نبشتانک: چِیلامیں نوبت
نبشتہ کار: سَیپ بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
وهد ءِ نازُرکی رمیزان اِنت گْوست ءِ نوبتانی کسہ ءُ مرچیگیں اهد ءَ ، درامدیں لَهتیں درد کہ سِینگ ءَ جَوریں دَرمان ءِ پیم ءَ دَاشتگ اَنت، دل ءَ کہ زندگی گوں زندمان ءَ کُجا داں اَسر کَشّ ایت-
زندگی ءَ گوں مرچگیں اهد ءَ یک هنچیں نازُرکی ءِ گون کہ دل پہ وت موتک کار اِیت ، برے برے اِیوکی ءَ وهدے چم گوں ابیتکیں دیم ءِ پَٹّاں کپ اَنت گڑا دل گْوش ایت کہ هدا ءَ بہ ڈوبار ، هنچش کہ جاهے علی جان داد گْوش اِیت-
“منی مهبت ءِ هدا کہ بے تواریں دُتکے “
“بہ گال ایت گال بلکنہ منی زبان ءَ روچے ءَ”
هدا ءِ هستی نوں چمّاں اندیم اِنت ، بلے هُدا ءِ هستی ءَ بس مارشتانی نِدارگ ءِ چیلام کتگ هدا وند ءَ گوں لهتیں جست زندمان ءُ دودانی چاگرداں بندوک اِنت ، بلے اے اهد ءَ مردم اے اوں نزانت کہ گِلگ چہ چاگرد ءَ بہ کنت یا هدا وند ءَ ، اِد ءَ دو کارست اَنت ، چاگِرد ءُ هُدا وند، اے دوئیناں گٌوں هچ پیمیں جیڑگ ءَ مردم ءَ توام نہ کن اَنت پمیشکا ، پش کپتگیں مردم اَنت کہ گوں چیرگجیں زمین ءَ، مادَریں، ءُ لاچاری ءِ سَوچوکیں درد ءَ گون اَنت بلے نوکیں کسهے ، درشان کن آں اِد ءَ
دوشی شپ ءِ ساهتے دو ءَ من نشتگ اِتاں ءُ جیڑگ ءَ اِت آں کہ اے زندگی ءُ اے زندمان چے واستا دیگ بوتگ ،؟بازیں جست دل ءَ وْدگ ءَ اِتاں ، بلے لهتیں گپ کہ جیڑگاں گوں دل ءَ اتکگ اَت اے ساهت ءَ دْراهیں کسہ منی دیم ءَ اَت اے جاه ءَ کہ من نشتگ اِت آں کُوہ ءِ پُشت ءَ تیر ءُ ٹوپانی توار اَت ءُ جهل ءِ میتگ ءَ زهگے ءِ گریوگانی توار اَت ءُ بزگلانی واڑ ءَ شنکوانی سکّ ءَ پِلینگگ ءِ توار منی گْوشان کپگ ءَ اَت داں من پاد اتک ءُ لوگانی نزدیک ءَ اتک آں ، جنینے پہ چلگ بوْگ ءِ درداں سک وَ کنگ ءَ اَت کہ من ءَ پاداں داشت ، جیڑگ ءَ لگ اِت آں بلے گپ ایش اَت کہ اے ساهت ءَ من اُود ءَ نشتگ اِت آں من چہ مدتے ءِ سپر ءَ رند اتکگ اِت آں پہ میتگ ءَ راهے پُرشت ءُ پروشیانی آماچیں راه ءَ سواری ءَ نیم راه ءَ دوره اِت من ءَ پادانی اتک آں میتگے ءِ نزدیک ءَ دمبرت کمو نشت آں ، کہ اے توار گْوش آں کپت آں، منی میتگ اِد ءَ چہ سک دور اَت بلے شپ وتی اَت ءُ سپر پادانی گڑا وتی من جنزگ ءَ اِت آں-
همے کہ من لوگانی نزدیک ءَ اتک آں اے جنین چہ چکے ءِ درداں سک بے وار اَت ، مردم اِد ءَ دگہ و چشیں نیست اَت لهتیں کسانکیں جنکو اِت آنت ، ایشاں بتی اوں روک نہ کتگ پرچا کہ کوهے پشتی نیمگ ءَ تیر ءُ ٹوپانی تواراں زمین جمب اینتگ اَت-
من ءَ پاداں داشت اے ساهت ءَ کہ من ءَ بڈے بڈ ءَ اَت گدان ءِ نزدیک ءَ چہ آیگ ءَ پیسر جنینے ءَ من ءَ دیست ءُ تچان ءَ هما جنکوانی کر ءَ روْگ ءَ پہ تچگ ءَلگ ات کہ من توار جت کہ من مساپرے آں مہ ترس اِت من بلوچے آں-
گڑا همے جنکو ءَ گُشت ما دْرست جنین آدم ایں اد ءَ مردین کس نیست ، بلے تو مرو دیم ءَ بہ جل سهب ءَ برو من گشت اِناں هچ مشکل نہ اِنت گڑا همے جنکو ءَ من ءَ لوگے ءِ دپ پچ کت دات من وتی بار ایر کت ، گڑا همے گشت گوهار تو اے بگش اے جنین چے ءَ گریوگ ءَ اِنت هیر اِنت؟ گڑا همے جنکو ءَ پسہ دات منی مات اِنت چلّگ بوْگی اِنت بلے کس نیست ، اد ءَ گڑا من گشت اد ءَ ڈاکٹر ،یا بلک نیست ؟
جنکو ءَ پسہ دات گْوشت ئِے انا لآلا جهل ءِ کُوچگ ءِ تهی میتگ ءَ بلکے هست بلے مات بے وهدی درداں کپتگ ، پمیشکا من نشتگاں روچ بیت ، اد ءَ اے جیڑه ءَ گوں اے کسہ بلوچستان ءِ همک هما جاه ءُ ویرانگیں میتگاں گوں بندوک اِنت ، اے نوبت هرچ میتگ ءَ بنت اِنت بلے گلہ ءُ زاری گوں کے ءَ بہ کنت مردم داں هنچوش اے چیلامیں نوبتاں آسری ءِ نام نیست-
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
