نرمزاریں سرمچار،ساربان ،ابدللہ
نبشتہ کار: نودان بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
مرچی من یک انچیں ھستی یے ءِ یک انچیں سر مچنڈیں نرمزاریں سرمچارے ءِ سر ءَ نبیسگگ ءَ آں کہ کلم اوں من ءَ پسو دیگ ءَ اِنت کہ گوں من نبیسگ نہ بیت لھتیں انچیں ھیال اَنت کہ نبیسگ اوں نہ بنت بس جیڑگ بنت ءُ مارگ بنت۔ کلم ءِ سیائی کہ لھم لھم ءَ ایر بُوان اَنت انچو سما بیت کہ سنگت گوں من گپ ءَ اِنت ءُ میزان میزان ءَ آئی ءِ کندگانی توار منی گوشاں کپان اِنت من ءَ ھچ سما بُوگ ءَ نہ اِنت کہ آ سنگت اد ءَ نہ اِنت ءُ پہ بلوچستان ءِ آجوئی ءَ نمیران بوتگ۔ آ سنگت ابداللہ اُرپ ء ساربان اِنت۔ کہ ما آئی ءَ مُدام چہ مھر ءَ ابدو گُشتگ۔ گِندگ ءَ آ یک زمین دوستیں وتن دوستے ءُ یک ملنگیں مردمے ءِ دروشم ءَ اَت۔
من ءَ یات اِنت کے لیلہ ھالِد ءِ سر ءَ سرکلے بوت سنگت ءَ سرکل دات ءُ پد ءَ بلوچ ءِ زالبولانی سر ءَ گپّے کُت۔ گڈسر ءَ جست ءُ پسّو در پچ کنگ بوت ءُ سنگتے ءَ جُست کُت کہ بلوچیں زالبول پرچا جنگ ءَ ھوار نہ بنت لیلہ ھالِد ءِ وڑ ءَ۔ گُڑا سنگت ابدو ءَ دیم تَرینت سنگت ءِ نیمگ ءَ ءُ پسّو دات ابدو جان ءَ یک شوکیں آدتے گون اَت مُدام کہ سنگتے ءَ جُستے کُت گُڑا دیم ئِے گوں ھما سنگت ءِ نیمگ ءَ کُت ءُ گپ ئِے جت۔ گڑا بلوچ زالبولانی سر ءَ گپ ئِے بِندات کُت ءُ گُشت ئِے بلوچ ءِ راجدپتر ءَ چِست کن بچار آئی ءَ بانک گل بی بی ءِ وڑیں سر مان اِنت کہ آئی ءَ انگریز ءِ دیم ءَ چو سیاجی ءِ کوہ ءَ مِک بوتگ ءُ گوں انگریز ءَ جنگ ئِے داتگ ءُ وتی بلوچ مردیں سرمچارانی سروکی کُتگ ءُ دگی بازیں درور ھست اَنت ءُ انوگیں وھد ءَ بانک کریمہ بہ بیت یا لُمہ شاری ءُ سمیہ بہ بنت کہ آیاں پہ بلوچ راج ءَ وتی تنگوئیں ساہ بکشات ءُ چریشی ءَ ابید انگت بازیں بلوچ زالبول ھست اَنت کہ آ گوں وتی بلوچ براتاں ھور ھم کوپگ اَنت ءُ جنگ ءِ پڑ ءَ یکشل ءَ دژمن ءِ دیم ءَ اڑاند جوڑ اَنت ۔ بلے اے کوزہ گیریں ریاست ءِ وتگڑیں بیانیاں بلوچ زالبولانی زھن سازی بیت ءُ آیاں پہ پِدائی ءَ رازیگ کن اَنت۔ تو مرچی دگنیا ءِ ھر کُنڈ ءِ بچار وھدے کہ راجی آجوئی ءِ گپ بوتگ گڑا بلوچ ماتاں اوں لیلہ ھالد پیداک کتگ۔
سنگت ابدو مُدام کہ من دیست گُڑا کِتاب ءِ وانگ ءَ اَت ءُ سنگتاں مُدام ھمے گُشگ ءَ اَت کہ بُوان اِت پیسر ءَ وت ءَ بزان اِت ءُ ھمک راجی جنزاں اوں بُوان اِت۔
مُدام سرجمیں شپ ءَ نِشت ءُ ونت ئِے روچ ءَ ھم ھمے وڑ بس سے یا چار ساھت ءَ وپت من مُدام گُشت یار بہ وسپ ورگ بور تو سک لاگر ئے گُڑا من ءَ مُدام ھمے پسو ئِے دات کہ وپتگیں مرد ءِ میش نر کنت ءُ من ھمے ھاتر ءَ باز کم وسپاں کہ من وتی آدت ھمے وڑ جوڑ کتگ کہ داں دیر ءَ بوسپاں گُڑا باندا روچ سپر کُت نہ کن آں۔
ابدو یار ترا یات بیت من تو کہ مُدام بیگاہ ءَ نِشت ایں تو من ءَ گُشت یار۔ برے برے انچو سما بیت مارا ھچ نیست مردُم ھست، زمین ھست زبان ھست، دود ھست۔
بلے اے مئے نہ اَنت یار!
کمو ھاموش بوت ءُ پد ءَ گشت ئِے مارا ھر چیز ھست، زمین ھست، زبان ھست، راج، ھست راج دپتر ھست بلے برے برے ھمے سما بیت کہ مارا ھچ نیست۔
من سنگت ابدو ملور ملور ءَ چار اِت ءُ گُشت یار ابدو واکی مارا ھر چیز ھست بلے گلامیں راج ءِ واست ءَ ھچ نیست ابید ء جنگ ءَ۔۔
ءُ سنگت ابدو گوں جھلیں ھیالاں جیڑگ ءَ اَت من جست کُت یار ابدو چی جیڑگ ءَ ئے؟ ابدو ءَ کمو ھاموشی ءَ پد پسو دات ءُ گُشت ئِے یار اگاں من نمیران بوتاں گڑا تو بیا منی مانِش ءِ سر ءَ ءُ من تو ھمے وڑ گپ کن ایں من کندِت ءُ گُشت یار تو باز اِشتاپی کنگ ءَ ئے۔ ”تو باز اِشتاپی کنگ ءَ ئے“ گپ مُدام من ءَ ابدو ءَ گُشت بلے اے رندی من ابدو ءَ گُشت یار تو باز اشتاپی کنگ ءَ ئے سنگت ساربان،ابدو ءَ ٹھک ٹھک ءَ کندِت ءُ گُشت اناں یار من اشتاپی کنگ ءَ نیاں بلے ھمے وڑ بِبات۔
یار ابدو مرچی من اتکگاں تئی مانِش ءِ سرون ءَ نشتگاں یک ھاموشی یے تئی ٹھکانی توار اِنت بلے تو ھچ گُشگ ءَ نہ ئے ابدو جان، ابدو جان تئی داتگیں درس زِندگ اَنت مئے دل ءَ مُدام من کہ تھنا باں گوں تو گپ کناں تئی مھر زندگ اِنت تو نمیران ئے وتن زادگ وتی جِند ءَ ندر کنان اَنت ءُ آجوئی ءِ تیزگامیں جھد برجاہ اِنت۔ رخصت اف آوارن سنگت
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-