت ءُ لوگ پُتّرت۔لوگ ءِ دگہ چُنڈے کپت۔ پہ دلرنجیں اصغر ءَ آئی ءِ دل تپسگ ءَ اَت کہ آئی ءَ را ءَ دپی جست ہم نہ کتگ اَت ئےِ۔
ابیتکی ءَ لوگ سرجم ءَ انگیر کت, اصغر ءِ شاکارگ روچ ءَ گٹگیر کت اَنت کہ پہ آئی ءَ چیریں تسّلہے اَت اَنت۔
آ گوں اولُمبیں ارساں اتک ءُ علی ءِ روتیئیں تہت ءِ سر ءَ نشت دست سر ءَ کت اَنت ءُ جیڑیت۔ کس نیست ہچ پشت نہ کپتگ درست شتاں بان ءُ برانڑہ, مال ءُ دلوت چک ءُ چلانگ ہمساہگ ءُ ساہگ۔ علی اے کوہنیں گپے کہ مُردگ وتی درستاں بارت کس ءُ ازیزاں لوگ ءُ جاگہاں۔ چو نہ اِنت جیڑہ۔ تو کس نہ بُرتگ, تو ہچ نہ بُرتگ۔
جیڑہ دیگرے جیڑہ تو نہ ئے تی مردگی نہ اِنت۔ اسل ءَ روچ کہ سر ءَ کیت جند ءِ ساہگ ہم دروئیت۔ نزر من ءَ بکش کہ آ وھد من ترا شیر پہل نہ کت۔ کترہے ءِ پگر ءَ رند آئی ءَ اُرداناں چت ءُ نکان ءَ را بست۔ ٹیپُک ءِ گزدپی دپ ءَ دات ہسا چست کت دیم پہ نزر ءَ درکپت ءُ کوہ ءَ شت۔ شاری ءَ وتی وانگجاہ ءِ دستی پہ مزنیں مات ءَ آئیڑرلین دواہ ءُ ھیسک پمپ کت اَنت چیر اندری چہ لوگ ءَ تتک۔ پہ مزنیں مات ءَ تگ بست ءُ اتک بلے۔
