TBP Balochi

بلوچستان ءِ دمگ کیچ گورکوپ سری کلگ ءَ سُھرک ءِ نادراھی تالان بوھگ ءَ یکیں کھول ءِ بازیں زھگے نادراھی ءِ آماچ بوتگ – نادراھی ءِ آماچ بوتگیں زھگانی کھول ءَ سرکار ءُ واکداراں کمک ءُ زھگانی الاج کنگے لوٹ کتگ –

دمگی اھوالکارانی رِد ءَ پیش ءَ اے مردماں کوھی دمگاں دلوت چارینتگ انت بلے دو سال ساری پھازگی لشکر ءَ آودا چہ پاد کُتگ ءُ سری کلگ ءَ دیم داتگ انت –

ھالانی رِد ءَ اے کھول سُھرک ءِ نادراھی آماچ انت نادراھی نوں سک باز تالان بوھگ انت – اے نادراھی ءَ آماچ بوتگیں بازیں مردمے تربت سول ھسپتال ءَ شُتگ انت بلے گریبی ءِ سوب ءَ اے مردم وتی الاج کُت کنگ ءَ نہ انت –

دمگی مردمانی گوشگ انت کہ دمگی واکدار بائدیں سُھرک ءِ نادراھی ءَ چہ رککگے ھاتر ءَ ریسکیو دیم بہ دنت ءُ آھانی کمک ءَ بہ کنت اگاں ناں اے نادراھی دگہ دمگاں ھم شنگ ءُ تالان بیت انت –

زانگ بہ بیت گورکوپ ءَ ھوار کیچ دگہ بازیں دمگاں جاندراھی ءِ سھولت نہ بوھگے سوب ءَ مردم تربت آرگ بنت بلے پدا ھم بازیں مردمے تربت ءَ ھم اتک کرت نہ کنت ءُ مرگ ءِ دیمپان بیت –

زانگ بہ بیت گوست ءَ بلوچستان ءِ بازیں دمگاں سھرک ءِ نادراھی تالان بوھگے ھال مدامی آھگ ءَ انت کہ آھانی تہ ءَ گیشتریں کچ زھگانی انت –

زانتکارانی گوشگ انت کہ اے نادراھی ڈکال ءُ ھور نہ بوھگے سوب ءَ دنزءُ آڈھوراں چہ پیداک بیت اِنت کہ نزور ناتوانیں زھگ زوت اے نادراھی آماچ بنت –

ھردے کہ زھگ اے نادراھی آماچ بوت انت گڈا ترندیں اینٹی بائیوٹیک درمان زھگاں دیگ بیت گڈا اے نادارھی ھلاس بیت ءُ درمانانی کورس سرجم کنگ المی انت –

چاگردی مردمانی گوشگ انت کہ بلوچستان ءَ جاندراھی درگت ءَ ھچ وڈیِ سھولت نیست – ھر ملکانی تہ ءَ سھرک ءِ نادراھی ارزانی ءَ بیت اِنت بلے بلوچستان ءِ تہ ءَ اے وڈیں نادراھی زھگانی مرگ ءِ سوب جوڈ بوھگ انت –

بلوچستان ءِ سیمسری دمگ چاگی ءَ پشمبے ءِ روچ ءَ پاکستانی پوج ءَ تیرگواری کتگ ءُ یک مردمے کُشتگ وھدے کہ ضلع کیچ ءَ پوج ءِ گاڑی ءَ یک مردمے لگت داتگ ءُ آ بیران بوتگ-

تیرگواری وئیل اوگانستان ءَ چہ ھواریں دمگ چاگی ءَ بوتگ اود ءَ تیرگواری ءَ چہ بیران بوتگیں مردم ءِ پجّار حمیداللہ ء نظر محمد جھمنند لشکر آپ چاگی نام ءَ چہ بوتگ-

اِھوالکارانی رِد ءَ بیران بوتگیں مرد یک ڈرائیورے بوتگ ءُ وئیل سوب زانگ نہ بوتگ-

دومی نیمگ ءَ ضلع کیچ ءَ ھال اِنت پاکستانی پوج ءَ تُرند رؤکیں گاڑی ءَ یک مردمے لگت داتگ ءُ آئی ءِ پجّار محمد ایوب نوشیروانی نام ءَ چہ بوتگ-

زانگ بہ بیت پیسرگیں ماہ ءَ ھم ایف سی کارندھاں تربت یونیورسٹی ایم فل نودربر ھم لگت داتگ اشی ءَ ساری ھم چُشیں وئیل دیم ءَ اَتکگ اَنت –

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ پریس کلب ءِ دیم ءَ بیگواھیں مردمانی پانکجنیں گل وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ زھرشانی برجاہ، زھرشانی ءَ مروچی چار ھزار ءُ شش سد ءُ چِل ءُ چار روچ سرجم بوتگ انت – بلوچستان ءِ دمگ دالبندین ءَ سیاسی ءُ چاگردی باسک محمد ایوب بلوچ، درمحمد بلوچ ءُ دگہ مردماں بنجل ءَ اتکگ ءُ بیگواھیں مردمانی گوم یَ دلپدردی درشانتگ –

ھمے وھد ءَ گل ءِ کمک سرکماش ماما قدیر بلوچ ءَ اتکگیں مردمانی میان ءَ وتی ھیال درشانتگ ءُ گوشتگ کہ بلوچستان ءِ دمگ کیچ گومازی ءَ گوستگیں شپ ءَ پاکستانی پوج ءَ بیڑ برتگ ءُ زوراکی کنان ءَ ھپت مردم زورانسری آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ انت – زورانسری آوار جنگ بوتگیں مردمانی پجار محبوب ء شیران، شعیب ء محمد شاہ ، واجد ء واحد، واجد ء اکبر ، فرید ء یونس، مبارک ء دلمراد ءِ ناماں چہ بوتگ انت –

آئی گوشتگ کہ دمگی مردمانی رِد ءَ اے مردم پیسر ءَ ھم پاکستانی پوج ءَ آوار جتگ ءُ پد ءَ یل داتگ انت –

ماما قدیر بلوچ ءِ گوشتگ کہ دو روچ ساری پاکستانی پوج ءَ پانزدہ مردم گومازی ءَ چہ زورانسری آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ انت کہ آھانی تہ ءَ نوہان ء اختر، سیٹ عمر ،ندیم ء عمر ،داؤد ء سلیمان پجار بوتگ ایندگرانی تنی وھدی نام ءَ دیم ءَ نہ اتکگ انت –

آئی ءَ گوشتگ کہ بیست ءُ دو مردم ھما روچ ءَ آوار جنگ بوتگ کہ نوکیں سرکار سوگند ءِ ورگ ءَ بوتگ – ھمے مردم کہ اپوزیشن ءَ بوتگ انت بیگواھیں مردمانی ھاتر ءَ گپ جنگ ءَ دم ءِ نہ بُرتگ –

ماما قدیر بلوچ ءَ گوشتگ سوگند ءِ ورگ ءَ پد نوکیں مزن وزیر ءَ وتی تران ءِ تہ ءَ بیگواھیں مردمانی ھاتر ءَ یک لپز ءِ ھم نگوشتگ کہ چریشی ءَ بیگواھیں مردمانی کھول ڈالچار بوتگ انت – آھانی ھمے امیت بوتگ کہ نوکیں سرکار کئیت گڈا درساں پیش بیگواھیں مردمانی درگت ءَ گپ جنت کہ بلوچانی آوار جنی لشکر کشی ءُ جونانی چگل دئیگ بند کنگ بیت اِنت ءُ بیگواھیں مردم یل کنگ بنت – بلے بیگواھیں مردمانی کھول ءَ یکرندے پدا دلگوش گوں اقوام متھدہ ءُ انسانی ھکانی ادارھانی نیمگ ءَ کتگ –

بلوچستان ءِ دمگ ڈیرہ بگٹی ءُ باپاری شھر ھب چوکی ءَ سلاہ بندیں مردماں تیرگواری کرتگ ءُ دو براتاں سَے مردم کشگ بیتگ اَنت-

ڈیرہ بگٹی ءَ تیرگواری ءِ وئیل سنگسیلہ ءِ دمگ ءَ پیش اتکگ کہ اود ءَ کشگ بیتگیں براتانی پجار گھنور خان رامیزی ءِ ناماں –

دومی نیمگ ءَ باپاری شھر ھب ءَ ناشناسیں مردماں پرپٹ سواریں مردماں تیرگواری کرتگ ءُ خورشید سناڑی نامیں مردمے کُشتگ –

ھردوکیں وئیلانی بارو ءَ دگہ سرپدی نہ بیتگ اَنت نانکہ انتزامیہ ءِ نیمگ ءَ دگہ گپ دیم ءَ اتکگ اَنت –

ھمے وڑ ءَ ڈیرہ اللہ یار ءَ کھوسہ کالونی ءَ سانگبندی ءِ جیڑہ ءِ سر ءَ جنگ ءُ چوپ بیتگ ناگتی زامات ءَ تیرگواری کرتگ ءُ وتی تُرو گل ناز بی بی زدگ کتگ ءُ وت تکگ-

ھال ءِ سر بیگ ءَ ایس ایچ او عبدالروف جمالی وئیل جاہ ءَ سر بیتگ ءُ زدگ بیتگیں زالبول اش ڈی ایچ کیو ھسپتال ءَ سر کرتگ ءُ اود ءُ بنداتی درمان ءَ پد گیشیں درمانی ءِ ھاتر ءَ لاڑکانہ ءَ برگ بیتگ ءُ پولیس گیشیں پَٹ ءُ پول ءَ کنگ ءَ اِنت-

سربوتگیں ھالانی رِد ءَ بلوچستان ءِ دمگ کیچ ءَ سَے روچ ساریگیں مردمی جون ءِ دست کپتگ –

جون کیچ ءِ دمگ بلیدہ جھانی آپ ءَ دست کپتگ کہ دمگی لیوز ءَ دست گپتگ ءُ نادراھجاہ ءَ سرکتگ –

دست کپتگیں جون ءِ پجار باہر ء محمد عمر جھمنند کوھاڈ تمپ ءِ نام ءَ چہ بوتگ –

نادراھجاہ ءِ بنشون ءِ رِد ءَ جون سَے روچ پیسریگے ءُ اے مرد کُشگ ءَ پد سوچگ ھم بوتگ –

بلے تنی وھدی اے وئیل ءِ درگت ءَ گیشیں سرپدی سر نہ بوتگ –

نبشتانک : تو بلوچِے نہ ئے

نبشتہ کار: براھیم گُل

دی بلوچستان پوسٹ

پُر مھریں سلام ءُ دْروت پہ بلوچ راج ءَ ، منی پُلّیں راج شُما ھر کُجا اِت وش ءُ وشیاں بات اِت مُدام بلوچ بات اِت ۔

من مُدام اے ھبر کُتگ ءُ انگت کن آں ، سبا ءُ سَید ءَ ھم ھمے ھبر راج دپتر ءَ زندگ کُتگ کہ ” اگاں یک راجےِ کُشگ ءُ ھنڈالاں چے ھلاس کنگ لوٹ اِت گُڑا دُرستاں چہ پیش آئی ءِ زُبان ءَ لگتمال بِہ کن ” تو یک بلوچے ئے ءُ بلوچی تئی شھدیں زُبان اِنت ھر ھما کہ تئی شھدیں زُبان ءَگوں تو ھمنیاد اِنت گُڑا تئی ءُ آئی ءِ نیام ءَ ھِچ تِپاوت نیست ، بِزاں شُما دو بْرات اِت-

شُما ھر دو بْراتانی مُدام ھمے جُھد بِہ بیت کہ ما بلوچ ایں ءُ مارا بلوچی تاجے کوپگان اِنت ۔ مُدام شُمارا اے تاج پھریزگی اِنت ۔ پہ اے تاج ءِ پھریزگ ءَ گُڑا دُرستاں ساری شُمارا یک مُشت بوّگ الّمی اِنت شُما کہ یک مُشت بہ اِت داں شُمارا کس لگتمال ءُ چیر ترّینت نہ کنت ،داں شُمئے ھردُکانی توار کہ یکیں مہ بیت شُما ھِچ کُت نہ کن اِت ۔ مُدام ھمے ھیال ءُ گُمان ءَ زندگ مانگی اِنت کہ تو بلوچی ئے ءُ تئی گُلنام ” گُلامی ” اِنت ۔ بزاں تو یک گُلامے ئے،ترا وجود نیست۔ تو وتی سرجمیں مڈی گْواتے ءَ گوں گرنچ کُتگ ءُ دیم داتگ ترا آجو بوّگی اِنت- تو گُلامے ئے! ترا آجو بوّگی اِنت آجوئی! تو یک مُشت بہ ئے رسیت گُڑا گُلامی ءِ پندلاں تو بُرگ بِنا کن ئے ،گُڑا سما کن ئے،تئی آیوکیں باندات چہ اے رکّ اتگیں کوم ءَ رُژنائیں سباھے درشان ایت! بِزاں تئی آیوکیں راج گُلام نہ بیت بَلّےِ ! بَلّےِ تو یک مُشت بَہ ئے گُڑا تئی گُلامی ءِ زمزیل تئی باندات ءِ سر ءَ رُژنےِ پیچ اِیت گُڑا تئی آجوئی ءِ واب بانور بیت-

اے اوں ھیال ءَ مُدام گُمان ءَ چو کندیل ءَ مِرگ مَئیل کہ شُما ھر دو ” بلوچ ” ءُ ” بْرات ” ھردُکیں! دو بْرات گوں بْرات ءَ جیگ پہ جیگ بوّگ زیب نہ دنت ۔ اگاں تو جِند ءِ اندر ءِ مَرد ءَچہ واب ءَ بُست کن ئے ءُ ، کہ تو بلوچےِ ئے ءُ تئی نیام ءَ ھِچ تِپاوت نیست ،ترا گوں بْرات ءَ جنگ کُنگی نہ اِنت،تئی جنگ گوں درآمد ءَ شوک بیت ، تئی جنگ گوں دُژمِن ءَ اِنت! گُلبدن! جِند ءِ لوگ ءَ داں کد تو سوچ ئے؟ داں کَد تو انچو بےزانت بَہ ئے؟اے آجزیں مات ءِ پْریاتاں کدی شوک کن ئے؟ –

اگاں تئی جِند ءِ کُشت ءُ کوش در مَئیت داں تو ھِچّی کُت نہ کن ئے ، اے آجوئی پہ تو وابے بیت ءُ آسر بیت ۔ آیوکیں باندات گوں لُنجےِ ءَ پد ءَ پوشوک بیت ءُ مانشانگ ءَ کَیت! پد ءَ تئی زھگانی چم کور بنت -گُڑا ! گُڑا چی ؟ زمین روت! زمین روت تو رَوئے! تو رَوئے گُڑا تئی زُبان روت تئی زُبان کہ شُت تو گار بَے۔ پد ءَ اے راج دپتراں تو ھما 537 پنچ سد سی ءُ ھپتیں زُبان کہ مرچی گار ءُ بیگواہ انت تو ھم ھمے گاریں زُبانانی لڑ ءَ ھوار بَے ءُ تئی ھم وجدان گار بیت بِہ جیڑ! بِہ جیڑ کہ بْرات ءِ کُشگ ءَ کُجام مات ءِ دل سرد بیتگ؟ بِہ جیڑ کہ بَچ ءِ بیگواھی ءَ مات ءَ کُجام درد اوپار نہ کُتگ!؟ کُجام “مات” ءَ وتی سالونکیں بچ ءِ ھونی ئیں مَیّت دستاں نہ کُتگ؟ کُجام پد ءَ اوں بِہ جیڑ کہ شُما ھردو بْرات اِت گُڑا یکیں مات ءِ اوپادگ اِت۔ شُمئے ھردُکانی مات ” بلوچ ” اِنت گُڑا تو بلوچے ئے ءُ ترا گوں زُلم ءَ توار چِست کنگی اِنت ، گوں بْرات ءَ اِنا۔ ترا پہ دُژمَن ءِ پُرْوش دیّگ ءَ رھبند شوھازگی اِنت ، ترا دُژمِناں چہ باج بَرّگی اِنت ، جِند ءِ بْرت ءَ اِنّاں “امیر تیمور “وھدے جنگ ءِ گُڈی ساھتاں زدگ بیت ءُ کوھانی تہ ءَ چیر بیت داں امیر تمیور ءِ چماں یک مُورے کپ ایت کہ آئی ءَ چیزُکےِ بَڈا ءُ دیم پہ بُرز ءَ سُران اِنت بَلےِ بار بار ھر دو کدم ءِ سر ءَ واتر بُن ءَ کپ ایت بَلّےِ گُڈی ساھتاں امیر تیمور ھمے گِندیت کہ ھزار رند ءَ بُن ءَ کپگ ءَ چہ پد ھم اے مور ءَ وتی جُھد یلا نہ دات ءُ گوں ھما چیزُک ءَ کوہ ئِے آسر کُت! اے مُور ءِ گِسر جُھد وتی اَندر ءِ لگوریں آچ ءَ بَست ءُ جَنگ ءَ دیم دات! گُڑا امیر تیمور کَست کُت۔ گوں دُژمِن ءَ جنگ کُت ءُ باج ئِے بُرت ھمے جیڑ ات ئِے کہ من چہ یک مُورے ءَ کم نہ آں۔ گُڑا بلوچ، بلوچ شما ھردو دومی ءِ بْرات ئے ۔ راھانی بندگ ءُ نیم شپاں گْوانک کنگ ءُ بیگواہ کنگ شُمئے گوں جِند ءِ بْرات ءَ نہ اِنت چُشیں درد دست ء وت وتی” ماتاں ” مہ دَےِ اِت! اے درد ءِ اوپار کنگ ءَ چہ” مات “مَرگ ءَ گِھتر لیک ایت! گُڑا پہ مات ءِ مِھر ءَ ترا الّم یک مُشت بوّگی اِنت، پرچا کہ شُما ھر دو بلوچ اِت، پد ءَ ھمے اُپ دردیں مات ءِ چُک اِت ھم۔ من اے ھبر ءَ دل ایَ 100 دَرسد سدک آں کہ شُما ” بلوچ کہ راج دپترانی ھمُک تاک ءَ لیٹین اِت داں یک بلوچے ءَ کِسّھے نبّیس اتگ ، پمیشکا سدک آں کہ شُما پہ مات ءِ ھاتر ءَ ھر وڑیں سکّی اوپار کنگ ءَ گِیگ اِت شُما تیار اِت شمارا گوں مات ءِ دُژمِناں جنگ کنگی اِنت۔ شمارا جِند شُھازگی اِنت ءُ زانگی اِنت کہ تو کَے ءُ کُجا چہ بلوچِے ئے! بَلے ترا وتی بْرات ءِ سر ءَ دست چِست کنگ ءِ زِکّت باھدیں ، مہ بیت ، ھِچ وڑ ءَ وَ مان مہ بیت پرچا کہ بْرات پہ بْرات ءَ دست ھِچ وڑ ءَ چِست نہ کنت ءُ اے ھبر ءَ ھر کَس سدک اِنت ھر ھمُک مَلکےِ بِہ بیت ” بلوچستان” ءَ اَبید” اپگانستان ، کردستان ، ءُ ھر کُجا کہ بلوچے ھَست داں بِہ پُرس ایت کہ تئی دست پہ برْات ءَ روت؟ تو جِند ءِ مات ءَ دست ء وت لگتمال کُت کن ئے؟ اِناں پرچا پرچا کہ آ بلوچے تو آئی ءِ چُک ءُ اوبادگ ئے تو اوں بلوچے ئے گُڑا بلوچ وَ زانت کہ منی دُژمِن کَے اِنت بلوچ کہ مرچی کوہ ءُ گاراں کپتگ ، آواں ھزارانی ھزار سر ببا داتگ ھزاراں ماتانی جگر سُتکگ اَنت ھزاراں گْھاراں وتی دست گوں سالونکیں “بْراتانی” ھوناں نکش کُتگ اَنت پہ کے ءَ؟ “بِہ جیڑ کہ ” مَشکے ءِ ملنگیں دیوانگیں ” ڈاکٹر اللہ نزر ساھب ” پہ ھاک ءَ مرچی کوھی ءُ گاراں سِتر اِنت ، پہ کئی واست ءَ؟ تئی واست ءَ کہ تو گُلامے ئے کہ تئی آیوکیں باندات مرچیگیں تھاری ءَ گوں دیمپان مہ بیت! گُڑا شُما ھر دو بْرات اِت داَوا گوں دُژمِن ءَ وش اِنت ، گوں بْرات ءَ اِنّاں ھمےِ بِہ جیڑ ءُ سما بِہ کن نوں پندلاں گُلامی ءِ سما بِہ کن کہ تو گُلامے ئے! ھَو!-

ھَو اے اوں ترا سما کنگی اِنت کہ جَنگ کنگی اِنت ترا ، بلّےِ گوں دُژمَن ءَ ! “گوں برْات ءَ اِناں”شُما ھر دو پہ راج ءَ مزنیں اَرزِشتےِ دار اِت ، شُما ھر دو ھمے زُِبان ءَ نِبشتہ کن اِت ءُ وان اِت ۔ منی ھیال ءَ شُما ھر دو “سرمچار” اِت ۔ منی ھیال ءُ تئی نِگاہ ھر دو یک ھِساب” تو سرمچار پہ گُلزمین ، ما شائریں پہ مادر ءَ براھیم گُؔل گُشگ ءِ مول ءُ مُراد تو اوں یک سرمچارے ئے ۔ پرچا کہ تو بلوچی ئِے ۔ گُڑا “بلوچ راج ” ءِ ھر ھمُک پُسگ زانت کہ بُگٹی ءُ اکبر کَے اَنت ۔ کَے اَنت کمبر ءُ چاکر ، سپر کَے واھگ ءُ پُلیں ھمید! گُڑا منی پُلّ گونگیں ھمبل “تو سرمچارے بوت ئے گِند ئے (۔۔ھھھ) سرمچار وتی دُژمِن ءَ زانت! سرمچار زانت کہ من ءَ کُجام تِیر کئی دلبند ءَ لتارگی اِنت ءُ پہ مَرگ ءَ مڑاھے گون کنگی انت۔ بَلّےِ ” بلوچ” ءِ کہ بْرات یا گْھار ءِ گُشان کمو داگ بوت ، داں باج نہ بارت بس نہ کنت! چو زَردُکی گودِر ءَ لِچّ ایت ءُ دور نہ اِت اِنت “بلوچ” بَلّےِ بلوچ ءَ کدی وتی بْرات ءِ سر ءَ دست چِست کنگ اوپار نہ کُتگ ۔ گُڑا ترا اوں مرچی پہ بْرات ءَ دست چِست کنگی نہ انت ، دست یکجا بِہ کن پہ تُرس ءُ لرز گُڑا ھمبل ! شما کَے اِت کہ مرچی وت ماں وت جیگ پہ جیگ اِت ۔ شُما دو بلوچ اِت ءُ بلوچ وت ما وت جَنگ نہ کنت آ زُلم ءِ ھِلاپ ءَ توار چِست کنت ، بَلّےِ پہ جِند ءِ بْرات ءَ اِناں شُما ھردو یکیں ھبر ءَ کن اِت کہ ” وتن بلوچِستان ” گُڑا من ھَیران آں ھمبل ” تو وتی شان شمّوشتگ یا تو بلوچےِ نہ ئے!؟ بِہ جیڑ پہ مات ءُ گُلزمین ءِ ھاک ءِ وشبوئیں-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نہ بزانت

شائر: برانز بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

نہ بزانت ءُ لگوریں بلوچک
اے کھریں دنيا انت
غلامیں راج ءِ پدریچ
تو پہ کَست ءُ کينگ
پا نہ بزانتی
پہ وت ساھتاں گُٹّ گير کن ئے
واھگانی پشکپتگيں
کراراں کُش ات
آجوئی ءِ
تپليں زنداں ءَ پل ات
جوناں بے نام کن ئے
پہ کلدار براتاں کُش ئے
وتيگ لوگ ءَ آس جن ئے
کہ پُر ھرید انت
لونجان اِنت لونڈو ءِ
پادان کپ ات
وتی دست ءَ وتيگ چما جن ئے
گڑا کور بے
نہ بزانت ءُ لگوریں بلوچک
اے کھریں دنيا انت
اد ءَ سياست ریاست ءُ پائدگ ءِ
بيپاریں
تو پہ نہ بزانتی ءُ گنوکی ءَ وتا
روچ ءِ رنگے ءَ بھا کن ئے
وتيگ ڈس ءُ نشان شمشتگ
بلوچ ءِ نام شمشتگ
چو ليبوک ءَ برے یک دسبُوج بے
وتی بستار ءَ بزان
بلوچ ءِ بستار بزان
بلوچی ءِ بستار ءَ بزان
وتی کشک ءَ بزاں
راج ءِ جُنز ءَ بزاں
زُوت ھوش بِکن
ورنا گار ءُ بے گواہ اَنت
اے کھریں دنیا اِنت

نبشتانک: تو شموشگ نہ بہ ئے

نبشتہ کار: رھبر بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

ھما روچ ءَ کہ یک اناگت ءَ تو چدّان چہ شُت ئے ءُ منی چمّاں چہ اندر بُوت ئے گُڑا من سک نہ گِیگ بُوت آں ، شپاں بے وابی ، مُدام گمیگ بُوگ ءُ انچوش سما بُوت کہ من وتی زندے وشتریں ساھتاں چہ زبھر بُوت آں ھمک دمان من ءَ گْوش ئے اِیوکی کُنٹگ جنَگ ءَ اَت۔

بلے من وتی تَہ ءَ انچیں مارشت پیداگ کت کہ چُشیں جاوراں من وت ءَ مُھکم کت بِہ کن آں ، پد ءَ دائم تئی گپ ءُ تران یات اتکگ اَت اَنت گُڑا من تَہ ءَ چہ پْروش وارتگ اَت کہ اے ھُدا! نوں من گوں کئے ءَ تران بِہ کن آں۔ اے شپ کہ پیش ءَ رُوژناہ بُوتگ اَنت نوں گْوش ئے تھار اَت اَنت ءُ من ءَ اِیوکی تُرسینگ ءَ اَت۔ اِیوکی ءِ بِیم ءَ منی اندر ءَ انچوش جاگہ کتگ اَت کہ منی سرجمیں بدن زئیم اَت بلے بنی آدم مُدام پہ اُمیت زندگ اِنت ءُ آئی ءِ گُڈی گپ ھم ھمیش اَت کہ الّم من واتر کن آں ، وھدے کہ یک اناگت ءَ چُشیں مسلھے دیم ءَ میلانک بِہ بیت گُڑا مردم یک برے پریشان وَ زلُور بیت کہ چُوش مہ بیت اِنت بنی آدم ءَ را تھنائی سک ابیتک کنت۔

پد ءَ منی وڑیں مردمے کہ درکسانی ءَ گوں ترا زندگی گْوازینت گُڑا پہ من اے ساھت کیامت ءَ چہ کمتر نہ اِنت ، تئی کندگانی توار اَنگت ءَ من ءَ یات اَنت ءُ کسانیں گپّاں زُوت زِد کنگ تئی شْوک تریں آدت اَت اَنت ءُ تئی جندے زیبائی گپ ءَ من امینچوک بِہ کن آں کم اِنت چیاکہ تئی دابیں مردم مروچیگیں دھرے تُوک ءَ باز کم اِنت ءُ تو ھزارانی تَہ ءَ یکّے اَت ئے تو کہ وھدے بچکند اِتگ اَت من ءَ سک دوست بُوتگ اَت ئے ءُ تئی پد ءَ گُل ھم کَنڈ بُوتگ اَت اَنت۔ نوں ھما روچ زرد ھم بِہ چاڑ اِنت ءُ موسم ھم ابیتک اِنت ءُ سارتیں کَوش چو تبدیں لوارے پئیم ءَ سُوچ اِیت۔ کدی کدی من ھمے گپ ءَ جیڑاں کہ اے موسم ءَ ھم بلکیں تئی ھاتری وتی رنگ پدّر کتگ ءُ ترا چے پد اے موسم ھم گِسر بُوت گوں تو-

پُرّیں سَے سال ءَ پد ھم تئی کُلوھے نہ یتک ، زاناں ترا پہ من زھیر بُوگ ءَ نہ اِنت یا تو وتی وارتگیں سوْگنداں چہ پراموش ئے! بلے من ءَ یکین اِنت کہ تو وتی کتگیں کرار ءُ وادھاں سرجم کن ئے۔

ھر کجائے مُدام شادان بات ئے ءُ وشّیانی منگیر ءَ بات ئے تئی دْروت ءُ سلامانی ودار اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک : مزنبند ءِ پاسبان ملنگیں شئے مرید

نبشتہ کار: نوید اولیاء

دی بلوچستان پوسٹ

“داں زندگاں ماں زندگاں لوگ ءَ نہ ننداں ایمنی”
“ساہ ءُ سرا کربان کناں مرگے نہ اِنت ھچ گم من ءَ”
“رکین ءَ ماتیں ھانل ءَ چہ ھوک ءُ لدیگیں رستراں “
سکندر پنام شئے مرید

عصر ءِ وھد ءَ روچ زردی ءَ ماں آزمان ءِ دیم ءَ اجب رنگیں رولہ ءَ مانشان اتگ اَت من وتی موجاں گوں دلگوش اِت اَنت گوات نرم نرم ءَ کشگ ءَ اَت من گوں گوات ءَ انچو مُلم ءَ اِت اَنت گش ئے زاناں مرچی گوات ءَ زھیرونکے دپ ءَ زھیر جنگ ءَ ایں من وتی دل ءَ گوشت مرچی گوات سک وش کشگ ءَ اِنت من ءَ ھمد ءَ ھدامرزئیں نورخان بیزنجوئے سوتے یات اَتک-

“زھیر ءُ ترانگ چہ واب ءَ پاد کایاں “
“دوست ءُ دلبر کہ مارا یاد کایاں”

گوات پورا منی گوشاں الوت کنگ ءَ ئیں بلے من گوات ءَ پوہ بوگ ءَ نہ آں من ءَ شُبین بوھگ ءَ ایں کہ گوات چیزے گوشگ لوٹ ایت بلے من وتی ھیالاں گوں آشنا اِت اَنت من وتی ھیالانی دنیا ءَ سپر کنگ اِت آں ھمے دمان ءَ موبائل ءَ میسج ءِ اتک من چار اِت سنگتے ءَ میسجے پہ من روان داتگ اَت کہ مرچی لشکر ءَ مزنبند ءِ کوھاں لشکرکشی کتگ اے میسج ءِ وانگ ءَ رند منی دیم ءَ تھاری ءَ مانپوشیں گوات ءِ شپور شپور گُش ئے گوشاں انگت آلوت کنان اِنت دل ءَ منی ءَ جت اے ھمے سرکارے مردم باں مردماں پریشان کناں وتی واجہ ءِ وش کنگ ءِ ھاتر ءَ دروگیں ھال شنگ کن اَنت سنگت ءَ من ءَ گوں بارے ھال کن، من پسو دات جان چوشیں ھال من نہ اش کُتگ بوت کنت دورگیں ھالے بہ بیت اے وَ ایشانی کار اِنت دروگیں میسج جوڑ کنت ءُ مھلوک ءَ پریشان کنت وتی دل ءَ وش کنت من ءَ بلّے اُپار نہ شوت دل ءَ گوشت باریں ھالے بگر وتی سنگتانی نیمگ ءَ گڑا من وتی سئے ءُ چار سنگتانی گوم ءَ ھال ءُ اھوال کُت کہ اے وڑیں ھالے شنگ اِنت باریں راستے یا ناں انچیں دروگیں میسجے گڑا سنگتاں من ءَ درستاں گوں اِد ءَ چوشیں ھال نیست ھو گرمے وھد ءَ جھاز ترگ ءَ بوتگ ءَ بلے سُھب ءَ مئے گوم ءَ سنگتانی ھال ءُ اھوال بیتگ اود ءَ چشیں ھال نہ بیتگ درست وش ءُ ھیراناں بیت کنت اے دورگیں ھالے-

منی چماں دو روک ماں بیت ءُ دل ءَ سارتیں گینے کش اِت کہ من ءَ وتی مردماں دلجم کُت بلے انگت من ءَ اُپار نہ شُت باریں ملکے نیمگ ءَ سنگتاں ھالے گراں من نمبر ٹرائی کُت اَنت نمبر اِش بند اَنت پد ءَ منی جند درملک ءَ کپتگ اد ءَ کس کسی ھال ءَ سھی نہ اِنت-

نوں مگرب ءَ واتر ءَ نزیک کُتگ اَت مھلوک دلگوش اَنت کہ باند ءَ رمضان ءِ من ھم ھمے ودار ءَ ات اَنت کہ باندا باریں رمضان بیت یا ناں ارادھے دل ءَ داشتگ اَت اے وشیں ماہ ءُ روچاں پہ کُلیں مسلمان ءَ روچگی اِنت ما ھم گناھے سواب کنیں ساھت ءِ نہ گُوست موبائل ءَ پد ءَ مسیجانی آیگ بندات بوت من چار اِت کہ دوست ءُ سنگتاں پمن مبارکی راہ داتگ کہ باندا رمضان اِنت من ھم وتی سنگت ءُ دوستاں ھیر مبارکی کُت آں من گل ءَ بال اتاں لنٹانی سرے بچکند نہ پُرشتاں کہ وشیں ماھے اتکگ پد ءَ منی موبائل ءَ آواز کُت من موبائل پچ کُت چار اِت سنگتی ءَ میسج ءِ پمن دیم داتگ اَت من میسج پچ کُت چاراں شئے مرید ءِ اکس گوں نام ءَ نبشتہ اِنت منی چم اکس ءَ ءُ نام ءَ کپت آں دپ ءَ چہ یک مزنیں آھے در اتک دل گو جگر ءُ پُپاں زمین ایر شُت انچو من ءَ سما بیت کہ جان ءِ ھون بند بوت دست ءُ پاداں لرزگے زُرت ءُ بالاد ءَ منی یک انچیں گرمیں پاھارے چِست بوت ءُ ھیدی ءَ سر کش اِت من گوں اے کس ءُ نامانی چارگ ءَ پد سنگت ءَ ھچ جواب دئیگی نہ بیت آں من چاراں نام ءَ ءُ چاراں اکس ءَ ھچ وڑ ءَ منی دل منگ ءَ نہ اِنت من گوں وت ءَ گپ ءَ لگ ات اَنت اے چتو من انی سنگتاں گوں اھوال کتگ اَت سنگتاں گوشتگ اَت کہ اد ءَ چشیں ھال نیست اے چتور من چو گنوکانی وڑا نزانت چے بکناں من پد ءَ سنگت ءَ پسو دات کہ اے شے نہ اِنت! نام شے ءِ داتگ بلے اے شے مرید ھچ وڑ ءَ بوت نہ کنت چیا کہ انی من سنگتاں گوں رابتہ بوتگ آیاں گوشتگ چشیں ھال نیست گڑا سنگت ھم چو منی وڑ ءَ ھُشک ءُ ھیراناں من ھمے اکس ءَ گوں نام ءَ سنگتانی سر ءَ روان دات اَنت درست چو منی وڑ ءَ وانگ ھیران بوت آں ھچ گوشگی نہ بیت آں نام شئے مرید ئیگ اِنت بلّے اکس ءَ ھچ تپاوت نیست اَت اے دمان ءَ گوات ءَ وتی بانزل داشتگ اَت منی ھوش ھچ وڑ ءَ کار ءَ نہ اَنت من گوں وت ءَ جست ءَ لگ ات اَنت اے شئے چوں بیت کنت؟ شئے ءَ انگت ءَ زوتیں شُتگ اوتاگ ءَ منی دل ءَ ھچ نہ من اِت من ءَ وسواس ءَ ننداگ ءَ نہ اِشت سنگتانی ھال ءُ ھم بند بیتاں سنگت ھچ گوشگ ءَ نہ اِت اَنت باریں شئے ءِ جندے سنگتانی گور ءَ ھال ءُ اھوالے کناں باریں گوش اَنت گڑا شیھوے لھتے سنگت گوش ایت شیھو انت لھتے چو منی وڑ ءَ نہ آشنا اِنت گُوشاں اے شیھو نہ اِنت گڑا من ھمے اکس وتی جندے مردماں پیشدراں کُت آں اے ھم ھُشک ھیران بوت آں کس باور کنگے واست ءَ تیار نہ اَت-

“ملکموت مستیں لیڑھے بوتیں
بُرتیں ماں کورا جور بہ چارینتیں”

دریگتیں اے گپ راست ءِ مہ بوتیں دل ءَ اتک کہ-

‏”پہ ھانلیں گلزمین ءِ بانوری ءَ
باریں چنت شے مرید سالونک بیت “

شپ ءَ وتی بانزل پچ کُتاں ھر نیمگ ءَ تھاری ءَ من گوں وتی مردماں ھم دیوان بیت آں جُست پرس ءَ لگ اِتیں کجا نہ کجا راستی ءِ ھالے بئیت بازیں مردم نوں ھمے گوشگ ءَ ایں کے شے مرید پہ وتن سالونک بوت ءَ ءُ لھتے انگت ءَ باور کنگ ءَ نہ اَنت چو منی وڑ ءَ دل ءَ ھچ اُپار نہ شُت شپ بے وھد بیت کس ءَ راستی ءِ ھالے نہ دات بس ھمے ھال ءُ اھوال اتاں کہ شئے پہ ھانل ءَ کربان بوت شئے ءَ وتارا نمیران کُت دپ ءَ آھے دراتک سک درد ءُ اپسوزی بوتاں کہ شئے ءَ مارا اناگاہ ءَ یل کُت وتی اے گیرانیں بار سنگتانی میار کُت وت پہ ھانل ءَ شوت شئے مرید ءَ مزنبندے کوھانی دل بند ءَ گو دشمن ءَ دیم پہ دیم ءَ جنگ داشت ءُ وتی راج ءَ ھمے پیگام دات کہ من ھانل ءَ ھچبر دست وت نہ بکشاھاں گوں دشمن ءَ جنگ داشت وتارا مدام نمیران کت ماں راج دپتر ءَ۔

“بیا وہ مرید بیا وہ مرید
بیا وہ مرید دیوانگیں”

“بیا بیا کہ دیوان کنوں
مولانگ ءُ مستانگیں”

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نیشنل پریس کلب اسلام آباد ءِ دیما بلوچ اسٹوڈنٹس کونسل ءِ چیردستی ءَ قائد اعظم یونیورسٹی ءِ نودربر حفیظ بلوچ ءِ بگیر ءَ بلوچستان ءِ دمگ نصیر آباد ءَ سی ٹی ڈی ءِ نیمگ ءَ ایف آئی آر نبشتگ کنگ ءُ وانگجاھانی تہءَ بلوچ نودربراں جتاھیں وڑءُ پئیم ءَ جنجال کنگ ءِ بگیر ءَ زھرشانی کنگ بیتگ۔

زھرشانی بلوچ اسٹوڈنٹس کونسل ءُ دگہ نودربرانی نیمگ ءَ کنگ بیتگ وھدیکہ سول سوسائٹی ءِ باسکاں ھم آیانی گومءَ یکجاھی درشان اِتگ۔

بلوچ نودربر رھشوناں زھرشانی ءَ گوں تران کنان ءَ گُوشتگ کہ بلوچ نودربراں پھازگ بہ بیت آ گیشتر جنجال ءُ زوراکی ءِ نشانگ کنگ مہ بنت آیاں وانگ ءِ موہ دیگ بہ بیت۔

آیاں گُوشتگ کہ حفیظ بلوچ کہ پیسرءَ بیگواہ کنگ بیتگ اَت نی آئی بگیر ءَ دروگیں ایف آئی آر نبشتہ کنگ بیتگ اَنت کہ چریشی سوب ءَ آئی وانگ سانمند بئیگ ءَ اِنت، پمیشکہ آئی بگیر ءَ ایف آئی آر ھلاس کنگ بہ بیت۔

زانگ بہ بیت کہ پولیس ءَ حفیظ ءِ ھلاپ ءَ ناشرکاری ءِ قانود ءِ ردءَ تراکناکیں شوروانی ءِ یک دروگیں کیس ءَ دزگیر کُتگ ءُ آئی ھلاپ سی ٹی ڈی پولیس ءِ نصیر آباد تھانہ ءَ ارزی نبشتہ کنگ بیتگ۔ ارزی ءِ ردءَ حفیظ بلوچ 15 مارچ ءَ جعفر آباد ءِ سیف آباد شاخ گوٹھ محمد مٹھل مگسی ءَ چہ دزگیر کنگ بیتگ ءُ آئی گورءَ دو سیر تراکناکیں مواد ءُ پرائما کارڈ ھم دزگرگ بیتگ اَنت۔