ھدا مرزی ءِ ھامد زنگی کَے اِنت- ناکو عیسیٰ بَل

الم بوانیت

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ – بالاچ قادر

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ بالاچ قادر دی بلوچستان پوسٹ گُل ترا یات بیت ھما وھدی کہ توءُ دگہ سنگتے مئے...

کمےّ وھد کشّ – منھاج مختار

کمےّ وھد کشّ منھاج مختار دی بلوچستان پوسٹ تو ھم زانئے کہ من ترا گشگایاں بلے اگاں ترا موھ رست منی اے...

بلوچستان ءِ آجوئی ءِ ترس ءُ پاکستانءِ نوکیں پالیسی: نبشتہ حکیم واڈیلہ

گوشنت زوراک وھدءِ وتا نزور بیگءَ گندیت اگں ماریت گڑا آوتی سرجمیں زورا جنت ءُ وتی زوراکیءَ برجم دارگءِ...

نبشتانک: ھدا مرزی ءِ ھامد زنگی کَے اِنت

نبشتہ کار: ناکو عیسیٰ بَل

دی بلوچستان پوسٹ

مرچی من یک انچیں مردمے ءِ کسہ ءَ کاراں ، بیت کنت شُما سرپد نہ اِت یاکہ ایش نہ کُرتگ ءُ اے کسہ بندات واب ءِ دروشم ءَ اِنت چے بیت ءُ واب ءَ چہ اتکگیں انچیں مردمے ءِ کسہ اِنت گڑا شُمارا وانگ ءَ پد سرپدی رس ایت اِنت آ کَے اِنت آ چونیں مردمے ءُ بیا ات وتی واب ءِ کسہ ءَ بندات کن ایں –

یک نیم روچے ءَ پہ واب ءَ من وتی سر ایر کُرت ءُ آ روچ ءَ لوگ ءَ کس نیست اَت بس مئے لوگانی دیم ءَ درچکانی سر ءَ مُرگانی چِری پِری اَت ءُ باز گرم اَت لوگ ءِ پنکھا پَر پَر کنگ ءَ اَت بلے انگت گُش ئے لوگ ءِ تہ ءَ روچ سوچگ ءَ اَت پد ءَ ھم واب منی سر ءَ اوشاتگ اَت ءُ سھت ئے ءَ پد واب کپت آں واب ءِ کش مہ کش ءَ اناگہ ءَ مردمے ءِ گُش ئے توار پِر جنّگ برمش اتک ءُ پد ءَ منی نام ءَ گرگ ءَ اِنت ناکو عیسیٰ او ناکو بیا ڈن ءَ ترا مردمے لوٹگ ءَ اِنت من دَراتک آں ڈن ءَ چاریت یک پیر ءُ کماشیں مردے بلے نیم اُمر اِنت گُش ئے ھمیش اِنت کہ نوک ریش ءُ موداں تاک کَپتگ ءُ مُلک ءِ بند ءِ سر ءَ اوشتوک اِنت من شُت آں واجہ ءِ کرّا گُڑا سلام ءُ دروت بیتاں ءُ ھمے نزیک ءَ یک بَزیں دَرچک ئے اَست اَت کہ ساھگ ءِ سک سرد ءُ وش اَت ما دویں دَرچک ءِ چیر ءَ نشت ایں ءُ یک ءِ دومی ءِ جُست ءُ پرس ، ھال ءُ اھوال کُرت سھت ئے ءَ رند گپ گپ ءَ ھمے مرد ءَ گُشت بچار اے ڈگار ءَ کہ مروچی چوں ھُشک اِنت گُش ئے کِشار ءِ مان نیست ءُ من ءَ انچو سَما بیت واھند چہ ڈگار ءَ دلپروش اِنت کہ سَرجمیں دَرچک ءُ دار مُرتگ اَنت ءُ کِشار کِشار ءِ رنگ ءَ نہ اَنت ءُ ڈگار ءِ واھند زاناں اد ءَ نہ اِنت یا کہ دگہ جاھے شُتگ کماش ءَ وتی گپ دیم ءَ بُرت ءُ جُست دَراج کُرت ، من پیسرا اَتکگ آں اد ءَ مردُم باز بیتگ اد ءَ کِشت ءُ کِشار بیتگ ءُ آپ شَپ ءُ روچ ماں کور جوھاں تچگ ءَ بیتگ وڑ وڑیں سبزی ءُ درچک چے چے نہ بیتگ، اے جاہ ءُ اے مُلک گُش ئے باگ گندگ بیتگ ءُ چو باگ ءِ پیم ءَ درچک سک باز گندگ بیتگ اَنت اگاں مردمے کہ پیسرا ڈگار دیستگ آئی ءَ ھمے پھمتگ بلے نوں پد ءَ کماش ءَ بچکند ات ءُ وتی سر ءِ سُرینت ءُ گُشت ئِے انچو پہ دیم وتی سر ءَ گپ من دِرت ، دور ءُ دراج کُرت من ءَ جُست ئِے کُرت باریں ھال کن اِشی ءِ واھند کُجا اِنت ءُ است ءُ سلامت اِنت ؟-

کماش ءُ پیر مرد ءِ اے بلائیں جُست ءُ پرس ءَ رند من یک دراجیں ساھے کَش اِت ءُ من گوں ارمانیں دلے ءَ چم جھل کُرتاں گُشت ڈگار بے واھند ءُ چورہ اِنت-

گوں منی گونڈے پسو ءَ پَد واجہ ءِ چمانی ارس دارگ نہ بیت اَنگ چو نہ بیت من وتی گپ ءَ سرجم بہ جن آں من ءَ موہ نہ دات ئِے ءُ کماش ءَ گُشت اڑے اے چوں! منی کوھنیں سنگت ئِے بیتگ سکیں ساپ دلیں مردمے بیتگ ءُ من باز رند ءَ آئی ءِ کِر ءَ اتکگ بیتگ اوں دیوان کُرتگ ، جان دُراہ ایں مردمے بیتگ گوں من کدی وتی ناجوڑی ءِ زنگ ءُ ماسیت ءِ نہ کُرتگ ءُ نہ کے کسے ءَ گوں دژمنی یے بیتگ ئے باریں چے بیتگ ئے لنٹ وتی گٹ گپت اَنت گُشت ئے من گُشت چُشیں مسلہ ءِ نہ بیتگ بلے ہردے زندگی ءِ روچ کہ انسان ءِ ھلاس بنت ءُ کُٹ اَنت گُڑا مَرگ ءَ را بھانہ ءِ درکار اِنت ھاسیں نادراھی نہ بیتگ ئے بس اچانگ ءَ دو روچی دنیا ءَ سپر ئِے کُرت ءُ مارا اِشت ئِے شُت-

او ناکو جان ھُدامرزی سکیں گرم تبیت مردمے بیتگ اگاں کسے آئی ءَ گوں ھور نندوک ءُ ھمراہ بیتگ یا ہردے کہ لوگ ءِ چُکاں گوں یکجاہ دیوان بیتگ گُڑا ھُدامرزی ءَ ہروھد ءَ وش گپیانی تہ ءَ مزنیں توار گپ کُرتگ اگاں گپ ءِ یا کہ کار ءِ تہ ءَ کسانیں کارے مردم پہ ناسرپدی ءُ نازانتی ءَ ھراب بہ کُرتگ گُڑا گیشتر مزنیں توار ءَ گپ کُرتگ ئِے ءُ جزباتی بیتگ پد ءَ مردم ءَ را سک مڑّ اتگ ءُ ھبر ئِے داتگ ، گُش ئے جَنگ ءَ اِنت ہچ آسرا نہ کُرتگ ئے نندوکیں ءُ گندوکیں مردماں بلکیں ہمے جیڑ اتگ ءُ مار اتگ بیتگ کہ ھُدامرزی ءَ چہ ھراب تریں مردم نیست بلے من زانتگ اے ائی ءِ مھر اَنت آئی ءِ سوچ ھمے بیتگ کہ مرچی ھچ مہ گُش ئے ءُ مردم ءَ نہ مڑے باندا مستریں ھرابیں کارے کنت ءُ پد ءَ ”آپ چہ سر ءَ گوزیت“ کسان کسانیں ھرابی مزنیں مُشکل ودی کن اَنت پَد ءَ نام مستریں مردم ءِ بدنام بیت پرچہ کہ آ سکیں دل پھکیں مردمے بیتگ ءُ گوں وتی کار ءَ گوں امینچو ایماندار بیتگ کہ من درشان کُرت نہ کناں ءُ بیت کنت گُشگ ءِ تہ ءَ کمی بَہ اِت آئی ءَ ھچبر نہ لوٹ اتگ کہ منی دیم ءَ ھرابیں کار بہ بیت ءُ نہ آئی ءِ چُک ھرابیں کار ءِ بکن اَنت یا کہ لوگ ءِ مردم ءِ لاپروائی ءُ ھرابی ءِ بہ کنت من ءَ یات اِنت کہ دو ہزار ءُ ھژدہ(2018) ءَ انچو سَما نہ اِنت کُجام ماہ اَت بلے ہما سال ءَ آئی ءِ چُک شھید اختر جان ھرابیں ءُ ناگتیں ویل ئے ءَ ماں تربت کیچ ءَ بیران بیت ءُ گُڑا من ھُدامرزی ءِ کرّا شُت آں ءُ گپ ءُ تران کُرت چاریت کہ لنٹ ءِ سک ھُشک ات اَنت چم ارسیگ ات انت من ءَ گُشیت ئے منی چُک اختر جان ءَ من ءَ برباد کُرت ، ھچبر منی گپ نہ زُرت باریں چونیا ءُ چونیناں کُشت ءُ دور دات دگہ بازیں گپ ءِ گوں من کُرت یات نہ بنت ھما روچ ءَ گپ ءُ تران ءَ پد واتر اتک آں وتی ھند ءُ جاہ ءَ گڑا یک روچے من نشتگت اوں ھُدامرزی ءِ ھما گپ ءِ سوچ ءَ بیت اوں ءُ ھیران بیتاں ءُ من ہمے ماریت کہ ھُدامرزی ءِ کرّا وتی زندگی پیر کُرتگ چُشیں جاہ ءَ سکیں مزن جگر ءُ مزن دلیں مردمے بیتگ چُشیں کار ءَ بزاں مَرگ ءُ میرانی ءَ دُرساں چہ ساری بیتگ بلے آ روچ ءَ بِلکُل ھتم ءُ ھلاس بیتگ پد ءَ من سک پگر کُرت ءُ زانت کہ پرچہ ھدامرزی ءَ وتی چُک ءُ گوں وتی مردماں سک باز مھر ءُ دوستی بیتگ آئی ءَ اے ہم زانتگ ءُ گوں من گپ کُرتگ کہ منی مزنیں توار ءُ جزباتی بئیگ ءِ پُشدر ءَ بازیں مردمے چہ من ءَ دلرنج بیتگ اَنت ءُ انگت دلرنج اَنت بلے من ءَ سرپد نہ انت نہ زان انت اگاں من مُرت ءُ شُتاں کُل مردم من ءَ یات کن اَنت ءُ گریواں بلے مرچی آ گپ راست بیت.. ھدامرزی ءَ ھچبر نہ لوٹ اتگ کہ منی چک ءُ مردم، سیاد ، وارث ءُ ھمسایگ چہ من کمتر ءُ نابود بہ بنت ہروھد ءَ کوشست ، لوٹ ءُ واھگ ھمے بیتگ ئے کس وت ءَ پشت مہ گیجیت ءُ ہر کسی تہ ءَ وتی رنگ ، دروشم ، مھنت ءُ زمہ داری رنگ گندگ لوٹ اتگ بیتگ ئے مئے وتی یک پجار ءِ بہ بیت ازت ءُ احترام سر ءَ مئے نام گرگ بہ بیت آئی ءِ کول ءُ کرار سرجم کُرت انت یک نامے اشت ءُ شُت چہ ھاندان ءَ مئے چاگرد ءُ چاگرد ءِ مردم گوں دل ءِ چماں دومی مردم ءَ نہ گنداں نہ پہم اَنت انچو بس سر سری چاراں کسگی دل ءِ ھال نہ زان انت پمشکہ ھدامرزی ءِ وڑیں کاملیں انسان ءَ زندگی ءَ عزت ءُ شرپ نیست ءُ مرچی ما زانیں ڈگارانی ھشکی ءُ مردمانی ملوری آئی بیرانی اِنت-

پاد ءَ پاد ءَ او ناکو عیسیٰ پاد ءَ اجکہ بیتاں ءُ وس کُرت چم پچ نہ بنت، چم پَچ کُرتاں کس نیست بلے منی جان ھید ءَ مَلشود بیتگ ءُ چماں ارس گوارگ ءَ اَنت ءُ دل دَرک دَرک ءِ بِرّینت گُش ئے مردمے ءَ من ءَ آپ جتگ ءُ میسینتگ پاد اتکاں چاریں نیمگ ءَ چاریت کس نیست گُڑا من زانت ھُدارمزی یات ءُ ترانگ اَنت ءُ منی واب اتک ءَ بیتگ کلوہ ءِ رسینگ ءِ ڈبہ سر ءَ داتگ-


دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نوکتریں

شال: بیگواھیں مردمانی کھولاں شدکشیں ھرتالی بنجل ءَ پریس کانفرنس

پاکستانی پوج ءِ دست ءَ زورانسری آوار جنگ بیگواہ بوتگیں ودود ساتکزئی، آصف بلوچ ءِ گھار ءُ رشید بلوچ ءِ وارس...

کیچ سلاہ بندیں مردمانی تیرگواری ءَ یک مردم ءِ بیران

سربوتگیں ھالانی رِد ءَ بلوچستان ءِ دمگ کیچ بلیدہ ءَ سلاہ بندیں مردماں ورناھے تیرباران کُتگ ءُ کُشتگ - گیشیں ھالانی رِد ءَ کیچ ءِ دمگ بلیدہ ءَ ناشناسیں سلاہ بندیں مردمانی تیر گواری ءَ سھیل ء لطیف نامی ورناھے بیران بوتگ - سھیل پیسر ءَ پروم ءِنندوک بوتگ ھستیں وھد ءَ آ بلیدہ ءَ جاھمنند بوتگ، کہ مروچی بیگاھے ادار سَے ءِ نزیک ءَ وتی دکان ءَ نندوک بوتگ - دمگی مردمانی رِد ءَ سھیل گریب ءُ بزگریں ورناھے بوتگ کہ سلو ءَ وتی گریس ءِ دکان ءَ نندوک بوتگ کہ سلاہ بندیں مردماں سر بازار اتکگ ءُتیرباران کتگ ءُ کُشتگ - زانگ بہ بیت چدوپیسر پاکستانی پوج ءَ اے ورناہ دہ جون سال دوھزار ءُ شانزدہ ءَ زورانسری آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ ءُ پدا شانزدہ جنوریدوھزار بیست ءَ چار سالاں بیگواھی ءَ پد یل کنگ بوتگ -  بلے مروچی بوتگیں آئی کوش ءِ درگت ءَ ھچ وڑیں سرجمیں ھال دیم ءَ نہ اتکگ - دمگی مردمانی رِد ءَ ھمے گمان بیت گوست ءِ وڑءَ اے ورناہ ھمدمگی کُشندہ ٹولیانی کارمنداں جتگ -

وام دار -سربیا |خالد بند اسلام |مھروان کمبر

نبشتانک: وام دار نبشتکار: سوتیوزاز کورووچ (سربیا) اردو رجانک: خالد بن اسلام

لاگریں کپودر ءُ مئے چاگرد- گلستان بلوچ

نبشتانک: لاگریں کپودر ءُ مئے چاگرد نبشتہ کار: گلستان بلوچ دی بلوچستان...