آزمانک: ارمان
نبشتہ کار: سراج کریؔم دشتی
دی بلوچستان پوسٹ
وتی کتگیں کول ءُ چہ آئی ءِ زیادھیں منت ءُ زاریاں من گوں وتی ھم ستکیں ھمبلاں شور کُتگ ات من ءَ پہ گدارے ءَ وتی گس ءَ روگی انت چہ سنگتانی رازی بوگ ءَ پد من توکل ءِ ھدا در کپت آں دیم پہ گس ءَ یک کلاکے ءُ نیم ساھت ءَ پدا واتر بوگی ات پرچاکہ ما یک انچیں جاگھے ءِ تیاری کتگ اَت چہ اود ءَ واتر آھگ ءِ امیت ھم ھست ءُ نیست اَتاں اے جاہ پیادگ ءَ پنچ کلاک ءِ راہ اَت ءُ وھد ھم کم اَت پمیشکا کلاکے پیش من وت ءَ گس ءَ سر کُت آئی ءَ ابید کس ساڑی نہ اَت ۔
من آئی ءِ زئیپیں توار ءِ درد ءَ کساس کنگ ءَ اتاں کہ وتی مھر ءِ ودار چینچو گران اِنت آئی ءَ گوں لرزوکیں دستاں منی انارک دز جت اَنت کہ لوار ءُ گرم ءَ سوتکگ اتاں اے سرجمیں گپ ءُ گالاں چہ پد من ءَ سما نہ بوت ساھتے یا نیم ساھت گوستگ اَت چہ سنگتانی نیمگ ءَ ساھت پہ ساھت کلو آیگ ءَ ات ما تئی ودار ءَ ایں آئی ءِ ھال پرسی ءَ رند لوٹ ات نوں چہ آئی ءَ رکست بہ باں کہ من ءَ روزد ءَ کمو پیش پہ سنگتاں سر بوگی اَت آ چہ من کمو گستا گس ءِ کنڈے ءَ نشت ءُ گریوگ ءَ لگ اِت آئی ءِ گندگ ءَ من ءَ ھم گریوگ پیداگ اَت۔
منی زند ءُ زند ءِ ارمان تو پرچی ءَ ملور ئے ؟ من دل ءَ سنگے پر دات ءُ جست کُت
“ھچ ئِے نہ گشت ” من ءَ سما بوت گریوگ ھنچو آئی ءِ دل ءَ پترگ چو کسانیں زھگے ءَ ھکّگ ءُ گریوگ ات-
من چہ وتی جاگہ پاد آیگ ءَ ات آں “تو زاناں وت نزاناں ئے من ءَ چی ءَ جست کن ئے ” ؟ آئی ءِ اِے پسو ءَ منی دل چہ جبین ءَ سست ! پاد ءُ دستانی ارواھاں گش ئے بال کُت ۔ گونڈیں ساھتے ءَ رند من یک دراجیں آھے کش ات ءُ وتی چمانی شتور گپتگیں ارساں ساپ کنان ءُ کِر ءَ ئےِ شت آں ۔
جی ساہ !. زانگ ءَ وَ من ءُ تو شر زان ایں بلے پہ ما ابید اِے کشک ءَ دگہ کجام راہ پشت کپتگ ؟ ما اِے کار ءَ پہ اومیتے کنگ ءَ ایں بس نہ ایں ما بدھالیں زندے گوازینگ ءَ ایں مئے آوکیں باندات اچ ءَ سبکتریں زندے بہ گوازین اَنت اِے چار روچی زندگی ءَ چو آ دگہ آجوئیں راجانی وڑ ءَ گل ءُ شات بہ بنت ؟ ۔
مارا وتی دل ڈڈ کنگی اَنت اِے آس ءَ تھنا تو سوچگ ءَ نہ ئے تئی وڑیں ھزاراں تئی گوھار ءُ برات ، مات ءُ پت ، بلکیں کُلیں راج ءِ دل ءَ آسے روک اِنت تھنا تو ناں کس نہ لوٹ ایت مئے ھست ءُ ھیاتی ءَ مئے زند ءِ ھمسپر مئے کھول ءِ مردمے اچ ما دور ءُ پُلگ بہ بنت نوں جنزگی اِنت ھمبراہ پہ من نشتگ انت آ پاد اتک ءُ پہ ارمانے من ءَ وتی مھرناکیں امبازاں زرت ئِے ما ھردُکاں نہ لوٹ ات اے سھت آسر بہ بیت۔
بلے من وت ءَ چہ آئی ءِ گرمیں امبازاں سست ءُ اُرد سامان زرت ءُ در کپتاں دہ پانزدہ دمان ءِ راہ ءَ روگ ءَ پد تیرانی نہ کٹوکیں ردے برجاہ اَت، ناں نوں من پہ واتر گس ءِ امیت ءَ دارگ ءَ اِت آں ناں پہ سنگتانی گور ءَ سر بوگ ءِ امیت ءَ زمین ءِ مھرے من ءَ وتی نیمگ ءَ چکان اَنت ءُ منی چم بند بوان اِت اَنت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔
