من، درانڈیھ ءُ وتن – ھپسہ بلوچ

الم بوانیت

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ – بالاچ قادر

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ بالاچ قادر دی بلوچستان پوسٹ گُل ترا یات بیت ھما وھدی کہ توءُ دگہ سنگتے مئے...

کمےّ وھد کشّ – منھاج مختار

کمےّ وھد کشّ منھاج مختار دی بلوچستان پوسٹ تو ھم زانئے کہ من ترا گشگایاں بلے اگاں ترا موھ رست منی اے...

بلوچستان ءِ آجوئی ءِ ترس ءُ پاکستانءِ نوکیں پالیسی: نبشتہ حکیم واڈیلہ

گوشنت زوراک وھدءِ وتا نزور بیگءَ گندیت اگں ماریت گڑا آوتی سرجمیں زورا جنت ءُ وتی زوراکیءَ برجم دارگءِ...

نبشتانک: من، درانڈیھ ءُ وتن

نبشتہ کار: ھپسہ بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مروچی شانزدہ مئی اِنت ءُ اے ھما روچ اِنت کہ من وتی سرڈگار یل ءَ دات ءُ درانڈیھ بوتاں مروچی ھشت سال سرجم اِنت کہ من چہ گُلزمین ءَ دُور درانڈیھ ءَ چو زدگ بیتگیں کپوت ءَ نالگ ءَ آں۔

درانڈیھ ءِ ابیتک ءُ نہ وشیں ساھَتاں ھر وھد ءَ کہ من وتی کوٹی ءِ پچیں دریگ ءَ چہ بالی گراب بال کنگ ءَ دیستگ اَنت گُڑا منی چم تاں دیراں ھما گراب ءَ سک بوتگ اَنت ءُ ھرس چہ چمّاں شلاں بوتگ اَنت ءُ دیراں تاں من ھمے جیڑ اِتگ کہ شالا من پد ءَ وتی ملک ءَ واتر بہ کُتیں۔ پرچا کہ من ءَ پہ وت ءَ باروٹی لیکگ سک گران اَت ءُ درانڈیھ ءَ وت ءَ دری مُلکے ئے باھوٹ کنگ ءَ چہ اَبید من ءَ تھنا وتی جان رکینگی نہ اَت بلکیں وتی راج ءِ یک مُھکمیں توارئے ھم جوڑ بوگی اَت۔ بلے اپسوز کہ من درانڈیھ ءَ وتی جان وَ رکینت بلے وت ءَ زھنی دروشم ءَ رکینت کُت نہ کُت تا روچ ء مروچی من ریاستی زُلم ءُ زوراکیانی آماچاں پرچا کہ منی ارواہ انگت ءَ بلوچستان ءَ اِنت ءُ بلوچستان مُدام ریاستی زلم ءُ زوراکی ءِ آماچ اِنت مروچی بلوچستان ءَ بے کساس بلوچ کہ پاکستانی ریاستی زُلم ءُ زوراکیانی آماچ اَنت ءُ آ بلوچ منی وڑ ءَ وش نسیب نہ اَنت کہ آ ڈنی مُلک ءَ بیا اَنت ءُ وتی جان ءِ رکینگ ءِ جُھد ءَ بہ کن اَنت۔ برے برے من وت ءَ وش نسیب ءِ لیکاں کہ من وتی جان رکینت، بلے برے برے من وت ءَ سکیں بدنسیبے ھم لیکاں کہ من انگت ءَ وتی توار پہ وتی بزگیں راج ءَ بُرز کُت نہ کُتگ ءُ اے ملک ءَ کہ من نشتگاں اے مُلک ءِ مردمانی گوشاں اَنگت منی توار نہ کپتگ اَنت ءُ اے ھم نہ زاناں باریں تا کد منی راج ریاستی زُلم ءُ زوراکی ءِ آماچ بیت۔

من ءَ چہ ابید بلوچ یک اُمیت ءُ نہ اُمیتی ءُ تُرسے ءِ میان ءَ ٹنگ اِتگ اَنت۔ بیست ءُ ھپت مارچ نوزدہ سد ءُ چل ءُ ھَشت ءَ چہ پیش بلوچ ءَ وتی زمین گون اَت کہ آیانی وتی دود ءُ ربیدگ اِت انت ءُ آ یک آجو تبیں زندے گوازینگ ءَ اِت انت۔ بلے ھما روچ ءَ کہ بلوچ ءِ آجوئی، آئی ءِ پجار، آئی ءِ زمین چہ آئی ءَ چہ پچ گرگ بوت ءُ بلوچستان زورانسری گوں پاکستان ءَ ھوار کنگ بوت، ھما روچ ءَ بگر تا روچ ءِ مروچی بلوچ بے کچ ءُ کساس جنگ ءُ کُشگ بوگ ءَ اِنت ءُ گار ءُ بیگواہ کنگ بوگ اِنت۔

گُڈی چیز کہ بلوچستان ءِ یل ءَ کنگ ءَ چہ پیش من ءَ یات اِنت آ منی کسانی ءِ یات اَنت ءُ بن ءُ پیرکی ھنکین ءَ گوازینتگیں شپ ءُ روچ اَنت وتی ھنکین ءِ ھر چیز من ءَ یات اَنت میتگ ءِ ابرمی ندارگ، ملاریں موسم، گوات، ھَور، ھَور ءَ چہ پد ھاک ءِ وشبو، کوہ، مچکدگ، سُبارگ ءَ نان ءُ شیلانچ، شام ءِ بٹ ءُ کاشوک کہ مھروانیں دستاں گوں جوڑ کنگ بیتگ اِت انت۔ چات ءِ شیرکنیں آپ، سُھب ءِ تاھیر بکشیں سَمین، مُرگانی توار، شانتل ءُ کپوتانی کُوکُو، زمستان ءِ دراجکشیں شپاں ما نشتگ ءُ گوں دزگواراں کسہ آورتگ۔

پاکستانی زُلم ءُ زوراکیانی سوب ءَ من چہ درستاں، وتی بھشتیں زمین ءَ چہ ھم سست ءُ درانڈیھ ءِ نہ وشیں سپرئے ءَ درکپتاں ءُ اے درستیں یات ھمود ءَ بلوچستان ءَ پشت کپت اَنت بلے اے یات ءُ گیر منی دل ءُ ارواہ ءِ سر ءَ انگت زندگ اَنت ءُ من ءَ مُدام وتی بھشت گونگیں مُلک ءَ واتر کنگ ءِ سکین ءَ دیگ ءَ اَنت۔ پرچا کہ زند ءُ زندمان جندے ھنکین جاہ ءَ زندگ بیت ءُ زیبا بیت زمین مئے ھَستی ءَ زندگ کنت، زمین ءَ چہ ابید زندگی ءِ وشیاں ھِچ مانا نیست۔ زمین ءُ وتی مردُماں چہ ابید زندگی نا سرجم اِنت ءُ مستریں گپ چہ درامدیں مُلک ئے بیرک ءِ ساھگ ءَ مَرگ ءِ امباز کنگ ءَ چہ شرتریں مردم وتی مُلک ءَ وتی ماتیں زمین ءُ وتی مردمانی تھا مَرگ ءَ اَمبازاں بہ زیریت۔

زندگی ءِ دراجیں پند ءُ سپر ءَ ھرَ یکے ءِ زرد ءِ بوستان ءَ سْرپتگیں واھشت ءُ ارمان ءُ واھگ ھَست ءُ منی واھگانی دوارجاہ منی زمین اِنت کہ اُود ءَ من ودی بوتگ اَں منی پت پیروک ودی بوتگ اَنت منی ھاتر ءَ بلوچستان ءِ زمین واجہ ھُدائے داتگیں داداں چہ بے بھائیں دادے منی زمین منی لوگ اِنت، منی واستا مات ءِ کُٹ اِنت، پہ من ءَ انچیں جاھے کہ اُود ءَ سداَں سال ءَ چہ مارا مئے شھدیں زبان ءَ مات نازینک جنان ءُ پیداک اَنت ھما زمین ءَ مئے شھید وپتگ ءُ وش واب اَنت، اے زمین گھگیری (مزاحمت) ءِ زمین اِنت۔

زمین ءِ رگانی تھ ءَ مئے ھون ھوار اَنت کہ مارا چہ وت ءَ چہ سست نہ کنت مئے زمین ءِ تھ ءَ شھیدانی رِتکگیں ھون ھم ھوار اَنت۔ ما وتی پاک ءُ سُلھیں زمین ءَ گوں دری زمین ءَ کُجا مَٹ کت کنیں؟ مئے زمین مئے مات ءِ مھراں چہ آباد اِنت ءُ کماش ءِ چمانی رُژن اِنت منی ھستی، منی ساہ، منی ارواہ ءُ زند منی زمین ءِ رنگ ءَ گوں مینگ بیتگ اَنت مروچی ما اگاں زندگاں، گردگ ءَ آں یا کہ گپ کنگ آں من ءَ اے سما (شعور) منی زمین ءَ من ءَ داتگ۔

ھپت سال پیسر من وتی زمین یل ءَ کُت ھما زمین کہ منی ارواہ آئی ءَ گوں بندوک اِنت۔ ھما زمین کہ من اولی رند ءَ ساہ زُرتگ، نوں ھما زیبائیں زمین یک بدرنگیں جنگے ءَ بدل کتگ ءُ بدرنگ کُتگ نوں ھما زیبائیں چمّگ کہ چو پیرگیب ءِ کور ءَ تتکگ انت نوں اُود ءَ آپ ءِ جاہ ءَ مئے ورنایانی ھون تچ اَنت نوں چہ بُرزیں بولان ءُ چلتن ءِ کوہ ءَ چہ منی مات ءُ گوھارانی کوکارانی توار کیت کلات ءُ کیچ ءِ زیبائیں بازار سوچَگ ءُ ماندارگ بوتگ اَنت ھمے داب ءَ مئے شھیدانی گڈی وابجاہ ھم ماندارگ بوتگ اَنت۔

بلوچ راج وتی یازدہ ھزار سال کوھنیں دودمان ءِ سر ءَ پھر بند ایت کہ ما بلوچ اے گیدی ءَ یک کوھنیں راج ئے ءِ بستار ءَ زانگ بہ ایں کہ ھزاراں سالاں چہ وتی زبان، وتی پجار ءُ وتی زمین بلوچستان ءِ سر ءَ راج کنان ءُ پیداک اِنت۔ بلے بژن کہ تھنا ھپتاد ءُ سے سالی مُلکے کیت بلوچ ءِ ھزاراں سال کوھنیں زمین ءِ سر ءَ وتی کوزہ کنت ءُ تا روچ ءِ مروچی ما بلوچ پاکستانی کوزہ گیری ءَ یک ازابیں زندئے ءِ گوازینگ ءَ لاچار اِنت اُود ءَ وتی ھکانی پچگرگ ءُ وتی ھکانی ھاتر ءَ توار بُرز کنگ ھم ٹوھیں گنائے، وتی دردانی درشان کنگ گناہ ئے۔ انسانی ھک ھمک بنی آدم ءِ بُنکی ھک اَنت کہ چہ مرگ ءَ کس آ ھکاں پچ گِپت نہ کنت۔ بلے پہ بلوچ ءَ وتی انسانی ھکانی لُوٹ یک گناہ انت پاکستان ءِ چماں وتی جندئے سرزمین ءِ سر ءَ نندگ ءُ یک ایمنیں زندئے ءِ گوازینگ گناہ اِنت پمیشکا روچ ءِ مروچی تاں بلوچ ءِ ھک جنگ بوگ ءَ انت۔

بلوچ نہ کہ بے زمین اَنت نہ کہ بے وتن اِنت بلے دنیا ءِ بے سمائی ءَ بلوچ بے زمین ءُ گُلامیں زندئے ءِ گوازینگ ءَ لاچار کُتگ اَنت مروچی ھزارانی کچ ءَ بلوچ بے وتن کنگ بوتگ اَنت، چہ وتی زمین ءَ در پہ در ءُ درانڈھی ئیں زندئے ءِ گوازینگ ءَ لاچار کنگ بوتگ اَنت بلے بدبھتی ءَ درانڈیھ ءَ ھم پہ بلوچاں وش ءُ آسودگیں زندگی ءِ دات نہ کُتگ۔ درانڈیھ ءَ ھم رَستریں پاکستان ءَ وتی پنجگ سک کُتگ اَنت ءُ درانڈیھ ءَ پاکستان ءَ بازیں بلوچ جُھدکار وتی زوراکیانی آماچ کُتگ اَنت ءُ چہ بلوچ ءَ آھانی مزنیں رھشون سِست اَنت پہ بلوچ ءَ چوشیں ھچ جاہ نیست کہ آ وت ءَ بہ رکینیت بلوچ نہ کہ بلوچستان ءَ رکیتگ نہ کہ درانڈیھ ءَ ھما راج کہ وت ءَ انسانی جان دوست گش انت آ ھم بلوچ ءِ رکینگ ءَ بے سوب بوتگ اَنت۔ مروچی ھر کجا بلوچ رسترانی زُلم ءُ زُوراکی ءِ آماچ اَنت۔

بلوچ سرزمین ءِ کوزہ بوگ ءِ اولی روچ ءَ بگر تا روچ ءِ مروچی بلوچ پاکستان ءِ وڑ وڑیں زوراکیانی آماچ اِنت ما وتی زمین ءَ کُشگ، گار ءُ بیگواہ کنگ بوگ ءَ ئیں ءُ درانڈیھ ءَ وڑ وڑیں پندل سازگ ءَ چہ پد مئے لاش دریا ءُ کوراں چہ دست کپنت پرچاکہ ما بلوچ وتی ھک ءِ ھاتر ءَ گپ کنیں، وتی زمین وتی راج وتی گوستانک ءَ زندگ کنگ لوٹیں ھمے ھاترا ما کُشگ ءُ گار ءُ بیگواہ کنگ بوگ ءَ ئیں۔ بلے ما بلوچ دل ءَ سدکیں کہ ما وتی ھک ءِ سر ءَ ایں ما وتی ھک ءِ لوٹ ءَ کنگ ءَ اِیں ءُ آ روچ مئے روچ بیت کہ ما پہ ھک وتی گُلزمین ءِ سر ءَ آجو بہ ایں ءُ وتی آجوئی ءِ شاتکامی ءَ کنیں۔  بیت کنت آ روچ ءَ ما مہ گِندیں بلے مئے آوکیں پدریچ الّم گند ایت ءُ بے ترس ءُ لرز ءَ ساہ کشّ ایت۔ اُود ءَ کپوت، شانتل ءُ ایدگہ بالی مُرگ درست آجو بہ اَنت۔ آ روچ ءَ کسی لوگ پرسیگ نہ بنت۔ آ روچ ءَ درستیں نپس کشیں ودار آسر بنت گل ءُ شادانی ءَ کندگانی زیمر بُج اَنت آ روچ ءَ چہ پد ھَر جنک وتی کماش ءِ ساھگے چیر ءَ رود ایت ءُ مزن بیت۔ آ روچ ءَ برات وتی دُتوکیں گوھارانی ھمرائی ءَ سوت ءُ دو چاپی کن انت۔ آ روچ ءَ چہ پد مئے بانکیں گُوھار وتی دستاں ھِنّی کن انت۔ آ روچ ءَ چہ پد مکھیں ماتانی دست ءَ وتی گار ءُ بیگواھیں بچّانی اَکس نہ بنت بلکیں آ وتی بچّانی پیشانی ءَ بوسہ دینت۔ آ روچ ءَ چہ پد سیاہ ءُ تھاریں شپ ماھیکانیں شپے ءَ بدل بنت۔ آ روچ ءَ چہ پد گواڑگ سرپنت ءُ پُل گوں پاتواں ناچ کن اَنت۔ نوکیں کسّھے بِندات بیت ءُ نوکیں یات سمبھینگ بنت۔ آ روچ ءَ چہ پد مردم زُلم ءُ زُوراکی ءِ مانا ءَ ھم بے ھیال کن اَنت۔ آ روچ ءَ چہ پد ھمک شپ شھیدانی ادیرھاں کندیل روک کنگ بنت۔ گار ءُ بیگواھیں مردمانی کُوکار ءُ تواراں چہ بُرزیں کوہ ءُ تلار نہ جکس اَنت۔ نہ کہ ھونانی شھکور تچ اَنت۔ ھما روچ مئے تاھیر ءُ کرارئے روچ بیت ما پہ پھر ءُ شان وتی سر ءَ بُرز کن اِیں گُشیں، اے ملک مئیگ اِنت، اے زمین مئے زمین اِنت، بلوچ ءِ زمین اِنت، اے بلوچستان اِنت ءُ زیبائیں بلوچستان اِنت۔


دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نوکتریں

کراچی: سی ٹی ڈی ءَ چینی شھریانی سر ءَ اُرش ءَ ھوارہں جرمکارے ءِ دزگیر کنگ ءِ ٹاہ داتگ

کراچی ءَ کاؤنٹر ٹیررزم ڈپارٹمنٹ (سی ٹی ڈی) ءَ کراچی ءَ بلوچ آجوئیں لوٹوکیں گل بی ایل اے ءَ سیادی دارگ...

شال: توپانی ھور، ھپت مردم بیران، بازیں جاہ آپ ءَ گپتگ اَنت

سرجمیں بلوچستان ءَ ھورانی درچ برجاہ اَنت، شال ءَ ھوار جتا جتائیں جاھاں لوگانی چَھت ءُ دیوالانی کپگ ءِ سبب ءَ...

بلیدہ ءَ پاکستانی پوج ءِ سر ءَ بوتگیں اُرش ءِ زمّہ واری بی ایل ایف ءَ منّ اِتگ –

بلیدہ ڈلو ءَ پاکستانی پوج ءِ گوما میڑ ءَ سَے پوجی کارمند کُشتگ انت - میجر گوھرام بلوچ

کراچی: ھورانی گوارگ ءَ ابید ھم بیگواھیں مردمانی بنجل برجاہ

چہ کراچی ءَ زورانسری آوار جنگ بوتگیں مردمانی کھولانی نیمگ ءَ مروچی دھمی روچ ءَ ھم زھرشانی برجاہ بوتگ - بلوچستان...