احمد داد، تو پمن ءَ پچے ءِ پیم ءَ بوتگ ئے- اے آر داد

الم بوانیت

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ – بالاچ قادر

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ بالاچ قادر دی بلوچستان پوسٹ گُل ترا یات بیت ھما وھدی کہ توءُ دگہ سنگتے مئے...

کمےّ وھد کشّ – منھاج مختار

کمےّ وھد کشّ منھاج مختار دی بلوچستان پوسٹ تو ھم زانئے کہ من ترا گشگایاں بلے اگاں ترا موھ رست منی اے...

بلوچستان ءِ آجوئی ءِ ترس ءُ پاکستانءِ نوکیں پالیسی: نبشتہ حکیم واڈیلہ

گوشنت زوراک وھدءِ وتا نزور بیگءَ گندیت اگں ماریت گڑا آوتی سرجمیں زورا جنت ءُ وتی زوراکیءَ برجم دارگءِ...

نبشتانک: احمد داد، تو پمن ءَ پچے ءِ پیم ءَ بوتگ ئے

نبشتہ کار: اے آر داد

دی بلوچستان پوسٹ

من دیر انت وت ءَ شمشتگ اوں ترا چون یات بہ کن آں اد ءَ کس کس ءَ یات نہ کنت ھر کس کہ شت ، شت، شماچی گوشتگ ات شمے روگ ءَ پد اے راج شمارا یات کنت۔ ناں ،ناں تو ھمد ءَ بوتین ئے من ترا گوشتگ ات کہ نوکیں دلانی شیشگ تشے ھم رپتگیں موسمے ءِ گم ءَ گوں وت ءَ پولنگ کنگ نہ لوٹ انت-

من کہ ترا رودینتگ ءُ درآرتگ، تو پمن ءَ بچے ءِ پیم ءَ بوتگ ئے من کہ ترا شمشتگ اوں درآمدانی چی گِلگ؟
“نہ پہ دوستاں نہ پہ دژمناں تاوان”
“اچ تلائیں برچانکءَ پرشتگیں سگاراں من”

من ءَ رفیق ( منی برات ، احمد ءَ چہ مستر انت ) ءَ دمانُکے ساری ترانگ ءَ پرینت ھو من گوادر ءَ یاں من کہ سھب ءِ تر ءُ تاب وتی کُٹینت ءُ لوگ ءَ اتکاں کہ استاد ءِ سر ءَ وتی نبشتانک ءِ دومی بھر ءَ نبشتگ کناں کہ زی محسن امام ھمد ءَ بوتگ ،من ءَ موہ نہ رس اتگ چیزے بہ کن آں ھمیش انت انی کہ من کاگد ءُ کتاب کش اتگ اَنت ، رفیق ءَ من ءَ جست کت مرچی چے روچے من سر چست کت ءُ گوشت ۔” دوشمبے ءِ ھژدہ تاریخ انت” آئی ءَ نہ وشیں بچکندگے ءَ گوں درائینت” ھژدہ انت کہ ھبدہ ” ؟ من انگت ھم آئی ءِ گپ ءَ سما کنگ ءَ نہ ات اَنت” مرچی ھبدہ انت شما دراہ زاناں بے ھیال ات؟ من پاد اتک ءُ آئی ءِ نزیک ءَ شتاں” زاناں چونیں روچے ” ؟ رژنا ءِ مات ھم اوشتاتگ ات ءُ من ءَ ھمے رنگ ءَ چارگ ءَ ات کہ من چی بہ گوش آں دوئینان چہ یکے ءِ دپ ءَ دراتک احمد اڑے ، اڑے ، اڑے۔

بچار ماترا چو شمشتگ احمد شیھک ءِ نماسگ 17 جنوری (2011) ءَ کہ ما ترا باتیل ءِ ساھگ ءَ دوَر دات،پد ءَ یات نہ کنت کہ تئی چارگ ءَ اتکگاں زمانگ ءِ پیش دارگ ءَ دگرانی کبرانی سر ءَ باز رند ءَ شتگ آں بلے تئی نیمگ ءَ چک نہ جتگ ءُ نہ چار اتگ مبارک ءِ پیمیں دل منءَ گون نہ انت ھر روچ شہید کمبر ءَ یات کنت ءُ برے وت ءَ برے دگرانی موسم ءَ لوڑ ءُ بلوڑ کنت من ءَ وَ یات نہ کنت من کدی دیوانے ءَ تئی نام گپتگ چی ءَ ترا یات بہ کن آں ؟ تو وتی ارمان ءُ واھگ ءِ پد ءَ گرند ءُ گروکی موسمے ءَ اد ءَ چہ رھادگ بوتگ ئے تو کہ وت وتی کار ءَ پشومان نہ بوتگ ئے من چی ءَ پشومان بہ باں؟

دگراں من نزاناں اے شھر ءَ نہ شھید عارف نور یات کنگ بیت نہ شھید عبدالرحمن عارف، لالہ حمید ءَ برے برے علیم ھیاتان الم یات کنت، نوں اڑے شھید باز بوتگ انت ھمنچک انت کہ ھساب کنگ نہ بنت کس نہ زانت آیانی جنوزام ءُ چورہ چون ءُ چے رنگ ءَ انت؟ کجا پنڈگ ءَ انت، کئی در ءِ سوالیگ انت کس اش نہ زانت شر بوت کہ مات ترا چہ پیش ءَ درکپت ءُ شت نوں تو آئی ءِ دیم ءَ ئے نی شپ ءَ پاد نئیت ءُ من ءَ چہ پُّریں واب ءَ پاد نہ کنت ” ابا احمد ءِ ھال ءَ بگر بے وھد انت دنیگا نہ اتکگ پت ءَ بگوش من دادمحمدے آورتگ انی ھم منی کش ءَ نشتگ ءُ موبائل ءَ لوٹگ ءَ انت کہ من کارٹون چاراں حبیبہ ءِ ( منی گوھار ) ءِ چارگ ءَ برے برے برو گوں منی درھباتاں درائیں شھیدیں ورنا ءُ کماشاں سر کن، دگہ ھیر انت، ھیر نہ انت ھم مردم کُشیں شھر ءِ امیت کشّ ءُ ھیال پسندیں – تئی اے آر داد


دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نوکتریں

بیم، اِشک ءُ آجوئی – برز کوھی | مھروان کمبر

نبشتانک: بیم، اِشک ءُ آجوئی نبشتہ کار: برز کوھی رجانک: مھروان کمبر

من، درانڈیھ ءُ وتن – ھپسہ بلوچ

نبشتانک: من، درانڈیھ ءُ وتن نبشتہ کار: ھپسہ بلوچ دی بلوچستان پوسٹ

ندر پہ شہید بانک شاری ءِ نام ءَ – بانڑی بلوچ

لچہ: ندر پہ شہید بانک شاری ءِ نام ءَ لچہ کار: بانڑی بلوچ

ابدمانیں کارست شھید شَے مرید – ھانی بلوچ

نبشتانک: ابدمانیں کارست شھید شَے مرید نبشتہ کار: ھانی بلوچ دی بلوچستان پوسٹ