TBP Balochi

رھشون ءِ کِرد

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ 

رھشون مڈی ماڑی ءُ پیکٹری جوڑ نہ کن اَنت بلکیں راجانی اندر ءَ جوانیں سکین ودین اَنت رھشونانی ھما کِرد سھر ءَ بنت کہ راج ءِ باندات بہ جیڑ اِت، راج ءِ درداں بہ زانت، راج ءِ لوٹ آں سرپد بہ بیت۔

چُش کہ بلوچ چاگرد ءَ ھنچیں رھشون ھم ودی بیتگ کہ آیاں یک گونڈے وھدے ءَ بلوچ راج ءِ اندر ءَ ھنچیں سکین ءِ ودینتگ کہ بلوچ راج آیاں مدام گیرکاریت۔

زانتکار ءُ نبشتہ کار نبشتگ کن اَنت کہ راجی ءِ یکجاہ کنگ ءَ باریں چنت سال ءُ کرن لوٹ اِت بلے بلوچ چاگرد ءِ تہ ءَ لھتے ھنچیں سراں وتی راجداری ءِ بور تاچینتگ کہ یک گونڈے وھدے ءَ بازیں کردار ودینتگ اَنت ۔

مروچی ھما سرانی داتگیں دیمھونیانی سبب اِنت کہ بلوچ راج ءِ اندر ءَ آجوئی ءِ گوانک ھمک لوگ ءَ سر اِنت ھمک چک ءِ دپ ءَ اِنت آجوئی ءِ ھمک مات ءُ پیر ءُ کماشانی واھشت اِنت آجوئی اِنت ھمک مردم ھمے رژن ءِ گندگ ءَ زرگ ءَ اَنت۔

مروچی اگاں ما کجام شھید ءِ رَندپداں بہ چاریں ھمک وڑ ءَ ھمے سرانی بباہ دیگ ءُ ھمے ھونانی ریچگ ءُ وڈانی سر ءَ تلامگ ھمک مات ءِ ھسکگانی ھیال ءُ ھمک گھارانی ودار ءُ ھمک جنوزامانی یاتانی یات گیری ءَ کار اَنت۔

مروچی ما شھید گلام مھمد ءِ یک دروشمے بہ زیریں کہ شھید گلام مھمد ءَ یک کسانیں وھدے ءَ بلوچ چاگرد ءِ سر ءَ بلوچ سیاست ءِ چی کار کرتگ اَنت ۔

مروچی شھید گلام مھمد بہ بیت یا شھید نواب اکبر ھان ءِ ھون بہ بنت یا بالاچ ھان ءِ وڑیں بامردانی کِرد بہ بنت، ھمک شھید ءِ نام ءَ اگاں بہ گِر دل آیانی سھرائیں کِرد ءَ پچ گُڑین اَنت ھمک شھید ءِ ھون بلوچ راجدپتر ءَ جوانیں رنگے ءَ نَکش اَنت۔

بَلے منی ھیال ءِ تہ ءَ شھید واجہ گلام مھمد ءِ وڑیں رھشون مروچی اگاں بلوچ چاگرد ءِ تہ ءَ جاڑیگ بہ بیتیناں آیاں جوانیں کار کرتگ اِت اَنت بلے مروچی آیانی سُھریں ھون ھم بلوچ چاگرد ءِ رھشونی ءَ کنگ ءَ اَنت ۔

شھید واجہ گلام مھمد آ وھد ءَ کہ سرپیس ءَ جاڑیگ اَت آ روچیگیں رنگ دگرے اَت بلے مروچیگیں رنگ دگرے بلوچ چاگرد ءِ سر ءَ کپتگیں زور، لوگانی ماندارگ، جنین ءُ چکانی برگ ءُ بند کنگ پیر ءُ کماشانی سر ءَ زُلم ءُ زوراکی کنگ، بلوچ سیاسی لیڈرانی کہول ءُ سیادانی برگ ءُ بند کنگ، آیانی تُرسینگ ءُ جتائیں رنگانی نام دیگ، ءُ برے آیانی نام ءَ زوریں سرینڈرانی نام کنگ ءُ دری مردمانی دلوش کنگ ءُ بازیں چیز ءَ پدر بیان اَنت۔

اے وڑیں جاورانی درپیش بیگ بلوچ سیاست ءُ راجی جنز ءِ سوبمندی ءِ نشانی ءَ دئینت دژمن ءِ پندل، رپک ظلم و زوراکیانی دیما اوشتوکیں بلوچ راجی کنگرانی گوں جوان مردیءَ دیما جنُزگ پہ بلوچ راج ءِ بانداتءَ وشیں مستاگ اِنت۔

“پابندی (گلامی) آزاتی ءِ چپ اِنت”

فراز بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

پابندی آزاتی ءِ چپ اِنت، ھما مردمءِ سرا ھچ وڑیں پابندی نیست انت، آ آزات اِنت۔ اگاں پگر ءُ عمل ءَ ھچ وڑیں پابندی نیست، آ آزات اَنت۔ اے ھم راست انت عمل پگر ءِ گُلامَ انت۔ بزان انسان اولی سرا جیڑ یت گوں وتی جیڑگاں ھما کہ گار اِنت، نیست انت آئی ءَ چہ وتی عمل ءَ ہستی ءُ وجود دنت، ھما کہ زاہر نہ بیت آ نیستی (عدم) لیکگ بیت۔

ماچو گُشت کنیں جیڑگ نیستی (عدم) اِنت عمل آئی ءِ ہستی (وجود) اِنت ،آزاتی عدم انت ءُ وتی عمل ءِ سفرءَ وجود ءَ سر بوھگ لوٹیت، پرچا کہ جیڑگ ءِ سیادی گوں غیب ءَ اِنت، تئی جیڑگ ءَ دگہ ہچ بنیادم ءِ دزرس نیست، ہمے ھاتر ا جیڑگءِ سرا پابندی بیت ھم نہ کنت، انسان جیڑگ ءَ آزات اِنت ءُ اے یک دروگیں اصطلاح اِنت پرچا کہ جیڑگ ءَ کس پابند نہ انت ۔

اسل ءَ انسان عمل ءِ آزاتی ءِ واھگ داراِنت، پرچہ کہ عمل ءِ پڑءَ (میدان ) انفرادی نہ اجتماعی کار بنت یک مردمے ناں بلکیں چاگرد ءِ لس مہلوک ھوار بنت یاَ عمل ءَ گوں ھمگْرنچ بنت، راج دپتر شاہد انت گلامیں چاگرد ءَ ہُژار ءُ عیاریں ھاکم طبقہ سادگ ءُ ایمنی ءِ منوکیں مہلوکءَ لٹ ءُ پُل کن انت، ھر وھد ءَ وڑ وڑیں پندل سازانت، ءُ لس مہلوک ءَ رَد دئینت ءُ مہلوک ءِ مال ءُ مڈی ءِ سرا قبضہ کن انت ۔

دومی نیمگا ھاکم طبقہ لُٹ ءُ پُل ءِ پالیسی ءَ برجاہ دارگ ءِ ھاترا ءُ مہلوک ءِ سرکشّگ ءِ دیما دارگ ءَ پندل ساز اَنت۔ مذہبی رہشونانی کمک ءَ زیر اَنت ءُ مہلوک ءِ مال ءُ مڈّی پُلگ ءَ وتی حصہ دار ھم کن انت۔ اے ملا ملٹری وتی مدرسہ ءُ مسیت ءَ ھم کارمرز کن اَنت ءُ لس مہلوک ءَ مرگ ءَ پد جنت ءِ وش ءِ واب پیش دار انت ءُ مہلوک ءَ نیک راہی (مذہب)ءِ نامءَ رد دئینت۔

اے ملا ملٹری سرمایہ دار ءُ جاگیر دارانی مال ءُ مڈّی ءَ ھدا ءِ داتگیں سوگات ءِ نام دئینت ءُ لس مہلوک ہمے سرپد بیت کہ درست ھدا ءِ کار انت۔ ایشانی ھلاپ ءَ جیڑگ ءُ سرکشّگ ءَ لس مہلوک ءِ دیما دوزہ ئے بورڈ ءَ جَن اَنت ءُ آہاں دیما رؤگ نئیل ات ۔

ھمے جاہ اِنت لس مہلوک وتی آزاتی ءِ بابت ءَ جیڑ اِیت وتی پگر ءَ عمل کنگ ءُ وجود دئیگ ءِکوشش ھم کنت، ھمے لکیر انت کہ اشی ءِ یک نیمگے ءَ آزاتی انت دومی نیمگا گلامی (پابندی) اِنت ۔

اے لکیر ءِ ھلاس بوگ ءَ پد انسان آزات بیت ۔اے لکیر شعور انت لکیر ئے یک نیمگےءَ جّنت اِنت ءُ دومی نیمگا دوزہ اِنت۔

بے زاری گلامی ءِ الاج نہ انت

نبشتہ کار : عبدالواجد بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

وھدے من ساہ کشگءَ اِتاں مناں گمان بیت کہ منی زرد کسی ءَ گُٹ گیر کتگ ہر نیمگءَ من زاھراں آجواں بلے اندر ءَ چے مناں چاریں نیمگءَ کسی ءَ بندیگ کتگ.منی بندیگ کنوک دگے درامدے نہ اِنت بلکیں مناں انچو سما بیت کہ مناں وتی تہہ ءِ انسان ءَ بندیگ کتگ.منی مارشت منی ھیال وتی چاگردے ھمک نیمگءَ تالانیں بزگی لاچاری سرڈگارے ھشکی ءِ نیمگءَ ات یک انچیں توپانی ءَ مناں ءُ منی چاگردے ھمک ساہ دار انچش انگرّا کتگ کہ کس پہ آجوئی ءُ آرامی ءَ ساہ کش ات نکنت.درچک ءُ دار، چرند پرند، چارپادیں ساہدارانی نک انچش ھشکاوگ انت کہ انچو سما بیت کرنیگیں ھوشام ءِ اشانی اندر ءَ پترتگ.

ہر نگاہ پہ وت سوالی انت. بلے پسو دئیوک نیست.بے سمائی انچو ودّان انت یا کہ اے کرنیگیں بندیگی انت؟ وھدے کہ ھمے پگر ءُ ھیالانی بورا تاچاں گڑا یک شلءَ منا ھمے سما بیت گشے منی اندر ءِ ءُ منی چاگردے ساہ داریں دوپادیں جناورانی مارشت مرتگ انت آھانی سسّا ءُ سما ھما وھدا جاہ جنت کہ وھدے توپان ءِ ترندیں ھار آئی جندے لوگ ءِ دروازگءَ کئیت ءُ سربیت.من ھر وھدا ھمے چیز دیستگ منی کرّ ءُ گوْرے دوپادیں جناورانی ھمے بے سمائی ءُ بے مارشتی ءَ مارا ھما کُورچات ءَ چگل داتگ کہ دری درآمداں مئے سرڈگارے ھمک کشار ءُ بھار انچش لگت مال کتگ انت ءُ مئے سرا انچش کندان انت کہ مئے سر چہ پشلی ءَ انچش بُرز انت گُشے کہ ھچ نبوتگ. زیکیں روچ ات کہ دیارے ہر کُنڈ ءَ آجوئی ءُ وشھالی مردم گری شپاں نندگ ءُ پاس جنگ زالبولانی نازینک ءُ مردینانی چوگان اے زمین ءِ براہ ات انت. بلے مرچی ناں نازینک است ءُ نا کہ چوگان.

زِر ھما ات کہ زی مید وھدے ماھیگ ءِ شکار ءَ شتگ انت گڑا آھانی لوگے مردم ءُ زھگ پہ وشی آھانی ودار ءَ نشتگ انت ءُ مید پہ کندان واتر بوتگ انت. بلے مرچی ھشکیں لنٹاں گوں واتر بوھگ ءُ نا امیتی آھانی نسیب انت.دشمن ءِ زور انت یا مئے بے سمائی؟

من نزاناں اے مرز ءَ منی زرد منی واھشت منی سمائے ءُ پھمگے مادہ انچش سرین پروش کنگ انت یا کہ من دمانے اے پئیم ماراں کہ کُل چہ وتی جندا بیزار انت؟

بلے بیزاری گلامی ءِ الاج نہ انت.

بلُّک تہنا ات۔

منظور بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

منا چہ وابءَ بلوک بزنازی جاکاں جاہ سِرّینت، بلک ئے توار چہ دومی لوگءَ پیداک اَت، مرچی پدا عبدرحیم ءِ نام ئے دپ ءَ اَت، من دلءَ گشت “بلک بزگ عبدرحیمءَ دہ سال پُرّ اِنت چہ دنیا ءَ شُتگ توھنچو گپان ئے کنگائے گشئے تو انوں نانے چادرءِ لمبءَ بستگ ءُ رمگ ءِ چارینگ ءَ راہ داتگ۔ باریں پاداں کشّان بیں چے گشیت بزگ” ۔

بلک کُڈّک ءِ دپءَ نشتگ اَت پترگءَ ہم راہ نیست اَت منی ساھگ ئے دیست وتا را شنک ءُ اِیراروک کنگءَ گوں ھور دست ئے تچک کت من دستانءَ گپت منی دست ئے چُک ات ءُ گشتئے” بابی زی شما ات ئے چہ مئے گسانی دیم ءَ گوزگءَ ات ئے شومیں کچک ءَ وکّت من شر میم نہ کت من ترا کمءِ شُبہ کت؟ “ھئو ما اِتاں پکنکءَ شتگ اِتاں من گشت” بلک تو منءَ اینکس راہءَ درس کت؟ من پہ پچلرزگی جست کت۔

“ماشاللہ کن بلکءَ ‘ ھدا کسءَ چہ وتی آزاہاں مگیجات، منی ماسءَ گشت ۔

بلک بے ترکءُ توار بوت دست ئے گُپتان ءَ بُرت ناس ءِ ڈبّی ئے کَشّ اِت ءُ چنکے زیرّوکی کنر ئے ہم گوں ات گوں کنر ئے منءَ دات انت، منءَ تُرندیں گُٹّ دردے ءَ گپتگ ات بلے منءَ بلک بزناز دل نہ بوت، من زرتاں ءُ کیتوءَ کت انت، بلک گوشاں گران ات پمیشکا سک ھبر ئے کت ، پتر ءِ لمب ئے چِست کت ناسءِ گج ئے تُکّ کت ءُ گشتے مَہنوکو عبدرحیم ءِ پِس آ وھدی پروم ءِ مستریں مالدار بوتگ اے وھداں کے منی سر کپت من گس ءُ جاگہ کت ہزار پس کمک انت گیشتر پس مئے ھنکینءَ ھست ات، ترا باور پہ وتی شریں ھدا ءَ کنت شوانگ پسانی پژماں نہ رست اَنت محمدرحیم دُکان دارءَ ہر سال پژمانءَ برت سودا کت آ چہ مئے پژمانی پشتءَ سیر ءُ ھژنود ات پدا رندءَ پاد اھت دکاندار بوت بزناز گپ کم ءُ گیشتر گریوگءَ ات ھنچو گریوگءَ ات چمے چو کوٹگءَ اِتاں، بزگ ہمے چمّانی توتک پچ انت ہمیشاں کور کنے منی ماسءَ دست پہ تگرد ءِ گوپگءَ داشت ءُ بلوک ءَ را گشتئے بلے بلک ءَ نہ اش کت، آئی وتی لیلمیں گشان ءِ لمب زرت ءُ ارساں پہک کنگءَ بوت، پرپٹءِ توار بوت۔پرپٹ اتک ہمے کُڈّ ءِ چارکءَ داشت ئے من سر کَشّ اِت بلکءِ نماسگ کریم اَت، من شت ءُ سلام دات، “منی بلک ادا نہ یتکءَ ؟”
ہمدا انت.

” کَسّ ئے سئی نہ کرتہ دراتکہَ ، ما پریشان بوتگاں کجا شُتہ؟ ”
بیا بےنند نوں دلجم بو ہمدا انت،
“من گڑا رواں جہلءِ بازارءَ واتر باں گڈا بلکءَ براں گوں”
آبے آپ ءِ ورگءَ راہ گپت،
دوسد گامءِ دوریءَ ٹکٹرے روگءَ ات شاکری زھیروک انچو برزات ٹکٹرے توار کم ءُ شاکری برزتر ات، ” تو شت ءُ دیر کت تئی زھیراں منءَ کور کت”
دلءَ گشت بلکءَ لہتیں جست بکناں بِلّے دلءِ بڈاساں شر بکشیت سرءُ دل ئے سبک بہ بنت۔
بلک شمے اے وھداں کہ سور بوت شمے گس کجا اِتاں؟
بلکءَ دست گوشءِ پشتءَ دوتل کت ءُ” گشت من کَرّ اوں شنکوں سک ترءَ گپ کن”
بلک من جست کت شُمئے سور ءِ وھداں شمئے گس کجام جاگاہ ءَ اِتاں؟
بلکءَ گین سارتے کَشّ اِت ءُ گُشتئے واجہ ءِ چاہ ءِ زرباری نیمگءِ پرگءِ بنءَ ، آ ھنچو ٹک ءُ نشاناں دیگءَ ات گُشئے انوں گوں بانوری پُچّاں ہما گسءَ پیداک ات،
عبدرحیم تئی سیادی ءَ چے ات؟
سیادی نیست ات، ھما بلوچی بس۔

عبدرحیمی پِس بلا ھیں مالدارے ات دو ہزار سے ہزار پَسءِ واھند ات، گوک، اُشتر، درس ئے ھست ات، بُنکی رخشانی مردم بوتگ انت ءُ ڈکالءَ تاچینتگ انت، سر جناں سر اش ہمدا کپتءَ منی ھوشی ءَ عبدرحیمی پیرک زندگ ات، اے وھداں ما شش ہپت سالی اِتاں وتی دیدگیں ماسءِ ھمراھی ءَ آپءَ شتاں عبدرحیم وتی پسءِ ھمراہ ات پسانی آپءَ ہمے یکیں چاتءَ، پرے نزیکءِ دوریں ھلکانی آپ ہمے چاہءَ ات ڈوہءَ رمگ گیشتر ہمدا اھتاں، سال ءُ شش ماہ ہنچو گوزان اتاں ما مستر بوتاں من وتی ہمسروانی ہمراہیءَ وت آپءَ شت اوں عبدرحیم اے وھداں ورنا ات، جانءَ پریں ءُ زورا وریں ورنائے ات ، ہمے الا ماتیں ڈول ئے یک گواز ءَ کَشّ اِت دراھیں رمگ ءُ گورم ئے آپ کت، ” گوں اے گپاں بَلُکّ ءَ مینژوراِت ءُ گشتئے زاناں چمّے بوت ئے ، ” مئے درپے ہم پر کت انت ۔آئی منءَ ہمدا دیستگ ات منی تلاھیں پِسّ اِش گواجار دات پِسّ ءَ زرت، دومی ماہ ءَ مئے سور بوت۔

ھئو ھئو چونیں دوراتاں سکیاں ہر یکے دومی ءِ ھوار ات ، اے گپ ءَ بَلُکءِ دل کنگءَ ات،
دیم ئے گوں منی ماسءَ کت ءُ گشتئے مہنوکو اللہ ءَ اے چاریں زھگ منءَ ہمشیرکءَ داتاں تنیگی من عبدرحیمی مراد نہ دیستاں اللہءَ ہمے نیکیں جانءَ را دات، مئے سورءِ ہپتمی سالءَ ڈاکٹراں آئی پاد گُڈ ات کہ اگاں پاد ءَ ئے مہ گُڈّاں اندمیں جانءَ ریش پتائیت۔

بلک مرچی وتی دلءِ میلءَ گریوگءَ ات، کسہ کنگءَ ات، وتی کوہنیں کسہاں ، ہما کسہاں کہ بلکءِ ورنائی مان ات، آئی دوستریں مردم کسہ ءَ گون ات، آ کسہانی تہا ہما کارست ءِ ہمراہ ات کہ آئی زمستانی ایں شپ گُمائی ءَ روچ کتگ اِتاں، آ ھما وشیانی سِیّک ءُ چارکاں اے دمانءَ مارگءَ ات،
منءَ ہمے گمان بوت بلک ءَ را پرے سال ءُ سیپیاں کسءَ گوش نہ داشتگ، کسءَ کسہ نہ پرما تگ، نماسگاں ہم وتی پیرکءِ نام نہ گپتہ آپمیشکہ مرچی کسہ کنگءَ دمبرگءَ نہ ات، ءُ مرچی آ اینکس راہءَ پمیشکا اتکگ ات ۔

بلک گپءَ ات من ہم بلکءِ کسہ کپی کُت ءُ دراتکان گسانی دیمءِ برزگءَ نشتءُ ھما ندارگاں گندگءَ اِتاں کہ ھمے دمانءَ بلکءَ وتی ءُ عبدرحیمی کسہ کتگ اِتاں، ھما کہور، کاہ چر، سورگ، پرومءِ زید ہما عبدرحیمی کسانی ءِ دیستگیں زید ات بلے بلک یک ءُ ابیتک ات، آئی کسہانءَ گوشداروک ہم نیست ات، آ مِرگ ہم نہ لوٹیت کہ کسہ گار بنت، ہما کسہ کہ بلک ءُ عبدرحیم ءَ ورنائی ءَ گوازینتگ اِتاں، من ہمے جیڑگءَ اِتاں بلک لٹءَ جک دیانءَ پدا واتر وتی میتگءَ روگءَ ات، منژران ات، آئی بگندئے پرئے ھاترءَ پہ نماسگءَ نہ جل اِت کہ پرپٹ زوت سر بیت ءُ بلک ءِ کسہ نہ کٹیت کہ نوں تہنا لبّجان ات۔

ریپینگ ءِ رِپک

حنیف بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

شُبین دنت ءُ درائی نہ کنت گُنگ اِنت پمشکا ساھِگ دنت ھبرنہ کنت”
اللہ ھِی ئیں زمستانی شپاں آگہیں دردان پاتول گوْپیت کروسانی بانگ ءَ وشیں وابانی گِستا بوتگیں بنی آدم چونیں سِچکانیں ھیالاں گوناپ بہ دنت کہ ھبرتہل اَنت۔

روچ ماہ بنت ماہ سال ءُ سال کرنانی کرن گوازین اَنت ودار ءِ نوبت توام نہ بیت۔

وتاچہ سرسِستگیں مردم ایمنیں واباں گستا بیت دروشمانی ھیلہ سازی کہ آدم ءِ اوبادگاں چہ ازل ھمے نادراھیاں انگِر کتگ چاگردی جیڑہ ءُ آجوئی ءِ جہد کہ توجیل سازی ءَ پشت کپتگ گیشاں چہ گیش سنگت ،،Frustration,, ءِ نادراہ اَنت۔

سنگتے ءِ ارزشت 2010 ءَ چے رند بلوچ آجوئی ءِ گلانی میان ءَ وت ماں وتیں جیڑھاں چے مہلوک ءِ بھیسہ ءُ سنگتانی سِند ءُ سیل بندات بوت۔

وانندہ تبیں سنگتاں اوپار ءِ روچ ءُ شپانی ارزشت بےتواری گوازینت اَنت۔ منی ذاتی نِز ءَ ٹوھیں ردی ھمیش اَت ھرکس چے کنت بکنت ما وتی راہ گیشینتگ آجوئی مئے منزل اِنت۔ دیمونی ءَ چَک ءُ پد نہ بئیں ھمے درگتاں بازیں سنگتے دژمن ءِ دست ءَ شہیدبوت کہ چہ کماندار، رھشون ءُ سرپدیں سنگتانی تہاشمار بنت بازیں کچّے ءَ سنگت آوارجنئگ بوتاں کہ آھانی تہا سیاسی لیڈر ءُ جوانیں کیڈرانی کچ سک ءَ باز اَنت اےکُلیں سنگتانی شہید بوھگ ءُ آوارجنگ ءِ زمہ وار کئے بوت کنت۔ ٹوھیں جستے کہ ھمک سنگت ءِ پگرانی مارشتاں ساڑی اِنت۔
پدا بےرھبندیں گَل(Organaisation) آنی تہاسرپدیں پگری سنگتانی میان ءَ بہربانگیں تَبانی تہا وت ماں وتیں ھاکمی یے وداں بوت۔

کمانداری، سرکماشی ،اُگدھ داری ءِ ٹوھیں اِلتے ءَ کپت اَنت۔
اے سرجمیں مردمانی پگراں ردوم زرت شاہ کشان بوتاں۔
بام یک درچکے زمین ءِ تہا وتی روتگان مھکم کنگ ءِ ھواری ءَ شاہ کشیت کمے مدت ءَ وتی سرا آزمان ءَ ڈُکینیت۔ بزاں مئے ھیلہ سازیں کماندار ءُ اگدُھ دار ھمے بام ءِ درچک ءَ چو جلدی رست ءُ مزن بوتاں۔ Organaisation،، ءُ پارٹیانی ھدّ لہتیں مردمانی دستاں پشت کپت ایندگہ سنگت بےمیاریں دل ءَ زبان ءِ تہل ءُ ترپشیں،، راہ ءَ درگُزرکُت اَنت۔ سرکماشانی نام اللہ ءِ منت ءَ پشت کپتگ اَنت۔ نہ پیسلہ دات کُت کن اَنت نہ پالیسیز ٹاھینت کُت کن اَنت۔ گر ءُ دار ءِ دست پہ کُلاہ ءِ سرا داشتگ کہ بے راھیں کشک سرشماں لوڈے میاریت ءُ کُلاہ گوات ءِ ارجان مہ بیت۔

بگندے راجی جہد سوبین بیت بلے وھد ءِ اوستانی شپادیں کشک رُنگراہانی سرساھی اِنت بےسوبیءَ اُرز دار اِنت بے سریں پگرانی تماہ پُلگ لوٹ اَنت”۔ چونائی ءَ ھمک مردم وتی ھیالانی کساس ءَ جیڑیت بلے جیڑگانی مہار رھبندانی تب ءَ ساٹگ بہ بنت،،
ما وتی تبانی سرا مہلوک ءِ لوٹءُ گُزر پادمال کت اَنت۔ بلوچ ءِ ھوناں نہاد نیست سِلاھ بندیں گلانی بےتوجیلی ءَ ایماندار بے ایمان بوت اَنت۔

بلوچ بےرھشون اِنت کہ ما ٹکانی تہابہر بوتیں۔
وھدیکہ جہدکار تماہدار بہ بیت گڈا ھرکس پہ وتی دیم ءِ کنزینگ ءَ آدگہ سنگت ءَ پادانی چیرا لپاشیت ءُ یک پِلہ ئے بُرز ءَ پاداں شہار دنت بلے چومبات ءُ نہ بیت۔ مرچی کہ من جیڑاں شپان تہنائی ءِ دمکاں گواز کناں سرجمیں نزوریانی سرا چمشانک دیاں۔تہَ چار لبز زبان ءِ شاھیم ءَ تور کناں کہ بے ارزشت نہ بنت۔ منی گُمان ھمیش اِنت کہ بلوچ ءِ جھد ءُ جھدکارانی داتگیں دیمونیانی مُز بروردے کار اَنت۔

زمہ داریں سنگتانی مجلساں نیزگارین ءُ نابزانتیں مہلوک ءِ بادشاہی ءَ مکرانی سازین وتی مکرانی ساز ءَ کنت بلے اِیشانی مدت سک کم اِنت۔ بے کردار چہ اَبد وتی جند ءَ برجم دارگ ءِ واستہ رہشونانی دل ءَ ھاکمی کنگ ءَ سُکسُکی کن اَنت۔ بےسمائیں سرمچار ءِ واستہَ دھر ءِ گیچین کُتگیں کماندارھمیش اِنت کہ ریپینگ ءِ رِپکانی کتاباں در بارت۔

گیدی کسہ ے من ءَ یاد اتک”
“مردکے وتی ذال ءَ سک دوست داریت بلے زال ءِ دل دگہ جاھے گوں دگہ کسے ءَ پیوند اِنت
ذال بازیں مکر ءُ ھُنرکنت کہ مردک ءَ جاھے راہ بدییاں ءُ وتی دوست ءِ گوما گند ءُ نندے بہ کناں بلے مردک بزگ پہک دلے زال ءِ اِشک ءَ انچو گرپتاربیت کہ دمانے گِستابوت نہ کنت ذال ءَ وتی مکرانی آکری کرامات مردک ءِ سرا چکاس اِت وت ءَ زھر ءُ کہرۓ کُت مردک بیچارگ پریشان بوت چون بہ کناں کہ من ءَ دمانے بے ذال ءَ نہ بیت آپ ءِ آرگ ءَ روت گوناں گوں کنوْر ءَ دست کمک آں بزگیں مردک ءَ دل پہ ڈگار ءَ مُشت زال ھچ رنگ ءَ وش بوھگ ءِ وڈا نہ اِنت مردک لاچار بوت ءُ پُرسِت ئے ذالَک باریں تو بگُش تئی کجام کار من نہ کتگ کہ تو گوں من چو جِن ءُ اِسپنتان ئے زال ءَ پہ زھری پسو دات منی کار چوشیں بلاھیں کارے نہ ایت من نہ گُشاں کہ کوہ ءِ تور ءَ بیار مردک ءَ درائینت گڈا چونیں کارے تچک ءَ تچک وتی گپ ءَ بجن ذال ءَ پہ مکر گُشت من ءَ مکر ءِ کتاب وانگی اِنت ءُ اِشی وانگ ءِ وھد ءُ مُدت ھمے ماہ اِنت کہ سال ءِ تہا یک ماھے۔ سادہ دلیں مردک ءَ چہ ذال ءِ دوستی ءَ دل ءَ را سِنگےپِردات ءُ زُبان دات شریں کاران ئے تو وت ءَ دلوارگ مکن بلے کجا دست کپیت زال ءَ گُشت اے کتاب ھمک جاہ دست نہ کپیت بلے پِلاں میتگ ءَ بَلُّکے است ھمودا برو اگاں ایشی کِرا بوت شریں نہ بوت گڈا ترا رھشونی کنت۔ بزگیں مردک چہ گس ءَ پہ لاچاری دیم پہ بلُک ءِ میتگ ءَ رہادگ بوت۔ بلُک ءِ کِرا وتی سرجمیں ھال ءُ اھوال ئے یک پہ یک بیان کُتاں بلُک ءَ زانت کہ مکر ءِ کتاب جہان ءِ ھچ کُنڈا ودیگ نہ بیت بلے ھیریک ءُ دو روچ رُلینت ئے مردک بیچارگ اِشتاپ اَت کہ زال ایوک اِنت کتاب ءِ وانگ ءِ درگتیں باریں کتاب چون چے رنگ ءَ دست کپیت دیر مہ بیت ءُ وھد چہ دست ءَ مہ روت مردک مدام بلُک ءَ ٹوھینگ ءَ اَت کہ منی کتاب ءَ زوت ودی کن بلُک ءَ گُشت باندا جاگھے رویں پدا کایاں ترا ٹھیناں تو کمیں اوپار کن۔ بلُک ءَ وتی کساس ءُ قد ءَ بازیں مکر ءُ ھُنرے پیشداشت اِشی ھیال ءَ چہ آدیم سرگوز بوتاں بلُک ءَ دیست گوں من دارگ نہ بیت گُشت بیاکہ من وتی پوتینک پَٹّتگ اَنت شالا کتاب من گار کتگ تو دیم ءِ بازار ءَ برو پِلاں بلُک ءِ کِرا چِنچو روچ تو گوں من گون بوتگے ءُ وتی زال ءِ کتاب ءِ زکر ءَ بکن بلکیں ھمے پیریں زال تراکمک بہ کنت۔

ھیرمردک آدگہ بازار ءَ شُت آبلُک ءَ بازیں مکر ءُ ھنرے ھم مردک ءَ پیشداشت بلے مردک پوہ نہ بوت بار بار کتاب ئے کت بلُک ءَ دیست کہ مردک پوہ نہ بیت ناسرپدے گُشتئے منی کرا کتابے بوتگ بلے دیم ءِ میتگ ءَ برو منی نام ءَ بگر ءُ وتی سپرے سرجمیں داستاناں بیان کن گڈا بلکیں تئی سرا بزّگ بہ کنت ءُ کتاب ءَ ترا بہ دنت۔

مردک ءَ چادر چَنڈ اِت ءُ آدگہ بازار ءَ سربوت آپ ءُ تام ءَ پیش وتی کتاب ءِ جست ءُ پرساں بندات بوت راھے سرجمیں ھال ءُ اھوال بلُک ءَ گپت اَنت ءُ گُشت انو بہ نند بیگاہ ءَ ترا تئ کتاب دست کپیت تئ سر نوں شریں جاہے ءَ کپتگ۔
بلُک چہ لوگ ءَ درکپت ءُ میتگ ءِ آدگہ بلُک ئے یکجاہ کُتاں شور ءُ سلاہ بوت مکرے کتاب نیست ئے بزگ ءَ دہ روچ بیت سرگردان اِنت ایشی ءَ راھے شون دئیں۔ بلُک بیگاہ ءَ چہ میتگ ءَ واتر بوت ءُ مردک ءِ کش ءَ نشت پہ ھوش ءُ اِنان ھمے گُشتئے کتاب یک ماھے پیش چہ من بُرتگئے کتاب ءَ ایوک ءَ وان اَنت مردے دیم ءَ ونگ ءَ بے اَسر بیت تو چوکن انو ادا چے درکپ برو وتی میتگ ءِ یک پہناتے ءَ بہ نند شپ ءَ کہ یک پاسے رؤت گڈا برو لوگ ءَ تئ زال کتاب ءِ وانگ ءَ دست گٹ بیت۔
مردک ءَ باور نہ کُت بلے رھادگ بوت میتگ ءِ کش ءُ گوْراں وت ءَ داشتے شپ ءَ یک پاسے گوستگ اَت گِس ءَ شُت دریگ ءُ دروازگ شپ بند اَنت مردک ءَ دروازگ پچ کُت تاں زال گوں دگہ ورناھے ءَ دست گَٹ اِنت ءُ وتی مکرانی کتاب ءَ دربرگ ءَ اِنت” کسہ سک ءَ ٹوھ اِنت بلے من سرسری کُت کہ مہلوک پہ وانگ ءَ دمتوس مہ بیت۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

مہروانیں لکمیر

مہرساز

دی بلوچستان پوسٹ

اے دنیا ءِ تہا بنی آدم پہ مکسد زندگ بہ بیت جوانیں،بے مکسدیں زندگی ءَ چہ زندگ نہ بئیگ جوان تر انت،پرچہ کہ دگرے بابت ءَ جیڑگ بنی آدم ءِ تہا چیریں ہما دروشم ءَ پدر کنت کہ آ “انسانیت” نام ءَ زانگ بیت۔

چُش کہ بلوچستان ءِ تہا چُشیں ماتانی بچ بازاِنت کہ آہاں پہ دگرانی وشی ہاترا وتی جان بکشاتگ انت یا چہ وتی آں سندگ ءُ جتا کنگ بیتگ انت۔

ہمے پئیم ءَ ھمے ورناہاں یکے شبیر بلوچ(لکمیر) ہم استیں،لکمیر ھما ورناہاں یکے کہ آئی ءَ وتی جند ءَ چہ گیش وتی بزگیں راج ءُ وتی ماتیں وتن ءَ گوں مہر بیتگ۔
وتی راج ءِ باندات ءِ وش کنگ ءِ ہاترا وڑ وڑیں جُہد ءِ کتگ۔

من اولی رندا لکمیر دیست آئی لنٹانی سرا بچکند تالان ات مناں ھمے گُمان بیت کہ سنگت سکیں مہروانیں مردم ءِ بلے مارا وھدا موہ ندات کہ ما دو بر لکمیر ءِ بچکنداں گوں اوار بہ کپیں۔

۴اکتوبر،۲۰۱۶ ءَ لکمیر ھم ھمابندیگانی پئیم ءَ گار ءُ بیگواہ کنگ بیت بلے دژمن اے گپ ءَ بے ھال انت کہ من لکمیر ءِ پکر ءَ بندیگ کت نہ کناں۔

من مدام وھد ءِ وتی کمرہ چہ در کپاں گڑا کمرہ ءِ دیم ءَ جتگیں لکمیر ءِ عکس ءَ چاراں ءُ دیم پہ وتی منزل ءَ جُنزاں بلکے اے عکس،تہنا عکس ءِ نہ انت گشے لکمیر جندانت دیما انت ہمے گشگ انت کہ منی پکر ءُ سوچ ءَ زندگ دارت،وتی راج ءِ باندات ءِ بابت ءَ بہ جیڑ ات۔

اُف لکمیر۔۔۔
تئی عکس ءِ گندگ ءَ پد من وتی تہا تئی پکر ءِ دیما برگ ءِ سوگند وراں،ھما جہد کہ تو کنگ ءِ بیتگ ءِ ھما جہد ءِ دیما برگ ءِ سوگند ءَ وراں او اے گپ ءَ من سدّکاں کہ تئی پکر ءُ تئی سوچ دیما جنزیت او وتی منزل ءَ سر بیت پرچہ کہ پکر ءُ سوچ کدی بندیگ کنگ نہ بیت۔

زوت آجو بات ءِ مہروان

رژن ءِ تالان کنوکیں ھمبل شبیر جان

نبشتہ کار : فقیر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

من سک باز کوشست کُرتگ اَت کہ تئی بابت ءَ دو لبز نبشتہ بِکناں بَلے منی کَد آ کَد نہ اَت کہ من تئی بابت نبشتہ بِکناں بَلے مرچی تئی ھما داتگیں سوج ءُ پنتاں تئی کِرد ءَ تئی مہراں مرچی منی وڑیں نابودے را پہ نَد ءِ چِست کنگ ءُ دو لبز ءِ نبشتہ ءَ کنگ ءَ لاچار کُرتگ من زاناں منی نَد تئی کِرد ءِ بابت انساپ نہ کنت . پرچہ کہ تو ھما چراگ ءِ پَدگیری ءَ را کُرتگ ءُ ھما رژنائیں چراگ ءِ رژن مرچی تو ہر یک گِدانے ءَ سر کُرتگ ھما گِدان بنی آدم تئی سر کُرتگیں رژن ءِ پدگِری ءَ کنگ ءَ اَنت مرچی ہر یک گِدانئے اندر ءَ چراگ روگ اِنت یک گِدان دومی گِدان ءَ چہ رژن تالان کنان اِنت مرچی ھمے رژن دگنیا ئے کُنڈ مہ کُنڈ ءَ سر بوتگ ءُ سر بوگ ءَ اِنت مرچی دگنیا سرپد اِنت کہ یک دیارے اَست آ بلوچستان ءِ نام ءَ زانگ بیت کہ آ دیار اے وھدی تھاری یے آماچ اِنت بَلے آئی یے پرزنداں یک چراگے روک کُرتگ ءُ گوں وتی رِتکگیں ھوناں گلزمین ءِ دلبند ءَ چراگ زندگ داشتگ ھما چراگ ء ِ رژن مرچی دگنیا ءِ تَہءَ وتی رژن ءَ تالان کنان اِنت ءُ مرچی ھما چراگ ءِ بھازگ ءَ ھزاراں پرزند سِلاہ بند اِنت ھزاراں زندانی اِنت ھزاراں مردم گوں وتی ھوناں گون ھمے چراگ ءَ زندگ دارگا اِنت . پرچہ کہ ھمے چراگ ھمے پرزندانی زند ءَ گوں بندوک اِنت ھمے چراگے رژن ھمے تہاریں دیار ءَ رژن ءَ کنت ءُ زندگ داراِیت.

ھمے چراگ ءِ پدگیر کنوک ءُ رژن ءِ تالان کنوکاں چہ یکّے منی ھمبل منی رھشون شبیر جان ما دوستی ءَ پہ لکی جان گُشتگَ لکّی جان یک سکیں وش روہیں سنگتے اَت مدام کندگ ءُ مسکرا کنگ ءَ اَت گوں وتی سنگتاں سک مہروان ئے اَت تو کدی لکّی جان ءَ دیم تھاری ءَ نہ دیست مدام دیم ءِ روشن اَت.

منی گوں منی ھمبل لکّی جان ءَ اولی گِند ءُ نِند جولائی 2015 ءَ رمزان ءِ ماہ ءَ کیچ ءَ کوہ ءِ مراد ءِ سرا بوت.ھمے وھد ءَ بی ایس او آزاد ءِ بنجائی ماٹو کُرتگیں باسک میرین ءُ ستار ءِ جیڑا بِندات بوتگ اِت اَنت یکبرے پدا بی ایس او آزاد ءِ پروشگ ءِ پُشت ءَ کپتگ اِت اَنت. یکّیں کیچ ھنکین اِناں بازیں ھنکین ءِ ھمے جیڑائے آماچ اَت بی ایس او ءِ آزاد بنجائی باسک ہر یک ھنکین ءِ ہی دوراہ کنگ ءَ اِت اَنت ھمے وڑ ءَ بنجائی باسکاں چہ لکّی جان کیچ ءَ مئے ھنکینی سنگتانی گوما مِلّگ اتک پرچا کہ مئے ھنکین ھم ھمے جیڑہانی آماچ اَت.
تاں سئے روچ ءَ لکّی جان ھمد ءَ بوت گوں ہر یک سنگتے ءَ گِند ءُ نِند ءِ کُرت ہر یک جیڑا ءُ جنجال ئےِ بابت ءَ سرپدی یے دات ءُ کُل سنگت لکّی جان ءِ گپاں دلجم بوتاں ءُ تاں سئے روچ ءَ مارا لکّی جان ءِ کِرّا دیوان ءِ موہ رس اِت سک مزاک کندگ بوت کس ءَ نہ زانت باریں اے سئیں روچ ءُ شپ پہ چوں زوت ھتم بوتاں ءُ لکّی جان ءِ ھمراہی ءَ بیگوائیں اھسام جان ھم گون اَت ھما وھد ءَ اھسام جان کیچ ھنکین ءِ کار گشاد اَت سک وش اَت ھما وھد کہ ما کُل سنگت یکجا اَتاں .

تاں لھتیں وھد ءَ چہ لکّی جان ءَ دور بوتاں ءُ یکبرے پدا ماں 1 نومبر 2015 ءَ بی ایس او آزاد ءِ بیستمی بُنجاھی لس مجلس ءَ یکجاہ بوتاں ایبری لکّی جان ءَ گوں ھوار دگہ بازیں سنگتانی دیدار بوت. چما سنگتاں چہ شہید کندیل کازی، شہید سلار جان، شہید شاکر جان ، بیگوائیں بی ایس آزاد ءِ مزن کارگُشاد ثنااللہ جان، بنجائی باسک چراگ جان، بنجائی باسک نودان جان ءُ دگہ بازیں سنگت ءِ کہ مرچی زندان ءَ بند اَنت ءُ دگہ بازیں سنگت ءِ مرچی آشوبی سیاستِ میدانَ نشتگ ءُ آشوب ءِ دیم ءَ برگ ءَ اَنت اللہ آھاناں سلامت بکنت!!

، ما کُل سنگت یکجاہ اِت اَنت بُنجاھی لس مجلس ءِ دیوان اَت ءُ پدا اگاں کمو پارگ بوت ایں گُڑا شئر ءُ شائری اَت مزاک ءُ کندگ اَت ھچ سرپد نہ بوتاں کہ اے سئیں روچ چون شُتاں اگاں شپ ءُ روچ گومن دارگ بوتین اِتاں گُڑا اَلّم من داشتگت آں کہ شُما ودار کن اِت کہ من انگت وتی ھمبلانی دیوان ءُ مزاکاں سیر نہ کُرتگ.

ھمے نُنجاھی لس مجلس ءَ لکّی جان بی ایس او آزاد ءِ بُنجاھی شِنگکار زورگ بوت ءُ پدا ھر یک سنگتے وتی وتی ھنکیناں روان بوتاں ما ھم وتی ھنکین ءَ راھی بوتاں. منی ھمراہ دگہ منی یک مہرونیں ھمبلے اَت سَپر سک وش اَت ما وتی ھنکین ءَ سر بوتاں ءُ لھتیں وھد ءَ پد یکبرے پدا گوں لکّی جان ءَ دیوان ءُ گپ بوت ایبری پدا ھم بیگواہیں نودان جان ھمراہ اَت اے مئے ھنکینی دیوان ءَ اتکگ اِت اَنت. ھنکینی دیوان ءِ تَہءَ گوں شرین وڑے ءَ گپ ءُ تِرّان بوت ءُ لَکّی جان ءَ دیوان ءِ تَہءَ تنظیمی امور ءُ آلمی ءُ دَمگی سیاسی جاور ھالانی سرا گوں شیریں وڑءَ گپ ءُ تِران ءِ کُرت گْوشت ءِ اگاں مرچی ما وتی راج ءِ بزگی ءُ لاچاری نہ مار اِت گلامی ھلاپ ءَ جُھد نہ کُرت ھاس کر ما بلوچ نوردبراں وتی پرز نہ زانت ءُ اے پدمنتگیں راج ءَ را یک زندے دات کُرت نہ کُرت گُڑا باندائیں روچ ءَ نہ ما زندگ بُوت کن ایں نہ مئے راج ءُ نہ زبان پشت کپ اِیت مرچی مارا وھد اَست کہ ما وتارا زندگ بِکن ایں ـ
ھنکین ءِ دیم ءِ کارانی واستہ یک نوکیں کابینہ ءِ ٹاھینت اِش ءُ دیوان ھلاس بوت پدا ما انفارمل دیوان کُرت مسکرا ءُ کندگ بوت آ روچ چہ بہیشت ءَ کم نہ اَت پرچا کہ ما ھمے وڑیں ھمبلانی گوما دیوان کنگ ءَ اِت ایں•

ھمے وڑ ءَ وھد روان اَت ءُ گوں لکّی جان و اے دگہ سنگتاں گِند ءُ نِند بوان اَت سک باز سرپدی چہ سنگتاں رس اِت ءُ مدام بلوچ جُنزئے بابت ءَ گپ ءُ تران اَت مسکرا ءُ کندگ اَت ھمے وڑ ءَ وھد روان اَت•

ستمبر 2016 ءِ ماہ ءَ یک روچ ءِ لَکّی جان ءَ من ءَ ھال کُرت کہ شُمے ءُ اے دگہ ھنکینانی یک ورکشاپ دیوان ءِ بُوگی اِنت سی پیک ءُ شوشل میڈیا ءِ بابت ءَ وتی سنگتاں تیار بِکن ئے من گْوشت شر کامریڈ اَلّمُ ما ھمے لوٹوکاں کہ اَنچیں دیوانے بہ بیت ھاھاھاھاھاھا اَلّم بیت پُل یکّے نہ باز بیت وت ءَ پریشان مَکن اِت مزنیں ٹَھکّے جَت ءِ گْوشت ءِ شر پُل گُڑا پدا ھال کناں کمو دگہ سنگت ھال کنگی اَنت.

لھتیں روچ ءَ پد مئے ورکشاب دیوان بوت دیوان ءَ کراچی، ھب،اوتل، ملیر، گڈاپ، ھیدرآباد ھنکینانی سنگت دیوان ءَ ساڈی اِتاں. دیوان ءَ لَکّی جان ءُ آدل جان ءَ مارا سی پیک ءُ شوشل میڈیا ءِ بابت ءَ لیکچر اِش دات کہ پاکستان ءَ سی پیک ءِ سرا گوں چین ءَ مئے جونانی سودا جَتگ مرچی پاکستان ءَ مئے مال ءُ مڈیاں ھوار مرچی مئے زِر ءِ ھم بھاہ کُرتگ اگاں مرچی بلوچ راج ءَ سُد نہ کُرت ءُ ما وتی راج سرپد نہ کُرت وتی مال ءُ مڈیاں ھوار وتی زر ءِ اپازت نہ کُرت گُڑاں ما چو اے دگہ راجانی وڑ ءَ گار ءُ بیگواہ بنت انچوش کہ ھما راجاں وتی پرز نہ زانتگ ءُ زوراکاں ھما راج مرچی گار ءُ بیگواہ کُرتگ اَنت ما ھم ھما راجاں چہ ھرید نہ بنت.

سوشل میڈیا ءِ سرا ھم سنگتاں گپ ءُ تران کُرت کہ پاکستان ءِ مرچی پرنٹ میڈیا بہ بیت یا الیکٹرونک میڈیا کُل پاکستان ءَ وتی دست ءَ کُرتگ اَنت ءُ بلوچ راج ءِ چُک چینی کنگ ءَ اَنت مارا دگہ راہ ءُ در نیست ابید چہ سوشل میڈیا ءَ اگاں مارا وتی توار دگنیا ءَ سر کنگی اِنت گُڑا مارا سوشل میڈیا پہ بلوچ ءِ ھک ءَ کارمرز کنگی اِنت نہ کہ یکّے دومی یے ھلاپ ءَ مرچی بلوچ راج ءِ سرا بوھوکیں پاکستان ءِ زُلم ءُ زوراکی مارا دگنیا ءِ کُنڈ مہ کُنڈ ءَ سر کنگی اِنت.

ورکشاپ دیوان ءِ ھلاس بوگ ءَ پد ما کُل سنگتاں نان وارت ھمد ءَ چاہ اتک ماا کل سنگتاں یک ءُ یک کوپ چاہ زورت گُڑا لکّی جان ءَ منی دیم ءَ دگہ یک کوپے چاہے اِیر کُرت گُوشت ءِ تو ھوٹل ءَ دو دو چاہ ور ءِ مرچی ھم دو چاہ بور پکیر جان ھااھاھاھاھا کُل سنگتانی کندگ بُرز بوت لکّی جان ءَ گْوشت ھاں پکیر جان بارین تو ھما کِسہ ءَ بِکن تو بازار ءَ دکان والا ءَ را چے گْوشت ھاھاھاھاھاھاھا لکی جان آ گپ ءَ بِل ھاھاھاھاھاھا بُگْواش اگاں نہ گُڑا چائے کوپ یکّے بیت ھاھاھاھاھاھا یکبرے پدا سنگتانی کندگ بُرز ءَ شُت . گُڑا من لاچار بوتاں ھما گپ ءَ بِکناں پرچاکہ چائے کوپ ءِ واتر کنگ گِران اَت پمن پرچکہ من مدام دو کوپ چاہ وارتگ ھاھاھاھاھاھا من ھما گپ گْوشت گُڑاں کس چائے ورگی نہ بوت ھمے گپ ءِ سرا پرچاکہ انچیں مسکرائی گپےاَت سنگتانی کندگ ءُ مسکرا بوت آ روچ سک وش اَت بَلے اپسوس کہ گلامی ءَ وھد نہ دات لکّی جان روچے اے ھنکین ءُ روچے آ ھنکین ءَ ھمے بلوچ نودربرانی دیوان ءُ گِند و نِنداں اَت مدام گوں گَل ءِ کاراں دست گٹ اَت سکیں لاھکیںن سنگتے اَت•

دو اکتوبر 2016 ءِ روچ ءَ من ءَ پہ لکّی جان ءَ کارے ھستگ اَت من ھال کُرت کہ لکّی جان من ءَ کارے ھست تو منی ھمے کار ءَ بکن گوشی شر کمو رند ءَ ھال ءِ کُرت گْوشت ءِ تئی کار من کناھینت ءَ سنگتے تَرا ھال کنت بَلے نوں من نیٹ ءَ درکپگ ءَ اَنت اگاں سلامت بوتاں ھال ءُ اھوال بیت•

6 اکتوبر ءِ روچ ءَ من وتی گِس ءَ نشتگ اَت آں سنگتے اتک گْوشت ءِ کہ من ءَ سنگتے ءَ ھال کرتگ کہ لکّی جان چہ کیچ گورکوپ ءَ پوج ءِ دست ءَ 4 اکتوبر ءَ بیگواہ کنگ بوتگ ءُ دومی ھال اِیش اِنت کہ کندیل جان ھم ءَ کولواہ ءَ شہید کنگ بوتگ. وھد ءِ من اے گپ اِیش کُرتاں من ھمد ءَ ھُشک ءُ ھیران بوتاں.

مرچی لکّی جان زندان ءَ بندیگ اِنت چہ وتی چاگرد ءَ وتی راج ءُ سنگتاں دور اِنت ھاں مرچی زندان ءَ دگہ ھزاراں بلوچ پرزند بندیگ اِنت بَلے من زاناں کہ لکّی جان مرچی یک تاھاریں کوٹی ئے تَہءَ بندیگ اِنت چہ یکے دومی ءَ دور اَنت ءُ مرچی لکّی جان بندیگ اِنت. بَلے لکّی جان ءِ ھما کاروان وتی منزل ءَ روان اِنت ھما پشت کپتگیں کاران مرچی لکّی جان ءِ سنگت دیم ءَ برگ ءَ اَنت ھاں ریاست ءَ لکّی جان ءَ زندان ءَ بندیگ کُرتگ بَلے لکّی جان ءِ ھما رژن ، پگر ءُ سوچ ئے بند کُرت نہ کُرتگ مرچی ھما رژن تالاں بوان اِنت ھما رژن مرچی بلوچستان ءِِ کُنڈ مہ کُنڈ ءَ سر بوتگ ائی پِکر ودان انت.

بلوچی زُبان ءَ رجانک ءِ اَرزشت

تحریر:… ڈاکٹر شاہ محمد مری
رجانک:… ھلیل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ 

زبان راجانی شیرکنی ءُ ڈولداری بِیت- اے آئی واد ءُ تام ءُ آئی پجّار بِیت، آئی ءِ بُن ھِشت بِیت- زبان راجانی دِل ءِ تیاب بِیت- بلوچی زبان بلوچ راج ءِ پاگ ءِ ڈولداریں گْرنچ اِنت-

بلے مرچی بدن ءُ سر ءِ ھواری ءَ اے پاگ ھم شرّیں ھالت ءَ نہ اِنت- ھو بلوچ چاگرد کہ ساہ کُندن ءَ اِنت، اے نہ مرچیگیں اِنت نہ اناسری اِنت، ءُ نہ یک روچی اِنت- ما انچو گُشت کنیں کہ پانزدہمی کَرن ءَ بِگر داں روچ ء مرچی، بلوچ چاگِرد ءَ را یک رِد ءَ پانزدہ ماہ آرام ءِ ھم نسیب ءَ نہ بوتگ- بُن تَب ءِ ھلاپ ءَ تیوگیں انسانانی وڑا ما ھم جُہد کنگ ءَ ایں- بلے مئے چاگِرد گیشتر بزّگی ءِ آماچ اِنت- بلوچ ءِ زِر، آئی ءِ مادنی مڈّی ءُ “جغرافیہ” دور ءُ نزّیک ءِ کلاگاں وت توار کَنت ءُ مئے سرا اُرش کنائینیت- ھر وھدے چہ اے ڈَنّی اَزاباں مارا کمّو موہ رَسیت گُڑا برات کُشی چو سیچن ءِ تِرِکاں مئے جبین ءَ سُمبان بِیت- ھمے وڑا گُشئے مئے تیوگیں چاگرد ءَ زمین چَنڈے کیت- اے زمین چَنڈ ءِ مزنیں نشانگ مئے زبان ءُ دود ءُ ربیدگ بنت- زُبان ءُ ربیدگ کہ ایشاں بیست ءُ یکمی کَرن ءَ وانگِس، دربرجاہ، لیبارٹری، دیوانگِس، باسکوپ(سینما) کوٹی، لَئیب جاہ، اِزم کَدگ(آرٹس کونسل) ءُ وانگجاہ ءِ زلورت اِنت-
اے بد بھتیں پُشدر ءَ بلوچی زُبان ءِ تہا ساچِشتی ءُ نبشتانکی کار ءِ سکّ کمّی اِنت- مئے زبان تنے وھدی گیشتر دَپ گالی اِنت- مئے نبشتانکی لبزانک نہ بوھگ ءِ بروبر ءَ اِنت- پہ درور اگاں چہ بلوچی گِدار ءَ انّوگیں دہ سال ءَ در بکن ئے گُڑا بزاں ایشی سرا ھِچ کار نہ بوتگ- دُگنیا چے نبیسگ ءَ اِنت، گِدار ءِ بُنگپّ چے اَنت؟ کُجام تکنیک کارمرز بوھگ ءَ اَنت؟ مارا مالُوم ھم نہ اِنت-

ھمے وڑا مزنیں آزمانکاری ءُ نگد کاری نیست- کسمانک ءِ تہا انگت سرکاری ریڈو ٹی وی ءَ کمّو کار کرتگ اَت بلے انّی اَبیدے وش چینل ءَ دومی زَرّ ءُ مال ءِ پرائیویٹ چینل بلوچی زبان ءِ گار کنگ ءِ دُمب ءَ کپتگ اَنت-

تھنا بلوچی شاھری پَشکپتگ کہ ایشی تہا چہ کلاسیک ءَ بِگر تاں مرچی یکشَل ءَ ڈولداری ءِ سرا کار بوھگ ءَ اِنت- بلوچی زبان ءِ تہا شہ زانتی (فلسفہ) ءِ سرا بزاں ھِچ نبیسگ نہ بوتگ- شہ زانتی ءِ بُنی جُست ءَ ھوار لبزانک ءِ اِزمی کارینکانی سرا باوست سکّ کم بوتگ- ھمے وڑا مارکیٹ ءِ زبان نہ بَیَگ ءِ سَوَب ءَ ایران ءِ بلوچ کندھ کوٹ ءِ بلوچی ءَ سرپد نہ بِیت ءُ دریا ء نہنگ ءِ بلوچ دریا ء بیجی ءِ گالوار ءَ سرپد نہ بِیت-

ساچِشت ءِ ھاترا زلورتیں نوکیں سازداب ءُ مواد نیست اِنت- بازیں مردمے ھمے ردی ءِ تہا اِنت کہ تھنا بلوچی گْوشوک ءُ نبیسوک بلوچی ءِ پاسپان اَنت- بلے اے وڑ نہ اِنت- گواچِن ھمیش اِنت کہ بلوچی زبان وت وتی گْوشوک ءُ نبیسوکانی پاسپان اِنت- —– بلے مئے اے پاسپان چہ اے کَرن ءِ زام ءُ اِسپراں زبھر اِنت-

گُڑا چے کنگ بہ بیت؟ دُگنیا ءِ کْوھنیں “تہذیب” ءِ کُربانی دیگ بہ بیت؟ وتی شیرکنیں کوتگال ءَ چہ گِستا بوھگ بہ بیت؟ کرنانی پیمکاری ءُ بیچار ءَ چہ جوڈ کرتگیں وازینک ءُ بتل شموشگ بہ بنت؟ مُھکمیں دود ءُ ربیدگانی بُنیاد ءَ اُوشتوکیں زُبان ءَ ھمے ھاترا پاھو دیگ بہ بیت کہ آئی ءَ امبروز ءِ بُن ھِشت نیست؟

بیا اِت چاریں کہ مئے پِت پیرُکاں وتی زمانگ ءَ ایشرا چتور پہریزتگ؟ پسّو ھمیش اِنت آھاں مئے زُبان ھماھانی زُبانانی بگل ءَ رودینتگ کہ آھاں مئے سرا اُرش کتگ- ھو! بلوچی باز رند ءَ زور آورانی بگل ءَ رُستگ ءُ مزن بوتگ-

مہر گڑھ “تہذیب” ءِ اولی نبشتہ کار ءِ باروا ما ھِچ نزانیں بلے چہ انّوگیں راجدپتر ءَ اندازہ بِیت کہ بلوچی ءِ اولی نبشتانک (اگاں تاکانی سرا بوتگ یا ڈگار ءِ سرا یا پیسر ءِ نبیستگیں وانگی یے ءِ تہا) اَرَبی یا پارسی ءِ وڑیں لیک وڑے ءِ تہا بوتگ- بزاں بازیں زبانانی وڑا مئے زُبان ءِ انّوگیں سیاھْگ یا لیک وڑ ءَ دومی زبانانی ھواری ءَ رُدوم زُرتگ- دومی زُبانانی زانگ ءُ چہ آھاں پائدگ زورگ ءَ زُباناں سکّ دیمروئی کُرتگ- ھمساھگاں یک دومی ءِ پَٹ ءُ پول رجانک کُتگ اَنت ءُ پائدگ زُرتگ اَنت- وتی ساچِشتی لیکہ پہ وام داتگ ءُ آھانی سائنس ءُ تیکنالوجی دیمروئی داتگ- ھمُک ھَتب ءِ راجی لبزانک ءَ را رُژنائی رس اِت- لبزانک ءِ شنگکاری بوت- گال گنج جوڑ بوت، شہ زانتی دیم ءَ اَتک ءُ دیمروئی ئےِ کُت- ھمے وڑا سیاسی، ربیدگی، مالی ءُ راجدپتری کارانی تہا یکبرا شہگامی اتک-

کمّو بیچار بہ کنیں اگاں رجانک مہ بوتیں گُڑا تیکنالوجی ءِ یک دومی جاگہہ ءَ سر بوھگ ءِ انّوگیں نوکیں بوتکن نہ بوتگ اَت- راجدپتر ءَ ما بہ چاریں گُڑا دُگنیا ءِ تہا پگری ھواری ءُ سیاسی، چاگردی، مالی انکلابانی تہا رجانکاراں یک شرّیں کِردے ادا کُرتگ- “کوانٹم تھیوری” ءِ چے بِیت، “بگ بینک” ءُ “بلیک ھولز” ءِ باروا مالُومات چہ کُجا اتکگ؟ انچو ما گْوشت کنیں کہ تیوگیں “سائنس” پیمکاری ءَ پَد رجانک ءِ سَوَب ءَ دیم ءَ شُتگ-

ما تھنا سائنس ءِ گَپّ ءَ کنگ ءَ نئیں- ما لبزانک ءُ زُبان ءُ راجدپتر ءُ ربیدگ ءِ گَپّ ءَ کنگ ءَ ایں- رجانکارانی کوشست ءَ ھیسوی وھد ءَ چہ پیسر چین ءُ روم ءِ درنیام ءَ تیکنالوجی ءِ سر کنگ بوتکن (ممکن) بوتگ- انچو میریائی لچّہ “گُل گامیش” مئے گور ءَ چہ رجانکاں سر بیتگ- کْوھنیں یونانی ءُ شامی کاگَدانی اَرَبی رجانک بوتگ- پدا ھمے رجانک لاتینی زُبان ءِ تہا رجانک بوت اَنت- ھندوستان ءِ اِلم تاں تِبت، چین، جاپان، ھند چین ءُ انڈونیشیا ءَ سر بوت- ھمے وڑا چہ رجانک ءَ یک ھتب ءِ مردم چہ دومی ھتب ءَ آشنا بوت اَنت- “افلاطون” ءُ “ارسطو” ءِ دیدانکاں ءَ تیوگیں دُگنیا ءَ رجانکاں سر کُتگ اَنت- اَبیدے رجانک ءَ ھومر ءَ کئے زانتگ اَت؟ رجانک ءَ ابید مزدک، شیکسپیر ءُ ٹالسٹائی کُجا اِت اَنت؟ رجانک رسانکدر ءِ اولی چابی اَت، ءُ مُجّتی بِیت- یک اُلُس یے دومی اُلُس ءَ یک راجے دومی راج ءَ چہ رجانک ءَ وتی زانشت ءِ نیمگ ءَ کاریت-

رجانکار اِلم ءِ، انسانیت ءِ، مھبت ءِ، ءُ کاسماس ءِ مزنیں رسانکار اَنت- ایشانی اَبید ءَ وَ مزن ھُشکی یک دومی ءَ سرپد نہ بوتگ اِت اَنت، انسان ءَ ھِنچو دیمروئی نہ کتگ اَت، اِلم انّوگیں سیمسراں نہ بوتگ اَت- رجانک ساچشت ءِ چَمَّگ ءُ بُن ھِشت اِنت-
اگاں بلوچی ءِ تہا رجانک مزنیں کساسے ءَ بندات بہ بیت گُڑا اے بلوچ ءِ پَدکِرد ءَ تیز کنت ءُ کار ءِ واھگ ءَ گیش کنت- اے بلوچ ءِ پدا زندگ بوھگ ءِ ھاترا بُن ھِشت ءِ ارزشت ءَ داریت- انسان یک کاری ایں جاندار یے- سائنس ایشی مزنیں دزگَٹّی اِنت- سائنس ءِ دودمان ءُ تَب انسانی ھواری ئیگ اِنت، کمک ءُ رسانک ئیگ اِنت-

رجانک ھمُک سائنسی ءُ چاگردی ساچِشت ءَ وتی جوڑ کنت- کہ آ چوناھا ھمُک وھد ءَ دری بنت- فلسفہ، سیاست ءُ سائنسی پَٹّ ءُ پولاں دری دارگ انسانیت ءِ ھلاپ ءَ جُرم یے بیت- زانگ بہ بیت سائنس راجی نہ بیت، لبزانک راجی نہ بیت، انّی وَ تیکنالوجی ھم راجی پشت نہ کپتگ- اے کُلّیں انسانانی میراس اَنت- انچو کہ بلوچی “تھیریم” منیگ اِنت، بلے اے تیوگیں جہان ئیگ اِنت، بارکھان ءِ “وھیل” ماہی، مہرگڑھ ءُ آئی ءِ “آثار” بلوچ ئیگ اَنت بلے ایشانی بَرورد ءُ سائنسی اِلم تھنا مئے نہ اَنت-

رجانک وَ چوناھا یک مُشکل ءُ گرانیں کارے- باز گْران(سنجیدہ) ءُ ساچشتی کارے- رجانک ءِ ھاترا تھنا دو لبزانک زانگی نہ اِنت ایشی ھاترا دو ربیدگی ھم بوھگی کپیت- پرچا کہ زبان تھنا لبز بلدے نہ اِنت، ناکہ اے تھنا لبزانک ءِ رھبندانی یک پرکوت یے- زبان وَ دودءُ ربیدگاں یک شرّیں وڑے ءَ درشان کنگ ءِ نام اِنت- رجانکار ءَ را اے زانت بہ بیت کہ آ دو “تہذیبانی” نیام ءَ یک پُھل ءِ کِرد ءَ ادا کنت- ءُ رجانکار ءَ را بُنگَپ ھم سرپد بوھگی اِنت-

بلے اے زانگ بہ بیت کہ رجانک تھنا گیگانی یے نہ اِنت- آ وَ اِزمکارے بیت- گِدار، آزمانک، کسمانک ءُ شائِری ءِ رجانک وت لبزانک ءِ تہا اِشمار بنت- ‘عمر خیام’ ءَ چہ ‘فٹز جیرالڈ’ ءَ کئے جِتا کُت کنت-

ھَو اگاں تو یک نیکراھی نبشتانکے ءَ رجانک کنگ ءَ ئے یا ھِساب ءُ شہ زانتی ئے گُڑا ترا تچک ءَ تچک رجانک کنگ کپیت، ءُ یک وپاداریں رجانکارے جوڑ بوھگی کپیت- بلے من ادا ھم گْوشگ لوٹاں کہ انسان ءِ رجانک ءُ گوگل ءِ رجانک ءِ تہا پَرک بائدیں بہ بیت- بلے اگاں یک گِدارے لبز پہ لبز رجانک بہ بیت گُڑا آئی ءِ رَوانی پْروشیت بلے اے ھیال کنگ ھم بہ بیت کہ چہ رجانک ءَ گِدار ءِ اِزم گار مہ بیت-

مارا مُشکل ءُ گرانیں بلوچی یا وَ کارمرز کَنَگی نہ اِنت یا گُڑا انچو کارمرز کنگی اِنت کہ وانوک ءِ ھاترا مُشکل مہ بیت- انّوگیں گلوبلائزیشن ءُ ایشی دودمانی ءُ زُبانی زوراکی ءِ دیم ءَ بلوچی وتی جاگہہ ءَ دگنیا ءِ ھر زبان ءِ تاگت سکّ کم اِنت- مئے زبان ءِ اَستی ھم نزور اِنت- ما اے گَپّ ءَ نہ منّیں کہ زُبان ءَ لبزانکار ءُ دانشور جوڑ کن اَنت- راستی ایش اِنت کہ زُبان لَس مھلوک ءِ ھَید، تْراول، وشّی ءُ گَم ءِ درشان کنگ ءِ نام اِنت- اے ھماھانی ساچِشت اِنت- ھما ایشی تہا شیرکنی کارَنت ءُ ایشرا پلگارنت- لبزانکار ءُ دانشور گوں یک پیمکاری ءَ ءُ تیکنالوجی ءِ کارمرزی ءَ زُبان ءِ دیمشت ءِ ھاترا کار کن اَنت- لبزانک ءِ لوٹ ھمنچو گیش اَنت کہ نوکیں زمانگ ءِ زلورتاں گوں ھمرنگ بوھگ ءِ ھاترا بلوچ ءِ لبزانکار ءُ دانشوران ءَ سکّ باز کار کنگ کپیت- بلوچی زبان ءِ تہا انّوگیں اَھد ءِ دیدانک ءُ بُنگَپّانی مان کنگ ءِ ھاترا شرّیں گامگیج ءِ زورگ ءِ زلورت اِنت- کاروبار، تیکنالوجی ءُ سیاست ءِ تہا انگریزی سکّ باز ارزشت داریت- بلے مئے بدبھتی ھمیش اِنت کہ مئے راج چہ انگریزی ءَ نزانتکار اِنت- ما چہ سامراج ءِ دربرجاہاں گوں گیگانی، سپارت ءُ ریپینگ ءَ وانگداد زُرتگ- آسر ھمیش اِنت کہ چُشیں دو سئے مردُم ھم دست نہ کپیت کہ چہ بلوچی ءَ انگریزی ءِ تہا رجانک کُت بکنت- ھمے وڑا انگریزی نہ زانگ ءِ سَوَب ءَ ما چہ اردو ءَ بلوچی ءِ تہا رجانک کنیں- ءُ ایشی تہا مزنین جنجال ایش اِنت کہ اردو ءِ رجانک وت پُورا ءُ سرجم نہ اَنت-

بلے اے راستی ءَ اَبید بلوچی ءَ نا دلگوشی ءِ تہا دارگ ءِ ھِچ نیمون پَشت نہ کپیت- میاں اُستمانی باپار ءُ “سفارت کاری” ءِ میدان ءَ بلوچی ءَ وتی پادانی سرا اوشتگی اِنت… تَچک، وشّال ءُ راست!!ـ

رجانک دگہ چاگرد ءُ اَھد ءِ مردمانی مارشت ءُ ھیالاں سرپد بوھگ ءِ ھاترا مئے زانت ءُ بودشت ءَ مزن کنت- اے مئے پگر ءُ سسّا ءَ بازیں وڑا درانگاز ءُ جُہل کنت- رجانک گْوش اَنت کہ بلوچ ھر چیزے وت نبیسگ ءَ اِنت جہانی لبزانک ءِ تہا آئی ءِ ارزشت چے اِنت- رجانک ءِ سَوَب ءَ مئے وانوکاں ءَ دُگنیا ءِ جتا جتائیں زُبانانی ساچشتاں وانگ ءُ سر پد بوھگ ءِ موہ رسیت- ما چہ جہانی لبزانک ءِ ساچِشت ءُ لبزانکی تام ءَ وتی شیرکن ءُ شادیں بلوچی زبان ءَ آژناگ کُت کنیں-

رجانک مارا انسان ءِ مزنیں ءُ ھَواریں چاگردانی سرپد بوھگ ءِ موہ دَنت- شکر اِنت کہ مئے زبان بازیں گالوار ءُ لبزانی سَوَب ءَ دگنیا ءِ سیریں زباناں چہ یک یے، ھمے ھاترا ایشی تہا رجانک کنگ سکّ ارزان اِنت- رجانک بلوچی زبان ءِ میدَگ ءَ چہ دومی انسانانی تجربہ ءِ ترونّ ءِ ناناں چِکار کنت-

“ایکسچینج ٹرانسفیوژن” تھنا درمانے نہ اِنت، اے مئے نوکیں دگنیا ءِ بدن ءِ بھر جوڑ بوتگ- زبان ءَ را چہ نوکیں ساچشتاں چِکار بوھگی اِنت- زبان ءِ دیمروئی ءَ را ھِچبر بریک نہ لگّیت- رجانک بلوچی ءَ سائنس، اِزم ءُ ربیدگ ءِ جارکشّی ءِ ھاترا مُھکم کنت- رجانک تھنا گیگانی نہ بنت- اے تئی زبان ءَ ورزش دئے اَنت، ءُ آئی ءَ استومند جوڑ کن اَنت- آئی ءِ زِند ءَ مزن کن انت-
انچو ما چاریں کہ انگریزی زُبان چہ رجانک ءِ سَوَب ءَ پھلوان اِنت، روسی، اَرَبی، پرانسیسی زُبان چہ رَجانک ءِ تاگت ءَ جہانی زُبان جوڑ بیتگ اَنت- چہ رجانک ءَ ما سسّا ءِ دیمروئی ءَ زُوریں، ما چہ لبزاں سیر بہ ایں ءُ بازیں بتل یے ھیل کنیں- آ کُجام بلوچ اِنت کہ آئی ءَ بلوچی ءِ دیمروئی شرّ نہ لگّ ایت- ما سرکار ءَ وَ منّارینت نہ کنیں کہ آ داں پنچ سال سرکاری بجٹ ءِ یک مزنیں بھرے رجانک ءِ سرا ھرچ بکنت، بلے ما وتا چہ پَرماش کُت کنیں کہ ما وتی دل ءِ تیاب ءَ اجازت بدیں کہ آ وتی زِر ءِ چولاں گوں ھوار دومی دود ءُ ربیدگاں ھم وتی بگل ءَ بداریت-

بلوچی ءَ گیشتر دلکش، استومند، شیرکن ءُ وشرنگ جوڑ کنگ ءِ ھاترا رجانک بکن اِت، رجانک کنائین اِت ءُ رجانک بہ وان اِت-