چی گویرا ءِ کیوبا ءِ یل دیگ ءِ وھد ءَ نبشتگیں نمدی یے پہ فیڈل کاسترو ءَ – حکیم واڈیلہ

الم بوانیت

چی گویرا ءِ کیوبا ءِ یل دیگ ءِ وھد ءَ نبشتگیں نمدی یے پہ فیڈل کاسترو ءَ

رجانکار: حکیم واڈیلہ

دی بلوچستان پوسٹ

فیڈل،

اے وھد ءَ من ءَ لھتے گپ یات پیداک اَنت۔ وھدیکہ من تر ءَ ماریا انٹونیا ءِ جاہ ءَ دوچار کپتگ اِت اَنت، وھدے تو ھمراھی ءِ آیگ ءِ لوٹ کُتگ اَت، آ جنجال کہ ساڑی بئیگ ءِ وھدیکہ بیتگ اَنت، درستیں گپ من ءَ گیر آیگ ءَ اَنت۔ یک روچے آیاں جُست کُتگ اَت مرگ ءَ پد کئے ھال دیگی اِنت ءُ اے گمان ءِ راستی بیگ ءِ مارشت ءَ مارا درستاں مانپوشتگ اَت۔ پد ءَ رندتر ءَ ما زانتگ اَت اے مارشت راست بیتگ کہ (اگاں آشوب، جھد راستیں بہ بیت) آشوب ءَ یا اگاں مردم باج بر بہ بیت اِنت اگاں گُڑا مرگ بھت ءَ کئیت۔ سوبمندی ءِ منزل ءَ داں رسگ رسگ ءَ مئے بازیں ھمراہ مرگ ءِ امبازاں شُت ءُ وپت اَنت۔

مروچی ھمک شئے مدامی ءِ رد ءَ کم کسمانکی گندگ ءَ پیداک اَنت کہ ما نوں گیشتر شعور دار بیتگ اَنت۔ بلے اے راستی، مرگ ءِ راستی مدام وت ءَ پد ءَ کار ایت۔ من ءَ گمان بیت کہ من وتی ڈبھانی ھما بھر پیلو کُتگ کہ آئی ءَ من ءَ گوں کیوبا ءِ سرڈگار ءُ آشوب ءَ گوں بستگ بیتگ، گُڑا من چہ ترا سنگتاں چہ ءُ تئی لس مھلوک ءَ چہ کہ آ مزنیں وھدے ءَ چہ منی بیتگ اَنت درستاں رُکست گُشاں۔

من چہ پاٹی ءِ راجی رھشونی ءِ اگدہ، چہ کماندار ءِ اگدہ ءُ کیوبن شھریت ءَ چہ دزکش بئیگ ءَ اَنت۔ نی ھچ پئیمیں کانود من ءَ کیوبا ءِ تہ ءَ داشت نہ کنت۔ نی پشت کپتگیں سیادی آ دگہ دروشمے ئیگ اَنت انچیں سیادی اَنت کہ اگدھانی پئیم ءَ لوٹگ ءَ چہ پروشگ بیت نہ کن اَنت۔

وتی گوستگیں زندمان ءَ گیر آران ءَ من سرپد باں کہ من باز دلجمی ءُ ایمانداری ءَ گوں آشوبی سوبمندی ءَ مھکم کنگ ءِ جھد کُتگ۔ اے نیام ءَ چہ منی دست ءَ تھنا یک ردی ءِ بیتگ ءُ آ کہ من تئی سر ءَ چہ بندات ھما کچ ءَ کہ باور کنگی بیتگ نہ کُتگ۔ تئی تہ ءَ بے دروریں رھشون ءُ آشوبی بیگ ءَ لائکیانی سرپد بیگ ءَ من باز وھد زُرتگ۔

من بے دروریں روچ گوازینتگ اَنت، کریبین جنجالانی نیام ءَ بژنیگیں روچانی تہ ءَ ھم وت ءَ لس مھلوک ءِ ھمراہ گندگ ءِ پھر ءِ مارگ ءِ وھدءَ من وت ءَ تئی پجیگ ءَ دیستگ۔ باز کم چُش یک راجکار ءِ سرپدی داشت بہ کنت کہ آ وھدءَ تئو سرپدی ءِ درشان کُتگ اَت۔ من اے گپ ءِ سرءَ پھر بنداں کہ من ابید کجام جُست پرس تئی گپانی سرءَ گامگیج زُرتگ، وتءَ گوں تئی پگر ءَ گوں ھمگرنچ کنگ ءُ ھترناکیں جاورانی نیام ءَ رھبندانی سر ءَ اوشتگ ءِ ھمت کُتگ۔

جھان ءِ دگہ راج من ءِ کسان بالادیں لائکی ءُ جھداں توار پِر کنگ ءَ اَنت من ھما کاراں کُت کناں کہ تئو کیوبا ءِ سروک بیگ ءِ زمہ واریانی سوب ءَ کُت نہ کن ئے پمیشکا مئے جتا بیگ ءِ وھد اتکگ۔

من اے گُشگ لوٹاں کہ من اے کار ءَ وشی ءُ گمیگیں جزبگانی ھواری ءَ کنگ ءَ اَنت۔ من اد ءَ پہ راج ءَ دیمروئی ءِ پاکیں اوست ءُ وتی دوستیگیں مردماں یل کنگ رؤگ ءَ اَنت، کہ آیاں من ءَ یک زھگے دروشم ءَ وتی کُتگ۔ اے مارشت ءِ ٹپ سک تُرند اَنت۔ من تئی بکشاتگیں ایمان وتی سینگ ءَ داشتگ۔ وتی مھلوک ءِ آشوبی جزبگاں چہ چکار، وتی مکسدیں ڈبھانی پیلو کنگ ءِ مارشتاں گوں جنگانی نوکیں سنگرانی سرءَ سامراجانی بگیر ءَ کہ آ ھمک جاہ ءَ بہ بیت جھد کنگ ءَ رؤگ ءَ اَنت۔ اے مارشت ترند ءَ ترند ءُ کھن تریں ٹپاں ھم وش کنت۔

اگاں من گُڈی وھداں وت ءَ دگہ آزمان ءِ چیر ءَ دیست، گُڑا منی گُڈی ھیال اے مھلوک ءُ ھاس تئی درگت ءَ بیت اِنت۔ من تئی زانشتانی منتواراں ءُ وتی کردانی گُڈی آسر ءَ داں ایماندار بیگ ءِ جھد کناں۔ من ءَ مدام مئے آشوب ءِ دری کارانی پالیسیانی ءَ گوں ھوار گیجگ بیتگ ءُ کنگ بیت اِنت۔ من تُری ھرکج ءَ بہ باں وت ءَ یک کیوبن آشوبی ءِ سرپد باں۔ من اے گپ ءِ اپسوزیگ آں کہ من وتی زھگ ءُ لوگ بانک ءَ پہ ھچ یل نہ کنگ ءُ رؤگ ءَ آں۔ من وش آں کہ انچش اِنت۔ من آیانی ھاتر ءَ ھچ نہ لوٹاں پرچہ کہ من زاناں ڈیھہ آیانی ھرچ ءُ آیانی وانگ ءِ ھاتر ءَ آیانی زری کمک کنت اِنت۔

من گوں تو ءُ گوں وتی مردماں باز گپ کنگ لوٹاں بلے بیت کنت آئی ءِ لوٹ مہ بیت۔ لبز آ گپاں نبشتہ کُت نہ کن اَنت کہ من گُشگ لوٹگ ءَ یاں، ءُ چُشی ءَ ھشکیں تاکانی سیاہ کنگ ءَ ھچ پائدگ نیست۔

سوبمندی ءِ نیمگ ءَ یکشلی ءَ جُنزان بہ بیت۔ من ترا چہ وتی درستیں آشوبی ھزمتانی پجیگ ءَ امباز کنگ ءَ یاں۔


دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نوکتریں