پوج ءِ دیم قرآن ایر کُتگ بلے آھاں من ءَ جتگ ءُ بے ھوش کُتگ – بی بی بس حاتون

سَے فروری ءَ بلوچستان ءِ دمگ ھزدار ءَ سیادی داروکیں شست ءُ پنچ سالی پیرزال بی بی بس حاتون، آئی ءِ زھگ، نشار ءُ دو نماسگ چہ شال ءَ جند ءِ گِس ءَ زورانسری آوار جنگ ءُ بیگواہ کنگ بوتگ انت –

بی بی بس حاتون ءَ برتانیہ ءِ رسانکدر بی بی سی ءِ اھوالکار ءَ گوں تران کنان ءَ وئیل ءِ سرجمیں ھال داتگ ءُ گوشتگ کہ من آھانی دیم ءَ قُرآن ایر کُتگ بلے آھاں منی سر ءِ سرا سَے رند ءَ جتگ چریشی ءَ من بیھوش بوتگ ءُ کپتگ انت –

آھاں من ءَ کشان کُتگ ءُ یک گاڑی ءِ تہ ءَ دور داتگ –

بس حاتون ءُ آئی ءِ ھردو نماسگ دو روچ ءَ پد یل بوتگ انت وھدیکہ نشار سَے شمبے ءِ روچ ءَ یل کنگ بوتگ بلے آئی ءِ زھگ محمد رحیم زھری انگت بیگواہ انت –

بی بی بس حاتون ءَ گوشتگ کہ سَے فروری ءِ شپ ءَ رحیم زھری ءَ وتی لوگبانک نادراھجاہ ءَ چیک اپ ءِ ھاتر ءَ برتگ بوتگ – سریاب ءِ دمگ کلی گشکوری ءَ کہ آئی ءِ جند اے وھد ءَ گِس ءَ ساڑی نہ بوتگ کہ یکے ءَ در ٹُک اِتگ –

آئی ءَ گوشتگ وھدیکہ من در پچ کُتگ گڑا ھما دمان ءَ بازیں مردمے گِس ءِ تہ ءَ پُترت اِتگ انت چریشی ءَ من ءَ تُرس اِتگ –

آئی ءَ گوشتگ کہ آھانی تہ ءَ بازیں مردمے ءَ وردی گور ءَ بوتگ ھنچوش کہ گِس ءِ تہ ءَ پُترت اتگ انت آھاں پٹ پول بندات کتگ –

آئی ءَ گوشتگ کہ من بار بار آء گوشتگ انت کہ ما گریبیں مردم ایں مئے گور ءَ ھچ نیست – بلے آھاں وتی پٹ پول برجاہ داشتگ ءُ منی زھگ ءُ نشار ءِ درگت ءَ جست کتگ –

بی بی بس حاتون ءَ گوشتگ کہ اے دمان ءَ منی زھگ ءُ نشار گِس ءَ نہ بوتگ انت گڑا آھاں ودار کتگ تانکہ بیا انت – وھدیکہ زھگ ءُ نشار اتکگ انت گڑا مارا درساں برگ ءَ بوتگ انت من چہ گِس ءَ قُرآن چس کُتگ آھانی دیما آورتگ کہ مارا یل بدئیت مہ جن ات – آھانی تہ ءَ یکے ءَ سَے رند ءَ وتی دست منی سر ءِ سرا جتگ چریشی ءَ من وت ءَ داشت نہ کتگ ءُ کپتگ انت –

آھاں منی زھگ، نشار ءُ نماسگ گاڑی ءَ سوار کتگ انت ءُ من ءَ ھم کشان کُتگ ءُ یک گاڑی ءَ سوار کتگ –

بی بی بس حاتون ءِ گوشگ ات کہ من ھچ نزاناں مارا کجا برگ بوتگ بلے کساس یک ادار ءِ یا ادار ءِ نیمے راہ ءَ برگ بوتگ ءُ یک جاھے ءَ ایرگیجگ بوتگ –

آئی ءَ گوشتگ کہ مناں ءُ منی نماسگ یک کوٹی ءِ تہ ءَ کنگ بوتگ وھدیکہ زھگ ءُ نشار من وت نزاناں کجا برگ بوتگ انت –

آئی ءِ گوشگ ات کہ مارا اودا ھچ نجتگ ات بلے من ءَ بار بار جست ءِ کتگ شمے کار چی انت – من آھاں گوشتگ کہ ما گریبیں مردم ایں زھری ءَ مئے گزران نہ بوتگ گڈا ما شال ءَ اتکگ ایں گڈا ادا منی زھگ ءَ ریڑی ءِ زرتگ ءُ سبزی بھا کتگ –

بی بی بس حاتون ءَ گوشتگ کہ دو روچاں پد مناں ءُ منی نماسگ یل کنگ بوتگ انت ءُ نوں اے زھرشانی ءَ من ھنی سرپد بوتگاں کہ منی نشار ھم یل کنگ بوتگ –

رشیدہ زھری ءِ پت ھم وتی زامات ءُ زھگ ءِ یل کنائینگے ءِ زھرشانی ءَ ھوار بوتگ –

آئی ءِ گوشتگ کہ زھرشانی ءَ پیسر آئی ءِ سر ءَ پون ءِ اتکگ کہ ائیرپورٹ دگ ءَ بیا ءُ وتی زھگ ءَ بہ بر –

ھما مردم ءَ منی سر ءَ پون کُتگ آئی ءَ اے ھم گوشتگ کہ تھنا بیا دگہ ھچ کس گوں وت میار – من وھدیکہ ائیرپورٹ دگ ءَ نادرا کارگس ءِ دیم ءَ رکشہ ءَ چہ ایر اتکگ انت گڈا منی جنکیں زھگ اودا تھنا اشتوک بوتگ آئی ءَ من ءَ دیستگ ءُ گریوگ شرو کتگ –

آئی ءَ گوشتگ کہ چہ ھمودا من زھگ زرتگ ءُ رکشہ ءَ سوار کتگ ءُ گِس ءَ سر کتگ پدا واتر زھرشانی ءَ بھر زورگ ءَ اتکگاں –

رشیدہ ءَ گوشتگ کہ مناں جتا کوٹی ءِ تہ ءَ بند کنگ بوتگ بلے من ءَ نہ جتگ اش – بلے آ سک باز تُرس ءِ آماچ ات –

آئی ءَ دیمتر ءَ گوشتگ کہ منی زھگ ءَ مناں مکن کتگ کہ زھرشانی ءَ بھر مہ زور پرچاکہ کہ آئی ءَ تُرس اِتگ کہ دوبر آوار جنگ مہ بیت –

عبدالغفار زھری ءَ گوشتگ کہ من زھگ ءِ دیم ءَ گوشتگ کہ ما چہ مردماں دزبندی کتگ کہ زھرشانی ءَ بھر بہ زور انت مردم مئے گوم ءَ یکجھتی ءَ کائنت گڈا ما چوں مہ روآں –

آئی ءَ گوشتگ کہ آئی ءِ نماسگانی تہ ءَ جنکو ءِ اُمر یک سالے ءُ نیم انت مات ءِ بیگواھی ءِ سوب ءَ آئی ءَ شیر نہ رستگ ءُ آئی ءَ سک باز گریتگ –