نابزانتیں واھگ – سراج ساگر

الم بوانیت

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ – بالاچ قادر

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ بالاچ قادر دی بلوچستان پوسٹ گُل ترا یات بیت ھما وھدی کہ توءُ دگہ سنگتے مئے...

کمےّ وھد کشّ – منھاج مختار

کمےّ وھد کشّ منھاج مختار دی بلوچستان پوسٹ تو ھم زانئے کہ من ترا گشگایاں بلے اگاں ترا موھ رست منی اے...

بلوچستان ءِ آجوئی ءِ ترس ءُ پاکستانءِ نوکیں پالیسی: نبشتہ حکیم واڈیلہ

گوشنت زوراک وھدءِ وتا نزور بیگءَ گندیت اگں ماریت گڑا آوتی سرجمیں زورا جنت ءُ وتی زوراکیءَ برجم دارگءِ...

نبشتانک: نا بزانتیں واهگ

نبشتہ کار سراج ساگر

دی بلوچستان پوسٹ

آ منی دوستریں تری زتک اَت، ما یک اِیں تب ءُ مزاج ءِ مردم اِت اِیں، مئے گیشتریں پسند ءُ نا پسند یک اَت اَنت بس همے یکیں آدت من ءَ چے جتا اَت کہ آ سّک ءَ موجرے اَت ءُ من کندوک ءُ سادگیں مردمے اَت انت اُمر ءَ اچمن دو، سہ سال کستر اَت بَلے اُمر ءِ اے مزن ءُ کسانی ءَ مئے نیام ءَ هچ وڑیں دیوار نیست اَت-

ما هرچ وھد ءُ بے وھد یک ءُ دومی ءِ لوگ ءَ اَت اِت ایں منی تری زتک ءِ لوگ، آ وھد ءَ مئے لوگ ءِ کش ءَ اَت گُشت کن ئِے کہ اے دوھیں لوگ اسل ءَ چو یک لوگ ئِے ءِ پیم ءَ اَت اَنت آئی ءِ مات منی مات ءِ گوهار اَت ءُ آئی ءِ پت منی مات ءِ ناکو زاتک اَت مئے ھاندان ءِ تہ ءَ تهنا منی پت درامدے اَت نزاناں چونی ءَ سر مئے ھاندان ءِ تہ ءَ کپتگ اَت منی پت سک ءَ ھاموش ءُ دنیا دیستگیں مردمے بِگندے منی پُیرک ءَ پمشکا زامات کُرتگ اگاں نا مئے ھانداں ءِ تہ ءَ گوں درامداں سانگ بندی مزنیں ایب ئِے زانگ بیتگ منی پت میتگ ءِ تہ ءَ چہ درستاں گیشتر وانندگ ئِے بوتگ ءُ درملکاں آئی ءِ کار ءُ بار بوتگ ءُ دومی زات، ٹکّ ءُ ھاندان ءَ اوں چہ کس ءَ کمتر نہ بوتگ پیرک ءَ همے ماراتگ ءُ زامات کُرتگ منی پت گیشتر درملکاں اَت لوگ ءِ سرجمیں زمہ واری منی مات ءَ پیلو کُرتگ پمشکہ لوگ ءِ هر پیسلہ اوں مات ءِ پیسلہ بیتگ ، اگاں کدی کدی کہ پت لوگ ءَ بُوتگ گڑا مارا کدی ھم پابند نہ کرتگ ئِے من گُشگ ءَ بے ھال بوتگاں کہ آ سک زیباھیں جنکے اَت ، مئے پورھیں ھاندان ءِ تہ ءَ چو آئی ءِ وڑ ءَ کس زیبدار نہ بوتگ رنگ، سورت، کد ءُ بالاد ، لائقی وانگ ءُ زانگ یا گپ ءُ تران ءَ چہ هر کس ءَ دیم ءَ بیتگ ہرکس ءَ کہ دیستگ یک رندے الم ءَ ابکہ بوتگ –

مرچی بازیں سال ءَ پد من دیست هما زیباھیں جنک کہ مدام ٹهل بوتگ اَت، ھر وھد ءَ شوک بوتگ گوں ناز ءُ نکراهاں دگہ دروشمے ءَ، بَلے مرچی من دیست کہ آئی ءِ سر ءِ گیشتریں مِیداں اسپیتی کپتگ ءُ آ میداں رنگ جنت آئی دیم نوں کرنچ ءُ گیمرتگ ات-

مرچی سُهب ءَ مهلہ پاد آیگ ءَ گوں مات ءَ گُشت تیار بہ بت ما دُراھ رویں وتی میتگ ءَ ناکو وش وش نہ اِنت مات ءِ گُشگ ءِ متلب ایش ات کہ اے آئی ءِ گُڈی آڈر اَت ءُ پد ءَ اے آڈر ءِ ھلاپ ءَ نہ من شُت کناں ءُ نہ پت نہ منی آ دگہ برات ءُ گْوهار-

چوناھا نزاناں پرچا من ءَ وتی میتگ ءِ روّگ اِنچو دوست نہ بیت اگاں سیاد ءُ وارسانی تہ ءَ سور ءُ پُرس ءِ وھدے بوتگ گڑا پت مجبور بوتگ کہ برو پت ءَ را دیر اِنت کہ نوں چہ درملکاں رو ءُ آیگ ءِ یل داتگ من مدام نیمون کُرتگ کہ منی دفتر ءَ کار باز اَنت من ءَ موہ نہ رسیت بَلے اے رندی هچ نیمون سوبیں نہ بوت ما نیم روچ ءَ سجهیں ھانداں زُرت دَر اَت ایں-

مرچی کہ من آئی ءَ را دیست، سہ روچ اَت کہ ما وتی میتگ ءَایں مات ءِ ناکو زِی بیران بُوت
اے ناکو نہ تهنا مئے ھاندان نا بلکہ مئے سرجمیں ٹّک ءِ مستر اَت پمشکہ دُرھیں ھاندان، سیاد ءُ وارث کسان مزن ساڑی اَت اَنت آ اوں دوشی گوں وتی مرد ءَ اتکگ اَت کہ سهبی ناگاهاں منی چم آئی ءَ کپت اَنت-

من ءُ آئی ءِ دوھیناں ماراِتگ اَت کہ مئے اگاں سُور بِہ بیت پما زند گوازینگ اِنچو مُشکل نہ بیت ما یک ءُ دومی ءَ شر سرپد ایں دوستی ءُ مهر اوں پہ یک ءُ دومی ءَ استگ اَت دراھینانی همے پیسلہ اَت کہ اے دوھیں یک ءُ دومی ءَپہ جوڑ بوتگاں مئے سانگ بُوت سانگ اوں همے کد ءَ کہ داں سَے روچ ءَ دھول اَت چاپ ءُ ھالو اَت ، هر کس گَل اَت درستانی تہ ءَ مات گیشتر گَل اَت منی مات سک مزهبی یے بَلے آئی ءِ دوستی ءَ اے چاپ ءُ ھالوانی اجازت داتگ اَت مات ءَ سانگ ءِ مندریگ آرا وت دست ءَ دات ءُ دعا ھیر کرت کہ اے منی جنک اِنت دُراہ وش اَت انَت، دُراہ گَل اَت اَنت من ءَ یات اِنت من چہ سانگ ءَ پیسر یک روچے آئی ءَ گوں نِشت داں دیر ءَ گپ کُرت آ رازی اَت، گَل اَت، اچمن گیش-

منی نوکری بوت دگہ شهرے ءَ نوکیں شهرے ءِ هما روچ ءَ کہ من ءَ روگی اَت آ سک پریشان اَت من تسلہ دات ءُ شُتاں چندے ماہ گوست کہ منی تری ءَ وتی اے لوگ بها کرت ءُ کمو دور نوکیں لوگ زُرت همود ءَ شتاں بَلے مهر کم نہ بوتاں روّگ ءُ آیگ، مهر، سکاوت برجم اَت سانگ ءِ دو، سے سال ءَ پد نزاناں چے بوت منی تری ءِ مهر کم بوان بوتاں، من مارگ ءَ اَتاں یک رندے گوں مات ءَ اے بابت ءَ گپ کرت مات ءَ من ءَ ھبر دات ءُ گُشت ترا وهم اِنت-

سَے سال سرجم بوت من وتی ٹرانسپر کرت اتکاں کہ نوں سُور کناں ءُ سور ءِ دراہ سامان اوں تیار اِت آں سُور ءِ گواجار بُرت بَلے آیاں گُشت چیزے وھد سبر بکن اِت شمارا وت ھال دیاں ما سبر کرت سال ئِے گْوست چہ آیانی نیمگ ءَ هچ ھال نہ اَتک ما پد ءَ سُور ءِ گواجار بُرت آهاں پد ءَ مارا انتزار کنگ پرمات نوں منی لوگ ءِ دراهیں مردم سرپد بوان بوتاں دلرنجی ءُ دوری مئے نیام ءَ وداں بوت پد ءَ سال گوست کہ آیاں کُلوہ راہ دات کہ شما سُور ءِ تیاری بکنیں ما وَ دیر اِنت تیار اِنت ایں سُور ءِ روچ گڈی بوتاں ما سُور ءِ مال ءُ زر چہ آیانی لوٹ ءُ زروت ءَ گیش دات سور بوت، مئے سرجمیں ھاندان ءُ ٹکّ ءِ تہ ءَ اے رنگیں سور نہ بوتگ اَت داں هپتگے ءَ گیش مئے لوگ ءَ ھالوانی توار اَت بَلے آیانی لوگ ءَ ھاموشی اَت، سادگی اَت-

سُور ءِ اولی شپ ءَ دوری یے ودان بوت، من بگندے چو آ دگہ مردانی پیم ءَ نہ کرت، من آئی ءِ تب ءِ پیم ءَ روگ ءِ جُهد کرت من وتی سور ءَ کمو وھد پیسر هوشوند سنگھ ونتگ اَت، من ءَ اَنچو گمان بوان بوت من زاناں آئی ءِ کسہ ءِ کارست آں سرجمیں چار سال آ منی نام ءَ اَت، تهنا نام ءَ اَت دگہ هچ ناں من هر وڑا جهد کت ، هر وڑ ءَ سبّر ءُ اوپار کشّ اِت آئی ءِ ناز، نکرہ گیش بواں اَت انَت، من پیلو کنان بوتاں سیل، گردگ، شاپنگ، ورگ چرگ آئی ءَ هرچی لوٹ اِت کہ کتگ اَت من ساڑی بوتگاں بَلے انگت ءَ دوری اَنچو گیش اَت کہ یکیں لوگ ءِ تہ ءَ ما جتا جتا اَت انَت آ وتی موڑ ءِ سر ءَ اَت کدی کدی ماھے ماھے وتی مات ءِ لوگ ءَ اَت کدی پہ وشی همود ءَ اَت ءُ کدی پہ زاری منی سرجمیں ھاندان پریشان اَت-

پد ءَ من اوں پیسلہ کُرت ءُ یک سُهبے من گُشت بیا رواں تی مات ءِ لوگ ءَ آ ھیران بوت بَلے هچ نہ گُشت ئِے ما آئی ءِ لوگ ءَ شتاں دراہ ھیران بوتاں آ سرجمیں روچ پد ءَ شپ ءَ همود ءَ بوتاں من دومی روچ ءَ تچک ءَ وتی لوگ ءَ اتکاں آئی ءِ تیوگیں گُد، سامان، سُهر، همک چیز کہ آئیگ اَت، من چِت ءُ نزآورتاں اولی رند ءَ من گریت، سک گریت پہ آئی ءَ من ءَ سک دوست اَت، اے چاریں سالانی تہ ءَ من ءَ چُنت مردم ءَ آئی ءَ را یل دیگ ءِ سکین داتگ اَت آ من ءَ دوست اَت، من برداشت کرتگ اَت، اوپار کش اِتگ اَت من زانگ ءَ اَتاں منی مات ءِ دل ءَ چے گوز ایت من زانگ ءَ اِتاں منی مات اے ویل ءَ پرشیت، مات ءَ را وتی گوهار سک دوست اَت بیگاھے ءَ من وتی کوٹی کُبل کرت ءُ گاڑی زرت در اتکاں، کس سهی نہ اَت من تهنا وتی کستریں گوهار ھال دات کہ ما جاھے روگ ءَ ایں هپتگے ءَ واتر کا ایں هپتگے ءَ پد اتکاں بیگاہ ءَ گاڑی یے آورت آئی ءِ تیوگیں سامان گاڑی ءَ مان کرتاں شگر اَت مات اد ءَ نہ اَت، هر کس ءَ جست کرت من هچ نہ گُشت سامان آئی ءِ مات ءِ لوگ ءَ سر کرتاں آرا توار کُرت، پد ءَ آئی ءِ مات اوں اَتک، آئی ءِ کستریں برات اوں اوشتوک اَت من آئی ءِ سُون دات اَنت آرا آزات کرت من زانتگ اَت آ گومن وشاں نہ اِنت من پرچا پہ زور زبردستی آئی ءَ بِداراں من لوگ ءَ اتکاں، مات ھال دات مات ءَ هچ نہ گُشت بَلے من پهمگ ءَ اِتاں مات ءِ دل ءَ چے گوزگ ءَ اِنت مات ءِ چم ارسیگی اِتاں همے سال ءِ تہ ءَ من دومی سور کُرت من ءَ دو بچکیں چُک هست بهار سال ءُ رزوان منی جنین نہ تهنا پمن مھروان اِنت، قطرہ قطرہ منی ھزمت ءَ ساڑی اِنت همے پیم ءَ گوں لوگ ءِ همک مردم پہ مهر کنت هما اِنت دو لوگانی دروازگ یک ءُ دومی ءَ پہ بند ءُ کُبل اَنت وشی، گم، هچ رنگ ءَ ھوار نیاں زندگی جُنزان اِنت، مرچی آئی ءَ را اِنچو سال ءَ رند دیست آئی ءَ اوں سُور کرتگ ات اے شهر یل داتگ ات هما ناز ءُ نکراهیں جنک ءِ مرچی درھیں مُود اسپیت کپتگ اِت آں ءُ دیم کِرنچ اَت –


دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نوکتریں

اوگانستان ءِ لشکر ءَ اوگانستان ءِ دو ھندانی دستیگ کنگ ءِ ھال رسانکدران شنگ کرتگ

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ اوگانستان ءِ لشکر ءِ تْرُندیں جنگی اُرش تالبان ءِ بگیری ءَ برجاہ اَنت، اوگانستان ءِ لشکر...

ماھنور بلوچ ءُ آسما بزنجو ءِ گپ ءُ رپ-ماھنور بلوچ

نبشتانک: ماھنور بلوچ ءُ آسما بزنجو ءِ گپ ءُ رپ نبشتہ کار : ماھنور بلوچ

ھزدار ءَ سُھرک ءِ نادراھی شنگ، دو زھگ بیران

سربوتگیں ھالانی رِد ءَ ھزدار ءِ دمگ گروک نال ءِ ھند سیندل کاریز ءُ مھرگی ءَ سُھرک ءِ نادراھی ءِ تالان...

مستونگ ءَ پولیس ءِ زوراکیانی بگیری ءَ یک کھولے ءِ زالبولاں پریس کانفرنس کرتگ

بلوچستان ءِ دمگ مستونگ ءَ سر بیتگیں ھالانی رد ءَ سراوان پریس کلب مستونگ ءَ سمالانی ٹک ءَ بندوکیں یک زالبولے...