ساچان! ڈیھ ءِ درپشوکیں استال
نبشتہ کار: رُژن بلوچ
دی بلوچستان پوسٹ
مروچی من یک انچیں ھستی ءِ بارو ءَ وتی ند چِست کُتگ ءُ نبشتہ کنگ ءَ آں کہ آئی ءِ ھما ٹوھیں کرد اِنت آئی ءِ سر ءَ نبشتہ کنگ اِنچو ارزان نہ اِنت۔ منی دست لرزگ ءَ اَنت، دل گران اِنت ءُ چم یک نہ دیستگیں دردے ءِ گواہ اَنت۔
لَھتیں نام چہ وھد ءِ دنز ءُ گُبارانی تہ ءَ گار ءُ بیگواہ نہ بنت، پرچا کہ آ نام نہ اَنت آ راجدپتر ءِ ساہ اَنت. لَھتیں شوکیں دیم مئے چمّاں چہ اندیم بنت بلے گوستانک ءِ چمّاں مدام چو چراگ ءَ بَل انت۔
چوناھیگا وتن ءِ مھر یک اَنچیں جزبگے کہ انسان وتی ساہ ءُ سراں چہ سرگوز ایت ءُ ابدمانی ءِ تاج ءَ وتی سر ءَ کنت۔ ما اگاں گوستانک ءِ تاکاں بہ لیٹین اِیں گُڑا مارا لَھتیں اَنچیں نام گندگ ءَ کیت کہ آیاں وتی ھر چیز بباہ داتگ ءُ پہ وتن نمیران بوتگ اَنت۔ ھمے نہ تُرس ءُ دلیریں مردمانی سرپ ءَ چیرمین ساچان ءِ نام ھم چو استال ءَ درپشگ ءَ اِنت۔
چوناھیگا منی جند ءَ ساچان دیم پہ دیم بھ نہ دیستگ۔ زند ءَ اے موہ نہ داتگ کہ چُشیں شوک ءُ مھروانیں سنگتے ءَ گوں دُچار بہ کپاں ءُ آئی ءَ چہ چیزے زانت در بہ براں۔ بلے ھردیں ایندگہ سنگتاں گوں دُچار کپتگاں یا کہ پون ءَ اھوال بیتگ گُڑا آیانی دپ ءَ ساچان ءِ نام ءُ آئی ءِ مھروانی ءِ کسہ الّم اِشکتگ اَنت ءُ دل ءَ بازیں واھشت ءُ ارمان بوتگ کہ ساچان ءَ گوں الم دُچار بہ کپاں۔ سنگتاں مدام گُشتگ کہ اگاں مھروانی ءِ درور کسے دیگ بہ بیت گُڑا آ ساچان اِنت۔
چیرمین پہ سنگتاں تھنا چیئرمینے نہ بوتگ بلکیں پہ کُلّیں سنگتاں پتے بوتگ۔چیئرمین ءَ سنگت چُو زھگانی وڑ ءَ سمبالتگ اَنت۔
سنگتاں ھر وھد ھمے گپ جتگ کہ ما بِندات ءَ چہ وتی ھلک ءَ درکپتگ ءُ وانگ ءِ ھاتر ءَ مزنیں شھراں اَتکگیں گُڑا ما سکّیں بے سما ءُ نہ سرپدیں مردم بوتگیں۔ مارا ھِچ چیزے سرپدی نہ بوتگ۔ ما نہ زانتگ کہ چے وانگی ءُ ما چے وانگ ءَ اِیں۔ مئے کُلّیں سرپدی دیوک ءُ سر ءُ سوج کنوک ھمے چیئرمین بوتگ۔ مارا چیئرمین ءَ نہ زانتیں نودربرے ءَ چہ سیاسی نودربے جوڑ کُرتگ ءُ مارا چہ کُلیں چیزانی بارو ءَ سرپدی داتگ۔ چیئرمین ءَ ھر وھد ءَ نودربرانی سر ءَ ھمے زُور داتگ کہ کتاب بوان ئے ءُ کُلّیں چیزاں وت سرپد بہ بئے۔ ھردیں شُما چیزاں سرپد بہ ئے گُڑا شُما وت ءَ زان ئے ءُ وتی راج ءُ زمین ءَ ھم زان ات۔
یکروچے اناگہ ءَ سنگتے ءَ ھال کُت، اے ھما رُوچ اَت کہ ساچان پہ وتی ماتیں زمین ندر بوتگ اَت بلے من انگت سرپد نہ اِتاں۔ سنگت سک بے چاڑ ءُ مُلور اَت گُڑا من جُست کُت کہ چے بوتگ مرچی تئی گپاں چہ ھمے گُمان بیت کہ گمانی گرانیں بارے تئی سر ءَ کپتگ. گُڑا سنگت ءَ گوں مُلوری ءَ دراھینت یار گوھرو ءَ چہ پد مارا ساچان ءَ ھم یل دات ءُ پہ زمین نمیران بوت۔ اے ساھت ءَ من ھُشک ءُ ھیران بوتاں، من ھِچ پسّو نہ دات پرچا کہ من زانت ھِچ چُشیں لبز نیست کہ سنگتے برپ بستگیں گماں آپ بکنت ءُ آئی ءِ دررانی درمان جوڑ بہ بیت۔ بلے پد ءَ ھم من ھوسلہ دیگ ءِ ناکامیں کوشستے کُت ءُ گُشت سنگت دل ءَ مزن کن اے اَنچیں مُشکل ءُ کُنٹگ چکاریں سپرے کا نہ زانت کئی سپر کُجا ھلاس بیت۔ بس ھما سنگتے سپر دیم ءَ برگی اِنت، آئی ءِ گچین کُتگیں کِشک ءَ سپر کنگی اِنت پرچا کہ وھدے ما کِشکاں یل کنیں گُڑا آ گار بنت۔ کِشک ھما وھد ءَ نوک بنت کہ آئی ءَ ما سپر کنیں۔ سنگت ءِ توپک ءَ زنگ بوھگ ءَ میل ئے۔دُشمن ءَ شاتکامی کنگ ءِ موہ ءَ مہ دی اِنت کہ ساچان نیست اِنت بلکیں ساچان ءَ ھزار ساچان ودی کُتگ۔ گوں زانت ءُ سما ءَ ساچان ءِ دیستگیں واباں سرجم بہ کنیں-
ساچان ءِ نمیران بوھگ ءَ پد من ءَ ھمے سما بوت کہ سک باز سنگت چورہ بوتگ ءُ آئی ءَ وتی بے وھدیں رَپتن ءَ گوں بازیں سنگتانی وشی گون وت بُرتگ اَنت گوں۔ لَھتیں دمان ءَ پد من دگہ سنگتے ھال کُت ءُ ساچان ءِ ابدمان بوھگ ءِ جُست کُت کہ کُجا ءُ چونی ءَ شھید بوتگ۔ آ ھم اَنچو اَبیتک ءُ بے چاڑ ءُ مُلور اَت۔ دراھینت ئے، زامران ءِ مسکیں دلبند ءَ ھاک ءِ امبازاں واب کپتگ۔
پد ءَ آئی ءَ گُشت کہ ساچان وڑیں کاری ئیں سنگت سک باز کم ودی بیت۔ آ باز زمہ داریں ھمبلے اَت ءُ آ باز کار کنگ ءَ دلمانگ اَت۔ منی کرا اے سنگت ءِ گپانی پسّو ھم نیست اَت۔ بس منی مُلوری گیش بوان اَت۔ پرچا کہ من ستر ھبر بکناں منی چاریں دانک ساچان وڑیں سنگتے ءِ ھما کردار اِنت آئی ءِ دیم ءَ سک کسان اَنت۔ چشیں ھچ وڑیں لبز ءُ گالبند نیست کہ شھیدانی داتگیں دیمونیاں ساڑات بہ کنت شھیدانی دیمونی ءُ کرداں ما شما اگاں ساڑایگ لوٹیں گڑا شھیدانی ھما گچین کتگیں راہ وتی کنگی انت ھما کشک ءَ سپر کنگی انت کہ ھما کشک ءُ راھاں شھیدانی بُر اتگیں پند چیدگ انت،شھیدانی پگر ءُ لیکھاں گوں ایماندار بیگی انت ھما کار شھیدیں ھمبلاں مئے کوپگاں داتگ انت ءُ ابدمان بوتگاں ھما کار دیم ءَ برگی انت ھما کارانی توک ءَ گیشی آرگی انت شھیدانی ھما دیستگیں واباں مانایے دیگی انت شھیدانی داتگیں درس زورگی انت اے جھد ءُ کاز اے جنگ گیش ءَ چہ گیش پلگارگی انت ادارہ مھکم کنگی انت، ھمک کس ءَ وتی کارانی ھیال گور کنگی انت ،شھیدانی رتکگیں ھوناں گوں ایماندار بیگی انت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-