نبشتانک: شھیداناں سھر چکیں دروت
نبشتہ کار:شیھک شاہ
دی بلوچستان پوسٹ
منی مھروان ءُ مھرانی چراگ نی چہ کجا مھروانے بہ شوھاز آں پہ وت ءَ؟ مھروانیں ھمبل شھید ازیز جان تئی کُجام گپاں نبشتہ بکن آں ،ھمبلو تو بلے من ءَ ھچ سُرگ ءَ نیشت، گند ئے من ترا سک کُنّت کُت ءُ ترا یکوئی وتی کلنڈیں گوانکو گون اَت تو منی تامر ءَ جوڑ کنگ ءَ اِت ئے ترا یات اِنت انجیرھان ءِ کنڈگ ءَ جھل کسانکیں گَرے ھست اَت من ءُ تو سینکل ءَ سوار اِت ئے ءُ سیکل ءِ پُشتی ٹیر شترت ءُ سینکل ءَ مارا دور دات ءُ منی پاد چیر ءَ چیر تر اِت ، تو من ءَ ویڈیو کُت کہ پادا تو نہ مُرتگ ئے من گُشت اڑے زالم۔
تو سینکلءَ چست کن من پاد کایاں تو بس گوں تامر ءِ جوڑ کنگ ءَ سر ءُ لینڈ ات بس منی ھچ ھیال ءَ نہ اِت ئے گڑا من زانت تو سینکل ءَ پاد نہ کن ئے۔من کندگ بندات کُت گُشت سبر کن من پاد کایاں تئی پیم ءَ کن آں من پاد آتک آں سینکل وت چست کُت ءُ تو پد ءَ سوار بوت ئے من سینکل ءَ کلچے دات تو گُشت ارواہ من مزاک کُتگ اڑے من ءَ دور مہ دے؟ –
من گُشت ھمے بوت تئی دل؟
تو کند اِت ءُ گُشت تو وَ شریں سنگتے ءِ من زاناں من ءَ دور نہ دے ئے من گُشت ھو تو پالیسی جَنگ (مسکہ جنگ ءَ) زبر ئے ۔
پد ءَ جُنزان بوت اِیں جھل ءَ آتک اِیں وارد ءِ (دامگ) نٹورک ءَ سر بوت اِیں میسج ءَ ژپ ژپے مان اَت بےھساب میسج پیداک اَت من مُباھل کش اِت کہ میسج ءَ واناں تو گُشت بوشت بہ وان اِش۔
اے سِنگانی تہ ءَ تو مارا دور دے ئے من وت لنگے آں تو چوناھا ھینک ءِ سر ءَ ئے چم درکیت اگاں کوہ ءَ جن ئے سینکل ءَ۔۔۔
گوں ھمے گپاں انجیر ھان ءِ دپ ءَ شھید مختار جان گوں سنگت آں نشتگ اَت ءُ شُما آتک اِت ھو اُستاد بلے اِے لنگُک ءَ سرپد کن سینکل ءِ سر ءَ انچُش تُرس اِیت ھدا ءَ چار اِیشی ءِ تُرس ءَ در کن اُستاد کندگ ءَ اَت ءُ لنگُک وت سیکل ءِ چلائینگ ءَ نہ زانت اِے سپر ءَ پد ءَ تئی سیکل ءَ سوار اِنت گوں-
چاکر جان گوں نرمیں توار ءَ ناکو جان من تئی نزیکیں سنگتے آں شر شر کرباناں بہ رو اِت۔
ھو اڑے من وت تیز شُت نہ کناں داں بازیں وھدے ءِ سپرءَ پد پد ءَ ما دوبر واتر بوت اِیں پہ بھشتیں انجیرھان ءَ چاکر جان ءَ بگند ات بازیں کار ئِے دل ءَ اَت بلے لگوراں مارا پاشک کُت ءُ لگوریں فوج پشل بوت ءُ اے دمگ ءَ واتر بوت۔
گند ئے مردماں گُشت رودان ءَ باز ھون ریتکگ؟رودان ءِ کسہ ءَ مکن چاکر جان نوں شَیرے بہ بیت من نہ واناں تو پیسر ءَ بہ وان تو اڑے یکے بہ وان منی شَیر پُرشتگ اَنت من نہ وان آں شر اِنت گُڑا دو بند واناں ۔
ارشاد
“ابَید چہ تئی گماں دگہ منارا هِچ نیست”
“تُشے سر اَتکگ زندگی، پکاریں بیا برے گُڑا”
هیات گُل
“نوں تئی باریگ اِنت
منی ۔!!
بلے اڑے”
کُلبر ءُ کوہ ءُ دمن پہ من ءَ گواھی دے اَنت دور سریں پَند اُوں جتگ بزگیں پادانی سر ءَ
شاہ۔
تو مرچاں ٹیٹ ئے وَ کھروار جُھد بکن گیشتر نبیس بلے کتاب باز بہ وان ھو اڑے زان ئے من مرچاں کتاب باز وانگ ءَ آں بلے تو وَ زان ئے بازاری شَیر من ءَ دوست نہ بیت سوچ مارکیٹی شَیراں سید ءَ بہ وان بسمل ءَ بہ وان اتا ءَ بہ وان شوھاز ءَ بہ وان کازی ءَ بہ وان۔
ھو جان ھمیشاں وانگ ءَ آں
وھد گوزان اَت چاکر من روگ ءَ آں وٹسپ ءِ دنیا ءَ تو بیا گوں
تو برو من الم کایاں جنوری ءَ یا دستمبر ءِ گُڈسر ءَ تو کہ رو ئے الم سورے بکن من تئی سور ءَ وت ناچ کناں۔
جت ئِے کہکھے ءُ درائینت ئِے
کے وتی چُکاں بزگ کنت پہ من؟
اڑے تو دل ءَ مہ ور ترا وتی درور رس اِیت ھو بلکیں یکے بہ بیت مئے بھت ءَ۔
جان ترا یات اِنت تئی شھادت ءِ دو روچ پیسر تو من ءَ ھال کُت باریں ھالاں دے نیوز چی ھست من گُشت دشتُک ءَ مزنیں لشکرے اتکگ دو ءُ سے روچ اِنت بالی پرک ھم گشت کنگ ءَ اَنت مند ءُ تمپ دشت بُلیدہ وکاھی ءِ نیمگ ءَ وتی ھیال ءَ بدار اِت تو گُشت ھیال داشتگ ھمیش اِنت کوہ ءَ اِنت ءُ زامُران ءِ کوہ ءَ بائد اِنت مارا مہ جنت تو پد ءَ کند اِت ءُ گُشت ۔
لشکر بلکیں سرنڈر ءَ اتکگ بگُش ما نوں ڈارک جن اِیں نوں شُمارا توار نہ کن اِیں کہ ہتھیار پیہنکو
تو گُڑا آیگی نہ ئے ھالاں دے؟
من اُستاد ءِ زیاں براں نوکیں جاہ ءَ پیش داراں پد ءَ گُڑا کایاں
اُپ یار نوں تو واتر نہ کن ئے
چاکر جان تو نمیران ئے پُل سھرچکیں دُروت ترا ندر کناں
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔