منی ءُ کوھانی مھر
نبشتہ کار: سدرہ بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
منی ءُ کوھانی میان ءَ اے چونیں مھرے نہ زان آں، بلے من ءَ کوہ انچو وتی نیمگ ءَ بر اَنت گُش ئے من اِیشانی کرنی ئیں نمیران بوتگیں یک مھرے ءِ بھر آں۔ منی دم بُرتگیں ارواہ ھردے کوھانی شِنگ اِتگیں، سارتیں ساھگاں دمے بالاں کنت منی اندر ءِ درائیں شُور ءُ شار مَدان مَدان ءَ گار بوان بنت ءُ لھتیں پُرمھریں تاھیر سینگارگ بنا کن اَنت۔ روچ وتی روکیں بالاد ءَ کوھانی پُشت ءَ چیر بوان بیت ساھگ وت ءَ تپتگیں زمین ءِ سر ءَ پچ کنان کن انت روزرد ءِ سُھریں شھم کوھانی سر ءَ سر کَش انت چو بانوری ءِ گُشان ءَ وت ءَ مانپوش اَنت ءُ شَھمانی رنگ چّمانی سیاھیاں ایر دے انت گُش ئے کوھانی ساھِگ ءُ روچ ءِ رُژنائی ءِ میان ءَ ھما لشکرانی جنگی پِڑاں سھرا بنت کہ ھاک ءُ ھونانی مجُاں سنگر اِتگ آں۔
ھمے ساھت ءَ کوش کوھانی دامن ءَ رکس کنگ ءَ بہ بیت گوں لھمیں داباں ھاموشیں کوھسار ءِ بالاد ءَ ایر بئیت ترا چو پُرشتگیں وابے ءِ وڑ یلءَ وتی امبازاں بہ زور اِیت، پدا اناگہ ءَ گُشان ءَ گوں وت برگ ءِ جھد ءَ بہ کنت مھپراں چو مھراں مرتگیں سپاھی ءَ بہ شنگین ایت گڑا ھمے سما بیت اے کوھانی دامن ءَ یک بے تواریں مھرے گردان اِنت کہ آئی ءِ کسّہ انگت ابدمان اِنت۔
ھَمک نیمگ ءَ ھاموشی ءُ ابیتکیانی لشکر ایر دیگ ءَ بہ بنت کوہ وتی ھنکین ءَ شَیر رجگ ءَ بہ بنت ھمے دمان ءَ ھَور گوں ترانگانی ھمراھی ءَ گوارگ بنا بکنت آزمان وت ءَ اِزمکارے جوڑ بکنت جمبرانی ھَمک دابیں اِزم کوھانی سر ءَ سازگ ءَ بہ بیت ءُ ھُشکیں زمین تر بوان بہ بیت ترّیں ھاکانی ھما وشبوہ تالان بہ بیت کہ گُش ئے دو مھر کنوکانی آروس ءِ بوھاں مینگ بوتگ آں۔ پُل ءُ گلاب میسّگ ءَ بہ بنت۔ درچک ءُ دار پد ءَ وتی ورنائیں دروشم ءَ جَنَگ ءَ بہ بنت۔ ھار کوھانی سر ءَ مَلّگ ءَ بہ بنت۔ شیپ ءُ کور تچگ ءَ بہ بنت۔ پد ءَ ھَور ءِ گام سُبک بوھان بہ بنت۔ بالوانی رمگ ءِ گلزمین ءَ سمبھینگ ءَ بہ بنت۔ مُرگ وتی کُدوھاں چہ بال کنان ءُ آزمان ءِ دل ءَ بانزلاں پچ کنان بہ باں ۔ ءُ من اے سرجمیں ندارگانی کلکشان ءَ بہ اوشتاں ءُ اے جیڑگ ءَ بہ باں ابیتکی ھم برے برے مھر ءِ جُھلانک تریں دروشم اِنت۔
اے کوھانی دلبند ءَ ھردیں من گاماں دیم ءَ بران باں منی واھگ گیش بوھان بنت آ کوہ ءِ پُشتی ندارگ چون بیت؟ بلکیں اود ءَ روچ دگہ رنگ ءُ دابے ءَ گوں ایر بُک اِیت۔ بلکیں اود ءِ گواتاں دگہ کسّہ گوں۔ بوت کنت کوھانی پُشت ءَ دگہ آزمانے ھست گیشتر زیبدار ءُ گیشتر شاھگان اِنت؟ ھَمک گام ءَ یک نوکیں ندارگے پیسری ءَ چہ گیشتر دلکش ءُ گیشتر زیبدار اِنت۔
ھَمُک گام ءَ دور یک آبشاریں توارے من ءَ وتی نیمگ ءَ بارت گُش ئے یک مھروانے منی نام ءَ گِرگ ءُ من ءَ توار پر جَنَگ ءَ اِنت۔ برے دور یک شوانگے ، درچکے ءِ ساھگ ءَ نشتگ گوں ملوریں چمّاں وتی رمگ ءَ چارگ ءَ اِنت گُش ئے یک شھیدی ءَ وتی واب ھما شوانگ ءِ امانت کُتگ اَنت ءُ رُکست بوتگ اَت۔ برے کُل ءِ ساھگ ءَ یک دمبرتگیں سرمچارے ءَ وتی مھگونگ ءِ گُشان ءِ لَمب پر داتگ ءُ ایمنی واب کپتگ۔ برے یک پیرزالے ءَ ءُ گوں وتی کماش ءَ نشتگ نُماسگاں گوں وتی وھد ءِ کسّہ ءَ آرگ ءَ انت۔ برے بزگر ءِ وتی ھیالانی تہ ءَ گار اِنت نِشتگ ءُ پات ءَ گْوپّگ ءَ اِنت۔ برے کسانیں زھگ ءُ گونڈل اَنت کوہ ءِ وتی لَیبجاہ جوڑ کُتگ اَنت۔ برے ورناہ ءُ شیرزالانی کاروان ءِ سلاہ اِش بڈ ءَ اَنت پہ وتن رھادگ اَنت۔ برے جنگ داتگیں ٹولی یے کوپگ ءَ سنگتانی جون بڈ ءَ اِنت واتر اِنت۔
ھُمک گاماں کوھانی بے تواری ءِ تہ ءَ یک نوکیں سوتے گُوشاں کپ اِیت، اے سوتانی تہ ءَ ناں لبز ٹھنت، نا ساز ءُ سروز گُش ئے اے سوت کوھاں وت پربستگ اَنت۔ برے تاکانی زیمر اَنت وت ماں وتاں سُک سُک ءُ ھلوت ءَ اَنت۔ برے سینگانی اندر ءَ زھمانی زھاں پاد ءِ پادینک ءَ چُکّگ ءَ اَنت۔ برے گوات ءِ بے تواری ءِ تہ ءَ گُش ئے آشوب ءِ اوگام اَنت۔ ویرانیں کِشکانی رپتگیں مردمانی پاد بْرمش اَنت۔ بھارانی تچوکیں آبشارانی بشارت گُش ئے بنا کُتگیں زیبائیں جنگی ءِ جار اِنت۔ نازبوھانی چاپ ءُ نازینک، شپ ءَ استالانی لیلو گُش ئے اے دمبرتگیں کوھاں وتی امبازاں واپینگ ءَ اَنت۔
ھردے من کَور ءِ لمب ءَ ننداں پاداں تچوکیں آپ ءِ تہ ءَ جنان ءُ چمّاں کوھانی نیمگ ءَ شانک دیاں گڑا اِیشانی بُرزیں بالاداں گیش من ءَ اِیشانی مھکمیں توکل ءُ اوپار ھیران کن اَنت منی ھیال ءَ دگہ بے تاھاپیں کِشکے ءَ سرگر آں، پد ءَ سما کناں اے کوھاں وتی سینگ ءَ چنچو ٹپّی ئیں جنگول وتی گُڈّی ساہ ءِ زُورگ ءَ دیستگ اَنت۔ اے سنگانی لُنٹاں چنچو جندندریانی پیشانی چُک اِتگ ءُ گُڈی ساھتاں رُکست کُتگ اَنت۔ جنگانی میان ءَ اے کوہ چنچو رند ءَ جنگولانی دیم ءَ اُوشتاتگ اَنت سِستگیں تیر ءَ پیسر وتی دلبند ءَ وارتگ اَنت۔ چنچو رند ءَ شوروھانی (بارودانی) آس ءَ ایشانی سر ءَ وت ءَ پروشتگ۔ چنچو زمین زادگاں تُپنگ ءِ نلءِ سر ءَ سکّ داتگ ءُ چمّ آزمان ءَ کُتگ اَنت لنٹانی سر ءَ بچکندگ ءِ سمبھینتگ ءُ گُڈی تیر ءِ پلسپہ زُرتگ۔ چنچو ایردستیں راجانی درد ءُ بزگی اے کوھاں وتی دل ءَ بار داتگ اَنت۔ چنچو لاش ماں ویرانگاں واپینتگ اَنت۔ بارے اے کوھاں چنچو دیمونی دیستگ اَنت، چنچو اھدے جنگ وتی کوپگاں زُرتگ۔ چنچو کرن ءِ گلامی سگ اِتگ، چنچو دَری کدم اے سَرزمین ءِ سر ءَ گّوستگ اَنت چنچو بیرک مٹینگ بوتگ چنچو دود ءُ زبان اتکگ ءُ شُتگ انت۔ پد ءَ دَرسما ئِے باں اے کوہ چو مھکم چون بوت کن انت دردانی مھاراں اِشانی دیم ءَ سلاہ چگل داتگ اَنت، اگاں اندوہ ءِ سیاہ گواتاں وتی سَر اِیشانی کدماں دور داتگ اَنت۔ اے گریوگ نہ زان اَنت اگاں اِیشانی ارس آبشار بنت ریچ اَنت۔ اِشانی ٹپّ گِندگ ءَ نیا اَنت اگاں سنگانی چادر ءَ چیر دیگ بوتگ اَنت۔
مدام زُلمانی سیاہ گواتاں اے سرزمین ءِ سر ءَ وتی گام ایر کُتگ اَنت گَھگیری ءَ کوھانی دامن داشتگ۔ اے کوہ ھُمک دور ءَ بلوچ ءِ پاسبان بوتگ اَنت ۔ شھراں زُلم ءُ زوراکیاں جاگہ کُتگ تُرس ءُ بیم ھَموک ھند ءُ میتگاں ایر کپان بوتگ اَنت گڑا پیش ھمے کوھاں جنگ ءِ چادر مانپوشتگ، ءُ ھمے سکین ئِے داتگ مارا تھنا جنگ کنگی نہ اِنت وتی تہ ءَ مھکم بوھگ ءِ تاب آرگی اِنت۔ اے کوہ گوستانک ءِ ھمک دور ءِ راجدپترانی تاک اَنت ناں سوچگ بنت ءُ نیکہ ولگوج بنت، اگاں اے بہ زبان مہ بوتین ءَ گڑا بہ گند ئے راجدپترانی ھَمک کتاب ھاموش اِت اَنت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-