ھیروپ ءِ سنگتانی یات ءَ
نبشتہ کار: شھباز بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
دنیا ءِ گوستانک شاھد اِنت کہ راجی جھدکار سکیں مھروان ءُ مردم دوستیں کارست بوتگ اَنت۔ ھمے مھروانی ءَ آ تاریک ءِ تہ ءَ ابدمان کتگ اَنت۔زمین دوستی ءُ راجدوستی چوناھی ءَ مردم ءَ چہ ھمُک وڑیں سِلکاری ءَ پھریز اِیت، پاک ءُ پلگار کنت۔
ھمے وڑ ءَ وھدے من وت بلوچ راجی جُھد ءِ بھر نہ بوتگ آں گُڑا من کہ بلوچ راجی شھیدانی کِسہ اِش کتگ اَنت گُڑا آیانی تہ ءَ من مدام مھروانی دیستگ، زمین دوستی ءِ ھما سیمسر دیستگ کہ آ دیوانگی ءَ چہ ھما دیم بوتگ۔ بلے وھدے من وت اے پاکیں جھد ءِ بھر بوت آں گُڑا من راجی بامردانی دلیری ءُ تمردی ءَ ھوار آیانی مھروانی ھم چم ء وت دیست۔ اے مھر ءَ منارا گیشتر مھکم کت۔
مرچی من لھتیں انچیں کارستانی بابت ءَ نبشتہ کنگ ءَ آں کہ آیانی ستا ءُ توسیپ ءَ منی کِر ءَ لبز نیست۔ آ منی مھروانیں ھمبل ءُ ھمبراہ بوتگ اَنت بلے مرچی آ پہ زمین ءَ نمیران بوتگ اَنت ءُ نوں آیانی بس یات منی کِر ءَ پشت کپتگ اَنت۔ بلے آیانی سِنچ ءُ لیکہ آیانی گپ ءُ کندگ داں اے ساہ ءَ ھست اَنت منی ھمبراہ اَنت۔
شُھدائے ھیروپ ءِ ھما کُل سنگت کہ پہ وتئی راجی آکبت ءُ آجوئی ءِ وشھالیں روچانی واستا نمیران بوتگ اَنت آ ھجبر پراموش کنگ نہ بنت۔
شھید پدائی تالب جان۔۔۔۔ منی مھراوانیں ھمبل ، من ءَ انگت سما بیت کہ شھید تالب جان منی کِر ءَ نشتگ گوں من کندگ ءُ مسکرا کنگ ءَ اِنت، من ءَ کُنت کنگ ءُ چڑینگ ءَ اِنت منی موداں ژپگ ءُ من ءَ نام بندگ ءَ اِنت۔ اے سھت ءُ دمان منی زند ءِ وشتریں ساھت بوتگ اَنت۔ پدائی تالب ھمینچو کہ وتی راجی جھد ءَ ستک دل ءُ مھکم بوتگ دو ھمینچو وتی جھدکاریں سنگتاں گوں مھروان بوتگ، مدام شھدیں بچکندگ آئی ءِ لُنٹانی سر ءَ بوتگ۔
شھید تالب جان ءِ براس شھید مھمد بکش پنام ھالد جان ھم منی چمانی دیم ءَ زاھر اِنت۔ اے منی زند ءِ اولی رند اَت کہ من چم ء وت گندگ ءَ اِتاں کہ دو براس یکجاہ پہ گُلزمین ءَ ندر بوگ ءَ روگ ءَ اِنت ءُ ھردو یکے دومی ءِ سر ءَ پھر بندگ ءَ اَنت یکے دومی ءَ گوں چینچو مھروان اَنت۔ یکے دومی ءَ سر ءُ سوج کنگ ءَ اَنت۔ کندگ ءُ مسکرا کنگ ءَ اَنت۔ چُشیں بچانی ماس ءَ ھزار سلام اِنت کہ دو کُنگُریں بچ اِش یکجاہ پہ زمین ءَ ندر کتگ۔
ھمے وڑ ءَ شھید پِدائی میرک جان، میرک جان مدام پہ من چو براتے ءَ بوتگ، منی کوپگ بوتگ شھید ءَ وتی زند ءِ ھمُک گپ ءُ راز گوں من کتگ۔ وتی سکی ءُ سوری ءَ گوں من درشان کتگ اَنت۔ ھروھد ءَ منی نزیک ءَ بوتگ شھید ءَ من ءَ ھرچ وڑیں جاورانی تہ ءَ کندینتگ، شھید یک سرجمیں راجی جھدکارے بوتگ ھرچ وڑیں جاورانی دیم ئِے گوں بچکنداں داشتگ۔ راست اِنت کہ چُشیں ھمبلانی روگ سک تورناک اِنت بلے ھمے راجی بامردانی جد ءُ دیمونی ءِ برورد اِنت کہ مرچی منی وڑیں نابوداں وتی راجی ایردستی مار اِتگ ءُ اے جھد ءَ ھوار اَنت۔
انچو شھید پدائی پزل گُل ءُ جُنید جان ھم من سک نزیک ءَ چہ دیستگ شھیدانی دیوان ءُ مجلس، گپ کندگ منی مجگ ءَ نکش اَنت من ھروھد ءَ شھیداں یات کن آں۔ گُڈی وھد ءِ دیوان منی زند ءِ وشتریں دیوان اَت۔ یک نیمگے شھید پہ زمین ءَ نمیران بوگ ءُ پِدا بوگ ءَ روگ ءَ اِت اَنت دومی نیمگ ءَ شھیدانی لُنٹانی سر ئِے بچکند انچو درپشگ ءَ اَت کہ پورو یک مردمے سالونک بوگ ءُ تھت ءَ روگ ءَ اِنت۔ آ پورو پہ وتی شھید بوگ ءَ ھدوناک اَت اَنت۔ شھید جُنید جان ءَ پہ بچکندے گُشت ۔۔۔۔۔من ءَ مدام ھمے روچ ءِ ودار بوتگ کہ من پہ وتی ماتیں گُلزمین ءَ کُربان بہ باں۔ مرچی منی اے واھگ سرجم بوگ ءَ اِنت۔
شھید رِزوان جان ءِ دیوانگی ءُ ملنگی کُج ءَ شموشگ بیت۔۔۔۔ گوں وتی مسکرا ءُ کندگاں آ پورو ملنگے اَت۔ شھید رِزوان جان تچکیں زمین زادگے اَت۔ من اے ساھتانی ندارگاں پہ لبز درشان کُت نہ کنگ ءَ آں بلے آ روچ گُش ئے پہ من بھشت ءِ سوگات اَت۔ چُشیں راجی بامردانی دیوان چہ یک وش بھتے ءَ نسیب ءَنبہ بیت۔
شھید پِدائی ماھل بلوچ، مئے بانُکیں گُھار۔۔۔۔ آ روچ ءَ انچو توانگر ءُ مھکم اَت کہ گپ نہ بیت۔ شھید ماھل ھمے گپ ءَ پھر بندگ ءَ اَت کہ من وتی تاسپیں براتانی ھمبرائی ءَ مرچی دژمن ءَ روچ ءَ استالاں پیش داراں۔ من شھید پدائی شاری ءِ پُشپداں من پدائی سُمیہ ءِ کوپگاں۔ من ھم مرچی پہ وتی زمین ءَ ندر باں۔ من ھم وتی راج ءَ اے باور کناھیناں کہ بلوچ زالبول نوں ھچ وڑ ءَ اے زوراک ءِ دیم ءَ سرجھل نہ بنت بلکیں وتی براتانی ھمکوپگ بنت ءُ دُژمن ءِ سر ءَ آس گوار اَنت۔
پِدائی ماھل مارا سکین دیگ ءَ اَت کہ مارا چہ وت ءَ مھکم بکن اِت۔ اے راجی جُنز ءَ منزل ءَ بر اِت سر کن اِت۔ مارا چہ پد اے جنگ ءَ دیم ءَ بر اِت۔ اے وڑیں بانُکیں گھار ءُ گُنگُریں براتانی دیمونیاں مرچی بلوچ ورنایانی چم رُژنا کتگ اَنت ءُ راجی جھد مھکم کتگ۔
من جزماں مئے راجی شھیدانی واب سرجم بیت ءُ آزاد بلوچستان ءِ وشھالیں بامسار ھمُک گور ءَ شنگ بیت۔ اے راجی شھیدانی دیمونی مئے واستا گھگیری ءِ سکین ءُ زورگریں دُژمن ءِ واستا مرگ ءِ سوگات اَنت۔
من وتی کُلیں ھمبل ءُ راجی شھیداں دروت ندر کناں۔ شُھدا ئے ھیروپ ءِ سنگتاں ھزار سلام پیش کنان ءُ اھد کن آں کہ وتی راجی شھیدانی کشک ءَ جُنزاں داں منزل ءَ سر بہ باں یا پہ گُلزمین ءَ سالونک بہ باں۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-
