TBP Balochi

اِدارہ ءُ زِمّہ واری

منظور بسمل

دی بلوچستان پوسٹ

بلوچ چہ ازل ءَ زند ءِ ہر پِڑ ءَ پدمنتگ ءُ پیداگ اِنت۔ بلوچ ءِ پدمنتگی ءِ بازیں سببانی تہا یکے بے اِدارہی بوتگ ءُ است اِنت۔

اگاں کسے بُگشیت کہ تنیگا بلوچ راج ءَ مُہکمیں راجی ادارہ نیست کہ آ کُل بلوچ ءِ جہگیری ءُ گورَسی ءَ بکنت تہ دْروگ بند نہ بیت۔

راجی، سیاسی، لبزانکی ءُ زند ءِ اے دگہ تَک ءُ پہناتاں ہچ چُشیں سرجم ءُ برجمیں اِدارہے نیست کہ آ گوں اے راج، زبان ءُ زمین ءَ سد در سد ایماندار بہ بیت۔۔

جاہے نہ جاہے الّم مصالحتے، مجبوری ے یا زورے اِشاں لاچار کنت کہ اے پہ رَدی یا پہ زانت کارمرز بہ بنت۔۔

کاگدانی تہا وَ سدانی حساب ءَ پہ نام بلوچ ءَ گل ءُ ادارہ اَست، بَلے جْوانیں کارپد نیست۔۔

بے کارپدیں ادارہ ءُ گَل راجے ءِ جنجال ءُ اڑاں جَہندمء کم کنگ ءَ گیش کننت۔۔
”پمیشکا مرچی بلوچ اِیسُپ ءِ کَتب ءَ سر اِنت”

ادارہ ءِ باسک ءُ کارمند کہ وتی کار ءُ زمہ واریانی تہا سنگین ءُ سنجیدہ نہ بوت اَنت، آیانی بُوہگ ءَ نہ بُوہگ۔۔

زند ءِ کجام ہم پِڑ ءِ کارمان ءُ ادارہ بہ بنت، اولی شرط ادارہ ءِ باسکانی ایماندار ءُ وتی کار ءِ تہا زانتکار بُوہگ اِنت، اگاں کجام ہم گَل ءُ ادارہ ءِ باسک، کارندہ ءُ اُگدہ دار وتی کار ءَ، وتی فرض ءَ مہ زاننت یا گوچلی بہ کننت، پہ ایمانداری وتی کار ءَ دیما مہ برنت یا سرا بہ گْوازیننت، آ ادارہ ءُ کارمان ءِ مانا ءُ شمبو ءِ شگزّ۔۔۔

مروچی بلوچ راج ءَ شمبو ءِ شگزّ حُدا ءَ باز داتگ، تُری لبزانک بہ بیت یا زبان، سیاست بہ بیت یا صحافت، ہرکجا کہ چماں شانک دیئے نیم بُندگ ءُ نیم شَلوگیں ٹولی ءُ کارمان گندگ ءَ کاینت، بلے سلامتیں کارپد نہ گْواہیت۔۔

منی دزبندی اِنت گوں تچک ءُ راستیں سنگتاں کہ آ راستی ءِ منّوگر اَنت، وتی کارانی تہا پہکی ءُ پلگاری بیارنت۔۔ ہچ رنگیں رُمب ءُ گَلگانی گُشگ ءِ پد ءَ پہ زانت یا پہ ردی کارمرز مہ بنت ءُ وتا پولنگی ءُ ایلنگی مہ کننت۔

اے گپ چہ کس ءَ چیر نہ اِنت کہ بلوچ ءِ گیشتر سیاسی ءُ لبزانکی اِدارہ نہ تہنا پہ زانت یا پہ نازانتی نیم بُندگ ءُ ناسرجم اَنت، بلکیں گروہ بندی ءُ پسند ءُ ناپسند ءِ بُنیاد ءَ گامے دیما، دو گام پُشتا جُنزان اَنت۔۔ بلے مُردنی ئیں ما گُمان نہ کتگ کہ احوالکاری ءِ پڑ ءَ ہم بے ایمانی بیت۔۔۔
دو تل ءُ دوپوستی بیت۔۔
ٹولی بازی بیت۔۔
مَداری والا کاینت وتی شادواں لیب دارنت۔۔
شکاری کاینت وتی کُچکاں اُشو دینت۔۔
تماشہ چاروک تماشہ چارنت۔۔
من ءُ تو حیران ءُ اَبکّہ یکے دومی ءِ دپ ءَ چاریں ءُ وتی راہ ءَ گِریں۔۔

من امید کناں کہ بلوچ ءِ راجی ادارہ ہچ رُمب ءُ ٹولی ءِ ہاترا کارمرز نہ بنت ءُ یکے دومی ءِ سر ءَ حاک مانریچ ءُ کائی ءِ بے ارزِشیں گْوازی ءَ بہر نہ زُورنت ءُ وتا پہک ءُ پلگار کننت۔

بلوچ، بلوچی ءُ بلوچستان
سرجم ءُ برجم بات اَنت

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بلوچ راجکاری لبزانک ءُ بلوچ دانشور

نبشتہ کار : هسابجار

دی بلوچستان پوسٹ 

بلوچ راجی جنز کہ بلوچ راجمان ءُ بلوچ دود مان ءِ است بوهگ ءِ مان زمان انت ، روچ ءِ هما روچ ءَ بگر کہ اے درگت ءَ جیڑگ بوتگ کہ بلوچ ءَ وتی عاقبت ءُ پدریچ ءَ شاہستگیں زندے دئیگی اِنت – بلوچ سرڈگار کہ تهی ءُ ڈنی ، درامد ءُ وتیگانی، دست ءَ آئی ءِ لُٹ ءُ پُل ءُ پلو پانچ ءِ بگیری ءَ بلوچ ءِ جنز ءِ بُن ھشت چائے کجام هم دروشم ءَ بوتگ چے هد ءَ تونگر ءُ چے هدا نزور ، بلے روچ ءِ هما روچ ءَ اشی ءِ بگیری ءَ چست ءُ ایر کنگ، ( منفی پروپیگنڈه) بندات بوتگ –

پہ راجی جنز ءِ پروش دیگ ءَ هما واکاں اے کار دست ءَ کتگ کہ همے جنز پرایاں مرگ ءِ کلوهے بوتگ ۔ همے کد ءَ کہ جنز ودان بوتگ همے هساب ءَ آئی ءِ بگیری ءَ چست ءُ ایر کنگ ءِ دروشم هم ودان بوتگ ، آئی ءِ داب ءُ دروشم هم مٹان بوتگ انت۔انگریز ءَ وتی وس ءُ واک ءَ هما وهد ءُ زما نگ ءِ لوازامات کار گپتگ اَنت ، میر سردار ءُ کهده ءُ آیانی هاہُر نیژگار روچ ءِ مروچ هم منتگ انت ، پدا پاکستان ءَ وتی زیر دستی ءَ راجکاری ءُ پارلیمنٹ ءِ دروشم ءَ وتا بلوچ ءِ پِت بوهگ ءُ پیشدارگ ءِ جهد کُتگ ۔

همینچک کہ دور مٹ بوآن بوتگ کارانی وڑ مٹ بوان بوتگ انت ، بلے اینچک کہ دومی نیمگ ءَ پہ چست ءُ ایر کنگ ءَ گوں شور بندی ءَ سوڑگ ساچگ بوتگ ، اے درگت ءَ اے نیمگ ءَ اے کار نہ بئیگ ءِ هساب ءَ بوتگ ، اشی ءِ سوب یکے وَ اش کہ جنز ءِ جند انچیں مردمانی دست ءَ بوتگ کہ آ بلوچ دودمان ءِ ردا کل شے آنی هستی بوتگ انت، ءُ بوت کنت آهانی لوٹ ءُ گزر وتی زمانگ ءِ هساب ءَ سہی بوتگ انت ، بلے آهانی همے کرد یا جنز ءَ را رُدوم دیہگ ءُ اسل منزل ءِ نیمگ ءَ پرینگ ءِ بگیری ءَ همے کدر چست ءُ ایر کنگ ءِ وتی وسان بوتگ انت کہ اے کار ءِ کنگ اینچک ارزان نہ بوتگ۔

وهدے وهد دیما جُنزان بوتگ تہ زانت ءُ آگهی سر کشان بوتگ مردم پیداک بیان بوتگ، کُهنّی ءِ دیم پہ نوکی ءَ وتی ابرمی رنگ ءَ روان بوتگ، مدان مدان ءَ جنز ءِ دروشم مٹ بواں بوتگ ، بلے اے کُہن ءُ نوکی ءِ سپر ءِ میان ءَ یک بلایں گڑبڑے ایش بوتگ کہ بلوچ راجی جنز ءِ تب ءِ مٹ بوهگ ءِ گام سک سُست بوتگ ءُ دنیا باز دیما شتگ ۔
اے چست ءُ ایر ( منفی پروپکنده ) ءِ سپر چہ نپر ، کاگد ، پنتاک پدا ریڈیو ، پدا ٹی وی ، ءُ دان انٹرنیٹ ءُ سوشل میڈیا ءَ اتکگ سر بوتگ ،
بلوچ راجی جنز ءِ چریشاں گستہ آئی ءِ وتی تہا اے تک ءَ هچ چشیں دلجمیں کارے ءِ ، زانشتی بنیاد ءَ سوڑگ کنگ نہ بوتگ ، آ گیش ءِ وتی گر ءُ دار ءَ نہ بوتگ آ هوں کل شے آں گوں روایتی دروشم ءَ ۔

آھودا ند ءِ بدل ءَ دلیری ساڑاهگ بوتگ ، آئی ءِ گورا لبزانک ءُ نبشتہ ءِ گمان اوں نہ بوتگ کہ کجام هم جنزے ءَ پہ آئی ءِ مات هڈ ءِ بستار ءَ انت ۔

زمانگ ءِ باز دیما شتگیں پند ءَ گوں همگام نہ بوهگ ءِ سوب ءَ زانشتی هساب ءَ پشت کپگ ءِ وجہ ءُ بلوچ راجی جنز ءِ دیران تب ءِ مٹ بوهگ ءُ آئی ءِ تها زانت ءُ زانگ ، زانشت ءُ وانگ ، مردمانی جاگہ ادارهانی لیکہ ءِ ودی بوهگ ، اے کلانی یک مُشت ءَ آیگ ءُ رش بوهگ ، دومی چست ءُ ایر ءَ پہ دیما شتگیں زمانگ . انٹر نیٹ ءُ سوشل میڈیا ، اشاں چہ ابید بلوچ راجی جنز ءِ تہا اے مارشت ءُ زانشت ءِ گوں شدّت ءَ لوٹ ءُ گزر کہ بلوچ راجی جنز ءَ پہ راجکاری لبزانک المی انت ، کہ آ ادا آرت ءِ تها واد ءِ هساب هم نہ گواہیت ۔

درستاں چہ بدنسیبی اش انت کہ بلوچ راج ءِ لبزانک شعراں گون گٹ بوتگ جنز گوں جنگ ءَ زیک ءَ بگر دان روچ ءِ مروچ بلوچ راجدپتر شعراں گوں بندوک انت ءُ کیت ءُ جنز گوں جنگ ءَ ۔

ردانکی مردمانی نہ بوهگ ءَ بلوچ راجی جنز ءَ اوار لبزانک هم چہ دانشور ءَ هورک انت ، چیزے مردم ءُ چندے کتابانی بوهگ استی ے نہ انت ، همے سوب ءُ جیڑهانی بنیاد ءَ نہ لبزانک ءَ آ کدا دیمروی کرت کتگ ءُ نہ راجکاری لبزانک است ۔

راجکاری لبزانک ءِ نہ بوهگ ءِ همے پگر ءُ مارشت ءَ یکبر ءَ جاه جتگ، ءُ تو گشت کنے کہ بلوچ گُڑتگ چہ کرنی ایں وابے ءَ مردمے کہ وتی کار ءَ پشت بہ کپیت ءُ واب بروت ، وهدے یکبر ءَ آگہ بی ببت تہ سربتگ بیت نزانت چے بکنان ۔ همے هساب ءَ بلوج راج ءِ استیں زانشت ءُ آگهی ئیگ انت ، وهدے همے هیال کہ پیداک بیت کہ راجکاری لبزانک نیست بیگ لوٹیت ۔ کہ اے پہ کجام هم راجی جنزے ءَ پہ المی انت ءُ چست ءُ ایر ( پروپیگنڈه ) ءِ مستریں نیمون هم همیش انت، وهدے زانت نہ بیت آگهی نہ بیت وانگ نہ بیت ، نہ پہ وتی راج ءُ راجکاری ءَ ءُ نہ پہ چاگرد ءِ گهتری ، یا کجام هم چیزے ءِ تو مثبتیں کارے کنگ بہ لوٹ ئے کُت نہ کنے ، همے درچ ءَ بلوچ راجی جنز ءَ پہ سوشل میڈیا تبائی ءِ سامانے جوڑ بوت ۔

تنقید ءِ نام ءَ پاد کش ءُ کائی بندات بوت . یکے بے علمی دومی اسد ءُ کینگ، سیمی دانشوری ءِ زوریں شوک ءَ بلوچ راجکاری لبزانک گرک ءُ ترک کُت ءُ نشت ۔

سوشل میڈیا کہ دنیا ءِ تها استین دور ءِ کلاں چہ گشاد تریں وسیلہ ئے وتی کلوه ءَ سر کنگ ءِ ءُ ہر کسی دست رسان انت ءُ ارزان انت هم ، دنیا نپ زورگ ءَ انت . بلوچ نشت وتی شوک ءِ پورو کنگ ءُ زوریں دانشوری کنگ ءَ وت وتا رُزوائےِ کت ، همے کار انچو کنگ بوت کہ ہرکسی دل مان روس اِت کہ من چی ءَ پشت کپتگاں همے تها انچیں مردمانی هم دل مان رُوس اِت وسریں دانشوری ءِ شوک ءَ تها کپت انت کہ نہ سیاست ءَ پوہ ءُ سرپد اِت اَنت نہ دنیا ءِ استیں جاورھالان ، ءُ نہ ردانک نویسی ءِ رپک ءُ راهبنداں ، شریں شریں شاعراں هم وتا پندینت ءُ بلوچ راجی سروک بے بُنیں بہتام جت اَنت ءُ آهانی درگت ءَ بے پکراتیں هبر ءُ بداں گوں وتی دل اِش وش کت ءُ ودلیں دانشوری اِش کُت، کبگ ءِ رواج ءِ شوک ءَ چو گولو ءَ وتا کپگ کُت ۔

ہر یکے واب ءَ پاد ءَ چماں مہ شود لپٹاپ ءُ موبایلاں زیر ہرچی دل ءَ کئیت لنکُکانی میار کن ، شاپ فیسبک ءَ کہ بلوچ راجی جنز شمبو ءِ شگز انت، هینده هینده ناه ءِ چرینده انت ۔

اے شمبو ءِ شگز داں داه دوازده سال ءِ برجمی ءَ پد کم کم تمان بوت ءُ دان انسرت، همے گرک ءُ ترکی ءِ سپر ءِ تها شور ءُ شار ، جکہ جکی ءِ میان ءَ پہ راجکاری لبزانک ءُ بلوچ راجی ءِ جنز ءِ گهتری ءُ دیمروی ءِ هاترہ راستیں چست ءُ ایر ءِ ( مثبت پروپیگنڈه ) ءِ هاتر ءَ رسانکدری سنگین ایں کار بندات بوت انت چو کہ بندات ءَ توار ، سنگر ، زرمبش پدا ریڈیو زرمبش ، ریڈیو بلوچستان ، بلوچستان ٹائم ءُ دی بلوچستان پوسٹ ءُ دگہ بازینے ، بلے انگت هم برے برے گندگ بی کہ سنگر ءُ دی بوچستان پوسٹ اے زمہ داریں ادارهانی تها انچیں نکان هم شنگ بیت کہ پہ راجی جنز ءَ هما چست ءُ ایرا اے کار ءَ کنگ ءَ انت ، کہ زی کجام هم دروشم ءَ انگریز ءِ دور ءِ واجکاری ءِ بہ بنت یا بلوچ ءِ وت ماں وتی جنگ ءُ جدلانی چاکری دور ءِ بہ بنت یا استیں دور ءِ پرو پاکستانی بلوچ ءِ ۔

اینچو سپر جنگ ءُ لَٹ ورگ ءَ پد کہ بلوج راجی جنز یک اداره تی منزلے ءَ اتکگ سر انت گو همرائے آئی ءِ اے دگہ لوازماتاں کہ یک هدّے ءَ است بوهگ ءِ گمان ءَ دی انت ، باید وتی هما زمہ واری کہ بلوچ راجنز ءِ گهتری ءَ زورگ بوتگ انت پیلو اش بہ کن انت۔ پدا هما هراں بوستی کہ زی سوشل میڈیا ءَ بوتگ اے ادراهانی تہا کنگ مہ بیت ۔ هچ چشیں مواد ءُ نکین ئے کہ جنز ءُ جنز ءِ راهشون ءُ راهبرانی بگیری ءَ بس پہ چست ءُ ایری ( منفی پروپیگنڈه ) ءُ وتی بے سر ءُ پادیں دانشوری ءِ شوک ءِ هاتر ءَ نبشتہ کنگ بوتگ هچ رنگ ءَ شنگ کنگ مہ بنت ءُ اے وڑیں بے سر ءُ پادیں دانشورانی وسریں دانشوری ایر جنگ بہ بنت ۔ تہ بلوچ راج ءَ هما کہ اسل دروشم انت راجی جنز ءِ سرکنک بی بیت ۔

بلوچ راجی رسانکدر میزران بات

بلوچ راجی جُنز سوبین بات

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

بہ جیڑ 

نبشتہ کار: بہار زہری

دی بلوچستان پوسٹ

مناں بہار ءِ گوما گپ جنگی انت, سک باز گپ, بّڈے گِلہ کنگی انت سک باز جُست کنگی اِنت, درستانی پسو گوشدارگی انت.

بلئے من نزاناں ھبرا چہ کجا بندات بکناں, گِلہ آں کجا ایر بہ کناں, مناں وتی دل سُبک کنگی انت تہنا من پرچہ بہ سَگّاں،بلے جیڑگ ءَ آں، اگاں مناں جست بکنت کہ ترا تئی دوست تریں مردماں گُشت نشہ مکن، تو کت، نو چیا یلاداتگ گڑا من چے گشاں؟ اگاں بُہ گشیت تو وا ھُدا نہ منّئے نماز چیا وان ئے؟ بلکیں مَہ گُشیت ھیر اے گپ وا ترّینگ بنت.

بلے گندئے بُہ گُشیت راستیں کسہ چی اِنت تو فیروزہ دروہتگ یا فیروزہ ءَ ترا؟ نو من پوڑے بوتاں ءُ آپ ءَ کپتاں دست ءُ پاد لرزگ ءَ آں دل ءَ یلہ داتگ پیشانی ءَ ھیدے ءَ سر کتگ. ھمے جُست مناں پہ بہار ءَ گون اَنت ءُ بہار ءَ پہ من، نا کہ بہار ایر بُرتے کنت نا کہ من.

وتی جندئے پد جنگ ھم گران انت؟ما وتی جندا پرچہ جُست ءُ پرس نہ کنیں؟
من زاناں ما دل ءَ کاریں، ایب ءُ کمزوری کئی توکا نیست؟ بلے ھرکسی چیر دئیگ ئے جتائیں رنگے. درست وتی مانپوشگ ءَ زاناں.
ما دگرا چیا پِر نَدی ایں؟ چیا کہ ما ما اِنت دگر دگر اَنت، مئے مجبوری مئے بیوسی گیشتراں ما دگرئے جاگہ ءَ بیت کنیں. دگر مئے جاگہ ءَ بیت نہ کنت؟

ھمے عزت ءُ شَرپ ءِ کہ من لوٹوکاں ھمے شَرپ ءَ من دگرے ءَ دات کناں؟

منی دل ءَ ات من بہار ءِ گوما گپ جناں بہار ءَ جُست پُرس کناں. بلے نو مناں بہار ءِ گِلہ ءِ کنگ ءِ ھِچ حاجت نیست من وتی جُِند جُست کت وتی دل سُبک کت بہار وتیگ ءَ وت زانت وتا جُست کنت یا کہ گِلہاں دل ءَ داریت ءُ لِبز ایر بارت.

راجی جُنز

نبشتہ کار ۔اسٹالن

رجانک۔داد بلوچ شاشانی

دی بلوچستان پوسٹ

ایردستیں راج چہ زرداریں ( سرمایہ دار ) تَبکءَ ئے ھر وڑیں زوراکیاں چہ بے زار بیت ، چرا زوراکیانی رککگ ءِ ھاترا آ المءَ پہ وتءَ راجی گَل ءُ ادارھے جوڑ کنت ءُ وتی ھما ھندانی جہمندیں مَردُمانءَ سرپدی دیگ ئے جہدءَ کنت کہ بیا اِت چہ اشانی ایردستیءَ دراھگءِ بزاں آجوئیءِ جہد ءَ بندات کن ایں۔ آ گَل ءِ مردم گوں وتی مِہر ، ھُبّ ءُ واھگاں سرجمیں راج ءَ را باور کنائین اَنت کہ ما گوں زانت ءُ سرپدیءَ گَلءَ دیم ءَ بَر اِیں۔

آ گل ءِ یا ٹولی ءِ کار ھمیش بیت کہ وتی زمین ءُ وتی راجءَ را چَہ زوراکی ءُ دُزّ ءُ ڈنگیں زالماں بِہ رکّین اَنت۔
آ راج ھما زورآوراں پیسرا چہ وتءَ چہ بے زار کُتگ پمیشکہ آ راجءِ مہلوک الم گوں ھما گَل ءُ ٹولی آں نزیکی کنت ءُ گوں آھاں یکجاہ بیت ۔

پدا ھرچی کہ زوراکی گیش بوھان بہ بیت آ ھمینکس تَوانگّر ءُ تمرد بوان بنت ءُ وتی کار ءَ گوں گیشاں چَہ گیش ھُبّ ءُ واھگ دار اَنت ، گیشاں چَہ گیش کار کن اَنت راجی جنز دیم ءَ روان کنت۔ کم کمءَ پوریاگِر بزگر ءُ بزگیں مردُم ھم کاینت ءُ گوں راجی جنزئے گَلءَ ھوار بوھان بنت ءُ گوں آھاں کار کن اَنت گوں۔

ھمے وڑا روچ پہ روچ ءَ راجی گَل مہکم بوھان بیت ۔ زرداریں گَل ءُ ٹولی نزور بوھان بیت پدا راجی گَلءِ مہلوکءَ را گیشاں چَہ گیش زانت ءُ سرپدی کیت اِنت ، پوریاگِر ءُ بزگر روچ پہ روچ زانتکار ءُ سرپدتر بوھان بنت ھر چیزءَ مار اَنت ءُ سرپد بنت۔
وھدے کہ بزگر سرپد بنت کہ زرداراں مارا اے ھسابءَ رد داتگ ءُ پُلیتگ ، مئے سرجمیں مال ءُ زر ءُ دلوت پہ وت بُرتگ اَنت ،مئے گوما ھر وڑیں زوراکی کُتگ گڑا آ گوں وتی راجی جنزءَ گیشتر مِہر ءُ واھگ دار اَنت۔

ھنچوش کہ آئرلینڈ ءَ بوت ۔ بزگرانی گیشیں مردُماں گوں راجی گَل ءَ وتءَ بَست ءُ گوں آھاں ھم کوپگ بوت اَنت ، آئیءِ بگیری ءَ اگاں ما جارجیا ءِ درور ءَ بزیر اِیں جارجیاءَ گوں روسی زمیندار یا دگہ روسی بلائیں زردار ھور نہ اِت اَنت پمیشکہ آئی بگیری ءَ آودئِے راجی جُنز سوبمند نہ بوت۔

بلے جارجیا آرمینیا ءِ بگیری ءَ الم سوبمند بوتگ پرچا کہ آؤدا جارجیا ءِ آرمینیا ءِ بلاہ بلاھیں زرداریں تبکءَ ئے مَردُم ھست اِتنت کہ آھاں آؤدئِے کسان کسانیں تبک ءِ زرداران ءَ نگیگ ءُ بزگ کُتگ اَت ۔ آئی آؤدئِے پوریاگِر ءُ بزگر ءُ زردارانی کُمک ءَ گوں راجی جنز دیم ءَ بُرتگ اَت پدا آھانی راجی گَلے جوڑ بوتگ اَت ۔

ھنچوش کہ آئرلینڈ ءُ گیلیشیا ءَ بوتگ یا کسان کسانیں جیڑھاں گوں بدل بوتگ اَت ۔ ھمے پیم ھر روچ یک نہ یک جیڑہے بیت۔ بدواھانی نیمگ ءَ گَل ءِ نیمگءَ الم وڑے نہ وڑے ءَ گُڑسرا ھلاس بوتگ اَت۔

ھنچوش کہ بوھیمیا ءِ چیزے میتگ ءَ بوت۔ ھر کُجا راجی گَلانی لوٹ ءُ واھگ یک نہ بیت مارا آھانی لوٹانی زانگ ءُ سرپدی ءَ پہ اے چارگ لوٹ اِیت کہ راجی گَلانی لوٹ چون بنت۔

درور آئرلینڈ ءِ راجی گَلءِ جیڑہ زمینداری ءُ کِشت ءُ کِشاری ءِ سر ءَ بِنا بوت۔

بوھیمیا ءِ راجی گَل ءِ لوٹ زُبان ءِ سرا بِنا بوت۔

بازیں جاگہاں راجی گَلانی لوٹ برابری ءُ مزھبی آجوئی بوتگ ۔

باز جاگہءَ راجی گَلاں اے لوٹ کُتگ کہ سرکاری اُگدَھانی سر ءَ مئے مَردُماں نادین اِت ءُ کارمستِر بکن اِت ءُ انجمن مئے وتی بہ بنت۔

راجی گَلانی جتا جتائیں لوٹ ءُ پکار ءُ چار ءُ گُزار بنت۔

اے گپ ءَ چَہ پدّر بیت کہ زردارانی بند ءُ بست ءُ دیمروئی ءِ وھد ءَ اگاں راجی گَل بِنا بوتگ گُڑاں زردارانی سوْب بوتگ پرچا کہ مزنیں زرداراں کسانیں زرداران ءَ نیست ءُ نابود کنگ لوٹ اِتگ بازیں وھد ءَ کسانیں زرداراں مزنیں زردارانی بگیری ءَ جُہد بِنا کُتگ آھاں وتی بزگ ءُ واریں مردُماں گوں راجی گَل ءَ ھَوار کُتگ چُشیں وھد ءَ ھنچوش مَردُم سرپد بوتگ کہ سرجمیں راج گوں راجی گَل ءَ ھَوار اِنت ءُ کار ءَ اِنت ڈنّی مردُم ھمے سرپد بوتگ اَنت کہ سرجمیں راج گوں راجی جنزءَ گون اِنت گوں ۔

بلے راستی ءَ آ تہنا زردارانی گَل بوتگ ۔آ گلءَ چہ تہنا زرداران ءَ نپ ءُ سِیتّ رستگ۔

بلے ادا مئے مُراد اے نہ اِنت کہ راجی گَل ءَ گوں پوریاگِر بہر مہ زور اَنت۔ بلے اے گپ پک ءَ اِنت کہ بزگ ءُ لاچاریں راج گوں وتی راجی گَل ءَ یک مُشت بہ بیت زوراک ءِ بگیری ءَ الم جُہد بکن اَنت پرچا کہ لاچاریں راج ءِ سر ءَ ھر وھد زوراکیں راج زوراکی کنت آئیءِ مال ءُ مڑیاں وتی کنگءِ جُہد ءَ کنت ۔ زوراک ھنچوش زوراکی کنت کہ لاچاریں راج ءِ ھر چیز ءَ گوں وتی دست ءَ مان کنت آئی زُبان ءَ گار کنگ لوٹ اِیت آئیءِ دور ءُ ربیدگاں گار کنگ لوٹ اِیت آئیءَ را تر ءُ تاب ءِ موکلءَ نہ دَنت آئیءِ وانگجاھاں آئی زُبان ءَ وانینّگ نئیل ایت۔ گچینکاری ءَ آئیءِ راہ ءِ سر ءِ ڈنگر بیت بند ءُ کید کنگ بیت زوراکی وتی گُڑی مِنزل ءَ سر بیت ۔ زوراکیں راج نزوریں راج ءِ سر ءَ وڑ وڑیں زوراکی کنت۔

اشیءَ چَہ نزوریں راج ءِ ھما زردار ءُ پوریاگِر یکشلا بزگ ءُ لاچار کنگ بیت ھر چیزئے سر ءَ بند ءُ کید کنگ بنت گچینکاری بہ بنت یا مراگش ءُ گپ ءُ تران بہ بنت۔

درامدیں راج ءِ زوراکی ئے یک دگہ سُوبے اِش انت کہ سرجمیں راج وت ماں وتی جیڑھاں یل کن اَنت راجی جیڑہ ءِ سر ءَ جیڑگ ءَ بِنا کن اَنت ھمے گپ ءَ بے ھال بنت کہ مارا گوں وتی زرداران ھم جنگ کنگی اِنت۔

ھمے گپ ءَ چَہ راج ءِ وتی تَہی زردار پائدگ زور اَنت کہ پوریا گِراں سرجمیں زند ءَ وتی دست ءِ چیر ءَ کنگءِ جُہد ءَ کنت ۔

ھمے وڑءَ سرجمیں پوریا گِرانی راہ ءِ سر ءِ ڈنگر بنت پہ مُدامی یکجاہ بوت نہ کنت اَنت سرجمیں پوریاگِر پدا دماگی نادراہ بنت شریں وڑےءَ نیک ءُ بدءَ نہ زان اَنت۔

پولینڈ ءِ پوریاگِرانی انگت بلائیں ٹولی ءِ دماگی نادراہ اِنت ءُ زردار ءُ راج دوستانی چیر دست اَنت ءُ انگت مْیان اُستمانی پوریاگِرانی بہر نہ اَنت چہ مْیان اُستمانی پوریاگِرانی گَل ءَ جتا اَنت ۔اشی سوْب ھمیش اِنت کہ درامدیں راج ءَ بلائیں وھدے پولینڈ ءِ سر ءَ سرکاری کُتگ زُلم ءُ زوراکی کُتگ وت ءَ پہ چیزے ٹولی جوڑ کُتگ آھاں اے گپ بے ھال کُتگ کہ مارا گوں درامدیں راج ءَ جنگ کنگی اِنت ءُ وتی پوریاگِرانی گَل ءَ ھور بیگی اِنت ءُ یکجاہ جُہد کنگی وتی آجوئی ءَ پہ ھمے وڑا آؤدا نوں پوریاگِرانی سر ءَ زوراکیں راجانی سرکاری اِنت آؤدا پوریاگِرانی سر ءَ روچ پہ روچ ءَ زوراکی گیش بُوَان اِنت ۔

آھان ءَ درامدیں راج ءِ بگیری ءَ جُہد کنگ لوٹ ایت بلے آھاں نہ کُت۔

پوریاگِرانی مُراد اِیش اِنت کہ سرجمیں دنیا ءِ پوریاگِر یکجاہ ءُ یک مُشت بہ بنت جُہد بکن اَنت اگاں آ لوٹ اَنت پوریاگِر چَہ زردارانی زُلم ءُ زوراکی ءَ آجو بہ بنت ۔

اے کار ءِ واست ءَ المی اِنت کہ سرجمیں مُلکانی پوریاگِر یکجاہ بہ بنت ءُ زات ءُ زُریات رنگ ءُ نسِل چارگ مہ بیت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

 تہلیں راستی

نبشتہ کار: زِرگوات

دی بلوچستان پوسٹ

منظور بسمل گوں وتی واجہ ءَ یک دروگیں راجدپترے نبشتہ کنگ ءَ انت۔

بلوچی کلاسکل شاعری چُشیں درباری شاعراں سریچ اِنت، مرچیگیں منظور زیکیں چاکری دور ءِ لوڑیگانی بسات ءَ کنگ ءَ اِنت، انچو آهاں ماں دیوانان نشتگ اے دگہ سرکرده ایں مردم ملنڈ ءُ چواه کُتگ انت دیوان وش نود کتگ ءُ چہ وتی واجہ ءَ داد اِش گپتگ، مروچی منظور بسمل هماهانی رند پدا ءَ روگ ءَ اِنت، اے انچایں گپ نہ اَنت، آزمودگین اَنت، منظور بسمل کے اِنت ؟ بہ کول ءِ منظور بسمل ءِ واجہ ئیگ ءَ کسے اگاں وتی بیہا مہ روت بزاں هلار زادگے نہ انت، راست گُشیت منظور بسمل ءِ واجہ۔

منظور بسمل ءِ کار چہ بُن اسل بَلُّکی انت ءُ کئیت، منظور بسمل ءَ چہ تریاک ءُ گولی ءُ بنگ ءُ عاشقی ءَ کہ دمبرت گڑا اتک مشکت ءَ ادا اول سرا کہ سنگتانی گورا اَت ، نشت هیربیارے ڈوبار اِت ، وهدے وتی لٹکی ءُ بچک ءُ بازاری آنی سوب ءَ سنگتان وتی گور ءَ چہ گلینت تہ آ انچیں واجہ ے ءَ دست گپت کہ ادا دوکار شر بوت منظور ءَ پہ بَلُّکی کنگ ءَ واجہ ے رست ءُ واجہ ءَ چوکہ لبزانک ءِ هُب ءُ واهگ است اَت ، واجہ ءَ پہ وت لبزانکی چلوپگکارے رست . ” خوب جمے گی جب مل بیٹھیں گے دیوانے دو ” ، همے وڑا یکے زوریں لبزانک ءُ دومی زوریں سیاست ءَ پہ ہدوناکیں واجہ کار ءِ ناه ءِ گڈگ دو بوآں بوت انت ۔

یک گپے دلگوش کرزیت کہ منظور ءِ نوکیں واز ءِ نام هم ” سیاست ءُ لبزانک ” ۔

ہر کسی سرا کہ واجکار ءَ بد اتک بس منظور چو درباری ءَ ساڑی ات برے دپجاک ءُ برے نبشتانک ءُ برے بے سر ءُ بنیں شعراں گوں منظور ءَ گوں وتی وش لسانی درشان کُت انت- برے بچار همل هیدر ءُ بانک کریمہ برے حنیف شریف ءُ پدا وهدے واجکار ءِ جمعداری سیاست ءَ کمتر ات آئی ءِ گپ زورگ نہ بوت پہ نائلہ کادری ءِ بی این ایم ءَ اوار گیجگ ءَ تہ درباری پدا هازر بوت گوں وتی چنگ ءُ سروزاں . گوں وتی وازان ، واز پمشکہ منزور ءَ وتی شاعری ءِ سنچ ماں کوشکلات ءُ تنزگ ءِ مچکدگ ءَ گوں بنگ ءُ گولی ءُ تریاکاں کل کتگ ات ادا ہشکیں ٹامب ئے ات ، ہردیں کہ واجہ جت تہ ٹامب ءَ توار کُت . منظور ءَ درباری بازیں شعرے پربستگ اگاں کسے توکل بہ کنت تہ ” منظور بسمل ءِ درباری شاعری ” ءِ نام ءَ سرجم ءُ الکاپیں کتابے بوت کن انت . اے همینچک کہ واز انت بس واجہ ءِ دل ءِ وش کنگ ءَ پہ شعری نام اش پِر انت اشانی تہا هینچکیں هم راستی ے نیست . اشانی سوب اش انت کہ منظور ءَ وتا سیاست ءِ هینچکیں سنچے هم نہ جنت ءُ نا روتاک وانیت ءُ ٹی وی چاریت . بس منی ءُ تئ چیزے کُشتگیں مخبرانی مردمانی دپ ءَ ءُ چیزے چہ وتی کُنشاں پارٹی آں چہ درکتگینانی دپ ءَ ہشکتگیں گپ انت ءُ منظور کوپی پیسٹ اش کنت . شعر ءِ تها چہر شبین جوڑہشت چیدگ یا لبزانی کمایگ ءِگوم زیبای هچ ناگوائیت۔

اشانی تہا پش کپتگیں چیز منظور ءِ پشتکگیں نام آپرنگ ءِ بسمل اوار اِنت ءُ بس، اگاں کسے بسمل ءَ دور بہ کنت یکے ؤ اش کہ یک ءُ دو مصرع ءِ وانگ ءَ پد شعر ءَ یلہ کنت یا گڑا منظور بسمل ءَ دل ءِ تها شریں رچاڑے کش ایت وتی دل ءَ سُبک کنت منظور ءِ بنڈل ادا چہ زانگ بنت کہ کل اشک کتگیں گپ انت۔ سیاست و سیاست انت منظور بَلُّکی ءَ انچو کور کتک کہ مرچاں لبزانک ءِ هم هال ءَ سهی نہ انت ۔ منیرمومن ءَ اے گپ سر ئے عام ماں کازی ساهب ءِ دیوان ءَ دپ ءِ وت جتگ کہ ” نا شما دیوان ءِ مردم اینچک زانتکار ءُ سر پد ات نہ شمے دیوان کازی ءِ دردانی دوا انت ” منظور ءَ کہ شعر ے وازے ہرچی ءِ کنگی ات تہ سرپدی بزورتین ئےِ گڑا پہ وتی واجہ ءِ وش نود کنگ ءَ باڑه بوتیں ۔ منیر مومن بلوچی زبان ءِ یک لس شاعرے ہر جاه کہ دیوان بنت آئی دعوت دیگ بی آ روت . بلے منظور وهدے منیر مومن ءِ نام ءَ گپت یک برے لبز ئےِ گر انت۔ پرچہ کہ منیر سرپدیں زانت من لاچاراں ءُ اے دروگاں بندگ ءَ یاں کہ من تہنا منیر نا من کس ءَ نیلاں۔ منی کار بس بَلُّّکی کنگ ءُ وتی وار ءِ وش کنگ اِنت باند ءَ من گیگ بہ باں دگہ ڈڈ تریں واجکارے دپ ءَ بہ کپیت تہ اشی ءَ هم من بے بهر نہ کناں ۔ پرچہ کہ بہ کول ءِ منی استیں واجہ اگاں کسے وتی بیہ ءَ مروت بزاں هلار زادگے نہ انت

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

سیاسی ءُ لبزانکی

تِینّ ءُ تاپگ

منظور بسمل

دی بلوچستان پوسٹ

”دان کم ءُ زہیر باز”
گوں ما ہمے بسات اِنت۔

”تَک ءَ دِرّ ءُ آستونک ءَ مان دئے”
کُجام ڈکّ ءَ گِرئے؟؟
کئی عُذر ءَ گوشدارئے؟؟
کئی نیمون ءَ چارئے؟؟
چے گُشئے؟؟
چے کنئے؟؟

”ہچ نہ گُشئے ننگ گیپت، ہبر کنئے جنگ گیپت”
بلَے کہبگیں دپ اِنت کہ دارگ نہ بیت چوں کناں؟
”گپ سد ءُ بُن یک”

اے ہبر ءَ ہرکس زانت کہ جہان ”لابیانی” بڈا اِنت، تونگر ءُ حاکمیں دنیا بہ بیت یا نزور ءُ ایردست، ٹولیانی بادشاہی اِنت۔

یو این او، یورپی یونین، او آئی سی، ناٹو، سارک، فِلانہ، گُہمانہ

کُرد، فلسطینی، تُرک، گجر، سُنّی، شیعہ، ہندو، مسلم، عیسائی، یہودی، اے دگر، آ دگر۔۔۔

بلَے بیا کہ بلوچانی ”لابی” یکے نہ اِنت، ”چار ہوشگ، چار جوہان”
”چار کس چار پتّر”
مرد ءُ بیرکے، ہرکس ءَ چار چوریگ گوں چار راہانی سرا میلانک اِنت۔۔

شُمے دل ءَ ”بلوچ” ءِ نام ہر نیمگا رَد کارمرد بیئگ ءَ نہ اِنت؟؟

اے پیمیں سُر و پُر بد رنگیں کاروبارے ءِ چَہرگ ءَ نہ جننت؟؟

لبزانک بیت یا سیاست، بُرّ ءُ بْرین اِنت، کشّ ءُ چِیل اِنت۔۔
تو منا کنڈُم کن، من ترا سوہان کناں،

اے دْرچ اَنچو برجا مانیت یا گہتری ے کیت؟؟

گپ ءَ گْونڈ گِراں۔۔!
زی بْراہندگ بگٹی ءَ گُہے وارت، یک دیوانےءَ ”حقء خودارادیت ءِ نام ئِے گپت، بی این ایم ءُ بی ایس او آزاد ءِ سرگرمیں مہلوک ءَ جہان سرا زرت کہ بْراہندگ ءَ دمبرتگ، بی آر پی ءَ پی آر پی جوڑ کنگ لوٹیت۔۔
روگی اِنت ئِے۔۔
سردار نہ بنت۔۔
چوش انت، فلان انت۔۔۔

دل رنجی ءُ شکر رنجیاں سر پدا چست کت، سنگت سِست ءُ سید بوت اَنت۔۔
گُراگ ءُ گولو بوت اَنت،
ہرکس وتی رَم ءُ رُمبءِ شوہاز ءَ سرگردان بوت۔۔

ناگتا اَدّہ کریمہ ءِ سرکپت اَنچیں فورَمےءَ، آئیءَ ہم پہ نہ واہگی حقء خودارادیت ءِ ہبر کُت۔۔
یکبرے پدا ”فیس بُکی سرمچاراں” دنیا سرا زُرت،
جاک ءُ سلوات بوت،
زاہ ءُ زِکت مَچّ اِتنت،
ہیّا پہ دِہ بوت،
ککّرگ ءُ زبرّگ بوت،
تو بہ دئے منا، من دیاں ترا،
ہمینچو دپ، ہمینچو گپ،
کس نہ مَنت،
ہرکس شودگ بوت۔۔
اَلکاپیں جاک ءُ جلّڑی یے ءَ پد سْرُپت ءُ کپت اَنت۔۔
دل چِلّی ءُ دل آزاری ءِ دگہ درے پَچ بوت۔۔۔
دوری ءُ گِستائی ءِ دگہ چمّگے بُتک۔۔

سوشل میڈیا ءِ چَہرگَردیں زمانگ اِنت، گپ کْوہن ءُ نوک بنت،
سرحال مٹ بنت،
ہرچی اَدارُکی اِنت،
کس ءَ مُدامی بادشاہی نیست۔۔۔
دْرست مور اَنت۔۔
بلَے مئے مہلوک گپءِ وڑا نہ اِنت۔
روچ پہ روچ چہ وت سِدان اِنت۔۔

”تیز روئے گنوک ئے، سُست روئے بگائے”

کس دل ءَ مہ کنت، اے پچیں پتّر کسی نہ اِنت۔
من سوشل میڈیا ءِ بابتا ہبرے کناں بلکیں شما دل ءَ کارئے، بلَے راستی ہمیش اِنت۔
”آ کہ ہرکسی اِنت، کسی نہ اِنت”
کہبگ کسی نہ بیت، بَلے ناسرپد ءَ کےَ سرپد بکنت؟؟

دنیا کجا اِنت؟؟
ما کجا؟؟

ما بس گوں وت جیگ ماں جیگ ایں،
دست ءُ گْورجیگ ایں،
تو منا تیلانک بہ دئے،
من ترا گْورگنداں کناں۔۔

گپے بُگشاں۔۔۔!؟؟؟
بیا کمو رواداری کنیں،
یکے دومی ءِ شرپ ءُ منگِہہ ءَ سرپد بیں،
یکے دومی ءَ ”بلوچ” لیکیں،
یکے دومی ءِ دَرور بیں،
اے ”اَنا”
اے ضد،
اے کُنّت،
اے کست ءُ کینگ،
اے ”غیرت”
اے ”لج” کہ ترا پہ وت شات بنت،
اَسلا دْرستانی ہواریں میراس اَنت،
تہنا تو ”بلوچے” نہ ئے،ِ
اے زہرگ دْرستاں مان اِنت،
وتا گنوک مکن۔۔
گُروناک مہ بُو۔۔
ہوش ءَ سر ءَ کن۔۔

چو نہ اِنت کہ تو پہ نہ زانتی دگرانی سِیتّ ءُ نپ ءَ کارمرد بُؤگائے؟؟
وتی کارپداں بچار۔۔
وتی راہ ءَ تچک کن۔۔

ترا وتا لیکہے است؟؟
اِیمانے است؟؟
گُڑا چیا گیگانی گِرئے؟؟

گوں وت راست بُو۔۔
وتی ضمیر ءِ جوابدہ بُو۔۔

تو چو سہی ءُ سرپدئے کہ زَرّ حُدابُنداں ترا لیبوکے کُتگ۔۔؟
ترا کارمرز کنگا اَنت۔۔؟
تئی دیما ترا گَلاہگا اَنت ءُ باپُشتا ایر جنئگا اَنت۔۔؟
ترا بہر ءُ بانگ کنگا اَنت۔۔؟

ترا سردار ءُ نیزگار ءِ تہا بہر اِش کتگ۔۔
ترا واجہ ءُ گُلام ءِ تہا بہر ئِے کتگ۔۔
ترا زات ءُ زُریات ءِ تہا بہر ئِے کتگ۔۔

انگہ ہوش ءُ گوش مہ کنئے، گُڑا دلجم بُو کہ ہَڈ گُلاٹ ءَ در نئیت۔۔

تو وتا چیا چو بَولا کتگ۔۔؟؟
چیا پاد پِردئیگائے؟؟

”وتی کدّ ءَ پجّہ بیار”

دنیا ءِ دریا ءِ تہا تو تْرمپے ئے۔۔

تو چیا وتا ”لابی” ے کُت نہ کنئے؟؟

”بلوچ لابی”

تو بزّگ جَہانی فورَمانی تہا وتا ہزار بہر ءَ بہر کتگ۔۔
اے ترا ”ہر ءَ سوار کننت، لِٹک ءَ دست ءَ دینت”
پدا مہ گُش کہ من رد وارتگ،
منا رد دیگ بوتگ،
منا کسّ ءَ نہ گُشتگ۔۔

منی اے گپ ءَ گْواہ دار!
یک وہدے کیت تو سک تہنا کنگ بئے،

کس ترا تِرّء بُزے حساب نہ کنت۔۔

تو حیربیار مری بئے،
جاوید مینگل بئے،
بْراہندگ بگٹی بئے،
حمل حیدر بئے،
مہران بلوچ بئے۔۔
تُری ہرکس بئے بہ بُو۔۔
وت دل ءَ قومی رہنماے بئے،
رہشونے بئے،
جہگیرے بئے،
نمائندہے بئے،
سفیرے بئے،
چار نپری پارٹی ے ءِ سروک ءُ لیڈرے بئے، بلَے ترا انگہ آپ بارت۔۔
چیا کہ تو چات ءِ پُگل ئے،
ترا سیاسی رُژن ءُ بصیرت نیست،
ترا سیاسی ویژن نیست،
تو نیک ءُ بد نہ زانئے،
تو وتی دوست ءُ دشمن ءَ پجّہ نیارئے،
تو بس وتی دل ءِ تب ءَ کورکِشکی روان ئے، سرجنان ئے۔۔
ہرکس کہ ترا دوست بیت شَرّ اِنت۔۔
ہرکس کہ نادوست اِنت، آ حراب اِنت۔۔
اے رنگ ءَ تئی اے نام گِپتیں آشوبی سفر ءَ آسر نہ نیست ءُ نہ بیت۔۔
تو شیطان ءِ آپ ءِ پُشتا کپتگ ئے۔۔
وت ریپی ءِ آماچ ئے۔۔
وت منّی ءِ دام ءَ کپتگ ئے۔۔

بلوچے بُو،
یکے بُو،
یک توارے بُو،
یک توانے بُو،
وتا پجّہ بیار،
گُڑا تو وتا منّینت کنئے،
اگاں ناں آ روچ دُور نہ اِنت کہ تو بے دردی لیپگ کنگ بئے۔۔

”شمبو ءِ شگزّ نہ اِنت” سیاست انت۔۔
جہانی سیاست اِنت
سِیت ءُ نپانی سیاست اِنت،
گنج ءُ مڈیانی سیاست اِنت،
واپاریانی سیاست انت،
سیاستانی سیاست اِنت۔۔
گَڑ ءُ مَنجانی سیاست اِنت۔۔
بے رحمیں جنگولانی سیاست اِنت۔۔
دئے ءُ زُور ءِ سیاست اِنت،
زانت ءُ شعور ءِ سیاست اِنت،
شْوانگاں کس مجول نہ دنت۔۔۔

تئی چمّانی دیما مُلک پْروشگ بیئگا اَنت،
چُک، چوریگ، پیر ءُ ورنا جنئگ بیئگا اَنت،
ہونانی ہار اِنت،
جون پتار اَنت،
تباہی ءُ بربادی ءِ نِدارگ چارگ نہ بنت،
عراق تو دیت،
شام تئی دیما اِنت،
اوگانستان ءَ تو گندگائے۔۔
چے پشکپتگ؟؟

بَلاہ کہ دپ ءَ پچ کننت، پاگاساں پِلکّ اَنت ءُ نہ باکارنت۔۔۔

تنیگا تو جنگ نہ دیتگ۔۔
تنیگا تْرمپانی اول سر اِنت،
تْرونگلانی کہریں ہور کہ سرا یلہ دنت، نہ اَجگیں کِشار مانیت، ناں دارگرّے پہ نشان۔۔
”آس کہ کپیت ترّ ءُ ہُشک نہ زانت”
بلے ترا دانکے پِر نیست۔۔

بگندئے تو بے حِس بوتگ ئے؟؟

دل ءِ تہا دست چِست کتگ؟؟

عیش ءُ نوشانی ہرجان بوتگ ئے؟؟

پہ سیاد ءُ سنگتاں راہ پچ کنگائے؟؟
شالا چو مہ بات۔۔۔

”من وتی گومازاں گُریزاناں، تو دگہ گومازی نگن پَکگ”

بے وسیں ”بلوچ” تنیگا بے سریں سیاست ءِ شِرد ءَ تاں لانک ءَ، سر مِکّوکائی مین اِنت، دگہ لبزانکی شِردے سربار کنگ بوت۔۔۔

اے شاطر ءُ عیّاریں رستر ترا ہزار رنگ ءَ ، ہزار رندا، ہزار جاہ ءَ مان گیشّینیت، ترا انچوش کنت کہ تو گیشء وت نہ بئے۔۔
انچو بیئان اِنت۔۔

زیکیں ہبرے، واجہ مبارک قاضی ءِ نام ءَ کراچی ءَ دیوانے جم دارگ بوت، دیوان ءِ چِن ءُ لانچ کنوک سرزاہرا بلوچ اتنت، مئے دوزواہ ءُ سنگت اتنت۔۔۔
سوشل میڈیا ءَ اے دیوان بڈا کُت،
ایر جنئگ بوت،
ڈوبارگ بوت۔۔
ڈوباروکانی تہا واجہ منیر مومن ءِ نام ہم سرنامگاں بوت۔۔
منیر مومنءَ دیوان ایر جتگ ات۔۔
مُردنی ئیں منا باور نہ بُوت۔۔

منیر مومن ءِ جند اے دیوان ءَ گون نہ اَت۔۔
باکے نیست،
مردم گون نہ کپیت،
دنیا اِنت،
دنیائی کار بنت،
دزگٹی بنت، بلَے وش نیاتکاں سوب کت،
گپ ءَ شُول وارت،
دْراج کشّ بوت۔۔
ٹولی بازی بوت۔
گُش ءُ دِہ بوت۔۔
جَن ءُ ور بوت،
ایرجن ءُ ڈوبار بوت،
آ گپ گْوات ءَ بُرت

دیر نہ گْوست نوشکی ءَ اجبیں سرحالے ءَ دیوانےءِ جار پِرّینگ بوت۔

”سائنس، لبزانک، ربیدگ”؟؟؟؟؟

ہما مردم داوت دیگ بوتگ اتنت، بَلے اے دیوانءِ بندوبست کنوک سرکاری مردم اتنت۔۔
لبزانکی مردم نیست ات۔۔
گوش اشکنگ ءَ اے دیوان ءَ منیر مومن ہم گون بوتگ۔۔۔
(اگاں اے ہبر راستے، گُڑا من گُشاں دْریگتے استاد اے دیوان ءَ ہم مہ شُتیں)

پدا ڈُہلاں دو چاپی مَنڈ اِت،
پدا چنڈینگ ءُ نازینگے بِنا بوت،
ساجد نور ءِ پوسٹے فیس بُک ءَ شنگ بوت۔۔
اے بری منیر مومن شودگ بوت۔۔

سیاست ءَ پد لبزانکی مردم ہم بہر ءُ بانگ کنگ بوت انت، دلگْرانی ءُ دوری ءِ دگہ شَمے پَچ کنگ بوت۔۔

ما پدا یکبرے سر جہل کُت انت، زمین چُنڈ اِت۔۔

جُست ءُ پَسّو بوت،
ما پْروش وارت،
گوں سنگتاں دزبندی کت کہ ”بیلہ ءَ نندئے جام ءَ سلام کن ات”۔۔

چیزے دوزواہءَ تَہمار کُت، ہبر بُرزا نہ بُرت، بلے لہتیں سنگت ءَ بد بُرت کہ ”گوں دگر ءَ اِنت چو پُگ ءَ اِنت، گوں وتا اِنت چو جُگ ءَ اِنت” ؟؟؟

ما وتا یک کِرّ کت،
بے وانک بوتیں،
جیڑگ بِنا کت،
اے چہِ کسہے؟؟
چہِ ہبرے؟؟
چونیں جیڑہے؟؟

”کُچک ءِ رَمگ نہ بیت”
وت کُرتِن ءَ توجیل نیست۔۔

ما پرچا یک پروگرامے،
یک برنامہے،
یک راہے نہ گِریں ءُ رہادگ نہ بیں۔۔۔
ما چیا وتی بہر ءُ بانگ کنوک ءَ بے سوب نہ کنیں۔۔؟؟!!
مئے درد یک،
مارشت یک،
راہ یک،
منزل یک،
مرگ ءُ زند یک،
جند یک،
کار ءُ کارپد یک،
گُڑا ما چیا ہم پَتّ نہ بیں؟؟
ہم سَنّت نہ بیں۔۔؟؟
سِرکِچّ نہ وریں۔۔؟؟
چیا تِینّ ءُ تاپگ ایں؟؟

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

زرگل ءِ زند

نبشتہ کار: سخی ساوڑ بلوچ

ھپتمی بَھر

دی بلوچستان پوسٹ

ششمی بھر

روچ جھل بیگاہ بوان اَت، لِوار تُستگ اَت ءُ کمو سارتیں گْواتے اوں کشّگ ءَ اَت، نادْراھجاہ ءَ مردم باز کم اَت بس لھتیں نادْراھانی مردم کینٹین ءَ پہ چاھے چیزے گِرگ ءَ آھگ ءَ اِت اَنت ءُ لھتیں مردم ایمرجنسی وارڈ ءِ دیم ءَ دْرچک ءِ ساھگ نشتگ اِت اَنت،

ھاں سکی جان ھال کن تو مروچی اے وھد ءَ نادْراھجاہ ءَ ترا ھیر اِنت؟ کینٹین ءِ سنگت

جی منی یک مردمے نادْراہ اِنت من ھمائی ءِ پانگوں پمیشکا روگ نہ بوتگ.چاھے بیار کہ منی سر مروچی سک درد ءَ اِنت، بلکین ءَ ھمے چاھے سر ءِ درد ءَ وڑ ءُ پیمے بہ کنت دگہ وڑ ءِ نیست.

من چاھے وارت ءُ پہ نادْراہ ءِ واستا چیز زُرت ءُ وارڈ ءَ شُتوں. بَلے سنگت انگت وتی ھما جاہ ءَ واب اِت اَنت ءُ ھچ سما ءَ نہ اِت اَنت کہ ما نادْراھانی دَوا ءُ دَرمان کنوک اِیں.ھیر من ھچ توار نہ کرت ءُ من چار اِت من انگت ھمِد ءَ آں، بِلّے سنگت وپتگ اَنت، من وتی نادْراہ ءِ کِرّ ءَ شُتاں داں نادْراہ واب اِنت، من ورگی چیز ایر کرت اَنت ءُ ڈنّ ءَ دَر اَتکوں، ایدگہ نادْراھانی ڈِرپ ھتم بوتگ اَنت، من ڈِرپ کشّ اِت آں.

مارا باریں ڈاکٹر کدی موکل دنت کہ مارا گِس ءَ روگی اِیں کہ مئے زھگ ءُ مال یلہ اَنت ءُ باریں چے ھال اِنت اِش، یک نادْراھے ءِ زالبولے ءَ من ءَ جُست کرت….

شَپ ءِ ڈاکٹر نادْراھانی چارگ ءَ کیت گُڑا شمئے نادْراہ ءَ چار اِیت ،باریں چون اِنت، گُڑا ھما وڑ ءَ شمارا ڈاکٹر سوجے دنت ءُ باریں شپ ءِ داکٹر شمارا چے بُہ گْوش اِیت، من چہ نادْراہ ءِ کِرّ ءَ دَر اتکوں ،اسٹاپ روم ءَ اتکوں سنگت نِشتگ اِت اَنت ءُ وتی چمّانی مُشگ ءَ اِت اَنت،

شما نادْراھانی ڈرپ کَش اِتگ اَنت کہ نا باریں؟

اِناں یار ما واب کپتگ اِیں ءُ ما گْوشتگ تو ھمِد ءَ ئے نادْراھانی ھیال ءَ دار ئے، تو زاناں ڈرپ نہ کش اِتگ اَنت؟
من وَ کش اِتگ آں ءُ شرّ اِنت کہ کارمستر ءَ نہ یتک ءَ چوناھا ءَ شمارا بے ازت ئےِ کرتگ اَت ھاھاھاھاھاھاھا.

من یکبرے پَد ءَ کمرہ شمار( نمبر) پنچ ءَ شُتوں کہ باریں زَرگُل چون اِنت ،من چار اِت زَرگُل آگاہ اِنت ،من زَرگُل ءَ جُوش وارینت تاں زَرگُل من ھُورت ھُورت چارگ ءَ اِنت ءُ دگہ ھچ ئےِ نہ گْوشت. بس چمّ ئےِ ارسیگ اِت اَنت، من زانت کہ زَرگُل وتی زِند ءِ ءُ وتی بے وسی ءِ بارو ءَ جیڑگ ءَ اِنت کہ مروچی اے نادْراھجاہ ءَ اوں منی سیاد ءُ وارسے منی ھمراہ نہ اِنت ءُ نہ من ءَ زھگے ھست کہ مروچی منی دیم پہ دیم ءَ مِشتین اَت ءُ من ءَ جُست ئےِ بہ کرتین کہ منی ماس تئی نوں نادْراھی چون اِنت؟ بَلے من ءَ کس نیست ھاں من ءَ سیاد ءُ وارس ھست اِنت ، بَلے درد وار …………؟

منی مات نوں روچ بیگاہ بُوَگ ءَ اِنت، من گُڑا چہ تئی موکل ءَ وتی گِس ءَ رو آں ءُ تو وت ءَ ھچ تکانسُر مہ کن، من دومی کمرہ ءِ نادْراھانی مردماناں گْوشاں، آ تئی ھیالداری ءَ کن اَنت ءُ من کینٹین والا ءَ را گْوشتگ آ تئی واستا شرّیں ورگ کار اِیت، من انشاءاللہ باندا سُھب ءَ مھلہ کایاں ءُ من اسٹاپ ءِ مردماناں گْوشتگ آں، آ ھم تئی دَوا ءُ درماناں ترا دَے اَنت شَرّ.

شَرّ منی زھگ اللہ ترا مدت بات، بَلے من ترا باز جنجال کرتگ.

اِنّاں منی ماس من ھچ جَنجال نہ اوں منی وش بھتی اِنت کہ من شمئے وڑیں یک ماس ءُ گْوارے ءِ را وتی نِزوریں کوپگاں کُمکے کنگ ءَ اوں.

من دومی کمرہ والا نادْراہ ءِ مردماناں کلوہ داتگ کہ پنچمی کمرہ ءَ اے وڑیں زالبولے ھست آئی ءِ ھیالداری ءَ بہ کن اِت کہ دگہ کس ئےِ نیست.

شَرّ ابا، مئے وتی ماس ءُ گْوار اِنت تو وت ءَ ھچ پریشان مہ کن، ما ھمد ءَ اِیں، یک زالبولے ءَ گْوشت.

من چہ نادْراھجاہ ءَ دَر اتکاں ءُ وتی گِس ءِ نیمگ ءَ درکپت آں، درائیں راہ ءَ ھمے جیڑگ ءِ تہ ءَ اَت اوں کہ باریں زَرگُل ءِ چے ھال بیت،باریں زرگُل ءَ چونیں زِندے گْوازینتگ، باریں زَرگُل ءِ گناہ ءُ میار چے بوتگ کہ مروچی زَرگُل ایوک ءُ تھنا ءَ ماں نادْراھجاہ ءَ کپتگ ھمے ھیالاں گوں من گِس ءَ سر بوتاں.

من وھدے، چاہ، آپ، نان ھرچی کہ دپ ءَ کرت آں، تاں منی ھیال ءَ بس منی چمّانی دیم ءَ زَرگُل ھشکیں لُنٹ ءُ ارسگیں چم اَنت کہ ھچ دور بُوگ ءِ وڑ ءَ نہ اَنت. نہ من دگہ کتابے ءِ وانگ ءِ وڑ ءَ اَت آں ءُ نہ دگہ گردگ ءُ ترگے ءِ وڑ ءُ پیمے ءَ بس وتی کمرہ تہ ءَ کتابانی کش ءَ نشتگ اَت آں، اناگہ ءَ منی گْوانکو( موبائل) ءَ گْوانکے اتک من شمار چار اِت تاں مھروان ( مھروان منی مھر ءِ نام اِنت ءُ چوناھا آئی ءِ نام ءِ مھر جان اِنت بَلے من پہ دوستی ءَ مھروان ءِ نام ءَ توار کرتگ) ءِ شمار اِنت.

مھروان: ھلو’ ھال کن تو مروچی من ءَ نہ کلوھے راہ داتگ ءُ نہ گوانکے( رِنگے) کرتگ ھیر اِنت؟

جی من کمو دزگٹ بوتگوں ءُ مروچی نادْراھجاہ ءَ اے وڑیں نادراھے اتک ءَ من گوں ھمائی ءَ دزگٹ بوتگوں پمیشکا تئی گوں ھال ءُ اھوال نہ بوتگ بہ بکش ءُ من زَرگُل ءِ دْرستیں کِسہ گوں مھروان ءَ کرت آں، من چاراں مھروان چَٹ ھاموش بوت بس ھچ نہ گْوشگ ءَ اِنت.

ھاں ھال کن ھاموش بوت ئے ترا چے بوت؟

مھروان: تو کہ زَرگُل ءِ اے دَردیگیں کِسہ کرتگ گُڑا من چوں ھاموش نہ باں منی دل سک پدرد بوت، گُڑا من باندا گِس ءَ چہ نیمونے کناں زَرگُل ءِ چارگ ءَ کایاں ءُ تو شر کرتگ کہ زَرگُل ءِ کمک کرتگ ءُ انگت کمک ءَ ئےِ بہ کن کہ مئے وتی ماسے ءُ دگہ کس ءِ نیست.

نوں تو وش ئے یا انگت گوں من دل گران ئے ھاھاھاھاھاھاھا؟

مھروان: من زاناں گنوکے ءَ کہ گوں تو دل گران بِہ آں ھاھاھاھاھاھا.

من سُھب ءَ مھلہ چہ واب ءَ پاد اتکوں، چاھے وارت دیم پہ نادْراھجاہ ءَ رھادگ بوتاں، باریں زَرگُل دوشی وتی نادْراھی ءَ چوں بوتگ.

نادْراھجاہ ءَ سر بوتاں تاں شَپ ءِ اِسٹاپ روم ءِ سنگت ساڑی اِت اَنت، من کمو سنگتاناں دْروت ءُ دْراہ باتی یے کرت ءُ زرگُل ءِ کمرہ پچ کرت کمرہ ءِ تہ ءَ پُترتاں تاں زَرگُل ڈرپ لگ اِتگ ءُ زَرگُل واب اَت.

اَلی

نبشتہ کار: مُلا مَلنگ

دی بلوچستان پوسٹ

راستیءِ تام انچو تہل اِنت چو جورءَ اِنت ۔انچیں یک راستی منی زردءَ درّان کنت چہ منی آہ ءِ توارءَ در کیت اے راستی ءَ من کدی نہ منّیتگ ءُ بوتک کنت انگت ھم باورءِ کچّءَ نہ اِنت۔۔ آ راستی اَلی ءِ شہیدی اِنت۔۔ گشگ واہ وش اِنت کہ شہید کدی ھم نہ مراَنت من ھم اے گپءَ منّ آں بلے آ یاتاناں کے سرپد کنت کہ سنگت شت نی شما ھم مارا پہ سرجمیءَ بل اِت جھدءَ۔۔۔ مدام کہ منی دیمءَ اَلی نام گوْزیت گڈا منءَ گوْنءِ بنڈ یات کیت کہ پروشت من بلے بڈ تو کرت۔۔ اَلی مرچی بیا سرجمیءَ وتی دلءِ لڈّاں کش آں من ۔۔ تو وت واہ نمیران بوت ئے بلے منی نزوریں بالادءِ سرا ساجیءِ کوہی بارے ایر کرت ئے ۔۔ تو کندان کندان ءَ مرگءَ را زندءِ کرت ئے بلے منی زند ءِ وشیں کندگ ھم برتنت گوں۔۔ ترا یات بیت تو الاجءَ شتگ ات ئے ھما جاہ یات بیت ھما جاہ۔۔۔ منءَ کوہءَ کدی چو ملور نہ کرتگ ات داں ھما روچءَ منءَ سما کپت کہ اَلی الاج ءَ شتگ آ روچ پہمن یک نہ وشیں روچیءَ بلے جھد ے سگگ واہ مئے آدت اِیں۔۔ تئی داتگیں داد کہ منءَ دئیگءَ دل نہ بوتگ من دات کسےءَ کہ تو منءَ یات میائیت ۔۔ بلے مرچی پدا یات پیداک ئے تو۔۔ تئ کندگ ۔۔ تئی گپ ۔۔ تئ دلبڈی شھگل ۔چیڈَگ درست یات پیداک اَنت چون کناں من۔۔ تو پیوندءِ منی جانءَ ۔۔ آ روچ منی زندءِ مزنیں ردی یے ءِ روچ اَت کہ تو یک نیمگےِءَ ءُ من دگہ نیمگےِءَ سپرءَ شت اوں۔ من گشت ترا من کائیاں گو تو بلے واجہ ءِ سر سلامت بات منءَ مکنءِ کت من جاھلی نہ دات اے درد انگت منءَ چُنڈ اِیت پرچا جاھلی نہ دات۔۔ ءُ دومی تئی شہیدیءِ روچءَ منی نہ وسءُ لاچاری ءَ منءَ پروشت کہ منی نہ دوْرھائیءَ چہ تئی دیدار کرت نہ کت گم نہ اِنت منءَ بلے اےدرد منءَ بوت کہ ھما سنگت منی ماس اَت پت اَت برات اَت درس اَت چہ من جتءَ بوت شت ۔

کمّے دیدار ھم نسیب نہ بوت چو کہ شیخوءِ نہ کرت دیدارمن انچو تئی ھم ۔۔ اے یات زندگ اَنت روتگ جنان اَنت ھمے ھاترا ۔۔ ۔ کندگ ءُ گریوگءِ دِگریءَ من کرت نکن آں بے تئی ءَ منءَ گپ کنگ ھم وارءَ نہ وارت گنگی ءَ دل نہ منّ ایت تو سرجمءَ چہ جبینءَ منی درکن وتءَ یا منءَسرجمءَ وتی یاتانی سگگءِ تاگتءَ بدئے ۔۔ بے ترا وش نہ اِنت شور ۔۔

واتر بکن پُلّیں اَلی
ماتیں اَلی
بے تو منءَ ھچ وش نہ بیت
شورءِبدن
کندگ مج اَنت
زردءَ رج اَنت
روچ ءِ تلءَ رژنے کِش آں
سوچاں شپءَ
استال گِراں
ماہ ءَ چن آں
بس تو اَلی واتر بکن
بے تومنی زندءِ سپرسرجم نہ بیت

بلوچ راج ءُ بلوچ راجی جیڑہ

نبشتہ کار: داد بلوچ شاشانی

دی بلوچستان پوسٹ

اگاں یک کسے یک گَلے ءِ راھشون اِنت یا کہ یک ادارھے ءَ گوں بندوک اِنت ،گڑا آ ھما گَل ءِ یا ھما ادارہ ءِ نیمگ ءَ چہ بلوچ راجی جیڑھانی سر ءَ گپ کنت آئیءَ را اَلّمءَ ھک ھست اِنت ءُ آ گپ کُت کنت ، بلے کسے ھچ ادارہ ءُ گَلانی تَہ ءَ نہ اِنت گُڑا آ وت یک شکسے یکّیں وتی جند ءِ زات اِنت ، آئیءَ را اے ھک چہ کجا رسیت کہ تو بیا ءُ بلوچ راجی جیڑھانی سر ءَ گپ بکن ۔ اگاں کسے گندگ ءَ اِنت کہ جاھے ءَ ردی یے بوگءَ اِنت گُڑا آ ھمے ردی ئے گپءَ را پہ یک گَل ءُ ادارھے ءِ سر بکنت دانکے ھما گَل وت ھمے جیڑہ ءَ گوں زانت ءُ سرپدی ءِ گوما گیش ءُ گیوار بہ کنت۔ اے بلوچ راجی آجوئی جنز اِنت شمبو ءِ شگنزّ نہ اِنت کہ ھرکس تْرندآپ (شراب) وارت وتی ھوش ءَ نہ اِنت کیت راجی جیڑھانی سر ءَ گپ ءَ شُرو بیت وت ھم نہ زانت کہ منی گپ ءِ سر کُجا اِنت ءُ بُن کُجا اِنت ۔۔۔ تو اگاں ڈاکٹرے ئے ، ماسٹرے ئے یا کہ اِزمکارے ئے تو ھرچی ئے بِلّے ، بلے تو یک زاتے ئے ۔ گَل ءُ ادارہے ءَ گوں بندوک نئے ترا کَئے اے ھک داتگ کہ بیا بلوچ راجی آجوئی ئے جیڑھانی سر ءَ ھنچو پہ دیم گپ بکن ۔۔بیزار چہ جیڑھانی گیش ءُ گیوار کنگ ءَ تئی ھمے بے سریں گپ دگہ ھزاراں جیڑہ پیداک کن انت۔

بلوچ یک مزنیں راجے کہ آئیءِ تہا شَرّیں زانتکار ءُ سرپدیں مَردُم ھست اِنت بلے کسے ھم جیڑھانی سرا چو بازارءَ پُتاری نہ کنت آ زان اَنت کہ جیڑھانی سرا گپ کنگ ئے جاگہ کجام اِنت ۔

اے بلائیں راج ئے تہا الّمی نہ اِنت کہ سرجمیں راج تئی ھیال ءُ لیکہ ءِ ڈول ءَ بہ بیت راج ئے تہا زانتکاریں مردم ھست اِنت ، بے زانت ءُ نا سرپد ھم ھست اِنت، وانندہیں مردم ھست اِنت ءُ بے وانندہ ھم۔

نوں تو یک زاتے ئے، تو کُجا ھر ھیال ءُ دیدانک ئے مردُماں وتی نیمگ ءَ آؤرت کن ئے ،تو اگاں چار کتاب ونتگ بلے چَتو ساری ھمے کار ءُ کِسب اے مردُماں چم ءِ وت دیستگ اَنت، مار اِتگ اَنت آ اشانءَ چَتو گیش سرپد اَنت ، پرچا کہ آھاں اے چیز چم ءِ وت دیستگ اَنت، تو وَ نہ دیستگ اَنت بس ونتگ اَنت، بلوچ راج ءِ تَہ ءَ چَہ وانندگاں گیش نا وانندگ سرپد ءُ زانتکار تر اَنت پرچا کہ آھاں وتی زندمان گوں ھمے جیڑھانی تہا گْوازینتگ اَنت ۔

چاگردی رسانکدار (سوشل میڈیا) ءَ را بلوچاں وتی ھر ءِ بند جاگہ کُتگ ھر کس کیت گْوش اِیت منی وڑ ءَ بکن اِت، من باز زان آں، من بس سرپد آں، منی واجہ تو کہ نگد کنگ ءَ ئے، بلے انگت شریءَ سرپد نہ ئے کہ نگد ئے جند چی یے ؟ پیسر ءَ نگد ءِ جِند ءَ شر سرپد بہ بو کہ نگد ئے جند چی یے گُڑا پد ءَ نگد کاری بکن ،نگد کنگ ءِ مول ءُ مُراد اے نہ اِنت کہ تو بدتریں جیڑہ جوڑ بکن ،نگد کنگ ءِ مُراد ھمیش اِنت کہ تو جیڑہ ءَ گیش ئیں، تو گپ ءَ را آؤرتگ ءُ ننگ ءُ ناموس ءَ سر کُتگ ، پہ زاہ ءُ بد ءَ سر کُتگ، تو گوں وتی بے سریں سوجاں راج ءَ را بہر بہرءَ کنگ ءَ ئے.

راج زاتانی مُہتاج نہ اَنت ءُ نئیکہ مُہتاج بنت ، زات مرچی ھست انت باندا نہ بنت ،تو یک زاتے ئے تو وتءَ را سَتر زانتکارے بکن ئے ،بلے کس تئی گپ ءِ منوگر نہ بیت دانکے تو یک گَل ءُ ادارھے ءَ گوں بندوک مہ بئے۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

یاسمِین کارِستے

نبشتہ کار : ایمُل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

زندگی کَسّہ کنت ءُ ھما کِسّہ کہ بلُک ءَ گرماگی ئیں شپ ءَ وتی لوگ ءِ دیم ءَ تگرد ءِ سر ءَ آورتگ اَنت، بِہ گند ئے آ وھد ءَ ما اے نہ مار اِتگ کہ اے کِسّہ ءِ پُژدر چی اِنت ۔اے چونیں مانا ءُ مکسدے دار اِیت ،بلے انوں من مارگ ءَ اُوں اے ھما کِسّہ اِنت کہ شھید رئیس جان ،شھید رازِک جان ءُ شھید ازل جان ءَ سکین دنت ءُ آ رو اَنت چینی قونصلیٹ ءِ سر ءَ اُرش کن اَنت ۔ اے ھما کِسّہ اِنت کہ یاسمین ءَ سکین ءَ دنت کہ آ وتی بچ ءَ پہ گُلزمین ءِ ھاتر ءَ ندْر ءُ کُربان بِہ کنت ۔

ھَو چہ یاسمین ءَ یات آتک، چوناھیگا یاسمین نامیں مردم پہ زمین شیدا بنت۔

ھَو یاسمین………..
ھما یاسمین کہ جیونی ءِ دلبند ءَ رُدیت یا مستونگ ءَ ، بلے یاسمین پہ زمین شیدا بنت۔

برے برے من گْوش آں منی مات ءِ نام ھم یاسمین بوتِیں ، پرچاکہ یاسمین زان اَنت کہ زمین چی یے…..؟ زمین ءِ مھر چی یے…..؟

آیاں اے گپ ءَ مردماناں باور کنائینتگ کہ بالگتر گورانی چراگجاہ نہ اِنت ءُ نیکہ دشتی بے دل اَنت ۔ اگاں منی دل ءِ بہ بنت من بلوچ راجدپتر ءِ نام ءَ یاسمین کن آں ، پرچاکہ یاسمین کِسّو یے ، ھَو کِسّو یے !

چیاکہ کسہ ھَلاس نہ بنت ، کِسّہ وتی باتِن ءَ دگہ ھزار کِسّہ رودین اِیت ۔ چوناھیگا راجدپتر گیشتر کِسّہ ءُ داستان بنت ، پرچاکہ ما آ نہ دیستگ اَنت تھنا اِش کُتگ ءُ ونتگ اَنت ھمے ھاترا …….

بلے لُمہ یاسمِین گوں چمّاں دیستگ پمیشکا…..

ھَو یاسمین ھم یک کِسّھے ، داں جھاں مان اِیت گیدی ءِ دلبند ءَ چو دْرپشوکیں سُھیل ءُ بام ءِ اِستال ءَ جلشک اِیت ، چو شھموکیں سگار ءَ ترپان کنت………

من ءَ یات اتک شھید رھیم جان ءِ نام ھم سگار اِنت ، چوناھیگا من ھما روچاں شھید رھیم ءِ مات ءِ کُلوہ تامُر کہ دیست گُڑا سرپد بوت آں کہ چہ سگاریں ماتاں ودی بوؤکیں بچ الّم سگار بنت ۔اے گپ باوری گپّے ھم نہ اِنت کہ یک ماتے وتی بچ ءِ شھادت ءَ راج ءَ مراد باتی بہ دنت ، بلے اے ھما

کَسّھانی کارِست اَنت کہ سرپد بُوَگ نہ بس مارگ بنت .

چوناھیگا بلوچ ھمک مات وتی بچ ءَ کسانی ءَ جنگ ءِ سکین ،نازینک ءُ لولیانی تہ ءَ دنت، بلے اے ماتاں لولی داتگ ءُ کارِستانی بھر ھم جوڑ کُرتگ اَنت کہ مئے داتگیں لولی بے مانا مہ بنت۔ پمیشکا زندگی ءِ کِسّہ روان کنت داں جھاں است اِنت ، بلے دگنیا تھنا کارِست بہ نزّار اِیت.

آ کارِست یاسمین ءِ رنگ ءَ بنت ، شھید رھیم جان ءِ مات ءِ رنگ ءَ بنت، شھید مجید ءُ شھید سگار امیربکش ءِ مات ءِ رنگ ءَ بنت ، اسلم شھسوار ءِ مات ءِ رنگ ءَ بنت ، شھید آسپ ءُ شھید آتپ ءِ مات ءِ رنگ ءَ بنت یا آ دِگہ ھزاراں ماتانی کارِست بنت۔۔۔۔۔۔۔ بلے نزّارگ کپ اَنت ۔

من بے ھال بوت آں ! من ءَ ھم زند ءِ کارِستے گون اِنت، بَلےھاموشیں کارستے ءُ اے ھاموشیں کارِست وھد ءِ ھمراھی ءَ ھَلاس ءُ ھاکانی تہ ءَ ھوار بیت۔ھَو منی بے مانائیں کارِست ھلاس بیت۔۔۔۔۔۔ ھَلاس بیت۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ بلے !

نام نہ گْواھیت۔۔۔۔۔۔۔۔۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔