TBP Balochi

گھار سیما بلوچ

نبشتہ کار: سرباز وفا

دی بلوچستان پوسٹ

گھاراں لانک پہ آجوئی ءِ پڑا بست ءَ

سرا تئیگ ءَ گُشانیں ترا سماءنیست ایں

اگاں ما دگنیاے راجی جُنزاں پچاراں گُڈ ءَ مارا بازیں سرپدی رس اِیت، کُجام ڈیھ آجو بوتگ آئی ءِ راج ھمے رنگ ءَ بوتگ کہ مرچی بلوچ راج اِنت. اگاں ما کسانیں کار ے ءِ بابت ءَ پچاراں اَبید ءِ واری ءُ بزّگی ءَ نہ بیت. اگاں بلوچ راج یک وشھالیں باندات ئے ءِ، بلوچ وتن ءِ آجوئی ءِ گپ ءَ کنت بلائیں بزگی ءُ واری، جَپّاہ کشّی یے لوٹ اِیت. جنگ ءِ نام تبائی اِنت، جنگ مردم ءَ را بازیں اڑ ءُ جنجالاں ھوار کنت.پمشکہ آجوئی ءِ جنگ ءِ دارگ ءَ بلائیں سگ ءُ برداش ئے لوٹ اِیت. جنگ مردم ءَ ہر وڑیں نِدارگ پیشدار اِیت، اَلّم جنگانی تَہ ءَ ھروڑیں گپ ءُ کِسّہ ودی بیت. جنگانی تَہ ءَ برے،برے اَنچیں گپ دیم ءَ کئیت مردم ءَ توکَل ءُ ھِمت دَنت .

اےجنگ ءِ پڑّ ءَ ھر یکّے وتئی پرز ءَ پیلّو کنت. اگاں ما بلوچ ءِ جنگ ءِ سرا چمشانک بِہ دئے آں بِہ چاراں مارا گپ ءُ کِسّہ ھَزاراں گندگ ءَ کئیت کہ بلوچ ءِ بنُکّی جنگ ءَ بل ،ھمے جنگ چہ 2000 ءَ بندات بیت اے جنگ چہ آدگے جنگاں دگہ رنگ اِنت. بلوچ ءَ بازیں جنگ کُرتگ آ جنگ اوشت ءِ آماچ بوتگ اَنت،بلئے اے جنگ یک شرّیں وڑے ءَ دیم ءَ روگ ءَ اِنت .اے جنگ گوں بلوچ ءِ پارٹی ءُ ادارھاں بندوک اِنت. بلوچ ءَ وتئی گْوستگیں جنگ چارتگاں کہ آ جنگ چتور اوشت ءِ آماچ بیتگ اَنت. اے جنگ ءَ پارٹی ءُ ادارہ دیم ءَ برگ ءَ اَنت، پارٹی ءَ ابید اے جنگ دیم ءَ شُت نہ کنت .پارٹیانی ٹھینگ ءَ چہ ھر پگر ءُ لیکّہ ءِ مردم ھوار بوتگاں، گوں وانگ ءُ زانگ ،گون گپ ءُ دیوان ، گون جیڑگ ءُ سَلاھاں دیم ءَ بَراں اَنت. پارٹیاں وتئی ھر باسک ءَ را زانت ءُ سردی داتگ. ما وت یک گپّے ءَ مدام ھیران بوتگیں چہ اے جنگ ءَ ساری مئے کر ءُ کَشاں وانندگ بوتگ بلئے اے وڑیں سرپدی نہ بوتگ. مروچگیں وھد ءَ بلوچ ءِ زھگ زھگ گیشر سرپد اِنت اے بلوچ ءِ لیڈرانی جُھد ءُ داتگیں کُربانیانی مُزّ اِنت کہ آھاں ھمے پارٹی ءُ ادارہ جوڑ کُرتگ ءُ بلوچ راج ءَ را شیوار سرپدی یے شکساتگ.

مرچی اے زمہ واری بلوچ راج ءِ ورناھاں وتئی کوپگاں زرتگ ءُ بلوچ ءِ گس ،گس ءَ آجوئی ءِ پیگام رسینتگ. آھاں گوں مُھکمیں اِرادگ ءَ ھر وڑیں سکّی ءُ سوری برداش کرتگ. اے ھبر ءَ ھرکس سرپدیں کہ بلوچ ءِ چنچو ورناہ شہید بوتگ ءُ چنچو ورناہ بیگواہ اَنگت . اے ھما ورناھانی داتگیں دیمونی ءُ کربانیانی برکت اِنت کہ بلوچ راج مرچی اے گیدی یے اے پدیانکاں سر بیتگ کہ بلوچ کئے اِنت. دُژمنیں پاکستان ءَ پہ بلوچ راج ءِ گار ءُ بیگوائی ءَ وس کنگ ءَ اِنت، بلوچ ءِ پرزنداں شہید کنگ ءَ اِنت کہ آجوئی ءِ جُھد ایرموش بِہ بیت. بلئے جُھد انگہ یک شرّیں وڑے ءَ دیم پہ وتئی ودارانی بُنجل ءَ روگ ءَ اِنت .بلوچ ءِ ماس ءُ گھار ھم وتئی پہ ھکّ ءُ راستی ءِ ھاترا جہد کنگ ءَ اَنت .گھار سیماء بلوچ ءُ انسا ءِ رنگ ءَ، زبیدہ بلوچ ءُ مھرنگ ءِ رنگ ءَ سرجمّیں بلوچ راج ءِ دیم پَدّر اَنت. مروچی سیمابلوچ ءِ اے چِست کُتگیں توار ءَ بلوچ راجی جنُز ءَ را دگہ رنگے دات. راجدپترانی تَہ ءَ زالبولانی یک مزنیں کردارے اَست کہ مرچی مئے شُمئے چَمّانی دیم ءَ اِنت.

بلوچ راجدپتر ءِتہ ءَ بانُکیں گھارانی جہد یک شرّیں وڑے نبشتہ بُوَگ ءَ اِنت، الّم اے گپ مردم ءَ را سک ءَ توریت کہ ماس ءُ گھار درپہ در اَنت بلئے آھانی جہد دگنیا ءَ را ھمے پیشدارگ ءَ اِنت بلوچ راج ءِ سرا بے کساس زُلم ءُ زُوراکی بُوَگ ءَ اِنت. بلوچی ءَ یک گپّے کن اَنت، وھدے آس کہ دگرے لوگ ءَ کپ اِیت چارگے سک وش اِنت. چد ءُ ساری اے درد ءِ پَھموک کم بوتگاں، چہ سیما بلوچ ءِ آھگ ءَ بلوچ ءُ دگنیا ءِ تہ ءَ یک مارِشت ئے ءِ آرتگ اگاں یک مردمے ءِ براس پہ روزگار دراں ڈیھ بہ بیت مردم ءَ را سک توریت، وھدے مردم پہ سیما بلوچ ءُ آدگے گھارانی ھاترا بہ جیڑ اِیت آھانی پِس ءُ بْراس دُژمن ءِ دست ءَ گار ءُ بیگواھ اَنت. اے ھبر ءَ کس نزانت کہ زندگاں یا شہید بوتگ اَنت. پہ انتزار یک روچے گْران اِنت ادا سال پِر گْوستگ اَنت. اے درد ءِ گپ ءَ ماس ءُ گھارانی چہ زبان ءِ گپ ءَ یلدے آھانی ارسیگیں چم ھال دیگ ءَ اَنت ،بَلئے ما اےگپ ءَ دلجماں مئے ماس ءُ گھارانی ارس بے مُزّ نَہ بَہ اَنت.

سیمابلوچ ءِجُھد ءَ دُگنیا ءَ را ھمے پیش داشتگ اگاں آجوئی ءِجُھد ءِ تہ ءَ زالبولانی یک کردار ے است بلوچ ءِ ماس ءُ گھار پہ ھکّ ءُ راستی ءِ ھاترا الم جہد کن اَنت. چہ سیمابلوچ ءِ ھمت ءَ بلوچ ءِ جیڑھ ءَدگنیایک شریں وڑے ءَ چارگ ءَ اِنت .شال ءِ تہ ءَ ماس ءُگھارانی پریات دگنیاے گوشاں پُرشتگ ،اے ھرماس ءُ گھار ءِ سرا پرز بیت چو گھار سیما ءِ رنگ ءَ جہد بکن اَنت ءُ وتئی بیگوائیں بْراسانی شوھاز ءَ در بیاھنت. ھربلوچ پرزند ءِ سرا پرز انت کہ سیمابلوچ ءِ کمک ءَ بکنت، اگاں کسّےگوں ماس ءُگھاراں نشت ءُ زہرشانی کُرت نہ کنت پہ جہد ءِ ھاترا نبشہ کت کنت. منی ھیال ءَ اگاں یک وانندگ ءِ نبشتہ مکنت آ گوں جہد ءَ گوں وتئی علم ءُزانت ءَ اِنساپ کنگ ءَنہ اِنت .بائد ھمیش اِنت ھر بلوچ ءِ زھگ ءِ تہ ءَ اےجزبگ بہ بیت پہ وتئی بیگواھیں بلوچ پُسّگاں چیز ے نبشتہ بکن اَنت

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

سارتاپیں زِمستان ءُ شال

اکیل مراد

دی بلوچستان پوسٹ

یک چاگردے ءَ تو وت گِندے آئی ءِ سر ءَ تو ھمک وڑیں زوراکیائی ءَ ھم دیست کن ئِے اے نگیگیں جاوراں کجام رنگ ءَ گوزگ ءَ ایں آئی تپتگیں بدن ءُ پیلوشتگیں لُنٹانی ھُشکی ھمے سماہ ءَ دئے اَنت کہ یک انسان ءِ کجام دروشم ءَ وتی دردانی رنجاں گْوازینگ ءَ ایں۔

اگاں یک پروشتگیں بانزولے ءَ تو ھمینکس بہ سروین ئے آ بانزول وتی پیشیگیں توار ءَ کَشیت کُرت نہ کَنت پرچاکہ ھمے زوراکیانی وھد ءَ ھمے بانزول ءِ سر ءَ کجام کِساس ءَ زُلم ءُ زوراکی بیتگ وتی سماہ وت کَنگ اِنت وتی بال ءِ توان ءَ وت پیداک کنگ لوٹ اِت وتی شیکانی توار ءَ وت بران اِنت بلکیں ھمے پروشتگیں بانزول بے توار نہ اِنت یکوے ھمے جھد ءَ کنگ ءَ ایں کہ کجا نا کجا منی تَرپ تَرپانی توار ءَ کَسے بہ ایش کُنت ءُ من ءَ بہ پُرسیت تی توارانی تہ ءَ پرچا چشیں توار گون کَپتگ ۔

وھدیکہ انسانیت ءَ توار پِر کن ئِے گڑا انسانیت کَجا اِنت؟

انسانیت ءُ ھیوانانی میان ءَ تپاوتی ءِ ودی بوھگ انسانیت اِنت بَلے انسانی ءَ تو انسانے ءِ چی انساناں بے سماہ ءِ انسانی درداں سرپد بوھگ ءَ نَہ اِت کُشت ءُ کوش ءَ جاڑیگے، نِزور تَبیں مردمانی سر ءَ دست ایر نہ مَرزگ، چُک ءُ جنینانی سر ءَ لَٹ کَشگ جاڑیگے گڑ ءَ اے وڑیں مردم انسانانی رد ءَ ھوار نہ بنت بلکیں جنگل ءِ ڈونڈوارانی رد ءَ گون بنت اشانی نام انسانی ناماں ھم ھوار نہ بیت زیردستانی ھونانی وروکانی رد ءَ اوشتیت۔

ھمک پاکیں کِشک تر ءَ انسانیت ءِ زانشتی ءَ دَنت بَلے بژن ھمے بیت کہ جھان ءِ انسان ءَ ھمے سماہ بوھگ ءَ ایں مِران اَنت انسانیت ءِ نام ءِ چراگ مِران اِنت ھِچی ءِ رژن ءَ تالان کنگ ءَ نہ اِنت۔

ھمک نیمگ ءَ لَٹ شاپی، ھونریچی، مُپت ءِ ھدا زُلم ءُ زوراکی زیردستانی سر ءَ مُشکلانی کوہ ءِ چگل دیگ ھمے سماہ بیت کہ زیردستانی گوشداروک ءُ جُست ءُ پُرس کنوک مُرتگ اَنت یا گُنگ ءُ کور بیتگ اَنت یا نَرم ءُ ساپیں بِنڈ ءُ بالیشتانی سر ءَ وپتگ اَنت۔

اے نوکیں وھدے گاماں دیمروی کُرتگیں جھان ءَ ھنچیں زوراکی بندات بیتگ اَنت کہ سر ءَ ھم سر گوستگ اَنت زیردست ءُ لاچاریں انساناں ایوکی ءَ زُلم نہ کنت بلکیں اے نوکیں دَور ءِ نوکیں دیمروی ءِ زُلمانی کِسھانی شِنگ ءُ تالان کنگ ءَ انٹرنیٹ ءِ ساھگ ءَ ھم وتی دمَے بالاد ءَ سارت کُرت کن ئِے تامرانی دروشم ءَ انسانیت ءِ وابیں زھرگ ءَ جُست کنگ ءَ لاچار کُرت کن ئِے کہ ھاں انسان اے وڑیں ھونواری کُرت کنت؟ اے وڑیں زُلم ءُ زوراکیانی تُشے ھم تُرسی نیست اِنت؟

بَلے لھتیں نیزور دلیں انسان انسانیت ءَ چہ ھُشک ءُ ھلاس اِنت زوراکانی زُلمانی سرجمیں تامر ءِ چارگ ءَ ھم بے واکی اَنت نیم بندگیں تامر ءَ بند کنت ءُ وت ءَ جستی ءِ نشانیاں دیان کنت کہ انسان اے وڑیں زُلمانی تہ ءَ اڑیتگ ۔

دراج دراجیں کاگدی ءِ سر ءَ گپتگیں “ڈگریانی گِرگ ” بُرز برزیں نوکریانی دست گِرگ کسے ءِ درد ءَ نہ وارت، اگاں تی تھا انسانیت نیست گڑ ءَ پرچا اے مزن مزنیں اگدوانی واھندے پرچا اے دراج ءُ ساپیں کاگدانی سر ءَ نبشتگیں ڈگری تی کِسگ ءَ اَنت زانشتی ءِ بنردی ھمے سماہ ءَ تر ءَ دنت کہ زانشتی ءِ مستریں لوٹ انسانیت اِنت آئی سی ایس، پی سی ایس جوڑ بئیگ انجینئر جوڑ بئیگ ایم بی بی ایس ڈاکٹر جوڑ بئیگ ءَ ھِچ وڑیں رَنگ ءُ دروشم گون نیست اگاں تی تھا انسانیت نیست اِنت گڑا مزنیں ڈگریانی کِسگ ءَ کنگ ءُ پیشدارگ ءَ ابید تو انسانی ھونوارانی رِد ءَ گون بئے۔

انسانیت ءِ مستریں مَٹ ھمیش اِنت کہ نیکراھی، ٹک ءُ ٹوری ءِ چہ مَٹ کنگ ءُ انسانیت ءِ درد ءُ رنجانی سرپد بئیگ اِنت دردانی وھد ءَ یکے دوھمی ءِ دردانی مارگ اِنت ۔

اے انسانیت نہ اِنت کہ ایوک ءَ وتی ٹک ءُ ٹورے دردانی سرپد بئیگ وتی جندے سرپد بئیگ دوھمی مردمانی سر ءَ بیتگیں زوراکیانی سر ءَ شاتکامی کنگ۔

مروچی شال ءِ بزیں زِمستان ءَ جتا جتائیں جاھاں اتکگیں گونڈوانی ھنارکاں ایر کپتگیں اَرسانی تَرکاں چہ ھمے سماہ بیت جھان ءِ انسانیت وتی جاہ ءَ مئے جندے زمین ءِ سر ءَ مئے جند ءِ گونڈوانی ارسانی تَرکاں چارگ ءَ اَنت ھنچش آیانی سر ءَ شاتکامی ءُ گرمیں ھیٹرانی تہ ءَ وتی زند ءِ وشیاں گولائیش اَنت گڑا چشیں انساناں انسانیت ءِ گوشگ ءُ سماہ کنگ ھِچ گوشگ نہ بیت ھونوار ءُ زیردستانی سر ءَ زُلم ءُ زوراکیاں دزبند اَنت۔

بیگواھیں بلوچ ءُ رسانک بندش

سَاھو بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

بلوچستان زمین ءِ ھساب ءَ پاکستان مستریں صُوبہ اِنت کہ مُلک ءِ زرباری روبرکتءَ اِنت۔
ایشی ءِ صوبائی بُنزہ ءُ مستریں شھر شالکوٹ اِنت۔

بلوچستان ءِ زربار ءَ عرب دریا، رودراتک ءَ ایران ءُ گوریچان ءُ گوریچانی روبرکت ءَ اوگانستان اِنت۔

راجدپتر ءِ تہ ءَ بلوچستان یکّ وتواکیں راجے ئے بستار ءَ برطانیہ ءِ چیردستی ءَ گِندگ کئیت۔ پاکستان ءِ ٹھشتکار بلوچستان ءِ راھشونانی وکیل بیتگ۔ نوزدہ سد ءُ چلّ ءُ ھپت ءَ بلوچستان چہ برطانیہ ءَ آجو بیت۔

پاکستان ءُ وتگڑیں بلوچ سردارانی نیام ءَ یکّ کولبندے کنگ بیت۔

نوزدہ سد ءُ چلّ ءُ ھشت ءَ پاکستان وتی لشکر ءَ بلوچستان ءَ دیم دَنت ءُ پہ زورانسری بلوچستان ءَ گیپت۔ بازیں بلوچانی نیمگ ءَ چہ اے ناروائی ئے سرپد بیگ بیت۔ اے پاکستان ءُ آئی ءِ واکدار ءُ بلوچانی نیام ءَ ٹوھیں میڑے ودی کنت ءُ روچ ئِے مرچی برجاہ اِنت۔

دوھزار پنچ ءَ بیگواھیں بلوچانی آوار جنی بندات بیت۔ بیست ءُ چار مارچ ءَ بی ایس او آزاد ءِ گوْستگیں کماش ڈاکٹر اللّٰہ نذر، آئی ءِ برات علی نواز گوھر، اختر ندیم بلوچ، ڈاکٹر نسیم ءُ ڈاکٹر امداد بلوچ کراچی ءَ چہ بیگواہ کنگ بنت۔

رندتِر ءَ آوارجنی گیش بنت ءُ بلوچ کارکُنانی دزگیریں کؤش بندات بنت، بیگواھیں بلوچانی کہول یک گلّے ٹھین اَنت کہ پہ وشّی ءُ سلامتی وتی مردُماں پد بجن اَنت۔ دوھزار ءُ نہ ءَ اے کیمپین گیشتر ردوم گیپت وھدے کہ دوھزار نُہ اپریل ءَ پاکستان ءِ لشکر کُشگ ءُ دوردیگ ءَ بندات کنت ءُ سئے نامی ئیں بلوچ گْلام مھمد بلوچ، لالا مُنیر ءُ شیرمھمد زندان ءَ کُشگ بنت ءُ آھانی لاش بلوچستان ءِ دمگ مرگاپ تربت ءَ دور دیگ بنت۔

ھستیں وھد ءَ بلوچستان ءَ چہ درستاں مستریں جنجال بیگواھیں بلوچانی رکّینگ اِنت۔ انّوں شالکوٹ پریس کلب ءِ دیم بلوچ زھگ ءُ زالبول وتی بیگواھیں مردُمانی پد جنی ئے ھاترا نشتگ اَنت۔ بیگواھیں بلوچانی کچّ سدانی ءُ ھزارانی ھساب ءَ اِنت۔

اکتوبر دو ھزار سیزدہ ءَ ھم بیگواھیں بلوچانی کئولاں روانکے کشّ اِتگ اَت میان استمانی دُنیا ءَ را پیشدارگ ءِ ھاترا کہ بلوچستان یکّ مزنیں انسانی اُگبالے ءَ چہ گوْزگ ءَ اِنت۔

وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءَ مارچ ءَ شالکوٹ ءَ داں کراچی ءَ روانکے کشّ اِت ءُ داں کہ اسلام آباد ءَ سر بُوت ءُ فروری ءَ ھلاس بُوت۔ بیست کہول گوں ماما کدیر، پرزانہ مجید ءُ سمی بلوچ ءِ کئول ءَ ھوار اَت اَنت۔ گیشتر زھگ ءُ زالبولاں بھر زُرت، بد بھتی ءَ روانک پاکستانی رسانکدر ءُ جھانی رسانکدر جوانیں وڑے ءَ کوریج نہ دات۔

گوْستگیں ماہ ءَ بیگواھیں بلوچانی کہول، بنیادمی ھکپانانی مزیں کچّے ءُ سیول سوسائٹی باسکاں ھوار وکیلاں شال پریس کلب ءِ دیم ءَ بیگواھیں بلوچ وانندہ، سیاسی باسک، راھشون ءُ بازیں بلوچانی پدجنی ءِ ھاترا یکّ زھرشانی یے کُت۔

زھرشانی کنوکیں گیشتریں زھگ ءُ زالبول شُد ھرتال ءَ نشتگ اَنت۔ وائس فار مسنگ پرسنز اے کیمپین ءَ چہ دہ سالاں چیرمین نسراللّٰہ بلوچ ءُ ماماکدیر ءِ چیردستی ءَ تاچگ ءَ اِنت۔

پاکستانی لشکر ءَ باز رند وت اے گُشتگ کہ آئی ءَ بازیں بلوچے دزگیر کُتگ بلے روچ ئِے مروچی اے گپّ ءَ نہ منّ اِیت کہ کُجا اَنت ءُ چون اَنت۔ پاکستان ءِ سیکیورٹی فورسز سرجمیں بلوچستان ءَ بلوچانی بیگواہ کنگ ءَ دزمانگیج اِنت، ایف سی گوں دمگی کُشندہ ٹولیاں بلوچانی بیگواہ کنگ ءَ دزمانگیج اِنت۔

پاکستانی لشکر مزنیں کچّے بلوچاں بیگواہ کنگ ءُ کُشگ ءَ اِنت ھمے شکّ ءَ کہ آھاں راجی جُنز ءَ بندوکی ھست ۔ءُ رسانکدر ءَ سرجم ءَ بیگواھیں بلوچانی توار ڈالچار کُتگ ءُ مزنیں عوام کُشیں جنجالے ودی کُتگ۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بیوسی ءَ گریوگ المی انت

شیردل ورنا بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

“بیوس اں بیوسی ءِ گپ نبیت توبہ کن”
“زندگ اں زندگی ءِ گپ نبیت توبہ کن “

مئے میتگ ءَ کَکُو نامیں گنوکیں ملنگ ءِ است، منا یاد ایں ما کساں بوتگ اں گڈا ہمک جمعہ ءِ روچ ءَمنی شہید ایں ناکو ءَ ہما ملنگیں گنوک وتی پرپٹ ءِ پشتہ سوار کرتگ آرتگ جان شُشتگ ءُ چہ وتی گُداں ، گُد گُرُا داتگ، نان وارینتگ ءُ سگریٹ گپتگ داتگ پدا راہ داتگ۔منی ناکو ءِ شہید بوئگ ءَ پد ، ما مدام ہمی کَکُوگنُوک دیستگ گڈا چم ءِ چہ ارس ءَ پرُ بوتگ اں ۔من ہمی ماریتگ کہ ناکو شہید ءَ پد مئے چاگرد ءِ تہا پہ ہمیں ملنگیں گنُوک ءَ دیگہ وس نہ بوتگ ، سک بیوس بوتگ کہ کَکُو ءَ چاروک، ھیال کنوک ہم کس نہ بوتگ۔

بگندے ہمیں بیوسی انسان ءِ دل ءَ درد دنت ءُ چم پرُ ارس بنت، بیوسی ہمک انسان ءِ سرا کیت، بلے توبہ چہ ہما بیوسی ءَ کہ ترا جست کنوک ہم مبیت، ترا کسے جسُت ہم مکن تو چیا چو بیوس ءِ ، تئی وس ءِ واستہ یکے ترا دل بڈی ہم مہ دنت۔
مئے لاڈوکیں گہار کہ چہ وتی بیوسی ءَ شال پریس کلب ءِ دیما وتی ارس اں گواریت ، بوت کن مارا کمو درد بوتگ، “پرچہ کہ ما پہر بندیں کہ ما وا اشرف المخلوقات ایں “بلے ہما گم ءُ بیوسی ءَ کہ دل درد پر ماتگ ءُ ہما دل ءِ درد ءَ کہ لاڈوکیں گہار ءِ ارس گوارینتگ اں ءَ درد ءِ ھال ءَ ما ھچ سرپد نبیں ءُ نہ ماریں.
من گوں وتی ھیالانی جیڈاگاں دوشی شپ ءَ لاڈوکیں گہار واب ءَ دیستگ۔

لاڈوکیں گہار ءَ گشُتگ برات منا پہل کن کہ من راہ ءِ سرا، لس مہلوک ءِ دیما پہ وتی بیوسی ءُ لاچاری ءَ گریتگ ، بوت کن ہمے ھبر پہ شمے نام ءَ شر نہ ینت پرچہ کہ شما مئے لج بوتگ ءِ ،شما مئے گم ءُ وشی ءِ ہمراہ داری کتُگ ۔ برات من وتی بیوسی ماریتگ انچو سما بوتگ گشے منی سرا پرُ ایں آسمان کپتگ ، بازیں راہ گوزاں مارا دیستگ بلے برات منی ھال ءِ گرگ ءَ کس ہم نہ اتکگ ، کس ءَ جسُت ہم نہ کرتگ کہ من چیا چو بیوس اں ۔ منا درداں گریوگ پرماتگ بلے گوں ہما بیوسی ءَ کہ منی ارسانی ساپ کنوک ہم نہ بوتگ، منا پہل کن برات من باز کوشش کرتگ کہ دنیا ءِ دیما مہ گریواں بلے درد ھم بلاھیں عذاب ءِ ھدا کس ءَ مئے درد ءَ مداں، ھدا کس ءَ چو بیوس مکنت۔

من پسو دات لاڈیں گہار تو تنی وہدی کسان ءِ بوت کن تو پرزانہ ءُ سمی ءِ پند ءِ ھالا سرپد نہ ئے ، بوت کن کہ تو مہلب ءَ ھم مزان ئے ، مہلب ہم چو تئی وڈا پہ وتی بیگوائیں پت ءِ واستہ ھزاراں جہد کتُگ وتی ترونگلیں ارس ہم چو تئی وڈا مئے وڈیں نہ سرپد آنی دیما رتکگاں ءُ وتی بیوسی مئے وڈیں نہ زانتانہ پیش داشتگ۔

منی گہار بکش مارا ما سک نزوراں، ما سک لاچاراں، ما سک دردیگاں ما ہم بے کساس بیوس اں۔
لاڈوکیں گہار مرچاں زانت ءَ زانگ یل داتگ، زبان ءَ ہبر کنگ ہم یل کُتگ ، دست ہم نزور بوتگ انت نبشتہ کت نکناں ، اگاں پہ شمے واستہ نبشتہ کنگ بلوٹاں گڈا قلم ءِ سیائی ودی نباں، ہر چیز شموشگ بیت۔
انچو کہ گشُنت ہمک سیاہیں شپ ءَ پد روچ در کیت سوب ءِ روشنائی بیت۔
ما ہم ہمے امیت ءَ زندگیں، ما ہم ہمے امیت ءَ جیڈیتگ گوں بیوسی۔

“الم ءَ تہاریں شپ کٹُیت ،روچ ءِ بادشائی کیت “
“مئے ڈیھہ ءَ شادمانی بیت ، ءِ مئے ایمان انت ۔”

تُنّاپیں ڈگار

زِرگْوات بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

بیگھّے مونجاھیں موسم ءُ گیرانی ساچیں جمبر، دیگر ءِ آزگّیں ڈیلّ ءُ رولّہ ءِ شینالّیں جلواہ گوں سرگْوات ءِ چیکو ءَ چیک ورگ ءَ اِت اَنت کہ دومی نیمگ ءَ یک، یک ءَ منی مکتب ءِ شکّل ءُ زَپتیں زھیراں پیشکانڈگ ءَ اَت . ماسٹر شاھُو ءِ داتگیں سَبَک “زمین سونا ہے” منی چمّانی نِدارگ ءُ زِرد ءِ اَنگّریں مارِشت آں دْرنگازگ ءَ اَت.

گْوش ئے من مکتب ءَ نِشتگ ءُ ماسٹر شاھُو سَبَک ءَ وانگ ءَ اِنت کہ پِت وتئی زھگاں گْوشگ ءَ اِنت گُلزمین سُھریے، اگاں شُما ایشی یے کَدر ءُ بِستار ءَ بزان اِت.
زھگ وھدے پِت ءِ گُشتنانی پَد ءَ شپ ءُ روچ جَپّاہ کش اَنت سیرکگّیں زمین مَلگُزار بیت.

ھمے مْیان ءَ ماسٹر شاھُو ءَ دِگہ بازیں پَنت، سر ءُ سوج کُرت کہ مارا ھم وتئی تُنّاپیں ڈگار سیراپ کنگی اِنت داں کسّے ءِ دَرا چولُک مَہ بَہ اِیں. بَلئے مارا نودَربَراں کئے سرپد کنت کہ ماسٹر شاھُو ءِ گِسد گْواریں دانکانی دَروَر چی اِنت؟

ھمے پیم زِندمان ءِ کاروان مَدان، مَدان ءَ دیم پہ اَبدمانیں مھرانی منزل ءَ راھی اَت کہ روچ پہ روچ منی دوزھیں جبین ءُ باتن ءَ جیڑگانی اَمبارے ودی بوت. دائم ھیالانی جَنگ ءُ چوپ ءَ پَد جوش ءُ جَبزگّانی نوکیں رنگ ءُ بْراھے تُنّاپیں ڈگار ءِ دامُن ءَ سُرک کشّان اَت ءُ پہ جوزَھاں چہ ایردستی ءِ کیز ءَ آزاتی ءِ واب گِندگ ءَ ھَوار رَجگ ءُ گوناپ دَیَگ ءَ دلگوش اَت کہ گمجتیں چاگرد ءِ کُٹّیں اَندام پہ نام بَکمَلّیں پوشاک گْورا ءَ داتگ،گْواچنیں بْرمش گُنگّیں گورِستان ءَ بُرتگ ءُ کپن، کَلّ ءُ کَسارت کُتگ اَنت.

کئے بِہ پھمّیت کہ اے کھرّانی آزمان منی سرا پرچہ لُمب اِتگ؟ کئے بِزانت کہ من وتئی جندے ھُشکاوگیں گُلزمین ءِ سرا باروٹی ءُ، باروٹی بُنکّی واھُند……..

ھمے جیڑگ، جیڑگ ءِ تَہ ءَ تُنّاپیں ڈگار ءِ پَلّوا پہ ماھکان ءِ اُوست ءَ شپ کہ ایر دَنت گمانی چَکاس کُوپگاں بیت. شَگْوستگیں یاتانی بے تْرھیں دردانی کِسّہ ھِنّی اِیں بام ءِ گیوار ءَ پَرّچان بیت ءُ ھَمُک دیم ءَ رُولھّی بوہ ءُ بُسّاں چَنڈاں کنت. ھوشامیں دِل ءِ واھشت تْرانگانی دَشت ءَ چِلّگیں ھَتم ءُ تبگْوات ءَ تِج کنت ءُ چُوڑ کشّ اِیت کہ بگندئے گورَگّیں گْوربام مارا بِہ ڈَسّیت پہ منزل ءَ. شادِھانی جمبر بُہ گْوار اِیت ءُ تُنّاپیں ڈگار سیراپ بِہ بیت.
بَلئے چے کن ئے؟ ھَمُک دیم ءَ جمبراں تَم کُتگ ءُ ناشی ءَ سر چِست کُرتگ. کُجا، کُجا کہ چَم کپ اَنت دْنز ءُ مُج، لوڑ ءُ آڈَؤر ھِچّ پہ ھِچّ میم نہ بیت.

ناگھاں دل ءَ دْرینیں ھیالے ءِ اَلوت سُبَک، سُبَک ءَ گوشاں کَپان اَت کہ اے ناشی، دْنز ءُ مُج ھما روچ ءَ بُرّیت تو زِندگ بیگ ءِ لیکّہ ءُ اَرزش ءَ سرپد بِہ بَہ ئے. اگاں نہ پہ نِندگ ءُ کمرزانی ءِ بَندگ ءَ زِرد ءِ کامہ کدی سرجَم نہ بنت کہ تو ماں وژدِلّیں نوبتانی تیھریں سَند سراں بِہ نِندئے ءُ شاتکامی ءِ نَل ءَ ساز بِہ کن ئے. بلکیں گامگیج تْرند کنگی ءُ دیم ءَ جُنزگی اِنت.

دل گوں ھمے پگر ءُ ھیال ءَ تِپاک بوت ءُ گْوشت ئے راستی یے! اگاں ما لوٹ اِیں بام ءِ گوھریں جَلشک ءِ بْرانزاں کَوار ءَ بکن اِیں تَہ جُنزگی اِنت….. چیاکہ پہ نِندگ ءُ چارگ ءَ منزل کدی آسر نہ بیت، نئیکہ تُنّاپیں ڈگار سیراپ بیت.

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

آزمانک

ودار ءَ وارت

نبشتہ: راجدار کَلّگی

دی بلوچستان پوسٹ

ساچان مدام چہ لوگ ءَ در کیت آ گُش اِیت من روکپتی بلوچستان ءَ پہ کار ءُ روزگار ءَ روگ ءَ آں ۔۔
اَنوں شپ ءِ دومی پاس بیت ساچان چہ سپرے ءَ کیت ءُ آ گوں وتی کھول ءَ شریں نیادے کنت ءُ سک ژند ءُ پَند بیت پمیشکا آئی ءِ ماس آ را گُش اِیت شنکوں تو برو بہ وپس کہ تو دم بُرتگ گڑا سُھب ءَ نند ءُ نیادے کن آں اَنوں شپ شُتگ ءُ سیمی پاس ءَ رس اِتگ !
آ روت وتی کوٹی ءَ سر ءَ ایر کنت پہ واب ءَ دل ئِے اُبینگ بیت داں گوانکو ءَ ئِے کلوھے کیت ءُ آ گوانکو ءَ چہ بالِشت ءِ چیر ءَ در کنت ءُ وانگ ءَ لَگ اِیت ، آئی ءِ سنگت کوھی ءِ کلوہ بیت کہ آ گوں کوھی ءَ اولی رند ءَ ماں دْراجیں سپرے ءَ دچار کپ اَیت ءُ گُمائی پجاروکی بیت ،
” ھال کن تو مرچی لین ءَ بوتگ ئے ءُ ھال ءُ اھوال نہ کُتگ اَنوں کُجا ئے تو ؟
ساچان ءِ ژند ءُ پندی ءُ زوراکیں واب پہ بچکندے ءَ بدل بیت ءُ آئی گِندگ ءَ گوں کَس اے گمان ءَ کُت نہ کنت کہ آ اَنوں ژند ءُ پند ءُ وابینگ بوتگ ،
ساچان ، من آتکگاں لوگ ءَ آں تو کُجا ئے ؟
کوھی ، من ھم آتکگاں شمئے میتگ ءِ کِر ءُ کش ءَ داشتگ !! مئے تالہ ءَ بچار مارا مُدتے ءَ رند موہ دیگ ءَ اِنت پہ دیدارے ءَ ، گڑا سُھب ءَ دیدار ے بہ بیت ، تو چے گوش ئے ؟
ساچان ، من ھم پہ تئی دیدار ءَ چو آھوگ ءَ تُنیگاں یار ! اگاں تو لوٹ ئے من اَنوں کا آں ، باریں ترا کے گون اِنت گوں ؟
ساچان مھروانی پدر کنان ءَ جُست ئِے کنت ۔
کوھی ، اِناں ڑے اَنوں میا تو زان ئے جاور شر نہ اَنت ، سُھب ءَ پہ وار ءُ گیگ بیا دیدارے کن آں مارا اِشتاپ نہ اِنت ءُ من ھم مرادیگاں پہ تئی گِندگ ءَ منی ھمراہ مزار ءُ دگہ دو سنگت اَنت بلے تو دلجم بو جوانیں زمہ داریں سنگت اَنت ۔۔
ساچان ، اُپ یار باریں من شپی چہ گَل ءَ واب کپاں یا اِناں !! مزار ءِ ھما نیاد انگت منی دل ءَ نکش اِنت ءُ منی سلاماں مزار ءَ بہ دئے ءُ اِن شاءاللہ من سُھب ءَ الم کائیں شمئے چارگ ءَ ۔۔۔

ساچان آرا دلجمی ءُ سھب ءِ ودار ءَ دنت ۔۔
کوھی ، شر اِنت گڑا ساچو شپ شُتگ تو بہ وپس اَنوں سُھب ءَ ھال کناں ۔۔۔
ساچان پسو دیان ءَ ، شپ وش ، نبشتہ کنت ءُ کلوہ ءَ روان دنت ءُ نِپادانی سر ءَ تچک بیت ۔۔
روچ چِست بیت ءُ ساچان پیالھے چاہ وارت ءُ گوانکو ءِ کلوھاں وانگ ءَ لگ اِیت اَنچو بے تْرک ءُ بے توار بیت ءُ جیڑگ ءَ لَگ اِیت ءُ وتی دل ءَ گُش اِیت ، مرچی کہ من کوھی ءَ زبان داتگ پہ دیدارے ءَ شما سنگت راہ داتگ اَنت کہ برو اِت شمارا ساچان بارت ءُ منزل ءَ سر کنت !!
آ ھیران بیت من ماس ءَ چے بہ گُشاں ؟؟
باریں ماس چے پھم اِیت ؟؟
من بے زبان بوت آں کوھی ءِ دیم ءَ باریں آ چے پھم اِیت ؟
آ ھمے پھم اِیت کہ ما یکیں گَل ءِ سنگت نہ اِیں پمیشکا ساچان ءَ مئے گوما دیدار وش نہ بیت !!

گوش ئے آزمان ساچان ءِ سر ءَ کپ اِیت ءُ آئی ءِ نپس بند بیت آ میسنجر ءَ پچ کنت ءُ کلوھے نبشتہ کنت ، یار پھل کن لھتیں سنگت آتکگ چہ بُرز ءَ ایشانی زمہ داری منی سر ءَ لَڈگ بوتگ کہ ایشاں بزوران ءُ منزل ءَ سر بہ کناں !!
من بے زبان بوتاں شمئے دیم ءَ تو بہ گوش من نوں چے بہ کناں یار ؟؟
کوھی کلوہ ءَ نہ چار اِیت ءُ ساچان ءَ مورینک بِر رِچ اَنت ءُ چہ میسنجر ءَ گوانکے جنت کوھی ءَ ، کوھی گوانک ءَ بند کنت ءُ پسو ءِ دنت ،
اڑے یار چو بیت تو ھچ مہ جیڑ سنگتاں بہ بَر منزل ءَ سر کن اگاں زندگی بوت اِن شاءاللہ دگہ رندے دیدار بیت اے راہ ھمیش اِنت اگاں مارا بہ لوٹ اَنت ما ھم رواں پرچا کہ مارا دیم ءَ جُنزگی اِنت !
” ساچان چہ تہ ءَ سک پُرش اِیت بلے کوھی ءِ تَسلہ آئی ءِ دل ءَ کمو مُھکم کن اَنت ءُ ساچان کوھی ءِ مِنت ءَ گیپت ءُ نبشتہ کنت ،
گڑا من روگ ءَ آں اگاں زندگ بوتاں دیدار بیت بلے دل ءَ مہ کن اِت یار ،
آ وتی ماس ءَ پہ زِند ءُ شِری رازیگ کنت کہ مئے ٹیکدار ءَ دگہ ٹیکھے زُرتگ مارا لوٹگ ءَ اِنت پمیشکا من ءَ رزا بہ دئے من رواں کہ دگہ چُشیں شریں کار نہ رس اِیت ءُ آئی ءِ ماس لاچار بیت ءُ آئی ءَ رزا دنت ءُ آ روت ۔۔۔۔۔

مرچی شش ماہ گوز اِیت کہ ساچان لین ءِ سر ءَ کیت ءُ لوگ ءَ ھال ءُ اھوال کنت آئی ءِ کستریں گُھار ھُج کنت تو بیا مارا وش نہ بیت !!
بلے آ گُش اِیت دگہ ماھے ءَ رند مئے کار سرجم بیت من کایان ءُ گوانکو ءَ بند کنت ءُ میسنجر ءَ پچ کنت سنگتانی کلوھاں وانگ ءَ بیت ءُ جَھل ءَ روان کنت داں کوھی ءِ کلوھے دیم ءَ کیت ،
سلام ساچو ھال کن تو بے بلاہ چَٹ گار ئے یار ؟
اے دمان ءَ گوات لَھم لَھم ءَ کَشگ ءَ بیت ءُ آئی ءِ بونژاں بانژ ءُ لیگاریں موداں شِنگینگ ءَ بیت ءُ بے چاڑیں دل ءَ چاڑ بکشگ ءَ بیت ، آ جیڑ اِیت اُپ یار منی سرڈگار ءِ گوات اوں چینچو مھروان دلکش اِنت کہ اَبیتکی ءُ ملوریانی ساھتاں مردم ءَ کُجا کُجا بارت ءُ سر کنت ءُ چہ گم ءُ رنجاں بے تْرانگ کنت !!

اَنچو آسردے کَش اِیت ءُ کلوہ ءِ رمس ءَ چارگ ءَ لَگ اِیت کہ آئی ءَ ماھے ءَ پیسر کلوہ دیم داتگ آ چار اِیت داں اَنوں لین ءِ سر ءَ اِنت ، کوھی پمیشکا گیشتر لین ءِ سر ءَ بیت کہ آ چہ شھر ءَ باز نزیک بُنجل کن اَنت ۔۔۔

وعلیکم السلام ، من یار ۔۔۔۔۔۔ بوتگ آں اود ءَ تو زان ئے دمگ نیست باریں تو ھال کن چون ئے تو ؟ ءُ سنگت چون اَنت ؟
کوھی ، ما دْراہ وش ءُ جوڑ آں ، ھو یار آنگو لین نیست گرک اِنت ، باریں تو ھال کن کجام دمگ ءَ ئے اَنوں ؟؟
دوئینانی داں دیر ءَ ھال ءُ اھوال بیت ءُ کوھی ءِ گُڈی کلوہ کیت ۔
ساچو مزار ترا سک یات کنگ ءَ اِنت !!
ساچان اے کلوہ ءَ وان اِیت ءُ ھُشک ءُ ھیرانی ءَ چہ پد آسردے ساہ ءِ کَش اِیت ءُ دل ءِ تہ ءَ گُش اِیت باریں مئے دیدار کَدیں بیت !
اَنچو تْرانگ ءَ کپ اِیت کہ من پسو نہ داتگ ءُ زوت زوت ءَ پسو ءَ نبشتہ کُنت ءُ روان دنت ،
تو مزار ءَ بہ گوش گم مہ کن انشاءاللہ دیدار بیت اے زھیر ءُ تْرانگانی جمبر بُرّ اَنت روچے ۔۔۔
اڑے ساچان تو چے کنگ ءَ ئے ؟
انگت ھال ءُ اھوال ھلاس نہ کتگ ؟
بیا رواں کہ نا وھد اِنت !!
ساچان ءِ ھمراہ پہ اِشتاپی پُرس اِیت ءُ پہ روگ ءَ گُش اِیت ئِے ۔۔
اڑے پھل کن کمو دیر بوت شش ماہ ءَ رند مرچی ھال ءُ اھوال کنگ ءَ آں پمیشکا منی ھیال ءَ مارا دمانے نہ بیت !!
آ ٹھک دیان ءَ پسو دنت وتی سنگت ءَ ۔۔۔
کوھی ءِ کلوہ نئیت ءُ ساچان دومی کلوہ ءَ دیم دنت ءُ موکل لوٹ اِیت ءُ پہ نا دلکشی چہ کوہ ءَ ایر کپ اَنت ءُ بُنجل ءَ رو اَنت ۔۔۔

مرچی سالے ءَ چہ رند کوھی سھی بیت کہ ساچان مئے دمگ ءَ آتکگ پمیشکا کوھی ساچان ءِ بُنجل نِیٹورک ءِ سر ءَ گوانک جنت ءُ ساچان ءِ ھال ءَ گیپت ءُ گُش اِیت ، اگاں ساچان آتک منی سلاماں بہ دے ءُ بہ گُش ئِے ترا کوھی ءُ مزار ءَ سلام کُتگ ءُ گوشتگ اِش الم مارا ھال ءُ اھوال بہ کن ۔۔

ساچان ءَ دمانے بیت چہ گَشت ءَ کیت ءُ نِیٹورک ءِ سر ءِ نشتگیں بارگ بندیں جوان کوھی ءِ کلوھاں ساچان ءَ سر کنت ءُ گُش اِیت ئِے ، کوھی ءُ مزار ءَ ترا سلام کُت ءُ گُشت اِش الم مارا ھال ءُ اھوال بہ کن !!

” آ پہ ھیرانگی وتی بوج ءَ سُبک کنت ءُ ساچان ھمے بارگ بندیں جوان ءِ گوانکو ءَ پچ گیپت ءُ وتئی پیسبک میسنجر ءَ پچ کنت گوں کوھی ءَ ھال ءُ اھوال کنگ ءَ لَگ اِیت ءُ مزار کوھی ءِ کِر ءَ نندوک بیت ءُ سئینانی ھال ءُ اھوال داں اَدارے ءَ بیت ، ءُ مزار ءُ کوھی ساچان ءَ بانداتیں ودار دے اَنت کہ ما الم کائیں پہ تئی دیدار ءَ تو دگہ جاگہ مرو ما گوں کامریڈ ءَ گپ کُتگ ۔۔

” ساچان پسو دنت ءُ بے کِساس گَل ءُ شات بیت !!
” گڈی ءَ کوھی کلوہ کنت کہ اَنوں ما دومی بُنجل ءَ روگ ءَ اِیں گڑا بامسار ءَ اِن شاءاللہ ما گوں تو دیوان بئیں مئے ودار ءَ بہ کن ۔۔۔

ساچان آئی ءِ گوانکو ءَ دنت ءُ ساچان ءِ لُنٹانی سر ءَ بے دروریں بچکندے کُڑو بانو کُنت ءُ سک گَل بیت چہ گیشیں وشی ءُ گَل بوگ ءِ سوب ءَ پہ بے اِنانی واب کپ اِیت ۔۔۔۔
سُھب ءِ سر ءَ جمبرانی پُٹ ماں آزمان ءِ دیم ءَ چو مُھرگ ئیگ ءَ کماھوک بنت ءُ ساچان ءِ چم گوں نِیٹورک ءِ سِٹ ءَ سَک بنت بلے آیانی ناکہ گوانکے کیت ءُ ناکہ جند اِش بس آ ھمے ودار ءَ نندوک بیت باریں آ کدیں گوانک جن اَنت کہ ما آتکگ ءُ رس اِتگیں نزیک ءَ مئے ودار ءَ بہ کن اِت ، ساچان ءَ اَبیتکی مان روپاں کنت ءُ آ گَزاں چارگ ءَ بیت کہ گوات گَزانی شاھُڑاں برے یک نیمگے ءَ سُرینگ ءَ بیت !!

ھمے دمان ءَ نِیٹورک ءِ سِٹ ءَ گوانکے کیت ءُ آ گپ ءُ تران ءَ لَگ اَنت ، ساچان آئی ءِ گپاں گوش دارگ ءُ دیم ءَ چارگ ءَ لگ اِیت کہ آئی ءِ دیم سیہ ءُ سبز بوان بیت ءُ لُنٹ ئِے ھُشک بوان بنت داں گپ ءُ تران ھلاس کن اَنت ءُ آ بس ھمے گُشگ ءَ بیت ، ھاں ، چون ، کُجا ، چے وڑ ، اُپ یار ، سِٹ ءَ بند کنت ءُ گوں کُڑ ءِ گِندار ءَ تِکّا بیت ۔

ساچان سک تکانسر بیت ، باریں چونیں ھالے سنگت چو پریشان بوت ، ساچان چہ آئی ءَ پُرس اِیت ھاں سنگت تو چو پریشان بوت ئے چونیں ھالے ؟؟

آ گوں پُرشتگیں گالوار ءَ مُنو مُنو کنان ءَ پسو دنت ،
یار دوشی مَز ، مَز ، مزار گوں لشکر ءَ دیم پہ دیمی جنگ ءَ گوں سے سنگت ءَ اَبدمان بوتگ ءُ مارا یل کُتگ اِش !!

ساچان گوں اے گپانی اُشکنگ ءَ ھوار اُپّارگے کَش اِیت ءُ پاد کیت روت دیم پہ دیم ءِ گَزّ ءِ بُنڈ ءَ تِکا بیت ءُ سگریٹے لاگین اِیت یک ءُ دو دمے گیپت ءُ دوتانی ندارگ ءَ چارگ ءَ لَگ اِیت کہ دوت چِست بوان بنت ءُ لھمیں گوات دوتاں چَکرّینان ءُ چہ چماں اَندر کنان کنت ۔۔۔۔۔

ماہ رَنگ

زِرگْوات بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

شال ءِ بَرپیں دْمکاں گوں دِرتَگیں سَواس آں کسان سالیں ماہ رنگ چَہ زِندمان ءُ کسانی ءِ لیب ءُ گْوازی آں بے ھاجت پہ وتئی بیگْواھیں پت ءِ شُھاز ءَ سَربَتگ. بام کہ ساپی دَنت ءُ سُھب ءِ شِکتگیں بْرمش تالان بَہ اَنت ماہ رنگ چَرئے ھَبرءَ پَھک بے سماء اِنت کہ ماتی منا چاہ یے گوں سِرتَگیں نان ءَ بِہ دئے کہ من اَرزبَند کن آں ءُ پہ وانگ ءَ رَواں، بَلکیں ماما ءِ بُنجل ءَ آئی ھَمُک سُھب گوں ھمے اُمیت ءَ پَدی بیت کہ بگندئے مرچی کلمانٹیں اَھد ءِ مورمانٹیں بُت پمّن ھمے پَیام ءَ سَر کن اَنت کہ مگریھ تئی اَبّا یلہ بیت.

بَلئے! کئے اِنت؟ کہ اے زَنگ بَستگیں کُبل ءَ بوج اِیت ءُ ماہ رنگ ءِ آچِش اِیں زِرد ءَ پُلّانی بوہ ءُ باسیں تاھیریے بَکشّ اِیت….. نہ گِنداں کس. چیاکہ ماہ رنگ ءِ داب ءَ اَنسہ، شَمسُل ءُ دِگہ ھَزاراں گْونڈل اَست کہ پہ وتئی چَمروکیں کماش ءُ نوگُلّیں بْراتانی وداریگ اَنت کہ کائینت ءُ مئے ویرانگیں زِرد ءِ جھان ءَ چو گُلباگ ءَ سمبھین اَنت.

ھمے ودارانی تَہ ءَ شپ روچ ءُ روچ شپ بَہ اَنت بَلئے ماہ رنگ اَنگت گوں وتئی دزگھاراں ماما ءِ بُنجل ءُ شال ءِ سارت ءُ بَرپ ریچیں موسم ءَ اُمیتانی آس روک کُتگ ءُ نِشتگ کہ نام گیپت اِیں آمیدگس ءِ گُنگّیں پاگواجہ وتئی گُنگّی ءَ زُبان یے بِہ دنت ءُ مئے لھڑیں دِل ءِ چیھانٹاں پوہ بِہ بیت. نزاناں…… چیاکہ اے بے بُنشتیں اِستان ھما روچ ءَ کہ جوڑ بوتگ جمہوریت ءِ پوشاکانی تَہ ءَ رَستریں پوج ءِ ھاکمی بَرجاہ اِنت. اِدا کسّے کہ گپ جنت آ، آھگی جندے ھبر نہ اِنت. بَلکیں زُبان آئی وتئی ءُ گپ دگرے…..

بلوچی ءَ گْوش اَنت چمداری کُچک ءَ سَگ اِتگ اے ھما سَگّ اَنت کہ پہ وتئی چَرپ ءُ چَکانٹیں دْپار ءِ ھاترا مَدام واجہ ءِ سَواس آں سرا ءُ سُجدگ یے کن اَنت. اے بلوچ ءِ دروشم ءَ دُژمن ءِ ھر دانکانی پَد ءَ پہ دُمب سُرینگ ءَ چار دست اَنت. پمشکہ چرایشاں گِلگ کنگ بے مانا بیت. چیاکہ دُژمن دائم ھمے لوٹ اِیت کہ من ترا کُجا نہ کُجا ایردستی ءِ آسیاب ءَ بِہ ڈَلّاں ھورت ءُ ھارت بکن آں داں ترا سماء مہ کپ اِیت، بَلئے مارا وتئی جُھد ایرموش کنگی نہ اِنت.

اَکوام متھدہ ءِ ھما اَدارگ United Nations Declaration Of International Human Rights پمے ھاترا اَڑ دَیَگ بیت کہ پہ کُل بنی آدم ءِ انسانی لوٹ ءُ ھَکّانی پاسپانی ءَ نیکّیں مِستاگ یے بیت بَلئے پہ بلوچ ءَ نہ! چیاکہ دَنیگت اے اَدارہ پہ بلوچ ءِ انسانی اُگبالانی پَد جنئگ ءُ پھازگ ءَ بے سوب گِندگ بیت.
اگاں آئی ءَ وتئی پَرز ءِ پیلّہ کنگ بِزانتیں مرچی اے بَرپ ریچیں موسم ءَ ماہ رنگ، اَنسہ، شَمسُل ءُ آ دگہ گْونڈل چہ وانگ ءِ بَدل ءَ پہ وتئی بْرات ءُ کماشانی آجوئی ءِ ھاترا وابیں مارِشتانی ڈانگرینگ ءَ مَردم پہ مَردم پَنتاک بھر نہ کُت کہ باندا مئے روانک ءَ ھَوار بِہ بَہ اِت. بلکیں آ گوں وتئی ھَمکدیں کیگداں ھَمُک سُھب مکتب ءَ پہ وانگ ءَ رَؤگ گِندگ بوت. بَلئے بَژن کہ ایردستی ھما اِلّت اِنت کہ پہ لبّ ءُ مَتاہ تئی وتیگ آں ھم دُژمن ءِ ھمکوپگ کنت.
اے کار ءَ ھما کس کنت کہ چہ زانت ءُ زانگ ءَ زِبھر ءُ کور پھم اِنت. پہ آئی ءِ اَگل ءُ زانت ءَ زِندمان ءِ مَستِریں مول ءُ مکسد ھیش ءُ نوش اِنت.
ھماھاں کہ راجی دانش ءُ بودناکی بیت آ کدی پہ رِپک ءُ ھُنر، پہ لبّ ءُ مَتاہ گوں دُژمن ءَ ھمنیاد ءُ دیوان نہ بَہ اَنت کہ توئے واجہ ھَرچی بکن من چو بے زُبانیں ساھگ ءَ سر چَنڈین آں، بلکیں آ دُژمن ءِ دیم ءَ اُوشتیت ءُ راجی توار ءَ بُرز کنت.

مرچی پہ بلوچ راج ءَ ھمے نوبت آتکگ کہ گوں ھماھاں ھَمدست ءُ ھم توار بِہ بَہ اَنت کہ پہ راجی ھَستمانی ءَ ھَر وڑیں بَند ءُ بوگانی بوجگ ءَ ساڑی بیت. اگاں مئے ھمے توار ءَ شال ءِ بالاد جَکسینتگ ھمے توار مارا ماں مْیاں اُستمانی تک ءُ پھناتاں ھم پِرّینگی اِنت داں دُگنیائے ھما وابیں مھلوک جَہہ بِہ سِرّیت ءُ وتئی پَرز ءِ پیلو کنگ ءَ جاڑی بِہ بیت.

اے ڈُبّہ ءُ ذمہ واری ھما راجدربَر ءُ سیاسی گَلانی کوپگاں کئیت کہ وتا بلوچ راج ءِ توار گْوش اَنت. ھمے گامگیج کہ شال ءَ بِنا بوتگ ھمے دابیں گامگیج ءُ توجیل یے ماں مْیاں اُستمانی دَر ءُ دْمکاں بِہ سازیں داں دُگنیا مجبور بِہ بیت ءُ مئے ھبر ءَ گْوش بِہ دار اِیت. اے دَرگت ءَ سندھی ءُ پَکتون راج ءَ گوں مئے ھَمدستی ھم مزنیں اَرزش یے کرزیت کہ دلگوش ءُ ھیال گْور کنگ لوٹ اِیت۔

گُلگلیں ارسانی کلوہ 

زِرگْوات بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مُھرّگیں اَرسانی ھَکس ءُ کلوہ تامُر کہ دیدگانی تیاب ءَ چَول جَن اَنت گُڈ ءَ زِندمانی ءِ بے اُمبریں بوجیگ بُڈّگ لوٹ اِیت کہ تو پَہ کُجام اُوست ءَ زِندگ ئے؟ تئی زِندمان ھَما روچ ءَ پُر مانا اِنت کہ لَجّ ءُ ننگّ ءِ پاسپان بَہ ئے. اے زِند، زِندیے نَہ اِنت کہ بْرات نِشتگ ءُ گھارانی جیگ چَہ اَرساں میچّل اَنت، بَچّ نِشتگ ءُ ماتانی دامُن چاک، چاک اَنت. دِگہ ھَزاراں جُست…….. زِرد ءِ بے تاکیں کھیر ءَ ژامبلینّیت کہ پرچہ وژدلیں زِندمان ھَر ساھت ءُ دْمان چو سیگی ءَ پِر گْوز اِیت؟ پرچہ وتئی جِندے پیشگاہ ءَ درآمدیں؟ پرچہ اے اَرسانی اَنگّر ءُ سوزمانیں شہکور تئی گِس دْپ ءَ ھار کنت؟ چہ کُودَکیں زَھگانی چیھالاں اَرش ءِ ھُدا بُند پرچہ آگاہ نَہ بیت؟ اے کُلیں جُستاں پَد ھَمے پَسّو رَس اِیت کہ ایردستی ءِ ساد داں گْورا لوپ اِنت اے نوبت کدی ایرھت نہ بیت، بَلکیں اے سوگاتیں بَچّ ءُ بْراتانی، کماش ءُ جودانی آس چَریں تْرانگ پہ مُجتّی رَنجینّیت……..

اگاں ھمے داب ءَ بے تواری ءِ تارونکیں شپ سوھانیں زھیرانی شار ءَ بِہ شان اِیت ءُ بلوچ راج چہ لگوریں دُژمن ءِ تْرس ءَ کُرّمِچ بِہ بیت گُڈ ءَ سَولیں مُرادانی سَگاریں ٹَپّاں سَھار ءِ شیر گْواریں سَمین کدی دَرمان نَہ دْرنز اِیت، نے اُوستانی گِروک شَھم اِیت ءُ بھارگاھی نودانی پیام ءَ دَنت. بَلکیں پہ سرجمّیں بلوچ راج ءَ اے اَژدری اِنت کہ اِنسَرتگیں واب ءَ بُست بکنت ءُ چہ سوراپگیں واھشتانی جھان ءَ دَر بِہ کپ اِیت کہ پمّن اُمیتانی سھاتگ ساچ بیت.

چیاکہ بلوچی ءَ گْوش اَنت “آس کہ کپ اِیت تَرّ ءُ ھُشک نزانت “،اگاں اے آس مروچی زرینہ ،سیما ،زُبیدہ، سھیدہ ءِ جَبین ءَ روک اِنت، اَنسہ ءُ ماہ رنگ ءِ چم اَرسیگ کُتگ اَنت، دگہ ھزاراں ھمے آس ءَ سُچان ءُ سَرگو ماں جِندے میتگ ءَ…..! باندا اے گپّ ءَ کس مَہ جَنت، کُلّاں مانپتائیت ءُ بلوچستان پہ بلوچ راج ءَ تانسر ءَ کورُم بیت. گُڈ ءَ رَندے نِندگ ءُ آہ ءُ زاری زھمّ یے نہ شانیت، بَلکیں وھد مَرچیگ اِنت. چیاکہ وھد کسّی ودار ءَ نہ کنت کہ تو وتا گیگ ءُ گْوم بِہ کن من پہ ترا جَلّاں….

ھماھاں کہ وتئی مَرچیگ پہ باندات ءَ نْدر کُتگ آ مروچی زِندمان ءِ ھَرگام ءَ شاتمان اَنت. پمشکہ بلوچ راج اُوست پہ وتئی باسکاں بِہ بند اِیت ءُ جُھد بکنت داں بے زُبان ءُ مُسیں زمانگ بِہ واز اِیت.
دومی اے ھَبر کہ بلوچستان ءِ نام گیپت ءُ بُتّیں سروزیر ءَ مارا زُبان داتگ بَلئے اَنگت پہ گِند ءُ گِدار ءَ پادیے داشتگ اَنت… چیا؟. من گْوش آں اے شر سرپد اِنت کہ من پہ کئی تیلانک ءَ مھتلاں! اگاں واجہ بُہ گْوش اِیت تو پہ گام برو آ پہ تَچان ءَ کئیت، چیاکہ واجھے گُپت اِنت.
پمشکہ بلوچ راج چیریں کارِستاں شَرّئی ءَ بزانت کہ راجی نُمائیندگ ءُ رھشون کئے ءَ گْوش اَنت. راجی نُمائیندگ ھما اَنت کہ وتئی ڈیھ ءُ راج ءِ درد ءَ مار اَنت، پہ راجی باندات ءَ جیڑ اَنت. ایشانی باندات ءُ واھش بس وتئی آس لاپی ءُ لاکوٹ ءِ پُر کنگ اِنت ،واجہ رازی بِہ بیت، گچینکاری ءِ اُوست ءَ مارا دو وار بیار اِیت.

چوش کہ اے بابت ءَ دُگنیاے مَزن نامّیں آشوبی رھشون واجہ نیلسن مَنڈیلہ ءَ راست گْوشتگ کہ لیڈر ءُ سیاست دان ءِ پَرک ھمیش اِنت کہ سیاستدان ءِ چم پہ آؤکیں گچین ءُ نِچین ءِ ھونواریں اَدارُکی شاتمانی ءِ سانکلاں بَندیگ اَنت، بَلئے لیڈر پہ وتئی راجی پَدریچ ءُ آکبت ءَ سسّا کنت. گُڈ ءَ اے راستی مئے دیم ءَ پَدّر بیت کہ مارا کئی ھمبرائی ءَ دَر کپگی اِنت، چیاکہ چہ ایشانی ڈَلگچاریں اُوستانی پاٹِک ءَ سال
گْوستگ اَنت بَلئے اُمیتانی کِشار نَہ سبزتگ. گُڈ ءَ پرچہ…..؟

اگاں ما اَنگت پہ ھمے بے اُوستاں وتا مھتل داشت، وشکوشیں ماڑیانی جَکسینگ ءَ بِل اے پِریات بَندیں دَروازگ آں ٹُکّ اِیت بَلئے چہ دَریگانی سَرشَماں واتر بیت……!

نئیکہ اے بار مارا واجہ ھُداے کوپگاں لڑّگی اِنت کہ اَرش ءِ ھُدا بُند ھم پہ بلوچ ءِ پِریاتانی گْوش دارگ ءَ واب کَپتگ، بَلکیں اے بار مارا کوپگاں زُورگ ءُ دیم ءَ جُنزگی اِنت. اگاں مئے توکل ءُ ھاٹی مُھکم اِنت گُڈ ءَ دُژمن ءِ جوھان کدی زاگ نہ بیت ،وت زَلَل وارت ءُ زَلمانیں بلوچ راج ءِ اے اَرسانی ھار آئرا چہ بُن ءُ بُنچلّ ءَ پَتار دَنت.

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

شہید ھاسل قازی پنام ءِ قندیل بلوچ

نبشتہ.: سرباز وفا

دی بلوچستان پوسٹ

ھمت مردم ءَ سوب مند کنت ھمت مردم ءَ وشانام کنت بلوچی ءَ گشنت ھمت ءِ مرداں مدت ءِ ھدا ھمت کنوک ءَ واجہ ھُدا وت مدت کنت ۔ اے یک راستی ءِ دنیا ءِ تہا کجام کہ کار بہ بیت چہ ھمت ءَ کنگ بیت ھمت مردم ءَ بے ترس ءُ بہادر کنت سنچ ءُ زانت ءِ نیمگ ءَ رائی کنت ءُ بے ھمت ءَ ھچ بوت نہ کنت ۔ آجوئی ءِ جنگانی تہا نوجوانانی یک بلائیں کِرد ءِ گندگ بیت نوجوان راجانی باندات انت ۔ دشمن راج ءِ تبائی ءُ بربادی ءِ ھاترا گیش ءَ چہ گیش نوجواناں تباہ ءُ برباد کنت نشہ آماچ کنت تانکہ راج تباہ بہ بیت پرچہ کہ نوجوان تبکہ تباہ بیت گُڑا الم ءَ راج ءِ تبائی سد در سد بیت ۔

ھمے رنگ ءَ پاکستان بلوچ ورناہانی تبائی ءُ بربادی ءِ مدام پُشت ءَ کپتگ ءُ بلوچ ورناہاں تباہ ءُ برباد کنگ ءَ اِنت بلوچ نوجواناں ہر جاہ ءَ گار ءُ بیگواہ کنگ ءَ اِنت ءُ آہانی مسک کُرتگیں لاشاں دور دیگ ءَ انت بلوچ نوجواناں ٹارگٹ کلنگ ءَ بگر داں اگواہ ءُ بیگوائی ءَ دُرستیں نیمگ ءَ وتی زالمی ھملاں کار گراں پیداک انت ۔

شہید ھاسل قازی یک مھنتی ایں سنگت ءِ اَت ءُ آواران مشکے ءَ نندوک ات واجہ ارز مھمد ءِ زھگ ات واجہ ءِ مستریں زھگ پداجان ءَ چہ شالکوٹ ءَ پاکستانی پوج ءُ چیریں ادارہانی کارندہاں چست ءُ کُت لہتیں وھد ءَ بیگوائی ءَ چہ پد آھی ھمرائی ءَ چار بلوچ پُسگ مشکے آوران ءَ ہیلی کاپٹر ءِ سرا چہ دور دات اَنت ۔

شہیدهاسل ءِ براسءِ لاش ریاستی ءِ کارندہاں پمیشکہ دور دات تانکہ ھاسل چہ وتی کار ءَ دست کَش بہ بیت بلے چہ براس ءِ لاش ءِ کپگ ءَ ھاسل ءِ پادانی تہا ھچ رنگیں لرزگ ءِ نہ یتک بلکیں انگت ایمان ءِ مھکم ءُ توان ءَ بوت انگت روچ پہ روچ وتی کاران گوں ھمگرنچی ءَ دیما روان بوت ۔ منا ھاسل جان لہتیں کُرتگیں کار انگت یاد انت 2016 ات من دراج کور میتگ ءَ شُتاں بی این ایم ءِ لہتیں کار ءِ واستہ گُڑا ھاسل جان ءَ ھمودا من دیست سلام ءُ دروت ءَ پد نند ءُ نیاد کُت گُڑا ھاسل جان گُشت کہ سنگت من تو رواں مشکے منا بی ایس او ءَ لہتیں کار داتگ ھما کار کنگی انت تو ھم وتی بی این ایم ءِ سنگتان گندے ھال ءُ اھوال ءِ کن ءِ جوانتر انت ۔

ھاسل جان گُشت کہ منا مشکے بازار ءَ پمپلیٹ کنگی انت گُڑا من یک برے ھجکہ ءُ هیران بوتاں کہ مشکے بازار ءَ سجا پوجیاں وتی ھمگیر ءَ کُتگ تو چوںْ ؟ پمپلیٹ کُت کن ءِ ھاسل جان ءَ جواب تَرینت ءُ گُشت کہ ارادہ مھکم بِباں گُڑا ھرچیز بوت کنت ھچ مُشکل نہ انت ہرچیز بوت کنت بس ھمت ءُ توکل لوٹیت ھمت ءِ مرداں مدت ءِ ھُدا ۔

پدا مزاک ءِ کُت ءُ گُشت ءِ من وتی بی ایس او سنگتاں زوراں پمپلیٹ کناں پریشان مبو ترا نبراں ھاھاھاھاھاھا من گُشت من کایاں مسلہ نہ انت من گُشاں تئی واستہ شَر نہ انت پدا گُشیت منا کُربانی دئیگی انت پمپلیٹ ءِ بلائیں ارزشت ءِ پرچہ ماں وتی توار ءَ جائے ءَ پمپلیٹ ءِ زریعہ چہ سر کُت کناں مارا وتی توار لازم سر کنگی انت ۔ من گُشت من کایاں گوں گُشت ءِ میا من من رواں سنگت نشتگاں منی ودار ءَ ما رواں ھمے کاراں کناں من گُشت برو شمارا اللہ مدت بات ۔

ھاسل دومی روچ ءَ مئے مِلگ ءَ اتک ءُ گُشت ءِ من کار کُتگ من ایران بوتاں کارے ءُ ھچ رنگ ءَ وڈ نبوتگ تو چون کُت ؟ ھاسل جان ءَ گُشت من گوں دگہ دو سنگت ءَ گجر ءِ جنگل ءِ تہا شپ ءَ شُت ءُ داشت پدا گربام ءِ وھد دُریں بازار پمپلیٹ کُت ءُ بازیں جاہاں وال چاکنگ کُت ءُ بازیں راہ بدل کناں نی شمے کِرا اتکاں گُڑا من گُشت ترا آپرین انت ۔ ھاسل جان ءَ گُشت “منا سلام مکن ھما شہیداں ءُ گار ءُ بیگوائیں سنگتاں سلام کن کہ منا ھمے توکل ایش داتگ” ۔

ھمے رنگ ءَ وتی تنظیمی پروگراماں گوں دست گٹی ءَ شُت کولواہ ءَ 5 اکتوبر 2016 ءَ پاکستانی پوج یک بلائیں آپریشن ءِ بندات کُت ھاسل جان ءَ ھما آپریشن ءَ شہید کُت ۔ شہید ھاسل جان وتی دائمی واب ءَ کولواہ کُنہری گورستان ءَ واب انت ۔

قندیل جان ءِ پِکر ءِ رژنائی انگت بلان انت سیائیں شپاں رژنا کناں اِنت ، شہید ھاسل پنام قندیل جان ءَ سُہرچکیں دروت من پیش کناں ۔

بیگواھیں بلوچانی آجوئی ءِ ھاترہ زھرشانی ءِ دروشم مٹ کنگ لوٹیت۔

کریاب بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

بلوچستانءَ ہزاراں چُک برات پِت کماش زالبول بیگواہ انت تا بلوچ جُہد ہست بیگواہ بنت۔

ہمیشانی سیاد وارث لکھانی ھسابءَ بنت بلے نا اُمیتی ءُ تُرس سببءَ دیما نیا انت، بس چندیں سیاد وارث دیما کئیت۔

گیش تِر مھلونکءَ ہمے تُرس انت کہ ریاست ھلاپ گپ کنے شر یاکہ انساپ لوٹے شر جوابءَ دگہ براتے، پِتے، چُکے بیگواہ کنگ بیت۔

بلے ہمے تُرسءَ گار بیگواھیں بلوچانی گّل وائس فار بلوچ مِسنگ پرسنزءِ جار کہ ہزاراں بلوچ بیگواھ کنّگ بیتگ اے جارءَ ریاست ءُ انسانی ھقانی گّل چے منّگءَ انت؟

اشانی گمانءَ ہمے سوال چِست بیت کہ اگہ ہزاراں مھلونک بیگواھ انت گُڑا اشانی سیاد وارث کُج انت کّس دیما پرچہ نہ اِت؟

گار بیگواھیں بلوچانی جیڑہ دو پیمءَ پیش کنگ بیت یکیں کاگدی صورتءَ کہ آئیءَ ایف آئی آر گُشنت بزاں پہ بیگواھیں مردم یاکہ کجام یک چیز ئے بہ بیت آئیءِ اولی مھلومات درج کنگ ۔

دومی انسانی گواہ ئے صورتءَ کہ منی پِلا چیز یا بچ پیلانیءَ بُرتگ من چمے وت دیستگ، نو ریاست ھلاپءَ پولیس کاگد نکنت کہ اشیءِ مطلب ہمیش بیت کہ آ وتی جِندے ھلاپءَ کاگد دیّگءَ انت کہ ھو مئے ادارہ ءَ بُرتگ برو کورٹءَ پیش بو۔

او ادا اے مسلہ ءَ ریاستءِ انساپ کنوکیں ادارہ “کورٹ” چاریت، بلے ہمے کورٹ کہ آئیءِ وتی وکیل کُشگ ءُ بیگواہ بنت آ ہچ کُت نہ کنت گڑا پہ بزگءُ واریں بلوچاں چے کنت؟
ہمے فوج پولیس کہ پہ انسانی جان سلامتی ءَ داشتگ انت آ وت بیگواہ کنوکیں ادارہ انت آ چتور پٹ پول کن انت؟

ہزارانی ھسابءَ بیگواھیں بلوچانی ناکہ کاگدی سبوت ہست نیکیں گواہ، نو چُشیں جاورانی تہا گار بیگواھیں بلوچانی سیاد وارث مھلونک بہ کنت چے؟

ادا مئے ناکامی اِش انت کہ ماں انگتءَ ہزاراں بلوچانی گار بیگواھی ئے جار جتگ وتی وس واکءَ کاگدی مھلومات نبشتہ کُتگ فائل کُتگ بلے اشانی سیاد وارث دیما نہ یتکگ انت۔

سیاد وارثانی دیما آہگ ضروری انت اشاں سرپد کنگ ضروری انت کہ اے ریاستءِ ادارہ پہ مئے بلوچانی واستہ نہ انت ہما کہ ووٹ دنت شر ندنت شر آجوھی لوٹیت یاکہ نہ لوٹیت بلوچاں ادا ہچ نیست۔

سیاسی گّل اگہ بلوچ بیگواہانی کُہولاں گوں ہمراہی بہ کنت گُڑا ریاستی مشینری میڈیا ریاست دوستیں بلوچ ءُ پنجابی درست ہمے گپءَ کن انت ماں وا گُشتگ درست جنگول انت سرمچار انت بِچار پِلان گّل ریاست دشمن انت ہمیشانی مردم گون انت گوں اے کُل ریاست دشمن، درست یک انت۔

نو جاور چُش انت کہ اے سیاسی جیڑھ انت بلے ترا سیاست کنگے ھق نیست، ریاست ءِ نزیکءَ بلوچ راجءَ زندگی کنگے ھق نیست۔
بلے آکر بلوچ راج بکنت چے کہ ریاست مجبور بہ بیت یا میان استامانی ھقانی گّل یا یک انسان دوستیں تبّکہ ئے پہ بلوچءَ دیما بہ اِت یا توارے چِست بہ کنت۔

سیاسی گل وتی وس واکءَ انٹرنیشنل میڈیا ءُ انسانی ھقانی گّلاں رپورٹ دیم دی انت بلے سوال اِش انت آ پرچہ ھاموش انت یا کہ بس تّسلہ دی انت؟

اشیءِ وجہ ہمیش انت کہ ماراں زہرشانیءَ یک نوکیں شکلے دیّگ لوٹیت ۔

گار بیگواھیں بلوچانی زہرشانیءَ یک انچیں پروگرامے دیّگی انت کہ آہانی توار کوئٹہءَ ءُ اسلامآبادءَ چہ دیما بروت سر بہ بیت۔

مئے سرجمیں جُہدے تاریخ ءَ بچار مئے زہرشانی کدی پہ ہچ کاراں کامیاب نبوتگ انت آئیءِ سبب اِش انت کہ مئے جیڑہ دائمی ءُ زہرشانی وقتی بیتگ انت۔

گار بیگواھیں بلوچانی جیڑھ تا ریاست ہست بلوچ جُہد ہست اے جیڑھ ہست بیت۔

گل پہ مئے زالبولاں ءُ بیگواھیں بلوچانی سیاد وارثاں یک انچیں زہرشانی پروگرامے جوڑ بکن انت کہ یک بلاھیں طاقت ءِ بداریت اگہ بیگواھیں بلوچانی اے توامیں مھلونک یکجاہ بہ بنت کم از کم یک شھرے بند بکن انت ناپاکستان دنیا ئے دیما جوابی بیت۔

ماں شُماں دُرست زان انت کہ مئے کِرا کُمک نیست ہمے نیستیءَ مارا یکجاہ یک دومیءَ کمک کنگ کپیت۔

ماں سجھیں سال کیمپءَ بِنندیں کّسی گوشاں مورے نہ وارت پرچہ کہ آہاں درد پِر نہ انت آہانی آسودگی سلامت انت،کدی تا واہ ءُ زاری پریات گریوگ نِندے وتا تماشا کنے؟

زہرشانیءَ نوکیں راہے گچین کنگ لوٹیت کوئٹہءِ شھرءَ آوکیں ءُ ڈنءَ رئوکیں توامیں مزنیں راہ بند کنگ بہ بنت۔

اے کار واستہ مھلونک یکجاہ بہ بیت پہ شِپٹ زہرشانیءَ مردم بدل بہ بنت۔ سُہب تا روچ ءُ روچ تا بیگاہ ءُ بیگاہ تا شپ زہرشانی بہ بیت۔ کوئٹہ کہ بند بیت ریاستءِ گوش وت پچ بنت۔

پہ وتی برات، پِت، گہار، بچ، سیاد وارث اگہ کنّگ لوٹے گُڑا انچیں کاریں بکن کہ ریاست بہ لرزیت،پہ پِریات کار شر نہ بنت۔
وہد بدل بیتگ وہدے لوٹ بدل بیتگ انت ۔۔۔۔جُہدءَ ھوں بدل کن اِت، ہمت کن ات۔

دی بلوچستان پوسٹ : اے نبشتانک ءِ تہا درشتان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ۓ جندءِ گنت، الم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منوک بہ بیت یا اگں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔