بلوچ وومن فورم ءَ وتی آفیشل چینل ءَ ائید ءِ شاتکامی ءُ بلوچ “ ءِ سرھال سرا پنتاک ءِ شنگ کتگ ۔
بلوچ وومن فورم ءِ نیمگ ءَ شنگ کنگ بوتگیں پنتاک ءِ تہ ءَ نبشتہ انت کہ مرچی جھان ءِ بازیں راج گوں اَئید ءِ شاتکامیاں شات ءُ گل، پُر مھریں زند ءِ میتاپیں کلّگ ءَ چہ رنج ءُ گماں گِستا شاتکامی کنگ ءَ اَنت، بلے پہ بلوچ راج ءَ اے روچ چو تاکریچ ءَ درد ءُ گم چنڈگ ءَ اِنت۔ بلوچستان ءِ کُجام آتراپ ءَ کہ چمّاں شانک دے ابیتکی ءُ بیگواھی ءَ مانشانتگ، ابید ء اندووھانی تبد ءُ سوچوکیں لِوار ءَ ترا شاتکامی پہ کلّھے گِندگ ءَ نئیت۔ ھر کِشک ءُ چارراہ تُرسے ءَ مان پتاتگ ءُ آسروکیں زار ءُ پِریاتے گُوشاں کپ اِیت، ھمے آزُردگیں توار ءِ تہ ءَ زھگے پہ مات ءَ اَرس شلگ ءَ اِنت، پیرزالے پہ تِلاھیں بچّ ءُ مھنازیں جِنکّ ءِ آھگ ءِ ودار ءَ گِس ءِ پیژگاہ ءَ نِشتگ ءُ ارساں پہ مودگے کیل کنت، گْوھار ءِ ھیڈیسکْگاں سرجمیں دوار پُرسیگ کُرتگ ءُ کماشے لٹّ ءَ جِکّ دیان چہ ھر رھگْوز ءَ پُرس اِیت کہ منی لاڑُکیں بچّ ءُ ماھلیں جِنکّ ھردو گار اَنت، شُما کس ءَ نہ دیستگ اَنت۔۔۔۔۔۔۔۔۔؟
پنتاک ءَ دیمتر ءَ نبشتہ انت کہ اے جُست مرچی تانسریں بلوچ راج ءِ مُچْانکی جُستے جوڑ بوتگ، بلوچستان ءَ ترا ھرکس گِندگ ءَ کئیت کہ آ گوں ھمے جُست ءَ سینگ ءَ اکسے داشتگ ءُ پولگ ءَ درکپتگ کہ منی چمّانی روک شُما کس ءَ نہ دیستگ؟ ھمے سربتگ ءُ سرگردانی ءِ مْیان ءَ بازیں ارواھاں پیسک اِتگ ءُ وتی ھستی ببا داتگ، ءُ بازینے گوں ارواہ ءِ چیھانٹاں برے دمک ءُ کِشکے ءَ گِندگ ءَ کئیت۔
انچوش کہ خدیجہ ءِ مات مھرجان ءُ کماش پیرجان، تپِلیں زھگ آئشہ کہ ماھے بیت وداری اَنت، بلے ھِچ رنگیں آسر ءُ نیم بُندگیں اُمیتے سھرا نہ بیت کہ اے وادارِیگیں کھول ءَ اِیمنی ءِ کلوہ ءُ آھگ ءِ مِستاگے بہ گیت۔
اودا نبشتہ انت کہ گوں ھمے جاورانی دیمپانی ءَ بلوچ راج ءِ مارِشت پیسر ءَ چہ اندر ءَ ٹپّی اَنت، بلے اے روچ کہ اَئید ءُ شاتکامی ءِ نام ءَ سالے یک برے کاینت چد ءُ گیشتِر ماں باتِن ءَ اندوہ بکشاینت۔ آیانی گُوشاں چونیں بْرمشے کہ کپ اِیت دل چہ بنداں سِد اِیت ءُ دیم ءَ زندانی ئیں بچّ ءُ جِنکّ زائر بنت، اگاں راجے گوں اے جاوراں زندگی بہ کنت گُڑا مارگ بیت کہ اے زند، زندے نہ اِنت، بلکیں دوزھے کہ آ ھر سھت ءُ دمان سُچگ ءَ اِنت۔ ھمے ویرانگی ءَ آماچیں بلوچ ءِ ھلک ءُ میتگ شادہ ءُ شاتکامی ءِ بدل ءَ کبرِستان ءِ چھرگ ءَ جن اَنت، ءُ ھر ھمُک بالاد چہ اے زند ءِ نگیگیں جاوراں ژند ءُ ژول ءُ وتی بارِیگ ءِ بابت ءَ جیڑگ ءَ اِنت۔
پنتاک ءَ نبشتہ کنگ بوتگ اے تبد ءُ دْرشکیں لِوار کہ تْرند تْرند ءَ کشّگ ءَ اِنت، اِشی ءَ بازیں گِسانی روکیں ڈیوا کُشتگ ءُ ساھکندن کُرتگ اَنت، پمیشکا وداریگیں مات ءُ پِت، برات ءُ گْوھار، تِپلیں زھگ پہ زپتیں یات ءُ ترانگ وتی روچاں ھمے اُمیت ءَ دیم ءَ تیلانک دَیگ ءَ اَنت کہ کد مئے زندانی آجو بنت ءُ مارا شاتکامیں زندے بکش اَنت، پرچا کہ پہ بلوچ راج ءَ آئی شاتکامیں روچانی مانزمان آیانی زندان ءَ بندیگیں بچّ ءُ جِنکّ اَنت۔ پہ آیانی واتر بوَگ ءِ ودار ءَ بازیں مات ءُ کماشاں اے ھنکین بدل کُتگ، بلے ودار، ودارے ءَ اِیربُرتگ ءُ انگت ماں رھسراں پانگ۔ پمیشکا مئے ڈگار ءَ سارتیں سمین ءُ سرگْوات ھم پہ بے چاڑی کشّ اَنت، دردیگیں دِلاں تاھیر ءُ کرار بکشگ ءِ بدل ءَ درد ءُ تورِشت، آچشیں زھیر بکشگ ءَ اَنت۔ مئے ڈگار ءَ بلوچ راج ءِ ھمراھی ءَ درچک ءُ دار، مُرگ ءُ سُرندگ ھم دِلدور ءُ پُرسیگ اَنت، گُڑا اے ڈگار ءَ پہ بلوچ راج ءَ اَئید ءِ شاتکامیں روچاں چے مانایے ھست کہ آ ھُدوناک بہ بیت؟
ھو!
پہ بلوچ راج ءَ شاتکامی ءِ بام ھما روچ ءَ سر کشّ اِیت کہ وداریگیں مات ءُ پِتانی تنگوھیں بچّ ءُ ٹھلیں جِنکّ، زھگانی مات ءُ پِت، براتانی بانُکیں گْوھار، گْوھارانی تنگھیں برات، جودانی زال چہ زندان ءِ تھاریں کوٹیاں آجو ءُ دیم پہ سرسلامتی وتی گِساں واتر بنت، اگاں ناں اے شاتکامیانی روچ پہ بلوچ ءَ درد ءُ کولنج اَنت۔
دیمتر ءَ ھمے نبشتہ کنگ بوتگ کہ ھمے جِنتِریں دردانی باپُشت ءَ اے ویرانگیں ھلک ءُ میتگانی زیم ءُ تاموریں نِدارگاں رُژنائی ءِ بْرمش ءُ جلشک وتی ھرجاں جتگ اَنت، چہ بازیں میتگاں لڈّ ءُ بار ءَ پد ابید ء ابیتکیں کُل ءُ بان، کرگین ءُ کاپراں دِگہ ھِچ نہ منتگ، بلے اے لڈّ ءُ بار ءَ پد انگت اے گار ءُ بیگواھی ءِ تُوپان بلوچ ءَ پہ اِیمن ء دل نِندگ ءَ نَیلگ ءَ اِنت، چی ءَ کہ پہ ایردستیں بلوچ راج ءَ شھر ءُ کوچگ یک ھساب ءَ نپت ءُ بیر گْوارگ ءَ اَنت۔ خدیجہ چہ شال ءَ آوار جَنگ ءُ چِست کنگ بیت۔
ھمے رنگ ءَ ڈاکٹر مھرنگ گوں وتی دزگْوھار ءُ ھمبلاں زندانی اِنت، پرچا کہ آئی پہ وتی بزّگ ءُ لاچاریں راج ءَ توار چِست کُتگ، بلے ھمے اِنساپ ءِ لوٹ ءُ تلب ءِ پُژدر ءَ آ مرچی زندان ءِ اندر ءَ بندیگ ءُ سکّیانی دیمپان اَنت، ءُ اے اِستان ھمے سرپد بیت کہ من سیاسی تواراں گُٹگیر کناں ءُ اے پہ مدامی اِیرموش بنت، بلے گْوستانک گْواہ اِنت کہ سیاسی توارانی زْرمبشت ءَ زندان ءِ تھاریں کوٹی ءُ آئی دِیوال جکسّینتگ اَنت۔ پرچا کہ مئے لیکہ وتی لاچار ءُ بیوسیں راج ءِ درد ءُ اندوھانی ساٹگ اِنت، پمیشکا مئے اے توار ءَ زندان ءِ تھاریں کوٹی ءُ آھِنیں دِیوال ھچ رنگ ءَ کید کُرت نہ کن اَنت، بلکیں ما پہ وتی اِنسانی ھکّانی پھازگ ءَ گامے ھم پدکِنز نہ بہ اِیں، انچوش کہ آ دِگہ راجاناں اے ریاست ءَ رھبند ءِ رِد ءَ آسودگ ءُ اِیمنیں زند گْوازینگ ءِ ھکّ ھست انچوش بلوچ راج ءَ را ھم ھست، گُڑا ما پرچا وت ءَ چہ رُژن ءَ گِستا تھاری ءِ بُندر ءَ بہ پول اِیں۔
اودا نبشتہ انت کہ اے راستے پہ بلوچ راج ءَ وتی جند ءِ گُلزمین ءَ ساہ کشّگ ھم مَلام ءُ جُرمے جوڑ بوتگ، چی ءَ کہ ما وتی ارواہ ءِ بدن ءَ گپگپیں آسے ءَ روک ءُ ھاموشی چو تُرسے ءَ بیمّناک اِنت، بلے مارا تُرس ءُ بیمّ ءِ دِیوال ڈُرینگی اِنت دانکہ مئے جند ءِ ھاموشی رسترے مہ بیت ءُ مارا مہ وارت۔ مارا اے ھاموشی چہ وتی اندر ءَ ولگْوج کنگی اِنت، پرچا کہ اے تُوپان ءُ شرتگ ءِ دیم ءِ اُوشتگ ءَ پہ مارا وتی اندر ءِ رُمبوکیں ھار جھ سِرّینگی اِنت دانکہ اے تُرس ءُ بیمّ پہ نِشانے مئے ھلک ءُ میتگاں گِندگ مہ بیت۔
اگاں ما چہ تُرس ءِ ساھگ ءَ در نہ کپت اِیں، ھما کھول کہ پہ وتی زھگانی آجوئی ءَ گرم ءُ سارت ءَ دگانی باھوٹ اَنت، ھر نیمگ ءَ تڑ ءُ تیلانک، پہ گُرّ ءُ نِھرّ تُرسینگ بوَگ ءَ اَنت دانکہ آ چہ وتی زھگانی آجوئی ءِ لوٹ ءَ دزکشّ بہ بنت، ما گوں آیاں اے نگیگیں ساھتاں ھمراہ ءُ ھمگام نہ بوت اِیں، گُڑا پہ سِتک اے بدّیں روچانی گْوانک بلوچ ءِ ھر گِس ءِ دَر ءَ ٹُکّ اِیت ءُ ناوشیں ویلے ءِ کلوہ ءَ دنت۔
پرچا کہ اے اِستان ھرروچ بیگواھیں مردمانی کھولاں بیھار ءْ پادتراپ، زَر ءُ کلدار ءِ لالچ، گوں وڑ وڑیں رِپک ءُ پندلاں اِیرموش ءُ گُٹگیر کنگ ءِ بے نپّیں جُھد ءَ مُلمہ اِنت، ءُ ھمے تکانسر ءُ پریشانی ءِ تہ ءَ درتہ پُچیں بلوچ راج زند ءِ ھر پاس ءَ گوں تُرسناکیں جاوراں بند ءُ گُلائیش اِنت، پمیشکا اے مئے راجی ڈُبّہ ءُ زمہ واری بیت کہ ما وتی بیگواھیں مردمانی کھولاں دز بہ گِر اِیں ءُ پہ آیانی درداں درمانے بہ بہ اِیں۔ آیاں پْروش ورگ ءَ مَیل اِیں کہ آ تانسریں زند ءَ پہ گمجتی بہ گْوازین اَنت، ءُ ھمے گمجتی پہ آیاں زِھنی ءُ نپسیاتی نادْراھی ءِ سبب جوڑ بہ بیت۔
آئی ءَ دیمتر ءَ نبشتہ انت چوش کہ مئے ادارہ وتی ایردستیں بلوچ راج ءِ بیگواھیں مردمانی کھولاں اے نگیگیں ساھتاں ھچ رنگ ءَ تھنا یلہ نہ دنت، بلکیں پہ آیانی اے گم ءِ توجیل ءَ ھما سیاسی توار اِنت کہ آ بلوچ زالبولانی ھکّانی پھریزگ ءَ ھوار اے رنگیں ویلاں اِیرجنت کہ آ راجی ٹپّاں گیش واد پِر بہ کن اَنت۔ بلوچ وومن فورم وتی گل ءِ رھبند ءُ ڈیھی کانود ءِ رِد ءَ اے ویلانی بگیر ءَ مدام گھگیری کُتگ ءُ انگت پہ گھگیری ءَ ساڑی اِنت۔ آ ھمے سرپد بیت کہ اے رنگیں ویل اِنسانی اُگبالانی چپّ ءُ بنی آدم ءِ آجوئیں زند ءِ پچگِرگ اِنت، ھما اِنسانی آجوئی کہ ڈیھ ءِ رھبند ءُ کانوداں آئرا داتگ۔
ھمے رنگ ءَ ما اے اَئید ءِ وشیں روچ ءِ شرپ ءَ زانت ءُ جْوانی ءَ سرپد اِنت، بلے درد ءُ رنجاں بار گِپتگیں بلوچ راج اے پدانک ءَ نہ اُوشتاتگ کہ آ اے روچ ءَ پہ شات ءُ گَل شاتکامی بہ کنت۔ اے شاتکامی ءِ روچ پہ ھما راجاں زیبناک اِنت کہ آ چرے گم ءَ دُور آجوئیں زند ءِ کلّگ ءَ شادمان اَنت، بلے وائے پہ ایردستیں بلوچ راج ءَ کہ آ ھمے روچ ءَ ھم دگ ءُ کِشکانی سر ءَ نِشتگ ءُ تْرونگلیں اَرساں شَل اَیت۔
پمیشکا مارا چہ وتی اے سیاسی توار ءُ لوٹ ءَ گِسر کپگی نہ اِنت، اگاں ما چرے راہ ءَ گِسر کپت اِیں گُڑا اے زندمان رُژنائی ءِ بدل ءَ پہ مدامی شپدیم ءُ تھاری ءِ مانشانتگیں رھسراں ویل ءُ سربتگ بیت۔ ھمے سربتگی مارا چہ راجی ھستمان ءَ سِند اِیت ءُ چو جونواریں رستر ءَ وارت ءُ پِلِکّ اِیت۔ گُڑا رندے پشومانی ءُ اِٹّ اڑے مئے ھچ درد ءِ درمان، ساٹ ءُ مَلم نہ بیت، نیکہ مارا پہ دائمی زندے نسیب بیت۔ پرچا کہ جھان ءَ ھر ھمُک راج ءَ وتی زندمان وت پلگار اِتگ، آئی وتی جیڑہ ءُ جنجال وت گیش ءُ گیوار کُرتگ اَنت، دِگر پہ دِگر ءَ پندے نہ بُرّ اِیت، پرے ھاتِر ءَ مارا پہ وتی اے جَلیں روچاں وت سارت ءُ بزّیں ساھگے بوَگی اِنت۔
اودا نبشتہ کنگ بوتگ کہ مئے ادارہ سیاسی توار ءُ گوں رھبند ءِ پاسداری ءَ اِنسانی اُگبالانی پھازگ ءِ منّوگِر اِنت، اے اِستان ءِ ھم زمہ واری بیت کہ آ وتی جند ءِ جوڑ کُرتگیں رھبند ءِ پاسداری ءَ بہ کنت ءُ بلوچ بیگواھیں مردمانی کھولاں دلجمی بہ دنت، اگاں ناں بلوچ اِستان ءِ اے داتگیں درد ءَ پہ ھاموشی کدی اُوپار نہ کنت۔ اگاں ما بکش اِتگ اِیں درد ءَ پہ بے تواری بہ سگّ اِیں ءُ ھچ مہ گْوش اِیں، گُڑا مئے اے گُنگی پہ ما توارے نہ بیت کہ ما وتی ھستمان ءِ پانک ءَ بِہ جن اِیں۔
بلکیں بلوچ وومن فورم وتی ایردستیں راج ءِ راستی ءِ جار ءُ اِنسانی ھکْانی پھازداریں گَلے، ءُ اے گَل ءِ لوٹ آمید ءُ اِنساپ ءِ بالادستی اِنت۔ مرچی کہ بلوچ راج وتی جند ءِ گُلزمین ءَ دَر پہ دَر ءُ باروٹی ئیں زندے ءِ واھُند اِنت، اے پاکیں ھاوند ءِ داتگیں سوگات ءُ تالہ ءِ نبشتگیں لکیرے نہ اِنت کہ کروجگ نہ بیت، بلکیں پہ زُلمانی کلات ءِ ڈُرینگ ءَ جُھد ءُ جپّا ءِ پکار اِنت۔ کُجام راجاں کہ سکّی ءُ واری کشّ اِتگ، مرچی آیاں جھان ءِ تاکتور ءُ زُورمندیں ھاکم پہ وتی لوٹانی منّگ ءَ ساجو کُرتگ اَنت۔ مارا ھم پہ وتی لوٹ ءُ گرزانی منّارینگ ءَ انچیں تاکت ءُ توارے بوَگی اِنت دانکہ بلوچ ءِ یک زھگے زندانی ءُ کِشکانی پانگ مہ بیت۔
پنتاک ءِ گڈسر ءَ چہ بلوچ راج ءَ لوٹ کنگ بوتگ ءُ ھمے نبشتگ کہ بیا اِت گوں یکمشتی، ھمتوار ءُ ھم پتی ءَ ھمگام بہ اِیں کہ مئے ھر گام پہ زوراک ءَ کلوھے بہ بیت، مئے جکسوکیں توار زندان ءِ ھر بندیں دَر ءَ بِہ بوجیت ءُ ھر زندانی دیم پہ گِس ءَ واتر بہ بیت۔ ھر پیرزالیں مات ءِ چمّانی روک ءُ پِت ءِ پیری ءِ اَسا، ھر زھگ ءِ دلانی دْریکّگ، ھر گْوھار ءِ اُوستانی چِراگ تھاری ءَ بِہ بال اِیت ءُ شاتکامی ءِ زیمرے بِہ شِنگ اِیت، گُڑا بلوچ ءِ اَئید بیت، گُڑا بلوچ شادہ ءُ شاتکامی کنت۔