TBP Balochi

یک بانکے ءِ تژن

نبشتہ کار :سیپ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

لبزانک ءِ تہ ءَ مرچی اَنچیں جوانیں سنگت همبل ءُ بانکیں گهار کارست جوڑ بوتگ انت ، وتی مادری زبان ءَ وانگ ءَ اَنت ،وتی زبان ءِ دیمروی ءِ واستا جهد کنگ ءَ انت.

راستیں گپ ایش ات کہ من اندلیب گچکی ءِ مرچی نبشتانکے ونت انچو گمان بوت کہ بانکیں گهار وتی نویس اتگیں گالاں چہ گیشتر پدرد اَت، وتی نبشتانکانی سر ءَ ءُ وتی جهد ءِ سر ءَ جوانیں واهگے هست اَت ئِے بلے دل تنگ اَت ،پرچا؟
اسل گپ ایش انت کہ گیشتر همے گْوشگ ءَ اَت کہ یک زالبولے ءِ واستا اے چیز زاناں پرچا هراب اَنت، پرچا مئے چاگرداں زالبولاں آزادی دیگ نہ بیت ؟ ایشی ءِ مستریں مول چے انت ؟
لبزانک ءُ لبزانکی مردمانی تہ بازیں پرک گندگ ءَ کیت بلے اے هم نہ انت مردم وتی نبشتہ کاراں بار بار همے جست ءَ بہ کنت کہ تئی گدار کجا دست کپیت ؟
1. یک زالبولے ءِ واستا بلوچ چاگرد ءِ تہ انویں وهد ءَ من بازیں جاهے دِیستگ کہ وانگ ءُ زانگ بازیں مشکلیں گپے پرچا کہ ما وتی زالبول وتی لوگانی گلام جوڑ کتگ انت ، هرچ واهگے مرد دار ایت یک زالبولے ءِ هم دل لوٹ ایت کہ من وتی ملک ءُ براساں گوں هم کوپگ بہ باں، وتی مادری زبان ءِ واستا چیزے نہ چیزے بہ کن آں بلے دیم تر ءَ بانک ءَ نویس اِتگ اَت کہ بلوچ راجدپترے ترا همے تو مان کنگ بوتگ کہ مان جامگ انت ماتی لجیں گهارانی ، بلے منی گْوشگ ءِ مول ایش انت کہ ما وتی چاگرد ءِ تہ ءَ (جامگ ) کجام جامگ؟ همے جامگ ایشی سر ءُ ما سوگند وارتگ کہ وتی جامگانی اِزت ءُ هپازت ءَ کن ایں؟
2. مئے هما سوگند اَت مرچی کجا سر بوت؟ مرچی دنیا ءِ تہ ءَ آدگہ راجانی زالبولاں پچار کجا سر انت ، زاناں درست زالبول بدکار انت؟ زاناں درست زالبولاں وتی دیمروی چہ کج ءَ بندات کتگ ات؟ پہ وانگ زانگ وتی برات وتی کماشاں گوں دیم ءِ کارستانی کمک ءَ چہ وتی جهد دیم ءَ آورتگ بلے مئے چاگرد ءِ تہ ءَ زالبول گلام اَنت زالبول ما آورتگ لوگے ءِ هما کوهین بے بهائیں پوشاک کتگ پرچا وهدے جهد ءَ کوم ءَ مردم دیم ءَ روگ ءَ الیت گڑا زالبول ءُ مرداں هم کوپگ بوگ لوٹ ایت‌.
3. وهدے مئے زالبولے کسانیں آزمکارے جوڑ بیت یا وتی چاگرد ءِ نزوری ءَ گند ایت چیزے نبشتہ کنت ما آئی ءِ جست پد ءَ بہ کن آں کہ کجا دربرتگ؟ تو کے ئے اے زالبول وت دلپروش بیت وتی جهد ءَ کٹن کنت .
4. من بانک اندلیب گچکی ءِ تژن ءِ سر ءَ هبر کنگ ءَ اَت آں، مستریں مول ایش انت کہ کتاب ایوک ءَ بانکیں گهار ءِ چاپ کنگ ناں بلکیں انوں مئے راجی جهد کارانی دْرسیں گدار چاپ کنگ ءُ شنگ کنگ بوگ ءَ انت من تو پرچا آئی ءَ جست نہ کن ایں اگاں من تو وانوک ایں پرچا آئی ءَ کتاب ءَ نہ وان ایں؟

5. مستریں هبر ایش انت کہ اے کہ جست کن انت ایشاں کتابانی هچ شوک نیست بس لبزانکی کچراهیں مردم گوشگ بنت، بے زمیریں بے لج همے گوشگ بنت وهدے کتابے ءِ سر ءَ نبشتہ اِنت کہ کجام کتاب جاہ ءَ ترا دست کپ ایت ، زاهر انت ایش وانوک نہ انت نبشتہ کاراں وتی راج ءِ ازمکار ءُ آزماکارانی نام ءِ هراب کنگ ءِ دمب ءَ انت.

6. وهدے مرچی هورتیں نگاهیں مردم چم ءَ چشانک بہ دنت داں اندلیب انویں دور ءَ مئے چاگرد ءِ زالبولاناں یک نوکیں کشکے پیشداتگ کہ هرچ جنکویں گهار ءُ چک بچار ئے وتی جهد ءَ کنگ ءَ انت کہ ما هم وتی بانکیں گهار ءِ وڑ ءَ جهد بہ کن ایں، دیمروی بہ کن ایں، پہ وتی مادریں زبان ءَ واستا بلے لبزانکی بے زمیریں کچره نیل ایت کہ زالبول دیمروی بہ کنت.

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

کرونا ویروس ءِ وت پھریزی

نبشتہ کار: ماریہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

انچوشکہ ما دراہ زان ایں کہ سرجمیں دگنیا ءَ یک نوکیں نادراھی ءَ گور جتگ کہ اے نادراھی کرونا ویروس ءِ نام ءَ زانگ بیت البت سائنسی ءُ میڈیکل پِڑ ءَ کووڈ-19 گْوش انت ئِے۔ چہ اے کرونا ویروس ءِ نادراھی ءَ تیوگیں گیدی ءَ دہ لک مردم نادراہ بوتگ ءُ ھزارانی کچ ءَ مُرتگ انت ءُ انگت اے ٹوھیں نادراھی تْرُندی ءَ تیوگیں گیدی ءِ لس مھلوک ءَ پیڑینگ انت۔

نی ما گِندگ ءَ ایں کہ مئے ماتیں وتن بلوچستان ءِ کِرّ ءُ کشاں کرونا ویروس ءِ نادراھی ءِ بیڑترینتگ ءُ بازیں لس مھلوک ئِے ھم پیڑینتگ۔ اے ٹوھیں نادراھی بنی آدم ءِ نوکیں نادراھی یے پمیشکا اے سِلیں نادراھی ءِ ھچ درمان ءُ دوا نیست انت، انچو گْوش ئے کہ اے یک بے اِلاجیں نادراھی یے پمیشکا دوا ئِے نیست انت انچوشکہ درمان ءُ دوا ھما نادراھییانی جوڑ کنگ بنت کہ آ نادراھی ءِ بُنکی پُژدرے زانگ بہ بیت، ڈاکٹر ءُ سائنسدان بہ زان انت کہ اے چونیں نادراھی یے ءُ ایشی ءِ ودی بوگ ءِ جاہ ءُ ھند چے انت، چہ کُجا ودی بوتگ ءُ ایشی ءِ پِیڑگ ءِ سبب چے اَنت بزاں اے چیزانی زانگ ءَ رَند گُڑا گوں بے کسال تپاس ءُ شوھاز ءَ ھر وڑیں نادراھی ءِ اِلاج درگیجگ بنت البت اے کرونا ویروس ءِ نادراھی جِند یک نوکیں نادراھی یے پمیشکا ھچ کسے نہ زانت کہ اے نادراھی چہ کُجا آتکگ، لھتے گْوش ایت کہ چہ شپچراں آتکگ وھدے چینیاں لھتیں رِیکّ ءِ نادراھیں شپچراں دست جت، گراست ءُ وارتگ انت گُڑا آ کرونا ءِ نادراہ بوتگ انت، لھتے گْوش ایت کہ چینی لشکر ءِ ڈاکٹر ووھان انسٹیٹوٹ آپ وائرولوجی ڈیپارٹمنٹ ءَ اے نادراھی ءَ پہ سِلاہ ٹھینگ ءَ ات انت گُڑا چینی لشکر ءِ ڈاکٹر وت ویروس ءَ نادراہ بوتگ انت چمیشکا داں وھدے ویروس ءِ سرجمیں پُژدر زانگ نہ بیت ایشی ءِ درمان وَ نیست۔

اے آکبت ءَ گیدی ءِ بلاھیں دیمروی کتگ استان انچوشکہ امریکہ، چین، پرانس، اٹلی ءُ سپین ڈولیں امیر ءُ ھر وڑیں آسراتی ءَ سر ریچ اے نادراھی ءِ دیم ءَ بے وس ءُ لاچار انت کہ ھچ کت نہ کن انت گُڑا ما بزگیں بلوچ اے نادراھی ءِ دیم ءَ چے کت کن ایں۔

مئے شھر ءُ دَمگانی نادراھجاہ شُمئے دیم ءَ انت کہ بیست ءُ یکمی کرن ءَ ھم مئے ورنا ءُ تَاسُپیں گْوھار کپتوکیں تورشتاں (چُکی دَرداں) کوکاران ءَ مِر انت ءُ ما وتی چمانی ارساں پھک کن این لوگ ءَ رو ایں گُڑا اے کرونا ءِ نادراھی ءَ ما چے کت کن ایں کہ اے نادراھی زیت تیوگیں کُٹم ءَ نادراہ کنت ءُ پد ءَ سْیاد ءُ وارساں ھم بلاھیں جنجالی یے دنت۔ اے نادراھی ءِ بُنکی آسراتی دپوک انت کہ سرکار بلوچ راج ءَ دپوکاں دات نہ کنت گُڑا ایشی ءِ اِلاج ءِ ھاتر ءَ سرکار پہ بلوچ ءَ چون کت کنت البت راستی وَ ایش انت کہ سرکار جِند ءَ ھچ بودی نیست انت کہ پہ بلوچ ءَ نادراھی پدر کنگ ءَ ٹیسٹنگ کِٹاں بیار ایت ءُ بلوچ ءَ مُپتیں اِلاجے بہ دنت پمیشکا ما گْوش ایں کہ اے نادراھی ءَ ھچ توجیل نیست انت ابید وت پھریزی ءَ گُڑا باید انت ما بلوچ وت ءَ وت چہ اے نادراھی ءَ رکین ایں۔ انچوشکہ شھر ءُ دمگ دراہ کُبل انت ءُ میان اُستمانی جاندْراھی گل ڈبلیو ایچ او گْوش ایت کہ وتی لوگاں بہ نِند اِت ءُ نادراھی ءَ سرپد بِہ بَہ ایں۔ مئے بلوچ راج ءِ مستریں مردم ءُ نبشتہ کارانی اے راجی زمہ واری انت کہ ما راج ءِ تہ ءَ کرونا ویروس ءِ بابت ءَ آگاھی بیار این ءُ ویروس ءِ زاھرییاں بِہ گوش ایں

اے نادراھی ءِ لھتیں زاھری ایش اِنت
• تپ • دَمبُرگ ءُ ژندی • ھُشکیں کُلگ

ایندگہ زاھری ایش انت ئِے
• ساہ کَشگ ءِ ژندی • دَرد ءُ تورشت • گُٹّ دَوری
• باز کمیں مردم لاپ ریچ، پَشّانک یا لِمپُشک ءِ ھال دے اَنت۔

ھما مردماں کہ کمیں زاھری ھست بلے انگت جاندْراہ ءُ ڈڈ اَنت، آ وتی لوگاں ایوکی ءَ بِہ نِند اَنت ءُ وتی ڈاکٹر ءَ ھال ءُ اھوال بہ کن اَنت۔
ھما مردماں کہ کلگ ءُ تپ یا ساہ ءِ کَشگ ءَ ژندی بوگ اِنت گُڑا زیت وتی ڈاکٹراں برو اَنت ءُ وتی پھریز ءَ بِہ کن اَنت۔

دلگوش بہ بہ اِت کہ اے نادْراھی ماں پنچ پیم ءَ پِڑگ ءَ اوشت ایت

1- ھر ساھت ءَ ما وتی دستاں بہ شود ایں
2- وتی دیم ءَ دست مہ جن ایں، ھاسکن چَمّ، پونز ءُ دپ ءَ
3- وتی دپ ءَ دپوک بِہ جن ایں، چِشَگ ءُ کُلگ ءِ وھد ءَ ما وتی باسک ءَ دپ ءِ دیمپان بِہ دے ایں کہ لِمپ ءِ تْرینزُّک شِنگ ءُ شانگ مہ بنت۔
4- ما چہ مردماں کساس یک میڑ ءِ شملگ بہ ایں، کُلگ ءُ چِشَگ ءِ نادراھیں مردماں دِیر بِہ بَہ ایں۔
5- نِند ءُ نیاداں مہ کن این ءُ بے سیتیں سپراں ھم مہ رو ایں بلکیں وتی لوگاں بِہ نِند ایں۔

بلوچ راج ءَ دزبندی انت کہ وت ءَ را اے کرونا ءِ نادراھی ءَ پھریز انت کہ اے نادراھی تیوگیں ھمساھِگ ءُ سْیاداں بلکیں سرجمیں راج ءَ ھم بے کساس تاوان دنت۔

ھُدا شُمارا ءُ تیوگیں بلوچ راج ءِ بزگیں لس مھلوک ءَ مُدام ٹوھیں نادراھی ءَ رکین ایت۔
شالا مُدام جاندْراہ ءُ سلامت بات اِت۔
شالا انچوش بات

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

کورونا وائرس ءُ بیگواھیں بلوچ

نبشتہ. رئیس توکلی

دی بلوچستان پوسٹ

مروچی سرجمیں دنیا کہ ”کویڈ 19” آماچ اِنت کہ آ چہ کورونا ءِ نام ءَ زانگ بیت ۔کورونا وائرس 2019 چہ چین ءِ شھر ووھان ءَ شنگ بوتگ۔اے وھد ءَ سرجمیں دنیا کورونا وائرس ءَ وتی امبازاں زُرتگ۔یک گْونڈیں وھدے ءَ سرجمیں دنیا ءِ وتی تُرس ءِ آماچ ئِے کُتگ۔۔199۔۔یک سد ءُ نَود ءُ نُہ ڈیھ کورونا وائرس ءِ آماچ اِنت ,707،684 ھپت لَک ءُ ھپت ھزار ءُ شش سد ءُ ھشتاد ءُ چار مردمانی اے وبا بزاں ”کورونا وائرس ءِ آماچ بوَگ کیس ریکاڈ کنگ بوتگ ,33,524 سی ءُ سَے ھزار ءُ پنچ سد ءُ بیست ءُ چار مردمانی زندگی وتی ارجان ءِ جتگ۔

جھانی جاندراھی گَل(عالمی ادارہ صحت) ءَ 11 مارچ 2020 ءَ کورونا وائرس یک جھانی وبایے نامینتگ ۔

چہ کورونا وائرس ءِ رکگ ءُ پھریز ءِ ھاتر ءَ سرجمیں مُلکاں لاک ڈاؤن جتگ کہ لس ‌مھلوک چہ اے وبا ءَ رک ات بہ‌کنت۔۔۔
زانگ بہ بیت کہ کورونا وائرس ءَ سرجمیں دنیا تکانسر کُتگ ءُ مردم بیمّ آماچ کُرتگ اَنت لس مھلوک لوگانی نندگ ءَ لاچار اِنت
سرجمیں دنیا ءِ وڑ ءَ پاکستان ھم‌ چہ اے وبا ءَ نہ رک اتگ پاکستان ءَ کورونا وائرس آماچیں مردمانی کیس کہ ریکاڈ کنگ بوتگ اَنت آ 1،526 انت اشانی تہ ءَ 14 مردم بیران بوتگ۔۔۔

ھمے وڑ ءَ زورگِپتگیں رودراتکی ءُ روبرکتی بلوچستان ھم کورونا ءَنہ بکش اِتگ اَنت بلوچستان ءِ بازیں دمگاں وائرس ءَ وتی سر چِست کُتگ ۔ بلوچستان ءِ تیاب دپی شھر گوادر ءَ سِند ءِ جھمندیں مردمے کہ کورونا ءِ آماچ بوتگ ءُ بیران بوتگ ۔۔۔۔۔بلوچ راج بایدیں وتی پھریز ءَ وت بہ کنت پہ اے سرکار ءَ ھچ وڑیں اُمیت دارگی نہ‌ اِنت کہ اے وت یک نیمگے مئے گار کنگ ءُ ھلاسی ءِ دُمن ءَ اِنت

بلے بیا کہ جیڑگی گپ اِش اِنت کہ اے وائرس بگند ئے پہ بلوچاں نوکیں وائرسے ھم نہ انت ھاں البت گوں نوکیں نامے ءَ دیم ءَ اتکگ بلوچستان چہ 72 ھپتاد ءُ دو سال ءَ ھمے وڑیں وائرسانی دیمپان اِنت۔1948 ءَ بگر تانکہ روچ ءِ مروچی ءَ آ وائرس بلوچانی چُکچینی ءَ گوں دلگوش اِنت کہ آ وائرس چہ پاکستان ءِ نام ءَ زانگ بیت ھمک روچ بلوچ ورنایانی بیگواہ کنگ ءُ تھاریں زِندانانی تہ ءَ بند کنگ ء‍ُ وڑ وڑیں ٹارچراں ءُ لٹ ءُ کُٹّاں پد ژانگولیں جون پٹ ءُ میداناں گاریں گورانی دروشم ءَ آیانی لاش دست کپ اَنت ھمک روچ سدانی کچ ءَ بلوچ ورنایانی بیگواہ کنگ ءِ رِد یکشل ءَبرجاہ اِنت گوستگیں روچاں کہ کورونا وائرس تُرندی ءَ شنگ بوَگ ء‍ِ سبب ءَ مھتریں مُلک وتی جُرم کاریں بندیگاں آجو کنگ ءَ اَنت ،بلے زورگیریں پاکستانی لشکر اے وڑیں جاوراں ھم بلوچانی بیگواھی ءَ دلگوش اِنت گوستگیں ھمے روچاں مکران ءِ بازیں ھنداں بلوچ ورناہ بیگواہ کنگ بوتگ اَنت.

اے وڑیں وھداں کہ ھرکس چہ لاک ڈؤن ءِ سبب ءَ لوگانی نِندگ ءَ لاچار اِنت چُشکہ آ وتی لوگانی تہ ءَ انت آزاد انت وتی وڑ ءَ انت بس چہ ھمے تُرس ءَ ڈن ءَ در نیاینت کہ کورونا مار ءَ وتی ھرجان مہ کنت آجوئی ءِ ارزِشت ءَ زانگ ءَ اَنت کہ آجوئی ھُدا ءِ داتگیں چونیں دادے.
اے ساھتاں وتی سرے جاورانی گِندگ ءُ بزگی ءِ مارگ ءِ ھمراھی ءَ ھما بلوچانی آجوئی ءَ توار چِست بکن اِت کہ پاکستانی لشکر ءَ پہ تُپنگ ءِ زور ءَ گار ءُ بیگواہ کُتگ اَنت کہ سالانی سال تھاریں کوٹیانی تہ ءَ بے دودمانیں لشکر ءِ لٹ ءُ کُٹانی آماچ اَنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

اپریل پُول ترا مراد بات
چارمی نمدی یے پہ مھرل ءَ

نبشتہ کار: سکی ساوڑ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

رمس: 1 کرّا( یک اپریل) 2020
وھد: نیمروچ ءِ 01:10

دروت مھروانیں مھرل

اُمیت اِنت تو وش ءُ جوڑ ئے ءُ وشیں زندے ءِ باھوٹ ئے، منی اوں دُوا چہ ھداوند ءَ مدام ھمیش اِنت وشیانی ساھیل تئی سر ءَ ساچان بات اَنت.

مُھرل! چوناھا ءَ منی سیمی نمدی پہ ترا گُڈی نمدی اَت ،منی ھیال ھم ھمیش اَت کہ نوں من سگ ءُ اوپار کن آں ءُ پہ ترا نمدی نبشتہ نہ کن آں بلے من چے کرت کن آں، منی ھال ءَ تو شرتر سرپد ئے کہ دل اِنت ناسرپد کہ سرپد بوگ ءِ جھد ءَ نہ کنت، برے برے انچیں ھیال ءُ درد یا انچیں روچ کاینت کہ مردم لاچار بیت کہ ھما درداں کاگدانی باھوٹ بہ کنت.
من اوں مروچی ھمے روچ ءِ درداں کاگدے ءِ باھوٹ کنگ ءَ آں، بوت کنت اے کاگد پہ ترا سر بہ بیت یا بوت کنت بیگواہ بہ بیت، بلے من ءَ ھمے اوست اِنت کہ اے کاگد کدی بیگواہ نہ بیت ءُ الّم پہ ترا سر بیت.

مروچیگیں روچ پہ من ءَ یک گرانیں روچے کہ ھمے روچ ءَ ترا ءُ من ءَ جتا کرت ءُ دگہ راھے ءِ مساپر کرت، بوت کنت تو اے روچ ءَ یک روچے مہ پھم ئے ءُ یات مہ کن ئے بلے اے روچ پہ من ءَ کیامتے، اے روچ چو دوزہ ءِ آس ءَ جل دیان اِنت، بوت کنت اے روچ ءَ تو یات بہ کن ئے ءُ گیش شادمانی بہ کن ئے کہ من سکی یلہ کرتگ ءُ پہ وت وشیں زندے شوھاز کرتگ.

منی مھروانیں مھرل! دریگتیں تئی ھما کلوہ کہ تو 1 کرّا( یک اپریل ) 2015 ءِ بزاں اپریل پول ءِ روچ پہ من ءَ روان داتگ اَت کہ” سکی مروچی ءَ پد ناں من ءَ پون کن ءُ ناں کلوہ روان بہ دے، تو من ءَ بے ھیال بہ کن ءُ من ترا، ھمے بہ پھم کہ تو من ءَ نہ زان ئے ءُ من ترا، اے سے ئیں سالانی مھراں یک وابے بہ پھم ءُ بے ھیال اِش بہ کن”.

دریگتے تئی اے کلوہ یک مسکرایے بوتیں ءُ پد ءَ تو شپ ءِ دوازدہ ءَ ھمے بہ گْوشتیں سکی مروچی اپریل پول بوتگ ءُ من مسکرا کرتگ ءُ اللہ مارا ھجبر جتا مہ کنت ءُ مارا مدام یکجاہ، وش ءُ سلامت بہ کنات!.

منی ناسرجمیں واھگانی واھگیں مھرل! تئی ھما دیم داتگیں کلوہ ءَ یکبرے من ءَ پروشت ءُ دَور دات بلے پد ءَ من ءَ ھمے یاد اھت کہ مروچی اپریل پول اِنت ءُ بازیں دروگ ءُ مسکرائی بیت گڑا من سک گَل بوت آں کہ تو گوں من مسکرائی کنگ ءَ ئے، دریگتے کہ انچوش بوتیں.

ھما روچ ءَ من ترا نہ زان آں چینچو کلوہ روان دات کہ تو اے وڑیں گپ مہ کن کہ شر نہ اِنت، اے اپریل پول ءَ سوچ کہ اے منی ءُ تئی روچ نہ اِنت بلے تو وتی لمبر بند کرتگ اَت ءُ داں روچ ء مروچی یک کلوھے ءِ پسو ھم نہ دات.

منی کارستیں مھرل! من روچ ء مروچی ھیران آں کہ تو پرچا چوش کرتگ؟ تو پرچا وتی راہ گیش اِینت؟ تو پرچا وتی سوگندانی پاسداری نہ کرت ءُ نہ اوشتات ئے؟ تو پرچا منی یک نمدی یے ءِ پسو نہ دات کہ من دلجم بہ باں کہ تئی جتائی مول ءُ چے اِنت؟
دومی روچ ءَ من شمے گِس ءَ ھم اھت آں ءُ ترا جُست کرت “تو پرچا چو ناسرپدی کنگ ءَ ئے ءُ وجہ چے اِنت کہ تو وتی لمبر بند کرتگ ءُ یک کلوھے ھم روان نہ داتگ “؟

بلے تو ھمے گپ گْوشت” من بزان آں ءُ منی زندگی، من وتی پیسلہ ءَ وت کن آں ءُ وت کرتگ”.

من ترا سرپد کنگ ءِ جھد کرت ءُ گْوشت” منی ارواہ، مھر ایوک ءَ نہ بیت، مھر من ءُ تو کرتگ گڑا پیسلہ ھم ایوک ءَ بوت نہ کنت بلکیں ما ھردو پیسلہ کن ایں، اگاں جیڑھے ھست گڑا الم توجیلے ساز ایں بلے تو ھچ نہ گْوشت ءُ دیم پہ چُل ءَ رھادگ بوت ئے کہ اے گپ ءَ نوں ھلاس بہ کن.

منی ارواہ ءِ چراگ! من نہ زان آں پہ ترا چے نبشتہ بہ کن آں ؟ من نوں زان آں کہ تو آروس کرتگ ءُ پہ من ءَ واتر نہ کن ئے بلے دریگتے تو مھر ءِ ارزشت بہ زانتیں ءُ داں ابدی بے ھیال مہ کرتیں ءُ جتائی ءِ وجہ بہ گْوشتیں.

ھیر باز نبشتہ نہ کن آں ءُ یکبرے پد ءَ جھد کن آں کہ ترا نمدی نبشتہ مہ کن آں بلے سوگند نہ ور آں کہ من وتی ھساب ءَ نہ آں، اگاں ترا وھد رس اِت گڑا منی نمدی ءَ بوان، دست ءَ تئی بوت گڑا الّم پہ وتی ابدال ءَ چار دانک نبشتہ بہ کن ءُ روان بہ دے دانکہ جتائی ءِ سبب ءَ سرپد بہ باں.

من ءَ اینچو اُمیت اِنت روچے نا روچے من ءُ تو دوچار کپ ایں یا تو منی نمدیانی پَسواں دے ایں.

اللہ ءِ باھوٹ ئے

تئی درتہ پُچیں ءُ وداریگیں ھمبل سکی ساوڑ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

زندان
(سَیمی بھر)

نبشتہ کار: کوبرا بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

من وتی ھیال ءِ پچیں کتاب ءِ ساپیں تاکانی توک ءَ وتی زِند ءِ گوْستگیں ءُ انونیں زِندان ءِ سھکّشیں ساھتاں گوں جان ءِ دَرد ءُ دوراں ھوار نبشتہ کنگ ءَ اِت آں۔

ھو!!

دگہ مَردُم ءَ چے کُت کُتگ اَت۔

بَس ھیال ءِ کتاب وتی پُلیں سرزمین بلوچستان ءُ اے ھیالی نَد (کلم) ءُ چرائی نُکّ ءَ چہ دراھتگیں سیاھی وتی تمردیں شھیدانی ھون نبشتگ اِت انت۔

آ روچ ءُ سرجم ءَ من ءَ ھشت روچ بوتگ اَت کہ منی دَست گوں دیوال ءِ ھنتکھڑیاں بَستگ اِت اَنت، بازیں ازاب ءِ نسگّگ ءَ من کوشست کُت کہ وتی دستاں چہ ھنتکھڑیاں بہ کّش آں بلے چرائی سُنّت(سبب) ءَ منی پنجگانی بند ھون چُکُر بوت اَنت، پنجگ ءِ درھتگیں ھوناں تانکے بَگل بُناں سُھر ماریں لکیر نَکش کُتگ اَنت، بلے کہ من ءَ اے ھَشت روچ ءِ توک ءَ تھنا یک برے وَرگ اِش داتگ بلے مور ءُ مکسک چہ جان ءِ پِنژارتگیں ھوناں ھروچ سیر لاپ بوتگاں۔

وَرگ چو وَرگ ءَ نہ اِت اَنت ،من و نزانتگ اَت کہ من چے ورگ ءَ آں ،پَجّا آرگ نبوت اَنت، باریں چے اِت اَنت،چہ آپ ءَ پُر اِت اَنت،اَنچو سَرد ات اِنت کہ اولی لُنکہ ءِ وَرگ ءَ پد من مارِت کہ نارُشت دیریگین اَنت ءُ گوریچ ءِ سر ءَ ایر بوتگ اَنت ، اولی لُنکہ ءِ ورگ ءَ گوں دل ءَ بَد کُت، من لُنکہ کّشِت ءُ تُک کُت۔

ھما روچ ءَ کہ اے وَرگ اِش داتگ اِت اَنت من دِل ءَ جیڑ اِت کہ بلکیں منی دَستاں پَچ کن انت پہ وَرگ ءِ ھاتِر ءَ ….
بلے اِنّا!!
اے زالماں منی دَست پَچ نَکُرت اَنت، من ءَ وَرگ چمیں گاٹاں چہ یکے ءَ وارینت، اِشی ءَ اِنچو ورگ منی دپ ءَ دات انت کہ کَس وتی کُچک ءَ چو نوارین ایت، چہ گنجیں دَرد ءُ دوراں من سک نزور تَراِتگ ات آں کہ دَنتاناں لُنکہ جات نکُرت۔

اے نان وارینوک یک بلاھیں بُرزیں مَردکے اَت،بَروت تراشتگ اِت اَنت، سرگ کوٹ اَت ئِے ءُریش ئِے سیاہ ات اَنت بلے ٹالے ٹالے اسپیتیں ودی بوتگ اَت، مَردک ءَ را وتی وَردی گور ءَ اِت انت،کوپگانی جھلی نیمگ ءَ پاکستان ءِ جنڈی ءِ بیج لِچتگ اَت،آئی ءِ ریش تانکے آئی ءِ سینگ ءَ رس اتگ اِت اَنت، آئی ءِ ریشاناں، آئی سینگ ءَ گوں جتگیں بیج ءِ لُمب چیر داتگ اَت،بلے من گوں بے وابیں چّمان آئی بیج چارگ ءِ جُھد کُت ،آئی ءِ بیج ءِ سر ءَ نبشتگ اَت”مُحمد”۔اے نام کہ من دِست من گُڑِتاں، چی ءَ کہ منی ھیال ءَ مُحمد ءِ نام ءِ زوُروُک چُشیں رَستر  ءُ زالم کدی نَہ بَنت۔

ھما ساھت ءَ کہ من اولی لُنکہ چہ دپ ءَ در کُت اے مزن رِیشیں مَردک ءَ من ءَ چّم سُھری دات، من لوٹِ ات کہ آئی ءَ را بُگُش آں کہ من وَرگ نوَراں بلے گُشگ نہ بوت، چی ءَ کہ منی ھبر کنگ ءَ ساری تِر آئی ءَ ایر کّش اِت من ءَ شھماتے ءُ اُردو ءَ دُژمان ئِے دات ءُ گُشت “مادر چوت ! روزی کو تھوکتے ھو”؟

اے پیمیں شھمات ءَ وَ من آدت ںبیتگ اِت آں بلے ھیرانگی ءِ ھبر ایش اَت کہ مزن ریشیں مَردک ءَ لُنکہ ءِ جھل ءَ دَور دیگ تورِ ات کہ گُناہ اِنت بلے گوں ایندگہ انسان ءَ چُشیں زُلم ، زانگ بوت واجہ بے سما اَت۔

دِل ءَ باز پَرمات ءُ ھون ءَ سک جوش کُت کہ ایشی ءِ پیسر ءَ بیج ءَ بِسنداں ءُ پد ءَ اِیشی ءَ لوچ بکناں ءُ بازار ءَ پترَیناں ، بلے دست بستگ اِت اَنت ءُ دومی ما چہ کَرن ءَ لونڈسرانی گُلام ایں.

مَزن ریشیں مَردک ءَ تُک کُتگیں لُنکہ ءَ دوبر چہ زمین ءَ زُرت ءُ تالُک ءَ کُت ءُ پد ءَ منی دَپ ءَ ئِے دات،پمیشکا من وارت ، مجبور ءُ لاچار اِتاں۔

آ روچ ءَ منی لاپ ءَ سک باز درد کُت ءُ سے چار رند ءَ لاپ شُت ھم،بلے چے بُکُتیں من ءَ دِگہ وَس نیست اَت۔
ٹین ءِ تہ ءِ آپ چمن دو کدم دیم ءَ ایر اِت اَنت ،نُک چو پَلار ءَ ھُشک اَت ،وَس کُت منءَ آپ اِش ندات۔

اے ھَشتُمی روچ اَت ،من ءَ سے روچ ساری سَڑِتگیں ورگ اِش وارینتگ اَت، دو سے رند ءَ تْرمپے تْرمپے آپ داتگ اِش۔
اے ساھت ءَ گاٹاناں دو کلاک سَرجم اَت کہ من ءَ تُن ءَ سک بے وار کُرتگ اَت، منی دَپ ءَ تھنا یک ھبرے اَت۔
“”پانی۔۔۔پانی ۔۔۔پانی۔۔۔”

گاٹ پاد آھتک اَنت ءُ وتی تُپنگ ِاش زُرت ءُ در اھت اَنت، من پیسر ءَ زانت کہ من ءَ آپ ندے انت ءُ واکی ندات اِش۔

روان اِنت

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بندیں کوٹی ءِ جنک

(پنجاھُمی بھر | گُڈی بھر)

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ

جنک کہ دومی نیمگ ءَ سُھر ءُ ھیرہ ءَ بار ءَ لڈ اِتگ اَت آ ھم گوریچانی چین ءَ یک چینی ئیں جِنکے اَت کہ پوچوین ءِ شھر ءَ چَہ وتی سیادانی ھمراھی ءَ اِد ءَ آتکگ اَت

اے راستے کہ بازیں وھداں داں اے بودِشت ءَ سر نہ بیت کہ آ گوں ایشی ءَ دُچار بہ کپ اِیت ءُ آئی ءِ مڈیانی پشتگیر جوڑ بہ بیت سھر رنگیں جنک ءِ یات تچک ءَ ھمود ءَ جاڑیگ اِنت کہ تچک اِنت ھمود ءَ بُنڈانی دومی نیمگ ءَ آ تچک ءَ دراجیں وھدے ءَ ایشی ءِ واھِشتانی سر ءَ اوپاری کنگی بیت اِنت جزبگ ءِ ھمراھی ءَ جند ءِ یک رھوتے بیت مھروان ءُ جُھل کَشیں شکساتگی ءِ ھمراھی ءَ بدن ءِ رگ رگ ءُ جھلانکی ءِ میانی ءَ ءُ یک روچے ھم ھمے وڑیں کیت کہ اے راستی یے بیت کہ تچک ءَ ھما روچ کہ سھر رنگیں جنک ءِ واھِشت گیشتر بیتگ اَنت ھما کساس ءَ گیش کپتگ اَنت کہ آ اوپار کنگ نہ بیتگ اَنت آئی ءَ جنک ءِ سرجمیں اکس دیم ءَ کیت الم کیت کہ ھما وڑ ءَ آئی ءَ ترند تپ ءَ گپتگ ءُ پد ءَ آ سھر رنگیں جنک ءِ واھِشت دگہ یک جِنکے ءِ تہ ءَ شُتگ اَنت

آئی ءَ تچک وت ءَ اے جنک ءِ تہ ءَ دروگیں تپاوتانی سر ءَ سرجم کُتگ ءُ دروگانی سر ءَ آئی ءَ چیزکے کتگ کہ چریشی ءَ آئی ءِ کُٹم، اِلم ءَ سر شار، گوریچانی نیمگ ءَ پِت ءُ پرولی زمین ایشی ءَ اوست کنگ کہ نام ءِ نامان کنگ ءَ بس
بیت کنت آ جِنک ءَ سھر رنگیں جنک ءِ بارو ءَ زانتگ آئی ءِ گوشگ ءَ سادِک ءَ جھمنندیں جنینیں کار کنوک بیتگ کہ آ کِسہ ءَ سرپد بیتگ اَنت ءُ الم یکے ءَ وَ گپ کتگ آ اے درد ءَ چَہ بے زانگ ھم نہ بیتگ اے دوئینانی اُمر تچک ءَ یکین بیتگ شانزدہ سال، ھما شپ ءَ ھاں آئی ءَ وتی مرد گریوگ ءَ دیستگ؟ ءُ اے گِندگ ءَ گوں آئی ءَ تَسلہ دنت؟ اے چون شانزدہ سالی ءِ یک جِنکے نوزدہ سد ءُ سِی ءِ زمانگ ءَ یک چینی یے دشتار آ بے ھودیں بدکرداریں درد ءِ واستا ناپوھی ءَ ابید تسلہ دات ئِے کتگ کہ آئی ءِ آپ کَش ءَ وت کنگ ءَ اِنت کَے زانت؟ بیت کنت آ ردی کنگ ءَ اِنت بیت کنت آ دگہ جِنک ھم اے مرد ءِ گوما سرجمیں شپ ءَ گریوانس جَن اَنت یک لبزے ءِ گوشگ ءَ ابید مھر واتر کیت ھَرساں چَہ پد آئی ءَ اے سھر رنگیں جنک ءَ اے ھالانی بارو ءَ ھِچ بر سرپدی نہ بیت

جنگ ءِ بازیں سالاں چَہ پد آروسانی، چُکانی، سَونانی، کتاباں چَہ پد آ وتی زال ءِ ھمراھی ءَ پیرس ءَ آتکگ اَت آئی ءَ ھما پون کُتگ اَت “من آں”

آئی ءَ توار ءِ اِشکُنگ ءَ پجاہ آورتگ اَت آئی ءَ گْوشتگ اَت کہ بس من تئی توار ءَ اِشکُنگ لوٹ آں زال ءَ گْوشت کہ” من آں ” “بوں ژور ” آئی ءِ سر ءَ بَھ بکڑی ءَ گپتگ اَت آ پیسری وڑ ءَ ترسگ ءَ اَت یک بر ءَ آئی ءِ توار لَپ لَپ کنگ ءَ لگ اِت ءُ اے لَپ لَپ ءِ ھمراھی ءَ یکیں بر ءَ چین ءِ توار دوبر گوشاں کَپت آئی ءَ زانتگ اَت کہ آ کتابے نبشتگ کنگ ءَ بندات کَنت آئی ءَ ایشی ءِ بارو ءَ آئی ءِ مات ءَ چَہ ھال رَس اِتگ اَت چریشی ءَ کہ آئی ءِ دوچاری سائیگون ءَ بیتگ اَت

ءُ کستریں برات ءِ بارو ءَ ھم آ پرسیگ اَت آئی ءِ ھوش کار ءَ نئیت کہ آئی ءَ بہ گوش آں چے ءُ پد ءَ آئی ءَ ایشی ءَ را گْوشت کہ انی ھم پیسری رنگ ءَ بیتگ اَنت کہ آ انگت ءَ ایشی ءِ گوما مھر کنت کہ آئی ءَ مھر کنگ ءَ ھِچ بر یلہ نہ کنت تانکہ زندگاں تئی مھر ءُ منی مھر یکجاہ ءَ یک ڈکوکیں گرنچے ءَ بستگ اَنت کہ ھِچ بھر نہ بُج اَنت کَسے ھم بوتک اِش نہ کنت

کِسہ ءُ سپر ھلاس بیت

دلگوش اے کِسہ من ءَ ھما وھد ءَ یاتگیری بیت اَنت کہ بلوچستان یونیورسٹی ءَ یک نیمگے اسکینڈل ءِ گپ شور ءُ ڈاہ اَت دومی نیمگ ءَ ھما جِنکو کہ من ءَ اے سپر ءَ کمک ئِے کتگ اَت آ منی زندگی اِنت ءُ آئی ءِ گران بھائیں مھر ءُ آئی ءِ داتگیں داد منی زند ءِ ھمسپر اَنت کہ منی نوکیں زند ءِ باندات اِنت پرے ھاتر ءَ آئی ءَ من ءَ اے گران بھائیں وھد ءَ ھمک جیڑگ ءُ گپ ءَ کمک کرتگ کہ آئی ءِ ھمک دمان پمن ءَ یک پُرگنجیں دولت ءُ مڈی ءِ دْروشم ءَ اَنت

مستریں گپ ایش اِنت کہ آئی ءِ جِند منی ارواہ ءُ نپس گیر اِنت کہ ابید چہ آئی ءَ من زندگ بیت نہ کناں ابید من ءَ آ زندگ بیت نہ کنت، مئے ھر دوئینانی سپر یک دراج کشیں زندمانی ءِ سپر اِنت کہ ما گوں مھروانیں زندمان ءَ ودار ءَ ایں،

ڈیھ ءِ درچکانی سبزگ ءَ دل بہ جیڑ اِیت پہ نوکیں زندمان ءَ
کَے بہ ڈس اِیت چاکری اھداں
کَے بہ پول اِیت گیرت ءُ ننگ ءَ
کَے بہ چار اِیت گیدیانی ریتکگیں اَرساں۔

اے سپر ءَ من بلوچی زبان ءِ ندکار کہ آئی ءِ نام ءَ من آئی ءِ زندمان ءَ چیر دیگ لوٹ آں کہ آئی ءَ منی گرانیں سپر ءَ من ءَ را پرگنجیں شون ءُ سوج داتگ اَنت کہ آئی ءَ منی نبشتانکانی رَدی ھم ڈس اِتگ اَنت، من تاں زندمان ءَ زندگی کنگ ءَ آں آئی ءِ پرگنجیں جھداں شموشکار نہ آں۔

منی سپر ھلاس ءُ نبشتانکانی دَر اے ھلاس بیت کہ دیم ءِ آھوکیں دراجیں کِسھانی سپر ءَ زوت بندات کن آں

سَیمی مِنت من دی بلوچستان ءِ ویب سائیٹ ءِ مزنیں مِنت ءَ گِراں کہ آئی ءَ من ءَ بنداتی ءَ چہ وتی “کالم نگاری ” ءَ گچین کرتگ۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

زندان
دومی بھر

نبشتہ کار: کوبرا بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

آزگیں ٹّپانی تراولی، جبین ءَ سُچوکیں آس ءِ گَرمی ، دردناکیں مَرگ ءِ پِیش گِندی،مکھیں مات ءِ دِلپدردی ، بے وسی ، بے وابی ،منی تھنائی ءُ ایوکی،اے زِندان ءِ توک ءَ ھور آئی ءِ ھلاس نہ بوکیں تُرسناکی ءُ گوں اِشاں ھور منی مُرتگیں زِند ءِ چاریں گم جتیں لھم ءَ بَستگیں روچاں کہ اے زِندان ءِ تہ ءَ گوں من ءَ گَپ ءُ تْران کن اَنت۔

بس پَشکپتگ وَ یک چیز کہ من ءَ ھر دمان ءَ جَنت ءُ وارت ، ڈوبار ایت ءُ شِگان جَنت آ اے سَرزمین ءِ لھڑیں ءُ ھون ءَ میچلیں یات اَنت کہ آیانی مُول ءُ مُراد من گوں وتی جُھد ءَ تانکہ سیمسرے ءَ سر نَہ کتگ اَنت۔

چہ گُمان ، ھیال ءُ جیڑگ ءَ ابید دگہ ھِچ پشت نکپتگ کہ من ءَ بِہ سھڑین ایت ءُ ھمت بِدنت ۔

شُبُند بَستگیں ھیال اَنچو باز اَنت کہ من ءَ برے یک یاتے گوں دومی ءَ ءُ دومی ءَ گوں سیمی ءَ ھور تَرین اَنت بلے ھما ساھت ءَ پد ءَ وت ءَ وت گِستا بو آں بنت ءُ ٹُکر ٹُکر بنت، زرِد ءَ راڑ راڑ کن انت ءُ ھیال ءِ میتگ ءَ بیگواہ بنت۔

ھیال گیشینگ لوٹ اِیت بلے زِندان ءِ گُٹ گیریں تارونکی ءُ بیمناکیں ھاموشی اوں اے ھونواریں لونڈسرانی ھزّاب کہ یک ٹَپے وَش نہ بیت، دومی آزگ بیت کُجا ھیالانی چَمگ ودی بیت۔۔۔۔!!

اے دوزھیں زِندان ءِ موسم ءِ تَب مَردُم ءَ باز پرما اِیت کہ بُگُش آں بلے رَستریں لونڈسرانی دیم ءَ یک دَردے، آسَردے اوں گوں ھزار ایلنگی ءَ پَد باریں کَشّگ بیت کہ نہ۔۔۔ھبر کنگ پد ءَ اِشانی ھِلاپ ءَ وَ وتی جاگہ ءَ ۔

من ءَ یات بیت برے برے اے جَگر سوچیں زِندان ءَ من ءَ بِچکندگ پَرماتگ،چُشکہ مئے میتگ.ءَ یک مُلایے بوتگ آئی ءَ ھر وھد ءَ من ءَ ءُ منی سنگتاناں ھمے پَنت ءُ نسیت کُتگ کہ شُما الّٰلہ ءِ راہ یلُو کُتگ ءُ مَرچاں پَنچ وھد ءَ شُما مسیت ءَ گِندگ نہ بوگ ءَ اِت، مُلا ءَ گوں یک چُنڑُکیے آیات ءَ ھمے تُرس ءُ لَرز دل ءَ دور دات کہ شُما چہ الّٰلہ ءِ راہ ءَ چہ بَرگَشتگ اِت ءُ آ کَس کہ چہ اللّٰہ ءِ راہ ءَ بَرگشیت پرائی ادیر ءَ (کَبر) ءِ تہ ءَ وڑ وڑیں ازاب اَنت، بَرگشتگیں مَردُم ءِ جون ءَ مار ءُ زوم ءُ باریں چونیں چونیں لُولُک ءُجُوجُک پاٹو کن اَنت ءُ چُنڈ چُنڈ ئِے کن اَنت۔

لھد ءِ دوئیں پھنات گوں یکے دومی ءَ ھوار بنت، مَردُم ءِ پھلونک تہ ماں تہ بنت ۔۔۔۔۔ باریں دِگہ چے چے۔۔۔ ؟؟؟

بلے اے ساھت ءَ کہ یک بَزگیں بلوچے کہ بے گُناہ ءَ اِنت، پاکستانی لونڈسرانی زِندان ءَ چَم بند اَنت ءُ مُدام چہ واجہ ھُدا ءَ دُوا کنت کہ آواناں اِمروز ءِ دَردناکیں کَبر ءَ بہ ِبر بلے چرے جونواریں زِندان ءَ دَر بکن۔

چوشکہ مُلا گُش اَنت ھود ءَ مَردُم ءَ یک برے جُست ءُ پُرس کن اَنت ءُ نوں مار ءُ زومانی کونڈ پہ گُناھگاراں ءَ پَچ بنت بلے زِندان چُش نہ اِنت ،اد ءَ جُست ءَ چہ پیسَر تئی گوشت ءَ چیلین اَنت ءُ پد ءَ جُست ءُ پُرس کن اَنت،کبر ءِ توک ءَ وَ مَرُدم ءَ مار ءُ زوم پاٹُو کن انت بلے زِندان ءَ زِندگیں مَردُماں ، پاکستانی کُشندہ ٹولی( ڈیتھ اِسکواڑ) ھونوارانی پیم ءَ کہ مَردُم ءِ جون ءَ کاڑ کاڑ کن انت، لاپ ءَ دِر اَنت، دل ءُ جگراں چہ بدن ءَ سِند انت ، پُپّاں گوں کُٹّگاں ءُ سوچیناں کَڑک کَڑک کن انت،  پمیشکا من کنداں کہ من یک ھنچیں گُناھے بہ کناں کہ واجہ ھُدا زوت ءَ چہ زوت من ءَ پہ وَت بِبارت۔

روان اِنت 

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

گوادر ئے جی ڈی نادرہ جاہ ءَ کرونہ آماچیں نادرہ علاجءِ نیامءَ بیران بیتگ۔

بیران بیتگیں نادرہ گوادر ءَ اسماعیل وارڈءَ گوستگیں چارماہ ءَ چہ جاھمنند بیتگ ءُ گوادر ءَ پوریا گری کنگ ءَ بیتگ، ءُ آئی سیادی گوں سندھ ءِ دمگ میرپور خاص ءَ چہ گشگ بۂیگ ءَ انت.

گوستگیں شپ ءَ نادرہ جاہ ءَ آرگ بیتگیں مردم ئے تھا کرونہ وائرس ئے درستیں (علامت) گندگ بیتگ انت. ڈاکٹراں بیراں بیتگیں نادرہ ئے ھون پہ ٹیسٹ کنگ نے هاترہ دیم داتگ انت بلے دا انگت ہون نادرہ جاہ ئے کارگزاراں نرستگ انت.