شھید لیاکت پنام ءِ نود ءِ نام ءَ
نبشتہ کار: شاھاپ بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
اے اَدارکی دنیا پہ کس ءَ مھتل نہ اِنت مرچی تَو ئے باندا مناں امروز کلاک ءُ گوں ساھتَاں گام جَنان اِنت وھد نہ اوشت اِیت انسان ھم پش نہ کپ اِیت یک روچے ھرکس اے کُوڈھیں دنیا ءَ سپر کنت ءُ روت بِلّے پش کَپتگیں چیز انسان ءِ مُجتی ئیں کرد اِنت دو سد سال بہ گْوز اِیت کِردار پَشت کَپ اَنت کردار ھما وڑ ءَ بیت کردار ترا نامدار کنت انچوش کہ بلوچانی کوھنیں داستانی رنگ دپتراں مان اَنت کہ بلوچ ھزارانی سال ءَ گوں کبزہ گیراں جنگ کنان ءُ پیداک اَنت۔ ترک لشکر بیت،، برٹش بیت یا پاکستان بلوچ وتی زمین ءِ رکینگ ءَ چہ ڈنی ریاستاں گوں جنگ کنان اِنت سراں دیان اِنت ھچ وڑیں کربانی ءَ چک ءُ پد نہ اِنت بلے ڈنی کبزہ گیرانی کبزہ نہ منّ اِتگ۔ بلوچ ءِ ھمے پلسپہ ھمے یکین اِنت سر روت بلے زمین مَہ روت ، ھمے رنگ ءَ بلوچ ءِ ھما کردار کہ ساڑایگ بوتگ اَنت مرچی ھم بلوچ پاکستان ءِ ھلاپ ءَ در کپتگ وتی راجی پجار ءَ وتی مال ءُ مڈیانی ھاتر ءَ مرچی ھم بلوچ ءِ واھشت ھمیش اِنت کہ منی سر کربان بیت بلے زمین ءِ سودائی ءَ گوں سوداگراں نہ کناں، نہ ننداں زمین ءِ سودائی ءَ تیار نہ باں مرچی بلوچ دپتراں نوکیں کردار دیم ءَ آؤرتگ ءُ آ وَ پیداک اَنت مرچی بلوچ ءِ بچ ءُ جَنک دوئیں درکپتگ اَنت دژمن ءِ ھلاپ ءَ شھید شاری ءِ کردار بیت شر، یا شھید ریھان جان ءِ بیت، یا میدان ءِ جنگ ءَ شھید بوتگیں سر بنت، یا کہ شھید مسلم بیت، یا امیر جان ءُ دلجان بنت چہ ھمے کردارانی تہ ءَ چہ یک کردارے شھید نود اِنت راجی بامردانی دپتراں نمیران اِنت شھید نود ءِ کردار راجی شھیداں چہ یکے آئی ءَ چہ ھر دور ءَ دیمپانیں شرتگ ءُ ھیروپانی باریگ ءَ وت ءَ پیسر ءَ تیار ءُ جاڑیگ کُتگ آ ئی ءَ زانتگ من اے راہ ءِ مساپراں من ءَ چینکس تکلیپ مُشکَل جنجالاں دیمونی کیت چو کاروان ءِ داب ءَ من ءَ راھی بوگی اِنت۔ دیم ءَ جُنزان باں، آ ھچ اے ھیال ءَ ھَم نہ بیتگ من ءَ چہ پد منی لوگ چون بیت برات کسان اَنت گونڈوکیں گھار ءُ مات ءِ ھال چے بیت پت ءَ دیر اِنت داھمی ئیں دنیا ءَ سپر کُتگ، اے بارو ءَ ھچ چَک ءُ پد نہ بیتگ راجی پگر ءِ دیم ءَ برگ ءِ واستا ھرچ پیمیں کُربانی ءَ تیار بیتگ ، چُشیں ھزار سر روت مئے مول ءِ دیم ءَ مَا ھچ چَک ءُ پد نبیں، دژمن ءِ نیست ءُ نابود کنگ ءِ ھاتر ءَ مارا اے پند بُرگی اِنت، بلوچ آجوئی ءِ ھاتر ءَ تُن ءُ گژن ھید ءُ ھون ءَ ھچ مانا نہ دار ایں ھما چیز کہ مانا دار اِیت مئے راجی بیرک اِنت مئے وتواجھی اِنت راجی پجار اِنت نود ھمے پگر ءِ منُّوک بیتگ مرگ ءُ زندگ داھمی مئے ھمراہ اَنت مارا یک منزلے ءَ روَگی اِنت، ھیروپ ءِ دوم ءَ پھل آباد ءِ سینگ ءَ گوں دیم پہ دیمی جنگ ءَ نمیران بیت یک کردارے جوڑ بیت مارا وتی کردانی سر ءَ پھر اِنت کہ بلوچ ءِ جنگ ءِ تہ ءَ انچیں بامرد ودی بیت آ بلوچ ءِ وتواجھی ءِ جنگ ءَ آیانی کُربانی نوکیں چھر ءِ داب بکشا اِیت انچوش شھید نود ءِ شھادت پہ سنگتاں ڈڈی یے اَت لس مھلوک ءَ جاری اَت، پرچا کہ شھید نود انچیں چھرھے اَت شھید ءِ وتی مزاجے اَت کہ ھر کس ءَ سان کنان اَت سرمچارے اَت انچیں بازیں سنگت ءُ دوست سک گمیگ اَنت شھید ءِ روگ ءَ باز تورینتگ اَنت دردیگ کتگ اَنت گُش ئے بچکندگ ءَ اَنت ھما اَنت مئے دیم ءَ اَنت، اے ھبر ھچ باور نہ بنت ما کجا رویں تو گون نہ ئے۔ تو مئے ھیالانی ھمراہ ئے مدام کسھانی تہ ءَ مُجتی گون ئے من کجام وھد ءُ پاس ءَ تئی ھمراہ آں ھر کجا بہ باں من ءَ نودو تئی دروشم منی چمانی تہ ءَ کید اِنت من ھچ بر شموشکار نہ باں تا ابد ،کوہ کوھسار شھید نود ءَ پجاہ کار اَنت شھید مَزنیں وھدے ءَ بیت اے کوھانی ھمبل بیتگ یاگی اَت چہ وتی لوگ ءَ زامران ءِ پراہ ءُ شاھگانیں مات بند بیت یا کُلبر ءِ تَل بنت اے درست گول اِتگ اَنت راہ ءُ کِشک ھر وھد تئی تَرانگاں کَپ اَنت کجام جاہ ءَ گْوزَان باں تئی نشان راہ ءِ سر ءَ ایر اَنت سپر مساپر ءَ ترانگے گیج اِیت اے شھیدانی ترانگ بامردانی کسہ اَنت کہ مارا ھر دمان ءَ یات بنت موسم ءُ ھورانی گورتگیں شنز ءُ ترونگل بنت، یا انجیرے ءِ امب ءِ ساھگ، یا جنگانی وھد سنگر ءِ تہ ءَ، یا کُٹوری ءِ بُرزیں ٹل ءِ سَر بامردانی کسہ ھر کجا درشان بنت۔ من ءَ یات اِنت ھما جنگجاہ ازگندے ءِ چوکی ءَ تو چونیں جنگ کرداری جنگ دات منی یاتانی کوار ءِ ھمراہ اَنت تئی بامردی کسہ زامران ءَ سادیم ءِ نیمگ ءَ کونڈ موش پرمائینتگ دژمن ءَ پہ ایمنی نشتگ کہ ھالو ھالو بہ نند اِیت ترا چہ پد تئی دراتکگیں سَنگت تئی نشان ءَ گران اَنت روان اَنت دژمن ھم شری ءَ بزانت سرپد بہ بیت کہ چَینچو کِرد ماتاں پیداک کُتگ پہ زمین ءِ شیدائی ءِ ھزاراں سَر پہ جھد ءَ ندر بنت بِلّے اے زمین ءِ یک انچیں تو بُرت نہ کَن ئے پرچا کرداں اد ءَ کردار پیداک کتگ زمین ھمینچو ھونین بُوان اِنت پدریچ گیش جاہ جَنَان اَنت سما کپَان اِنت اِھساس بُوان اِنت شَئور رُدان اَنت میدان ءِ جنگ ءَ باج بُرتگ تو دژمن انچیں تاوانے داتگ آ دنیگا ھما تاوانیں سر ءَ اوشتاتگ بِلّے اِے دَمَگ ءَ ھرکس نود بوگ لوٹ اِیت پرچا کہ نود کردارے بَلاھیں بیتگ تئی رتکگیں ھوناں رنگین پیداک کُتگ تئی میتگ ءَ تئی پگر ءَ مردمانیبھیال مٹینتگ اَنت زمین ءِ بچ آشوبی اَنت جاور مروچاں بدل بیتگ اَنت دژمن ھم وتی گڈی زور ءِ سر ءَ اِنت ھمت اِنت مردمانی مُز رُدان اَنت جنگ ءَ نوکیں داب دیان اَنت ھما لوٹ کہ تئی بیتگ اَنت واھگ تئی بیتگ تو مدام ھمے گپ جتگ جنگ ءَ نوکیں دروشمے بکشایگی اِنت جنگ مرچی دور ءِ سر ءَ اِنت زیک بازیں جاگھے یل بوتگ مرچی ھما جاگہ ءَ سنگت سر ءَ اَنت کار ھم بوگءَ اَنت دیمروی ھم بیتگ بس ابیتکیں بیگاہ ءِ ترانگ لھم لھم ءَ کشان بنت زیمریں شپ مولمے پتایان اَنت زھیر واراناں دل سھب کُدین اَنت زیمیگ اَنت روچ دراھیں جتائی ءِ درد اَنت کہ مارا سُوچن جنان اَنت پد ءَ جیڑاں دوبر ترا یات کناں جنگ ھمیش اِنت کہ دوستی ءِ ھمرایاں پُل اِیت بھر بھر کنت یک یک کنت روان کنت اے کندیل ءِ واھگاں کُشان کنت بلے باندات ءِ امیتاں مانا یے دنت راج ءِ دپتراں نوک کنت راج ءَ آبسرے ءَ سر کنت ایش تئی واھگ ءَ نودو جنگ ءِ دوران ءَ شھادت ھم تئی واھگ اَت پُوراہ بوت اَنت تئی واھگ، جان داتگ زمین نہ داتگ تئی پَند نودو توسیپ ءِ مھتاج نہ اَنت من گوں گوھریں گالاں تئی کردار ءِ سر ءَ انساپ کُت نہ کناں تو انچیں کردے ءِ واھند اَت ئے نودو۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-