ھر رنگانی نیمروچ ءَ جنگ ءِ ساھگ
نبشتہ کار: برزکوھی
رجانکار: شَکّل بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
اگاں اے اکس دیوال ءِ سر ءَ ٹَنگّگ بہ بیت، گڑا وھد اوشت اِیت۔ دو زالبول اَنت، دوینانی سورتانی سر ءَ ھاموشی انت، بلے یکے ھاموشی ءَ کندگ ءَ کوکار اِنت، ءُ دومی ءِ لیکہ کَل بیت اِنت۔ یکے ءَ سلاہ جھل جَت، دومی ءَ گردن چِست کُرت۔ سلاہ دور دیوک ءِ دیم ءِ سر ءَ پروش انّاں، پرمان داروکے۔ آ وتی چماں ایر جَنت، انچوش بگوش کہ بس چہ توپکاں اناں بلکیں چہ واباں ھم جتا بوگ ءَ بیت کہ انچیں نوبتے ءَ توپک گوں آئی ءِ کش ءَ ایر بوتگ۔ آئی ءِ دیم ءَ کس دژمن نیست، ھچ سانکل نیست، بس پَرمان ءُ ھکم انت۔ ءُ اِنچو کہ چہ ھکم ءِ منّگ ءَ رَنج اِنت، کہ آ چہ تیرے ءَ گیش دردناکتر اِنت کہ سینگ ءَ دِرّ اِیت۔ سلاہ ءِ جھل ایر کنوکیں جنک، کہ شاھد کدی اوں کوھانی ٹُل ءِ سر ءَ بہ اوشت اِیت ءُ دژمن ءِ پوزیشن ءَ دلگوش کنگ ءَ، ءُ مرچی سلاھانی دیم ءَ نزر جھل جَتگ ءُ اوشتاتگ۔ توپک ءُ سلاہ رِد ءَ ایر اَنت، انچُش کہ جون اَنت زمین ءِ سر ءَ تچک ءَ ایر کنگ بنت۔ ھر سلاھ ءَ یک کسھے گوں، یک دیمپانے، یک بارودی سرنگے، یک دُتاں، یک گانایے۔
یکے گھگیری یلہ دات ءُ دومی ءَ بندیگ گھگیری ءِ تہ ءَ بدل کُت۔ مدام گھگیری ءِ یلہ کنگ ءَ لگوری نہ اِنت، بلے اے کدی اوں بے درد نہ اِنت۔ ھردیں توپک بہ کپ اِیت، گڑا ایشی ءِ ھمراھی ءَ آئی ءِ یات ھم جھل کپ اِیت، ءُ کسے ءِ کوپگانی سر ءَ آ توپک کہ ایر کنگ بوتگ، آئی ءِ چہ دلانی سر ءَ بار نہ روت، بلکیں گیش بوان بیت۔ ءُ کسے بندیگ جاہ ءَ بچکند اِیت، آ چہ وتی جسم ءِ درد ءَ مہ کن نہ کنت، آ بس استان ءِ زبان ءَ پروش دنت۔ آ کند اِیت، انچیں لس چم پھم اِیت ئِے، در گْواچن راستی ءِ یک انچیں سگارے، کہ ناں ھون ریچ اِیت، ءُ نَیکہ کنژّگ اِش کَنائین اِیت، بلے سامراج ءِ بیانیہ ءِ گُٹ ءَ لوپ بیت۔
ھما روچ ءَ وھدے سلاھانی جوھان ءِ دیم ءَ چم جھلیں سوڑگ کنگ ءَ بوتگ اَت کہ پُشت کِنز بوگ آسان اِنت، ھمے ساھت آمیدگس ءِ دروازگ ءَ ماھرنگ ءِ چم جار جَنگ ءَ بوتگ کہ دیم ءِ روگ ءِ ھاتر ءَ المی نہ اِنت کہ تئی دستاں توپک انت، برے برے بچکندگ ھم چہ تیر ءَ گیش بارود بیت اِنت۔ جنگ ءِ راہ چہ توپک ءَ نا، چہ سنچ ءُ سسا ءَ کَٹّگ بیت، نگدی سنچ ھما اِنت کہ ٹپ ءُ ٹور ءِ سر ءَ پٹی کنگ نہ بیت، بلکیں ٹپ ءَ آدینک جوڑ کنگ بیت۔
سلاہ زمین ءِ سر ءَ ایر کنگ آسان نہ اِنت۔ اے بس یک پوجی اَملے نہ اِنت، اے یک پکری جُرمے، کہ چہ ایشی ءَ کمانگر ءِ تاتداشت، آئی ءِ کمٹمنٹ، آئی ءِ زِرد درست یکیں دمان ءَ بے پوش بنت اِنت۔ چہ توپک ءِ نل ءَ دراتکگیں تیر شاھد دژمن ءَ بہ کُش اِیت۔ بلے توپک ءِ یلہ کنگ وت چہ جُھدکار ءِ اندر ءَ چیز ءَ کُش اِیت۔ انچیں رُژنائی، انچیں لوٹ، انچیں پجّار، درستیں چیزاں پروش اِیت۔
ماہ رنگ ءِ بچکندگ چمیشکا گیش جاک ءُ جلّل اِنت چیاکہ آ چُشیں سوڑگ آسر انا، بلکیں یک یکشلیں نہ منّگے ءِ شاھد اِنت۔ آ جنک چہ وتی بچکندگ ءَ زندان ءِ دیوالاناں چیلنج کُتگ، آ ناں چُشیں باج برے، ءُ بَیکہ مچانکی مھمانے، آ بس یک بندیگے کہ گھگیری ءِ شھزانتی ءَ وتی پجّار ءَ را کل کنگ ءَ نئیل اِیت۔ آ زانت کہ استان آئی ءَ را جسمانی درگت ءَ پروش کُت کنت بلے چہ سما ءُ سسا ءَ آئی ءَ باج بُرت کُت نہ کنت۔
اود ءَ کہ سلاہ دَور دیگ بوگ ءَ اَنت، چوداں بس توپک نہ پْروشگ ءَ اَنت، بلکیں یک پورائیں پگری رد ءُ بندے دَھوں دَھان بوگ ءَ انت۔ اے بس یک مردمے ءِ گران بارے نہ اِنت، اے ھما گَل ءِ پچیں نشانی اِنت کہ اود ءَ رھدربر وت وتی چہ زبان ءَ لیکہ ءَ بدل دے اَنت، اود ءَ سیاسی اَملداری گھگیری چہ سما ءَ جتا بنت انت، ءُ چوداں نہ منّگی جیڑہ سر چست بنت۔ گھگیری ءِ ڈولداری بس سوبمندی ءَ نہ انت، بلکیں ھما سِتک ءُ دلجمی ءِ تہ ءَ اِنت کہ اَبید انچیں اُمیتے ءَ اوں زندگ بوت کنت۔ ھما سورت کہ آمیدگس ءَ بچکند اِیت، آ بس تھنا یک مردمے نہ اِنت، آ پورائیں جُنز ءِ اگلاکی بُرز ءُ بلند ءِ چیدگ اِنت۔ ھما کہ سلاہ ءَ جُکّین اِیت، شاھد آئی ءَ را اے سِتک دیگ بوتگ کہ اَبید توپک ءَ جھد ءُ کوشست ممکن اِنت۔ شاھد آئی ءَ منّ اِت کہ توپک نوں راہ نہ اِنت، گران بار جوڑ بوتگ۔ شاھد ھما شپ، کہ چہ ھماھاں شھیدانی میت پوش اِتگ اَنت، نوں واب جوڑ بوتگ اَنت، ءُ ھما واب، چہ ھمایاں آشوب تَرّ اِتگ اَنت، نوں انچیں جلسہ ءِ گُشتانک جوڑ بوتگ اَنت۔ بلے جنگ بس تھنا توپکانی نہ اِنت، یاتگیرانی ھم بنت انت۔ ءُ یاتگیر کدی اوں گَلی بیاناں چہ نہ پْروش اِیت، آ وَ ٹپیگیں جسمانی، کل نہ کُتگیں لاشانی، ءُ گار بیوکیں ماتانی دلاں زندگ بنت اِنت۔ وھدے یک جھدکارے سلاھ ءَ ایر کنت، آ بس وتی دستانی دلاں ھالیگ نہ کنت، آ پُشت ءِ ھما ندریگانی ڈولداری ھم یلہ دے اَنت کہ سنگانی سر ءَ ھم لیکہ تراشتگ بوتگ اَنت، کہ بارود یا شورہ ءِ میان ءَ مھر بھر کُتگ، ءُ کسے کہ جنگ ءَ را موتک انا، دودمان جوڑ بوتگ۔ آیانی نکش گام نہ پروشتگ، بلے آیانی سر ءَ دوبر نہ روگ ءِ گچین، وت یک ٹپیگے کہ آیوکیں پدریچ ءِ سسا ءَ درد ناکیں توار دنت۔ راھدربر ءِ ردیاں، ژندی، ءُ وھدی دلتپرکھی وتی جاہ ءَ بلے اے چہ ردستاں مستریں تباھی ھما بیت اِنت وھدے جنگ ءَ را یات کنوک کم ءُ بے ھیال بوتگیں مردم باز بہ بنت۔
ماھرنگ ءِ ھما بچکندی چہ زندان ءَ در آیگ ءِ اُمیت ناں، زندان ءَ بے مانا جوڑ کنگ ءِ جار اِنت۔ ھمے دمان ءَ وھدے استان آئی ءَ را آمیدگس ءَ پیش کنت اِنت، آ بس وتی دیم ءَ پیش نہ دار اِیت، آ پورائیں استان ءَ یک آدینکے دستاں دنت، چمیشی ءَ چہ آ وتی زُلم ءَ را چہ وتی چماں مجبور بیت اِنت۔ ءُ چُشیں کبزہ گیریں اِستان کدی اوں وت ءَ چہ چُشیں آدینک ءَ چارگ نہ لوٹ اِیت، چوداں توپک ھاموش بنت، بلے زندانی بے ھیال بوگ ءَ بنت۔
جُنز ءِ ارواہ ھما رھشونانی تہ ءَ نہ اَنت کہ آ مائیکروپون ءِ دیم ءَ پالیسی وان اَنت، بلکیں ھما شکل ءُ سورتاں بنت کہ آ آمیدگس ءَ ابید سپائی ءِ ھم راست بنت انت، شھیدانی ڈولداری بس تھنا ھماھاں نہ اَنت کہ آ مُرت اَنت، بلکیں ھماھاں کہ آ چہ لیکہ ءَ مِر اَنت۔ ءُ آیانی مرگاں اگاں ما مرچیگیں سوڑگ ءِ پُشدر ءَ گوست ءِ کسھاں جوڑ بکنیں، گڑا ما بس چہ آیانی جوناں انا، چہ آیانی واباں ھم دْروھ اِیں۔
ھما ءَ کہ بچکند اِت، آئی ھچ سابت نہ کُت۔ آئی ءَ بس لھتے چیز رکینت، پروشگ ءَ نئیشت۔ ھما ءَ کہ جُکّ اِت، آئی ءَ چُشیں ھچ نہ دروھ اِت، بلے ھما ءَ ھچ چیز پشت نہ کپتگ اَت۔
اے راست اِنت کہ گھگیری مدام یکیں رنگ ءَ نہ اُوشت اِیت۔ وھد ءِ ھمراھی ءَ راہ بدل بنت، بلے لیکہ ءِ شکل ءُ سورت اگاں ھر اکس ءِ تہ ءَ درامد بہ لگّ اِیت، گڑا مارا بس تھنا دژمن ءِ سر انا، وتی سر ءَ ھم شک کنگ لوٹ اِیت۔ چہ مئے تہ ءَ ھر ھما مردم کہ آ اے ندارگ ءَ گند اِیت، آ یک شاھدے۔ ناں تھنا ھمے سلاہ کہ زمین ءِ سر ءَ ایر کُتگ اَت، بلکیں ھما بچکند ءَ ھم کہ آ زندان ءَ ودی بیت۔ آ بچکندگ سوڑگ نہ کنت، ناں کسے ءَ مجرم گُش اِیت۔ آ بس یات ایر کنت۔ ءُ چہ یات ایر کنوک ءَ مستریں گھگیر کار کس بوت نہ کنت۔
جُنز چہ جَنگ ءَ نہ مِر ایت، آ ھما وھد ءَ مِر ایت وھدے آیانی بچکندی ءُ ارس دوئیں در سیاسی بہ بنت۔ آ ھما وھد ءَ مِر اِیت وھدے توپکانی وزن چہ مازو ءَ گیش بہ بیت، ءُ سوڑگ چہ ارواہ ءَ ھالیگ بہ بیت۔ ھما وھد ءَ جنگ ھلاس نہ بیت، آ بس بہ اوشت اِیت۔ ءُ وھدے جنگ بہ اُوشت اِیت بلے ھلاس مہ بیت، آ پد ءَ کندگے ءَ واتر نئیت، بس درد ءِ توار ءَ رود اِیت۔
شاھد راست ایش اِنت کہ کسے کند اِیت، ھما گڈی سپاھی بیت۔ ءُ کسے ھاموش بیت، آ شاھد درستیں چیز گُشتگ اَت اَنت ئِے۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-
