ملگزار
نبشتہ کار :سِچکان بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
دگنیا ءِ دود اِنت ھر وھدے کہ یک راجے نزور بیت گڑا دگنیا ءِ تاکتوریں ملک/راج دومی ملکاں وتی ایردست کن اَنت، دومی راجاں وتی گُلام کن اَنت۔ آھانی تاریک ءَ لپاش اَنت، آئی ءِ دودمان ءُ دود ءُ ربیدگاں لگتمال کن اَنت۔آئی ءِ زِر ءَ پہ وتی روزیگی لوٹاں کارمرز اَنت۔آئی ءِ زمینی مال ءُ مڈّیاں درملکینانی گور ءَ لیلام کن اَنت۔آھانی زمین ءَ بھر ءُ بانگ کن اَنت۔بلوچستان مروچی انچیں جاوراں گوں دُچار اِنت۔ بلوچستان ءِ سیمسر بھر ءُ تھر اَنت۔ بلوچ ءِ زر پہ درملکی روزیگی چست ءُ ایراں کارمرزگ بوگ ءَ اِنت۔بلوچ ءِ زمین پاکستانی پوج ءِ ارجان اِنت، ھمک گس ءُ میتگانی سر ءَ پاکستانی پوج ءِ چوکی جنوک اَنت کہ آ لس مھلوک ءَ شیمیں ساھے ھم زورگ ءَ نیل اَنت۔بلوچ زمین ءِ مڈّی ماں درملکینانی گور ءَ لیلام بوگ ءَ اَنت۔بلوچ ءِ دودمان ءُ تاریک گار ءُ گُمسار کنگ بوگ ءَ اَنت۔بلوچ ءِ دود ءُ ربیدگ گار کنگ بوگ ءَ اَنت۔بلوچ ءِ پجّار بیگواہ بیگ ءَ اِنت ءُ بلوچ پہ زور پاکستانی جوڑ کنگ بیگ ءَ اِنت کہ آ دگنیا ءِ ھمک کانود ءَ رَد ءُ ناھکی یے لیکگ بیت۔ بلوچستان پمیشکا پنجاپی پوج ءِ ایردست اِنت کہ بلوچ نزور تر اِنت ءُ بوتگ گڑا پاکستان ءَ وتی گُلام کُتگ، بلوچ راج دگنیا ءِ ھما زیردستیں راجاں ھوار اِنت کہ دگنیا ءِ تاکتوریں راج کہ پنجاپی ءِ دروشم ءَ اِنت آئی ءَ وتی ایردست کُتگ۔ بلوچستان 1839 ءَ چہ پد انگریز ءِ ایردست بیت ءُ ھمے ھساب ءَ بلوچ انگریز ءِ ھلاپ ءَ گھگیری کنان کنت دانکہ برتانیہ ءِ امپائر پْرش اِیت ءُ انگریز چرے ملکاں درکپ ایت۔ اے میان ءَ بلوچ پہ وار ءُ ازابی وتی زمین ءِ ادارکی آجو کنگ ءُ استان ءِ ٹھینگ ءَ سوبمند بیت بلے بلوچ چشیں تاکتے انگت جوڑ بوت نہ کنت کہ بلوچستان ءِ وتواکی ءَ برجاہ داشت بہ کنت گڑا دگنیا ءِ نکشہ ءَ نوک جوڑ بوتگیں استان پاکستان بلوچستان ءِ سر ءَ اُرش کنت پوج کشی کنت ءُ توپک ءِ زور ءَ بلوچستان ءَ وتی ایردست کنت۔ گُلامی کسّی واھشت نہ انت ءُ کس نہ لوٹ اِیت کہ من دومیگ ءِ ایردست بہ باں بلے تاکتور مُدام تاکت ءِ زور ءَ کمزور ءَ وتی ایردست کنت۔ بلکُل ھمے رنگ ءَ آجوئی پہ پنڈگ نہ رس اِیت بگندئے آجوئی پہ تاکت گرگ بیت۔ تاکت ءِ زور ءَ آجوئی گرگ ءِ ھاترا الّم اِنت کہ کبزہ گیر کُشگ بہ بیت ءُ ھما زبان ءَ کہ آ سرپد بیت، چہ وتی زمین ءَ کشگ بہ بیت۔ آجوئی ءِ ھاترا جنگ الّمی اِنت، اے سپر ءَ مزنیں کُربانی یے پکار بیت۔
آجوئی ھون لوٹ اِیت ءُ اے ھونریزی ءِ نیام ءَ ھزاراں ماتانی جگر آبلہ بنت، لاڈُکیں بچ رونت، تنگویں برات رونت، بانُکیں گُھار رونت گڑا آجوئی ءِ واب ءِ سرجمی ممکن بیت۔دنیا ءِ ھما راجاں کہ آجوئی گپتگ مارا آھانی تاریخ وانگی اَنت گڑا سما کپ اِیت کہ آھاں بے کساس کُربانی داتگ۔آھانی داتگیں کُربانیانی تپاوت ءَ بلوچ ءِ کُربانی انگت آرت ءِ تہ ءَ واد ءِ برابر نہ اِنت۔ویتنام ءِ آجوئی جنگ ءَ 1.2ملین سر رونت۔ھمے وڑ پرانس ءِ ھلاپ ءَ الجیریا ءِ ھشت سالی آجوئی جنگ ءَ 1.5ملین شھید بنت۔آجوئی مزنیں سپرے، مزنیں لوٹے پہ مزنیں لوٹاں مزنیں پند بُرگ کپ اِیت ءُ بے کساس کُربانی۔بلوچ ءَ مُدام ایردستی ءِ ھلاپ ءَ گھگیری برجاہ داشتگ کہ دانکہ روچ ءِ مرچی اے گھگیری برجاہ اِنت۔اے گھگیری ءِ نیام ءَ بلوچ ءَ بے کساس کُربانی داتگ، بے دروریں سر پرے زمین ءِ موکگ ءَ کُربان بوتگ اَنت۔ میر مھراب ھان ءَ بگر داں استاد اسلم ءَ بیا اے نیام ءَ چینکس کربان بوتگ اَنت، چنچک چہ میر مھراب ھان ءَ پیش پرے زمین ءَ کربان بوتگ ءُ چنکس چہ اُستاد ءَ رند ندر بوتگ ءُ بے کساس گمنامیں شھید اَنت کہ ما آھاں نزانیں۔ریاست ءِ پاکستان ءَ توتک ءِ وڑیں کبرستان آباد کُتگ اَنت۔اے شھیدانی لڑ انچش شاھگان اِنت گڑا مئے شھیدانی کردار دو ھمینچک مزن اَنت کہ کتابانی کتاب پراھاں نبیسگ بہ بنت ھم کم کپ اَنت۔ من شھید ملگزار ءِ بابت ءَ چیزے نبشتہ کنگ ءِ ارادہ کُت بلے من ءَ منی دست اے نبشتانک ءَ چد ءُ دیم برگ ءَ پہ من ءَ سک تورینگ ءَ اَنت۔
باریں چنچک شھید، چنچک کردار، چنچک لیکہ ءُ پلسپہ پہ اے زمین ءَ ندر بوتگ کہ آھانی بابت ءَ کس ھم نبشتہ کنگ ءَ نہ اِنت۔بلوچستان اینچک ھم سنٹ نہ اِنت کہ وانندگیں ورنا ءُ نبشتہ کار ءِ کمی بہ بیت بلے بژن کہ مارا اینچک ھم ھاٹیگ مان نیست کہ ما پہ وتی شھیدانی کردار ءِ زندگ دارگ ءِ ھاتر ءَ چار لبز بہ نبیسگ ءِ ھمّت بہ کناں۔ مئے وانندگیں نسل باید چو بے ھاٹیگ مہ بیت۔ مرچی بلوچ ءَ گوں ریاست ءِ پاکستان ءَ باکائدہ جنگ ءِ جار جتگ ءُ کسّ ئِے مہ لوٹ اِیت ھم آ اے جنگ ءَ ھوار اِنت۔ مارا وتی شھیدانی کردارانی بابت ءَ نبیسگ لوٹ اِیت دانکہ آھانی کردار گار مہ بنت ءُ مارا وتی وانندگی ءُ سیاسی بیگ ءِ سر ءَ شرم مئیت ءُ ما وتی سیاسی، بلوچی ءُ اکلاکی پرز ءَ سرجم بہ کناں۔ شھیدانی کربانی ءُ آھانی کردار ءِ سر ءَ نبیسگ لوٹ اِیت دانکہ ما آھاں گوں انساپ کُت بہ کناں کہ آ پہ من ءُ پر تو ندر بوتگ اَنت۔
ھمے شھیدانی لڑ ءَ شھید ملگزار ھم ھوار اِنت۔ شھید یونس سبزل پنام (ملگزار) وتی میتگ دشت ڈڈہ ءِ اولی ورنا اَت کہ کوہ ءَ شُتگ اَت۔ چرائی ءَ پیش میتگ انچش گلامی ءَ وتی ارجاں جتگ اَت کہ گوش ئے کس سرپد ھم نہ اِنت کہ بلوچ گلام اِنت ءُ بلوچستان ءِ دوبر آجوئی ءَ پہ راجی جنگے جُنزگ ءَ اِنت ءُ ما ھم اے جنگ ءِ بھر ایں ءُ پہ ما پرز اِنت کہ اے ناھکّی ءُ گُلامی ءِ ھلاپ ءِ جنگ ءَ وتی بھرشت ءَ بدیاں۔
آئی ءَ پرے زمین ءَ وتی ھون ریتکگ اَنت ءُ وتی ساہ ءُ سر کربان کُت اَنت ءُ چہ ورناھانی دل ءُ دماگ ءَ اے گُلامی ءِ زمزیل پروشت اَنت۔ ملگزار ءِ لیکہ ءُ باوست مُدام ھمے بوتگ اَنت کہ “پاکستان ءَ چہ توپک ءِ زور ءَ مارا ایردست کُتگ گڑا مارا ھم ھمے راہ گچین کنگی اِنت۔ آئی ءَ پہ ما دگہ ھچ راہ پشت نہ گپتگ کہ ما ھما راہ ءَ گچین بہ کناں ءُ وتی وت واجھی ءَ بگراں۔ بلوچ ءَ بلوچ راجی پوج مھکم کنگی اِنت دانکہ آ پاکستان ءِ پوج ءَ چہ مئے زمین ءَ ولگوج کُت بہ کنت ءُ آئی ءَ ھوار اے دگہ دری تاکتانی دیم ءَ داشت بہ کنت گڑا بلوچ ءِ وتواکیں استان ءِ جوڑ کنگ ءِ واب سرجم بوت کنت”۔ملگزار وانندگیں ءُ سرپدیں سنگتے اَت۔
آ یونیورسٹی ءَ بلوچی ڈیپارٹمنٹ ءِ نودربرے اَت۔ بلے آئی ءَ اے سما ھست اَت کہ گلامی ءِ زمانگ ءَ کہ آجوئی ءِ جنگ مہ بیت گڑا ھچ نہ بیت۔ پمیشکا آئی ءَ وتی وانگ ءُ ڈگری ءَ چہ گیش اے راہ گچین کتگ اَت۔ وانگ ءِ دور ءَ ملگزار سنچ ءُ بود ءَ سریچیں نودربرے اَت۔ آئی ءِ دیواناں مُدام جنگ ءُ جھد باوست اَت۔ آ مُدام شاھدربرجاہ ءَ گوں کتاباں گلائیش اَت، وت وانگ ءَ اَت ءُ نودربرانی گور ءَ کتاب بھر ءُ بانگ کنگ ءَ اَت دانکہ نودربراں پہ راجی گلامی ءَ آشنا بہ کنت ءُ پہ راجی جُنز ءِ بابت ءَ آھاں نزیک ءُ ھوار کُت بہ کنت۔ملگزار کسانیں مدتے ءَ گوں نودربر سیاست ءَ ھمگرنچ اَت بلے آئی ءِ سیاسی پگر ءُ لیکہ چہ اے دگہ نودربراں دو ھمینچک اَت۔آ جنگ ءِ منوگر اَت ءُ اے راستی ءَ جوان پوہ اَت کہ ابید ءِ جنگ ءَ بلوچ ءُ بلوچستان ءِ جیڑہ ءَ گیشوار نیست گڑا آ زوت اَملی بنیاد ءَ ھوار بوت ءُ آئی ءَ سابت کُت۔ ملگزار ءَ جنگ ءِ میدان ءَ دور کُت ءُ وتی وس ءُ واک ءِ کچّ ءَ جنگ ءَ اَت۔باز وھد ءَ سما بیت کہ باز مردم ھمے جیڑ اِیت کہ من جنگ کُت نہ کناں گوں ما پند جنگ نہ بیت، گوں ما سِلاہ مرینگ نہ بنت ءُ دگہ باز ھُنر ءُ ھیلہ کن اَنت۔ملگزار پراھاں مزنیں درورے، آ مسالی ئیں جنگولے اَت، آئی ءَ اے سابت کُت کہ جنگ گوں جون ءَ نہ اِنت بگندئے اے جنگ ھوسلہ ءُ ھمّت ءِ جنگ اِنت، ملگزار جون ءُ کد ءُ کاٹ ءَ کسان اَت بلے آ وت ھوسلھے اَت، آئی ءَ گوں وتی ھوسلہ ءُ ھمت ءَ ھما کار کُتگ اِت اَنت کہ گوں ھمک ءَ بگندئے بوت مہ کن اَنت۔ھمے ملگزار ءَ اَت کہ ھیروپ 2 ءَ آئی ءَ آر پی جی پیپے بڈا اَت، ھمے ملگزار اَت برے بچار کلاشنے گون اِت ئِے ءُ گوں دُژمن ءَ دیم پہ دیم اَت۔ھمے ملگزار اَت کہ ٹپیگ اَت بلے آئی ءِ ھوسلہ چو ساجی ءِ کوہ ءَ بُرز اَت۔ھمے ملگزار ءَ اَت کہ ھال اھوال ءَ اَت ورنا جوڑ کنگ ءَ اَت، ورنا دست گرگ ءَ اَت۔ھمے ملگزار اَت کہ اوتاگ ءِ زمہ داری گون اِت اَنت ئِے، ھمیش اَت کہ سنگتاں ٹریننگ دیگ ءَ اَت ءُ تربیت کنگ ءَ اَت۔
ملگزار یک سرجمیں انکلابی جنگولے اَت کہ آئی ءَ گوں وتی کرد ءَ وت ءَ منارینتگ اَت۔ آئی ءَ اے جاور ءَ کہ بلوچستان ءِ آجوئی ءِ جنگ بوگ ءَ اِنت ءُ گپ بلوچ ءِ بکا ئیگ اِنت۔ اگاں بلوچ اے جنگ ءَ مہ کنت گڑا پد ءَ بلوچ نہ مان اِیت اگاں مان اِیت گڑا بزاں کہ پہ مُدامی دگنیا ءِ تاکتوریں راجانی گلام بیت، نہ دود پشت کپ اَنت نہ ربیدگ، نہ لجّ مان اِیت ناں کہ ننگ ءُ ناموس، نہ ازّت پشت کپ اِیت نہ گیرت، نہ ما وت ءَ چاکر ءِ اولاد گوشت کنیں ناں گوھرام ءِ دل ءِ بند، ناں ما وت ءَ گھارانی لجّ ءِ پاسبان گوشت کن ایں ءُ ناں گیرت ءِ شیر متکگ۔ اے جنگ کہ گیرت ءِ جنگ اِنت، اے جنگ کہ زندگی ءِ جنگ اِنت، اے جنگ کہ آجوئی ءِ جنگ اِنت، اے جنگ کہ ھک ءِ جنگ اِنت گڑا اے جنگ پہ ھمک بلوچ ءَ چوش پنچ وھد ءِ نماز ءَ پرز اِنت، اے جنگ ھمک بلوچ ءِ شئوری ءُ اکلاکی زمہ داری اِنت۔ ملگزار ءَ وتی پرز ءُ زمہ داری سرجم کُت ءُ وت ءَ نیمران کُت ءُ پَشت کپتگیں جنگ پہ شُما اِشت۔ملگزار ءَ دشت ءِ مھلبیں پُلک چہ وتی ساہ ءَ گیش دوست اِت اَنت پمیشکا آئی ءَ وتی ساہ ءُ سر ندر کُت اَنت۔ھر وھدے کہ آ گوں من ھم دیوان بوت گڑا آئی ءِ گپ ءُ باوست ھمیش اَت کہ مئے دمگ تباہ اِنت ءُ گلامی ءَ وتی ارجاں جتگ۔مئے ورنا نشہ ءِ آماچ بوگ ءَ اَنت۔ مئے مردم وت ما وت گْورجیگ اَنت۔ مھلوک ءِ سوچ ءُ روچ پہ روچ تنگ بوان اِنت، مھر ءِ جاگہ ءَ زر ءُ لالچ گرگ ءَ اِنت ءُ اے کُل چیز گلامی ءِ داد اَنت۔
مارا پاکستان ءِ نزام ءَ انچش تباہ کُتگ کہ مارا سما ھم کپگ ءَ نہ اِنت، ھما کینگ کہ مارا وتی اسلی دژمن بزاں پاکستان ءِ ھلاپ ءَ دارگی اِنت آئی ءَ ما پہ وتی کَس ءُ براتاں دارگ ءَ ایں ۔ مارا اینچک ھم سما نیست کہ اے ھالت کہ مئے سر ءَ اتکگ اَنت آئی ءِ زمہ دار کبزہ گیریں پاکسان اِنت بلے آئی وجہ ما وتی برات کس ءُ ازیزاں سرپد بیگ ءَ اِنت ءُ مُدام پہ وتی براتاں دنتان دْرشگ ءَ ایں۔آئی ءِ گشگ اَت کہ پہ منی ھاتر ءَ جنگ پمیشکا الم اِنت کہ ما پہ وتی دمگ ءِ مھلوک ءَ راستی ءَ آشنا بکناں ءُ ورنا ءُ ھمبلاں راستیں راہ ءِ نیمگ ءَ بیاراں۔ ملگزار ھمے جھدوجھد ءِ تہ ءَ مگن اَت ءُ وتی روچ ءُ شپاں یک کنگ ءَ اَت تچ ءُ تاگ ءَ اَت۔
آ یک روچے گوں سنگت دودا ءَ ھمے نیت ءَ دمگ ءِ نیمگ ءَ درکپ اِیت ءُ راہ ءَ دژمنیں پوج ءَ گوں ڈیکّ دنت کہ آ پیسر ءَ آھانی راہ ءَ بند اِیت ءُ نند اِیت۔ ملگزار گوں وتی ھمبل دودا ءَ گوں کبزہ گیریں پوج ءَ جنگ دنت ءُ جنگ دیان ءَ آ دوئیں پہ ماتیں گلزمین ءَ ندر بنت ءُ شھید بنت۔ بلے آئی ءِ سوچ، پگر ءُ پلسپہ تاں ابد زندگ مان اِیت۔
مئے ستک اِنت کہ شُمئے رتکگیں ھون روچے الّم رنگ کار اَنت ءُ بلوچستان آجو بیت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت۔