نمدی یے ارواھیں نود پُل ءِ نام ءَ
نبشتہ کار: جلان جلنور
دی بلوچستان پوسٹ
بے درور ءُ بے مَٹّیں، جُتا ءُ یکتائیں نود پُل! ترا من ھال دیگ لوٹاں کہ مرچی من دیم پہ سادیم ءَ گَشتے ءَ در کپتگاں۔ ( سادیم، تہ ءِ زامُران ءَ جاگھے ءِ نام اِنت کہ گوریچانی نیمگ ءَ سیمسر ءِ نزیک ءَ اِنت)۔اے ۲۷ فروری اِنت رمزان ھم تہ ءَ کپتگ ءُ مارچ ءَ وَ پُل ۳ یا ۴ روچ پش کپتگ۔
( زامران ءَ گڈّ (گَڈّ، سید ءِ مادگین ءَ گْوش اَنت) فروری ءِ ۲۰ ءَ بِگر دانکہ مارچ ءِ ھلاسی ءَ چُک ءُ زنک کن اَنت، اے ماھانی تہ ءَ نود ھم بیت۔ نودی جان! ھَور ھم بوتگ، آلکو، پُترونک، پیملو، اپوتگ، تُرشپُک، کاہ ءُ پوتار سک باز اِنت نودی پُل بھارگاہ اِنت، کوہ سبز سبز اَنت مادر بواں کوہ ءُ کور وش بو کُرتگ اَنت، کِک ءُ لاٹیگ ءُ ندگ لانکے لانکے بنت، بَلے زان ئے! تئی دوستریں چڑو ( لاگے ءِ نام اِنت ) انگت رنج اِتگ سپراں نئیت گوں، وتسر ءَ وت سَرّل اِیت، چم ئےِ نمبین اَنت۔ نپس! مروچی من سید دیست اَنت یک گُرانڈے اَت ءُ پنچ گڈّ اِت اَنت کساس ۲۰۰ کدم ءَ بوتگ اِت اَنت، سراپ ھم نہ گپتاں ءُ داں دیراں اوشتات ءُ مارا چار اِت اِش گوش ئے زاناں آیاں مئے تہ ءَ کمّی یے دیستگ اَت۔
یک برے من دورگند ءِ پُچ دور کُرت ءُ ایم شانزدگان چِمبر کُرت ءُ سنگ ءَ شُتاں پد ءَ من ءَ گُمان بوت کہ زنک ءِ وھد اِنت ءُ چوناھا ھم اے موسم ءَ سنگت سیداں نہ جن اَنت۔ جگرُک! سادیم ءِ کوہ ترا چو ماتی لولی ءِ وڑ ءَ توار ءَ اِت اَنت، بے تو ارمانی اِت اَنت، کولنج اِت اَنت، بے چاڑ ءُ بے تاھیر اِت اَنت تو وتی ورنائی ھمے کوھانی، مچانی، ٹیڑانی، تاپانی، چُرّ ءُ پیچانی تہ ءَ گوازینتگ ترا ساھُک! ھر سِنگ، ھر ڈوک، ھر ڈالبار، ھر پیش ءُ داز درچک ءُ داراں پجا آؤرتگ۔ اے ھر شے پہ تو گمیگ اِت اَنت۔ یار تو گپے زان ئے؟ مروچاں آڈالیں میجر پٹو سک گَل اِنت گاڑی والا یے ءَ گوشتگ اَنت کہ بیا اِت، لین بہ کن اِت گنٹ ءُ ڈیزل بِہ بر اِت، پمن راشن بیار اِت، نود جنگ بوتگ، بلے پٹُو! پٹُک چو نزانت، کہ نود لیکھے، نود پگرے، نود تھنا یک جسم ءُ جانے نہ بوتگ، نود سوچے، نود زامران ءِ تمرد ءُ توکلیں بامردیں کُنگرے بوتگ، نود ءِ ھلاس کنگ یک وابے، یک تامُوری یے ھیالے، یک ھجبر ھَل نہ بوئوکیں سوالے۔ ارواھیں گواڑگ! من ترا ھال دیگ لوٹاں کے سنگتاں تئی سسٹم شوکیں رنگے ءَ داشتگ، تئی جاہ ھچبر پُر کنگ نہ بیت، بلے! تئی سوجانی پد ءَ سنگت چو بولان ءُ زامران ءَ مُھکم اَنت۔ شائر ءَ راست گُشتگ۔ آجوئی کہ گرگ لوٹ ئے گڑا زامران ءِ بدن بوسگی اِنت ترا۔نود پُل! سنگت تئی سوج داتگیں کشک ءَ راھیگ اَنت۔
نود جان اے ساھت ءَ کہ من اے نِمدی ءَ نبشتہ کنگ آں، من کرکی ءِ ( اوتاکے ءِ نام اِنت) تاپ ءَ نشتگاں، ترا یات بیت، کرکی ءِ اُوتاک ءَ پدائی ابرم جان نادراہ بوت، پھک ھلاس بوت ما ھمے پھم اِت کہ نوں نہ بچّ اِیت بلے ابرم ءَ زانت نود پُل گون اِنت ابرم ءَ زانت کہ من ءَ پلیتیں شاشک (پُری) یے ھم نہ لچ اِیت آ روچ ءَ تو چٹ بہ چاڑ اِت ئے، بلے ابرم تو کپگ ءَ نہ ئیشت ھواڑے ملنگیں مرید، تو زان ئے؟ ھر کجام سپر ءَ کہ تو گون بوتگ ئے من پھک دل جم بوتگاں، اُستاد تو تھنا منی ھوسلہ نہ بوتگ ئے بلکیں کُلیں سنگتاں چہ تو دلبڈّی زُرتگ۔ تو ھردینکہ اُوتاک ءَ در کپتگ ئے بے تاھیری یے مئے رگاں مان پُتر اِتگ چو گُش ئے زھگے چہ شِیر ءَ سستگ۔
نپس! تو چہ کُلاں جِتا ءُ یکتا بوتگ ئے اے ھبر ءَ من ناں بلکیں کُلیں سنگت تپاک کن اَنت۔
باز بر ءَ سنگت ھبر کن اَنت گُش اَنت ما کہ شھید ءِ اُوتاک ءَ اتکگیں ما نزانتگ کہ اے اوتاک ءِ زمہ دار کے اِنت؟ برے بچار کوار ءَ بڑّے پوتار، برے گوں لاگانی اِشکیلاں سر ءُ چیر، برے آرتے لیس دیگ ءَ اِنت، برے سرے دار، برے بچار دیگاں شودگ ءَ اِنت، برے بچار دیوان جاہ ءَ ھاک ءُ سِک دیگ ءَ اِنت۔
یار کُلیں شیھاں بل تئی سنگتانی منیجمنٹ کنگ ءَ چہ من سک باز سانمند بوتگاں، تو مڈّی، سنگت ءُ ایدگہ شے چون منیج کُرتگ اَنت، چوں پہ رھبند ایر کُرتگ اَنت۔ یار ترا الم نبوتگ، بلے ! ایم بی بی اِس ءُ ماسٹر والایاں تئی دست ءِ چیر ءَ کار کُرتگ ءُ تو آیان ءَ کار گرگ ھم زانتگ۔
من وَ ھیران بوتگا تو پَد چون پجا آؤرتگ اَنت کہ اے پَد پلان روچ ءِ پدے، اے پد پلان لاگ ءِ پد اِنت۔ پلان جاگہ ءَ آپ بیت، پلان جاگہ ءَ سید بیت، پلان جاگہ ءَ لاگ گٹ نہ بنت تو یار چہ تجرُبہ ءَپُرّ اِت ئے تئی کر ءَ گوریلا ٹکنیک سک باز اَت، تو پُل نا قابلِ شکستیں سرمچاراں چہ یک اَت ئے۔
واکی الی جان ءَ کمال کتگ! گنوکیاں چہ گسر بوتگیں ھلاھوشی سپر مساپر ءِ کردار ءَ یات کنت دنیا۔ نود پُل! نا بودیں جلوی کر ءَ اینکس گال نیست کہ تئی کردار ءِ توسیپ ءَ بہ کنت بس دل ءِ پاھاراں کشّاں بلکیں کمو سُبکتر بہ باں۔ اگاں تئی کردار ءِ گوما نا انساپی بوت تا من پھلی لوٹاں۔ منی اُستاد، منی راج ءِ پاسبانیں، ساجو، چُست ءُ چالاکیں بامردیں نمیرانیں شھید ارواہ تئی بھشت ءَ بات کُلیں شھیداں منی دروتاں بدے رخصت اَف ھواریں پُل۔
“کجا اِنت بامردیں نود پاسدار”
“نا زید تامدار نہ راہ ءِ اسرار”
“نہ بیت ھامین پہ ھوشے بروار”
“کپوتی کو کو نا ھست ساہ دار”
“سُروزی الھان ءِ ساز ءِ سازگار”
“کجا اِنت بامردیں نود پاسدار”
“نا ماہ ءِ ماھکان، نا ماھکانی”
“نہ بامے مانیت اِیت سیاہ شپانی”
“نہ گُوپتگ گیدی مرید ءُ ھانی”
“نہ کَھول رند ءُ نا جاڑوانی”
“دو برات وتکوشیں چو کہ چاکر”
‘کجا اِنت بامردیں نود پاسدار”
“نا گُشّ ئے بند ایت تہ ءِ زامران ءَ”
“نا بشّے گْواریتیں مکران ءَ”
“نا جنت کلمانٹے سر گُشان ءَ”
“نہ سسّا سوھو ادیب ءُ دان ءَ”
“نہ پھر ءُ پکرے بلوچ ءِ شان ءَ”
“نہ بیت شورے داں مانی* بدکار”
“کجا اِنت بامردیں نود پاسدار”
“نھنگ ترمپاں گوں ھون شان اِیت”
“نا دشت ءُ گیاباناں مُرگ مان اِیت”
“نا پازُلانی گزل گُشادیں دوبند وان اِیت”
“نہ پُٹءُ گرندے تہ آسمانءَ گِروک شہمیت”
“نا زید زامو ءِ سنگران ءَ بکنت پلگار
کجا اِنت بامردیں نود پاسدار
مان اِیت”
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-