نمدی یے پہ کمانڈر شھناز ءَ
نبشتہ کار: بھران بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
دروت ءُ دُراہ بات ئے گُلیں شھناز، امید کناں کہ تو گوں یلیں ھمراھاں وش ءُ دُراہ ئے ھُدا ترا وش ءُ دُراہ بہ کنت، اے ساھت ءَ کہ من وتی کوٹے ءِ چراگ کور کُتگ ءُ تھنا نشتگاں شپ ءِ ساھت 11 اِنت بلوچستان ءِ وھد ءَ ، رمس 5/25/ 2026 اِنت، منی گور ءَ چو مُدامی وڑ ءَ جان سلامتی اِنت ءُ زند ءِ توامیں آسراتی ھَست اَنت، دَریں مُلکے ءُ دریں مُلک ءِ زندگی تو وت دیستگ چون اِنت ءُ اد ءَ انسان چے وڑ ءَ اَنت ، گُلیں شھناز ! پہ من ءَ بلکیں( نام ءِ شھناز) نوک بہ بیت ءُ من ترا مہ زاناں بلے بیا کہ ( نام ء شرگُل ) پہ من ءَ نوک نہ اِنت کہ بی ایس او آزاد ءَ تئی نام ھمے بوتگ ءُ من ترا ھمے نام ءِ سر ءَ زانتگ ءُ زانگ لوٹاں ءُ توار کنگ لوٹاں، گُلیں شرگُل! چہ بی ایس او آزاد ءَ وَ دیریں کہ من سستگاں بلے سالے یک رندے یا اناگھی گوں تو ھال ھوال بوتگ، ترا بلکیں یاد بیت کہ سالے ءَ ساری من گوں تو دُروت ءُ دراھباتی کُتگ اَت ءُ گِلّھے ھم کُتگ اَت کہ مرچاں ھال ھوالے ءَ ھم کپتگ ئے ءُ من پزیر ءِ شئیرے ءِ بندے نبشتہ کُتگ اَت کہ ( مارا چو دور مہ دے اِت کہ ما بے کار نہ اِیں) ھُدا بہ زانت کہ تو جواب ءَ چے نبشتہ کُتگ اَت، بلے من ھمے جیڑگ ءَ اِتاں کہ تو دَریں مُلکی ءَ ایش ءُ وشیں زندگی یے کنگ ءَ ئے پمیشکا چہ اے چیزاں وت ءَ دور داشتگ، گُلیں شَرگُل! اے ساھت ءَ کہ بی ایل اے ءَ تئی کلوہ ماں رسانکدر ءَ دیم داتگ اَت من ھمے ساھت ءَ چیزے چارگ ءُ وانگ ءَ تاں کہ اناگاہ ءَ تئی کلوہ اتک ءُ سر بوت، من تئی کلوہ پَچ کُت چاراں کہ تو گوں یلیں ھمراھاں ماں بلوچستان ءِ دلبند ءَ پہ دژمن ءَ کَھریں کلوھے دیم داتگ،تئی کلوہ ءِ چارگ ءُ گوشدارگ سرجم نہ اَت کہ من ءَ ڈنّ ءَ کسے ءَ پہ کارے ءَ توار جَت ءُ من پہ اشتاپی کار ھلاس کنگ ءَ پد اتکاں وتئی کوٹے ءَ کہ شپ بے وھد اَت ، من وتی کوٹے ءِ توامیں چراگ کور کُت اَنت ءُ تئی کلوہ پچ کُت ءُ سرجم ءَ چار اِت ءُ گوش داشت ، کلوہ ءِ چارگ ءَ پد من تھنا ھمے چیڑگ ءَ اِتاں کہ اے شیرزال کئے بیت کنت کہ چوش توامیں دُنیا ءِ دیم ءَ گوں دژمن ءَ ھم زبان اِنت، گوں ھمے جیڑگاں من رسانکدر ءَ باز پَٹّ ءُ لوٹ کُت کہ بلکیں یکّے ناں یکّے ءَ تئی بابت ءَ چیزے ایر کُتگ بلے رسانکدر ءَ تھنا تئی اَکس ءُ کلوہ اَت کہ سیاسی سنگتاں ایر کُتگ اَت ءُ تئی ستاہ ءَ کنگ ءَ اِتاں، بازیں پَٹ ءُ لوٹ ءَ پد کہ من ءَ ھچ دست نہ کپت گڑا من وتی مھروانیں سیاسی سنگتے ءَ گوں ھال کُت کہ بلکیں آئی ءِ کر ءَ چیزے دست بہ کپ اِیت تئی بابت ءَ بلے آ سنگت ءَ ھم ھمے گُشت کہ من نہ زاناں بلے شُمئے دمگ ءِ زالبولے چہ آواز ءُ انداز ءَ ھمے زانگ بیت، ھیر من ھمے جیڑگ ءَ اِتاں وتی دل ءَ کہ تو بیگواھیں استاد واحد کمبر ءِ لوگ ءَ گوں نزیکی کن ئے ءُ برے ھمے جیڑگ ءَ اِتاں کہ تو شھید جنرل استاد اسلم ءِ لوگ ءَ گوں نزیکی کن ئے گوں ھمے جیڑگاں چُش کہ شپ بے وھد اَت ءُ من ءَ ھم چو مدامی رنگ ءَ سُھب ءَ مھل ءَ وتی روزگار ءَ روگی اَت ءُ من وپتاں، سُھب کہ بیت من روزگار ءَ گوں دست گَٹ بوتاں واتری کہ لوگ ءَ اَتکاں نیم روچ اَت من پد ءَ رسانکدر ءَ چم شانکے دات چاراں کہ پاکستانی پروپیگنڈہ گروپ ءَ چو مُدامی رنگ ءَ تئی اکس ایر کُتگ ءُ ترا ایرجنگ ءَ اَنت بلے تئی بابت ءَ کس ءَ ھچ وڑیں (معلوماتی بیان) ایر نہ کُتگ اَت ، کمو دیراں پَد The Balochistan Post ءَ بیانے ایر کُتگ اَت تئی بابت ءَ نبشتہ اَت کہ تو بی ایس او آزاد ءِ باسکے بوتگ ئے ءُ ڈنّی ملک ءَ بزاں کہ اومان ءَ یک وشیں زندگی یے کنگ ءَ بوتگ ئے ءُ تمپ ءِ جاھمنند ئے تئی بُنیادی وانگ ءُ زانگ چہ تمپ ءَ بوتگ، بلے سرجم ءُ برجمیں( معلومات) نیست اَت تئی بابت ءَ،
گُلیں شَرگُل! من ترا اے گُشگ لوٹاں کہ اے بیان ءِ وانگ ءَ پد منی سَد رَگ ءِ تہ یک رگے ءَ ھم نہ جت کہ کمانڈر شھناز توئے، چُش کہ دیر اَت گوں تو ھال نہ بوتگ اَت منی ھیال چہ ترا سک دیر اَت، چہ اے (بیان) ءِ وانگ ءَ پد منی ھیال ھمے جُست ءَ چہ دل ءَ کنگ ءَ اَت کہ تو تمپ ءَ کئی مردُماں گوں نزیکی کن ئے، تمپ ءِ نام کہ گِرگ بیت گڑا دُرستاں چہ پیش بانُک کریمہ ءِ نام ھیال ءَ کئیت من ھمے جیڑگ ءَ اِتاں کہ تو بانُک کریمہ ءِ دور ءِ زالبولے ءِ چُش کہ تئی نزیکی گوں بی ایس او آزاد ءَ بوتگ، چہ اے جیڑگاں پَد من گوں وتئی جند ءَ کمو دزبند بوتاں کہ چیزے کار ھَست اَت من ءَ، ءُ من ءَ گوں منی ھما مھروانیں سیاسی سنگت ھال کنگ ءَ اَت اناگاہ ءَ آئی ءَ ھمے گپ جَت کہ کمانڈر شھناز ھمے سنگت اِنت کہ بی ایس او آزاد ءَ گوں تو ھمکار بوتگ-
گُلیں شرگُل! من گوں اے گپ ءِ اِش کنگ ءَ سک ھیران ءُ اَبکّہ بوتاں، من ءَ ھچ وڑ ءَ باور بوھگ ءَ نہ اَت کہ کمانڈر شھناز توئے ءُ من سنگت ءَ بار بار گُشگ ءَ اِتاں کہ اے آ سنگت نہ اِنت اے دگرے، پرچہ کہ آ وھد ءَ من گوں تو ھمکار بوتگاں تو چُش نہ بوتگ ئے-
گُلیں شرگُل! تو ھما سنگت بوتگ ئے کہ سرکل دیواناں تئی آواز در نہ یتکگ ترا انچوش لَج بوتگ گپ ءِ جنگ-
گُلیں شرگُل! منی باور نہ کنگ سبب تھنا ھمیش اَت کہ تو چون کوہ ءَ روئے زندگی کن ئے ءُ اود ءَ زالبولاں کمان کن ئے پرچا کہ ترا لوگے ھَست ترا چُک ھست ترا مردُم ھَست ترا یک وشیں زندے ءِ گوازینگ ءَ آسراتی ھَست تو اے (فیصلہ) ءَ چون زورت کن ئے، اے (فیصلہ) سکّا گران اِنت ھاس کار پہ زالبولے ءَ، کہ وتی سرجمیں زند ءِ وشیاں یل بہ کنت ءُ تھنا پہ وتی زمین ءَ وتی سر ءَ رھن بہ کنت ءُ آ انسان ءِ واستا وَ گیش کہ آئی ءَ ڈنّ ءَ وتئی زندگی گوازینتگ، ھَیر من ءَ اَنگت باور بوھگ ءَ نہ اَت من وتی توامیں زور جَت اَنت کہ وت ءَ باور بہ کناں اے توئے، کوھنیں کلوہ ھَست اِت اَنت تئی کہ اود ءَ تئی آواز ءَ گوش داراں بلکیں وت ءَ باور کُت بہ کناں بلے بدبھتی ءَ آ ھم دُرست کور بوتگ اِتاں، من اُشک ءُ ھیران اِتاں کہ وت ءَ چون باور بہ کناں، منی مھروانیں سنگت ءَ تئی نبشتہ کُتگیں ارٹیکل ھم منی سر ءَ دیم دات اَنت کہ سدو ءِ نام سر ءَ تو سنگ کُتگ اِتاں ارٹیکل وَ من زانتگ اَت کہ تئیگ اَنت بلے من ءَ اے باور کنگ ءَ نہ اَت کہ کمانڈر شھناز توئے،
گُلیں شرگُل! شپ سک بے وھد اَت من ءَ ھم سُھب ءَ کار ءَ روگی اَت بلے من سک بے تاھیر تاں من ءَ ھچ وڑ ءَ واب آھگ ءَ نہ اَت من تھنا ھمے جیڑگ ءَ تاں کہ کُجا چہ کے ءَ جُست بگراں تئی بابت ءَ کہ تو کُجائے اے ساھت ءَ ، بازیں جھد ءَ پد کہ من اناگاہ ءَ ھمے ھیال ءَ کپتاں کہ تو وتئی نزیکیں مردُمے ءِ گور منی بابت ءَ گپ جَتگ اَت ءُ آ مردُم منی سنگت اَت پرچا کہ اے سنگت ءَ مدّتے ءَ پیش منی کر ءَ ھبر کُتگ اَت کہ تو آئی ءِ کر ءَ منی بابت ءَ گپ جتگ کہ ما ھمکاریں سنگتیں بی ایس او آزاد ءَ، چُش کہ اے سنگت مدامی گوں من ھال ءُ ھوال توک ءَ اَت من سنگت ءَ کلوھے دیم دات دروت ءُ دُراھباتی ءَ چہ پَد من اے جُست کُت کہ ترا یاد بیت تو منی گور ءَ یک برے اے گپ جتگ کہ مردُمے ءَ تئی بابت ءَ منی گور ءَ ھبر کُتگ، سنگت ءَ جواب دات ھو من ءَ یاد اِنت ءُ اے مردُم کمانڈر شھناز اِنت کہ زیک آئی ءِ کلوھے ماں رسانکدر ءَ بی ایل اے ءَ شنگ کُتگ،
گُلیں شرگُل! نوں من ءَ باور بوت کمانڈر شھناز شرگُل اِنت، ھما شرگُل کہ گوں من ھمکار بوتگ، ھما شرگُل کہ رسانکدر ءَ( سدو ) نام ءَ چہ زانگ بوتگ-
گُلیں شرگُل! چہ اے چیز ءَ باور کنگ ءَ پد من ترا اے گُشگ لوٹاں کہ منی مرتگیں ارواہ ءِ تہ ءَ جانے ودی بوتگ (حوصلہ) ھے ودی بوتگ کہ من یک وھدے گوں ترا سیاسی (جدو جھد) ءَ ھَوار بوتگاں، من وتی تہ ءَ( فخر محسوس) کنگ ءَ آں-
گُلیں شرگُل! نمدی سک دراج روان اِنت چد ءُ گیش تئی وھد ءَ زیان نہ کناں گُڈسرا ھمے گُشاں کہ تئی نابودیں بھران ھما اِنت کہ درانڈیھ ءَ چہ لاپ ءِ شُد ءُ جند ءِ تُرس در نئیت ءُ تو شیززالے ءِ جاگہ ءَ چہ من ءَ گیش بوت ئے ترا تئی کمان تئی زمّہ واری مُراد بات ءُ بلوچ، بلوچی بلوچستان زندگ بات چہ کھریں لشکر ءِ زوراکیاں آجو بات-
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-