مولانا خلیل اللہ شھاب ءَ وتی نوکتریں درشان ءِ تہ ءَ گوشتگ کہ بلوچ چہ بْن اسل ءَ مسلمان ءِ بوتگ انت ءُ آ ترا چہ ( پاکستان ) ءَ شرتریں مسلمان انت ۔ ھما دینداری ءِ درگت ءَ کہ شما ءُ شمے رسانکدر درشان کن انت آ دین ءِ درشان کنگ ناں بلکیں دین ءِ بے ھرمتی ایں ۔
آئی ءَ دیمتر ءَ گوشتگ کہ اے بلوچ ورنا مئے چک انت ۔ اشانی مات ءُ پت ، کھول ءُ پدریچ ءَ ما شری ءَ زان ایں گڑا اشاں انڈیا یا اسرائیل ءِ ایجنٹ گوشگ ءَ تئی درشان وتی گڈی ساہ ءَ کشگ ءَ انت ۔
آئی ءَ گوشتگ کہ بلوچ مروچی وتی پادانی سر ءَ اشتاتگ ، گوستگیں ھشتاد سالاں آئی ءَ تئی دستاں ازیت سگ اتگ ، تئی کتگیں زلم ءُ زوراکیاں بلوچ مروچی لاچار بوتگ کہ جنگ بہ کنت ۔ ھمے ھاتر ءَ بلوچ ءِ دین ءُ مسلمانیت ءُ مشکوک کنگ وتگڑیں ءُ دروگیں درشان ءِ تانکہ مردم وتن دوست مہ بنت ۔
مولانا ءَ گوشتگ کہ مروچی بلوچستان ءَ سے سد ءَ گیش مانشانی مانش بے وارس گوشگ بوتگ ۔ اے چوں بے وارس انت ؟ چد ءُ مستریں زوراکی ھست کہ جنک وتی دشتار ءِ ودار ءَ انت ، پیرزال ءُ چماں کوریں مات وتی زھگ ءِ ودار ءَ انت ، آیا ھمیشانی دوستیگیں مردم ھمے مانشاں کل کنگ نہ بوتگ انت ۔
” کسے ءِ یک ووٹ ءِ دزی بیت گڑا آ پروش ایت ءُ ماندار ایت بلے کسے ءِ ورنائیں بچ بیگواہ انت ءُ آ ھچ مہ گش ایت ءُ بہ نند ایت ۔ ھنچیں مردم ھم ھست کہ بیست سالیں زورانسری آوار جنگ ءُ بیگواہ کنگ بوتگ انت ۔ اشاں ابید ھم ما ھچ مہ گش ایں “
خلیل اللہ شھاب ءَ گوشتگ کہ مروچی بلوچ ورنایانی تہ زانت اتکگ ، آ ترا ھچ تکاں نہ من ایت ۔ تئی ءُ تئی استان ءَ نہ من ایت ۔ تئی پروجکٹس ءُ بلوچستان ءِ نام ءِ سر ءَ دیگ بوتگیں پیکجاں نہ زور ایت ءُ اے زوراکیانی دیم ءَ ترا پروش دنت ۔