TBP Balochi

نبشتانک: گیرت ءِ مردانگی ءُ نہ وش بوکیں نادُراہ

نبشتہ کار: گنی ھیات

ازّت یا گیرت چے چیزے کہ آئی ءِ واستا تو وتی چکانی زند ءِ پچگرگ ءَ ھم چک ءُ پد نہ بہ ئے ؟-

گیرت سکیں پگری ھیالے کہ گوں مردینے نزام ءَ ھمگرنچ اِنت ایشی مکسد جنین ءِ سر داں پاداں سرجمیں مستری ءِ پچگرگ اِنت-

گیرت ھما چیز اِنت کہ انسان ءَ ھون وار کنت اشی ءِ توسیپ تو اے وڑ پیش کنگ بیت کہ بزاں کہ اھترام ، اھمیت ءُ چاگردی اُگدَہ یک چاگردے ءِ سرجمیں ٹپ ءَ ایں آئی ءِ مانزمان جنین ءُ گرد ءُ دار مردین بنت-

گیرت مردمانی سر ءَ پابندی جنت ءُ اشی ءِ آسر موت ءِ پرمان بیت اے آسر ءِ سبب تھنا جنین ءِ کش ءُ گور ءَ چکر اِیت چی ءَ کہ آ آجوئی ءِ لوٹ اِیت اے وتکاریں وڑ ءَ چہ کھول ءِ مردین ءَ گوں دیم ءِ اوشتگ ءَ چہ زانگ بیت بزانکہ تو آئی ءِ ھلاپ ءَ روگ ءَ ایں-

کجام ھم ھیال ءُ جیڑگ بے اھترام ءِ پیش کنگ ءِ انجام مرگ ھم بیت کنت اے یک سادگیں گپے بوت کنت بزانکہ جنین ءِ وتی رزا ءَ چہ مرد ءَ گچین کنگ اشی ءَ گیرت ءِ نام سر ءَ گرگ دوئینانی کُشگ ءُ پد ءَ اِسٹیل ءِ نوکیں پیتیانی تہ ءَ بند کنگ جنین ءَ تھنا سُھریں منگلیک دست ءَ اِنت ئِے آ اے گپ ءِ نشانی اِنت کہ آ نوکیں بانورے-

اگاں یک جنینے سون بزاں تلاکاں بہ لوٹ اِیت یک دگہ آروسے بہ کنت گُڑا اشی ءَ بے اھترام گوشگ بیت-

گیرت ءِ اے چپگان سرپد بوگ سرجمیں “برصغیر ءَ ھست اِنت ، ءُ اشی ءِ سیادی کجام یک نیکراہ ، ربیدگ ءُ سیر ءُ گریب ءَ چہ نہ اِنت انسانی ھکّانی گل ءِ رِد ھرچ سال ءَ سرجمیں دگنیا پنچ ھزار جنین گیرت ءِ نام ءِ سر ءَ کُشگ بنت آیانی گیشتریں کچ پاکستان ، ھندوستان ءُ بنگلہ دیش ءَ چہ سیادی دار اَنت-

اش اے ربیدگ ءَ ھمے وڑ ڈوب اِتگ اَنت کہ اشی ءِ پُشت ءَ ھمے وڑ بے درد زانگ ءَ پرمان اِنت کہ ربیدگ ءِ پھزگ ءَ جنین ءِ گر ءُ دار ءَ چہ کنگ بیت کہ جنین سر ءَ ھرچ وڑیں پابندی شر گْوشگ بنت-

جنک ءِ وانگجاہ ءَ روگ ءِ ھک ، وتی واھگ ءِ ھساب ءَ آروس ءِ کنگ ءِ ھک ، آئی ءِ ودی کنگ ءِ ھک ، آئی ءِ چُکانی بابت ءَ پیسلہ ءَ کنگ ءِ ھک –

اے جُست ءِ اَتکگ آ وانگ ءُ زانوکی یا جَٹے، وش ءُ دُراہ اِنت یا کہ نادُراہ اِنت ، گَل اِنت یا کہ گمیگ اِنت آئی ءِ بُنکی ھک ءِ گولی ءَ ڈن سرپد بنت – جنیناں مستری ءِ سر ءَ لنکُک ءِ چِست کنگ بیت۔
ءُ اے مستری ءِ کارمرز ءِ مرگ ءِ سبب بوت کنت اشی ءِ سبب اش اِنت کہ گیرت ءِ وتگڑیں دود کھول ءِ مزن ءُ کسانی ءَ پیش کنت اے سکیں زروانسری یے کہ چاگرد ءِ تہ ءَ کھول ءِ ارزشت ءِ چارگداری یک ھنچیں مردے ءِ کوپگ ءَ اِنت کہ آئی ءَ ھچ مستری نیست چریشی ءَ کھول ءِ تہ ءَ بوَکیں شور، ھالانکہ وت اشی ءِ بابت ءَ کنوکیں کجام پیسلاھانی سر ءَ شور نہ زور اَنت –

مارا مردم کسہ ءُ گوستناک آں شرپ دار ، دلیریں مردانی کِسّہ گوشدارینگ بیت کہ گیرت ءِ سر ءَ نام ایر کن اَنت اے وڑ گیرت ءِ پیشدارگ مئے شری ءِ ربیدگ ھست اِنت بلے مدام پہ مردانگی ءَ زانگ بیت۔
مرد گیرت مندیں کار کنت دانکہ جنین اے راہ راھبندانی سر ءَ اُوشت اَنت مرد ءُ کھول ءِ گیرت ءَ کِرّ ءَ ایر کنت-
پمیشکا گیرت ءِ سرپد کنگ مدام پہ سرجمی ءَ مردانگی ءُ شرپداری ءَ گوں بندوک اِنت۔ ھمے وڑ اے ھیال شر نہ بؤوک ءُ منوگر جوڑ بنت ءُ اشی ءِ بدل بوگ ارزان نہ اِنت دانکہ گیشتریں جنک چہ وانجگاھاں ڈن بنت مارا اے وڑیں گیرت گندگ کَیت دانکہ جنین ءُ جنکاں زوانسری آروس کنگ بنت، گیرت ءِ ھمے کِسّہ مئے دیم ءَ کاینت-

دانکہ ما اے گپ ءَ بے گمان بہ بہ ئے کہ جنینانی بھرداری ءِ سبب اش اِنت کہ آھاں لوگ یا چُکاں چہ نزیکیں پیسلھاں گوں ھچ وڑ دست مان نہ اِنت اے وھد ءَ مرد گیرت ءِ سرپد کنگ ءِ پائدگ ءَ چست دانکہ ما جنیناں گوشان کن ایں کہ اشاں مال ءُ مڈیاں ھک نیست مارا گیرت ءِ ھمے مانا پیشدارگ بیت دانکہ جنوزاماں گوں زندّاتی کل کنگ ، مارا ھمے گیرت گندگ کیت گیرت ءِ مردانگی ، ازت دار ءُ نہ وش بوکیں نادُراہ جوڑ بوتگ-

مئے کِسّہ نبشتہ کنوک گیرت ءِ بابت ءَ تھنا کِسہ نبشتہ کن اَنت۔
اے وھد ءَ بدل بیت کہ داں ما اے گپ ءَ سرپد بہ ئے ایں – منّیں ءُ اشی ءِ منوگر بہ ئے ایں کہ جنین ھم مردینانی ھم برابر انسان اَنت-

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ

کاونٹر ٹیررازم ڈیپارٹمنٹ (سی ٹی ڈی) ٹاہ داتگ کہ سندھ ءِ رینجرز ءَ ھوار دگہ اُرشاں دزمانجنیں سندھودیش روولیوشنری آرمی (ایس آر اے) چار باسک دزگیر کرتگ اَنت –

سی ٹی ڈی سندھ ءَ وتی ھال شنگ کرتگ ءُ ٹاہ داتگ کہ کاروائی سندھ ءِ سرجمیں تروکیں رینجرز ءُ چیک پوسٹانی سر ءَ گوست ءَ دزبمب ءُ کسانیں تراکاں ھواریں چار جرمکار کہ آیانی سیادی سندھودیش روولیوشنری آرمی (ایس آر اے) ءَ اِنت میرپور ھاس ءَ بنجاھی پتر ءِ چیریں کُمکاں دزگیر کرتگ ءُ دزبمب ءُ وتاسانی ارزی نبشتگ کرتگ اَنت –

بنشون ءِ رد ءَ جرمکارانی تہ ءَ سارنگ پنام ءِ سھیل میرانی ء ذولفقار میرانی، بشیر اھمد ء عبدالرزاق، انیس اھمد ء ھاجی کامل، ھاوند بکش پنام ءِ سلیم سندھی ء نذیر اھمد ھوار اَنت –

دومی نیمگ ءَ سندھ ءَ بیگواھیں مردمانی واستا توار چِست کنوکیں گل وائس فار مسنگ پرسنز آف سندھ ءَ سی ٹی ڈی ءِ ٹاہ رد کرتگ ءُ گْوشتگ کہ پدر کرتگیں مردم چار ماہ ءَ پیسر چہ کراچی ءَ بیگواہ کنگ بیتگ اَنت –

درشان ءِ تہ ءَ گوشگ بیتگ کہ گپتگیں مردمانی واستا وی ایم پی سندھ زھرشانی کنگ اِنت – آیاں دروکیں بھتامانی نام ءَ پدر کنگ ءَ اَنت –

ھمے وھد ءَ سورٹھ لوھار ءَ گْوشتگ کہ زورانسری بیگواہ کرتگیں باسکانی سر ءَ بے بُنیں بھتامانی لڈگ ءَ دروگیں دیم پہ دیمی جنگ ءَ دزگیری ءِ پدر کنگ ءِ بھتام ءِ بگیری ءَ گیش زھرشانی کن ایں – آئی ءَ گْوشت کہ مارا شک اِنت پولیس راجدوستیں باسکاں دروگیں جنگ ءِ نام ءَ کُش اِیت –

نبشتانک: شھید گلاب عرف ءِ وحید جان

نبشتہ کار: واھد بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

ٹلو تو نہ بئے
راجی جنزے تہ ءَ بازیں استاد ءُ سینئریں سنگت دوچار کپتگ ءُ باز شوکیں وھد گوں ھمے سنگتاں گوْستگ۔ اے استاد ءُ سنگتانی تہ ءَ یکے شھید گلاب عرف ءِ وحید جان ات۔ شھید ءِ ھرچ گپ، سوج ءُ دیوان پہ من یک سوگات اِت اَنت۔

من انگت آئی ءِ مھرانی وامداراں بلے آ پہ وتن سالونک بوت وحید جان ءِ ھرچ گپ، مسکراہ ءُ بچکندانی تہ ءَ باندات ءِ امیت ماں بوتگ من مدام کہ آئی ءِ شریانی بابت ءَ جست کت گڑا من ء ھمے پسّو دات ئِے، “ٹلو جان بِل من اِد ءَ وتی ءِ فرض ءِ اَد ءَ کنگ ءَ اتکگوں مئے شمئے دُرسانی مانا یک اِنت ءُ مارا یکے دومی سنگتے کِرا سِکگی انت” ۔ شھید ءِ اِے ھبر من انگت دل ءَ نہ بُرتگ، مدام گوں لھمیں بچکنداں گشت ءِ “سنگتاں دل ءَ ڈَڈ کن اِت مئے شمئے جاگہ ھمیش اِنت”۔ شھید ءَ مدام جیڑہ گوں اُرتیاں چارگ ءُ پھمگ ءِ کوشست کتگ ءُ راجی جنز دیما بُرتگ۔

وحید جان راجی جنزے یک سنجیدہ ءُ مکلسیں سنگتے بوتگ۔ آئی ءَ کدی ھم چہ وتی لیکہ ءَ پُشت کِنزگ نام نہ زانت آ پہ آجوئی ءَ مدام پَنّوے ات۔ وحید جان پانزدہ اگست دوھزار ءُ بیست ءَ گچک ءَ پاکستانی ناشرکاریں فوجی اُرشے ءَ شھید کنگ بیت۔

آ بیگاہ من ءَ انگت یات انت وھدے من کوہ ءَ سِھر کپت اوں، اے جمبری ءِ موسم اَت گڑا من وتی چاگَل ءَ آپ وارت ءُ سگریٹ روک کت ءُ گوں وتی موبائل ءَ مُشکُل بوتاں وھدے جمبرانی گرندگ بندات بوت گڑا دیر نہ بیت کہ ترمپ بندات بوت کوھانی دروشم بدل بوان بوت اَنت۔

وھدے ھَور ءَ کمو اِیر دات گڑا من وتی چادر زورت وتا گوں وتی توپک ءَ مانپوشت ءُ جھل ءَ اتک اوں۔

لھتے روچ ءَ پیسر وحید جان سپر ءَ بوتگ ات ءُ اتکگت اوتاک ءَ ساڑی ات۔ استاد ءَ سک دم بُرتگ ات۔ کسانے جوڑی ءُ تیاری ءَ پد من استاد را جست کت کہ تو پیسرا ناگن ورے یا پہ تو چائے اَڈ بکناں؟ استاد ءَ گشت ٹلّو پُل نگنے وڑ کن کہ سک شُد ءَ گپتک ءُ پد ءَ تیار بو کہ شھر ءَ روگی انت کہ سنگتانی ورگ ھلاس انت۔ من گشت شر، تئی نگناں کاراں تو ورگ ءِ بور ءُ آرام کن۔ من انوں راواں نارُشتاں گرم کناں۔ من ورگ وحید جان ءِ دیما داتنت گڑا من ءَ گشت ءِ ٹلو برو داں کہ چاہ ءَ پر کن تیار بیت گڑا چایے وراں رہ کپاں۔

من چاہ اَڈ دات گڑا ما سنگتاں چاہ وارت ءُ ساھتے آرام ءَ رند من ءُ وحید جان رہ کپتاں۔ شھر مارا چہ باز گِستہ ات سپر اوں مزن ات گڑا ما راہ ءَ کندان ءُ مسکرا کناں سپر راھی ات مزنیں پندے جَنّگ ءَ پد وھدے شھر مئے کمو نزیک بوت گڑا ھمدا ما دویناں درچکے ساھگ ءَ آرام کت مزنیں پندے ءَ رند ما سک دم برتگ اَت استاد ءَ چاگِل ءَ چہ آپ وارت ءُ من ءَ ئِے دات۔ وت دورگند کنگ ءَ لگت، داں کہ راھانی جاوراں سرپد بہ بیت۔

دورگند ءَ رند شھید ءَ بچکندت ءُ گشت ئِے اِد ءَ ھچ نیست کشک ساپ انت۔ بیا راواں دکان ءَ چیز زوراں کہ جمبر مئے سر ءَ انت وھد ھم نوں شتگ۔

من پد ءَ اے میتگ ءُ کشک آں آ وھد ءَ چو سرپد نہ ات اوں گڑا من گشت وحید جان چو روگ نبیت تو سنگت ءِ ھال کن میتگے جاوراں جست کن ھمے ساھت ءَ گلاب جان گوں لھمیں بچکندے ءَ گشت، “ٹلّو تو بہ بئے”۔ گڑا ھمدا شھید سنگت ءِ پون ئِےکت ءُ جاورانی جست ءِ کت وھدے آ سنگت ءَ گشت کہ راہ ساپ انت گڑا وحید جان منی کمے گونجبگ ءَ رند گشت ءِ بیا ٹلو رواں ترا چوناھا وڑ نیست ما گڑا کندان ءَ پاد اتکاں ءُ رہ کپت آں۔

کمو دور روگ ءَ پد وھدے دکان نزیک بوت گڑا شھید ءَ گشت تو برو دکان ءَ چیز بزور من راہ ءِ سرا ننداں گْورکناں کہ من ءَ ھچ ھوش نیست پد ءَ من کندیت ءُ گشت وحید جان تو منی ھوش ءِ ھال ءَ شر سرپدے۔

گڑا ھمے ھبراں گوں وھدے ما میتگ ءِ نزیک ءَ سر بوتاں گڑا من ءَ کشک ءِ سر ءَ اوشتگی ات ءُ شھید دکان ءَ شت اوتاک ءِ سامانانی زورگ ءَ ساھتے ءَ رند وحید جان چیز زُرت انت ءُ اتک گشت ءِ بلے کن ٹلو راہ کپ نوں وھد شتگ گڑا من جست کت، تو پکائی ءَ سجگیں سامان زورتگ اَنت۔ من ءَ پسو دات ءُ گشت ئِے ھو۔

ما سامان زورتاں جلدی چہ اے میتگ ءَ رپت اِنت مزنیں پندے ءَ پد شھید ءَ گشت ٹلو بیا آ ساھگ ءَ ننداں کمو آرام کناں آپ ءِ وراں پد ءَ جنزان بئیں۔جمبر اوں گوات ورگ ءَ ات ءُ پد ءَ بندگ ءَ ات سیاہ ءُ تھار ات ما کمو ساھگ ءَ جلتیں گڑا من گشت وحید تو روگن زورتگ؟ منی جست ءَ رند گشت ءِ اڈے من چٹ شمشتگاں چہ روگن ءَ من گشت گڑا نوں چوں کن ایں مئے مستر کار یکے ھمے بوت ءَ نوں واپس کجا روگ بیت شھید ءَ من ءَ گشت ٹلو پل ھچ پرشان مہ بو دیم ءَ میتگے دپا کپ ایت ھمودا رواں گِھسے ءَ پچ گِراں۔

ما گڑا ھمے میتگے کشک گپت ءُ را کپتاں۔ وھدے ما میتگے ءَ سر بوت اِنت گڑا شھید لوگ ءِ دپ ءَ اوشتات ءُ گوانک پھر کنت گڑا یک زالبولے درتک ءُ گشت ءِ شما چون ایں مردم اِت، کے ءَ لوٹ اِت؟ وحید جان ءَ پسو دات ءُ گشت، اما ما سرمچاراں ماہ چاہ دوکان ءَ روگن ءِ زورگ ءَ بے ھیال بوتگ اِنت اگاں شمئے کرا است مارا کمو بدے اِت کہ جمبر سر ءَ انت واپس راہ دور انت ءُ سپر اوں دیما مزن اِنت۔ ھمے گپاں آوار زال ءَ گشت شر من پہ شما روگن کاراں روگن ءِ ھارگ ءِ پیسر مادر ءَ گشت ئِے بیاھے گس ءَ نِندے آپ ءُ چاھے بہ ور اِت، کمو آرام کن اِت دیما شمارا جمبر بزگ کنت۔ گڑا ما گشت نہ مادر، ما سک اشتاپاں کہ سنگتانی ورگ مارا گون انت وھدے مادر ءَ روگن آورت اَنت گڑا ما دوئیں پد ءَ رہ کپت ایں-

وھدے میتگ مارا چہ گِستہ بوت ءُ ما کمو دور شتاں گڑا مارا گپت۔ گلاب جان من ءَ گشت کہ ٹلو نو ھوتاک ءَ روگ نہ بیت آ سک دور انت، منی گِھس ءَ رواں گھتر اِنت گڑا من چاریت اے روچ ءَ پہ سنگت آں اوتاک ءَ پہ ورگ ءَ ھچ نیست انت۔ من گشت وحید جان بیاں رواں کہ سنگت مئے ودار ءَ نشتگ انت۔ وحید جان پد ءَ بچکند اِت ءُ گشت “ٹلو تو نہ بئے” ، اے ھو ءَ چوں اوتاک ءَ لوگ بیت ءُ اوتاک سک دور انت مارا چہ ءُ شیپ اوں الم مارا گٹ کنت۔ گڑا من استاد ءِ ھبر زورتاں ءُ ھئورے تہ ءَ جنان ءُ پروشان لوگ ءَ سر بوت اِنت –

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ

بلوچ لبریشن آرمی ءِ جارکش جیئند بلوچ ءَ ناشناسیں جاھے ءَ شنگ کرتگیں درشان ءِ تہ ءَ گْوشتگ کہ بی ایل اے ءِ سرمچاراں شال ءُ زرغون گیس فیلڈ نگھپانیں پاکستانی پوج ءِ یک چیک پوسٹے ءِ نشانگ کرتگ –

اُرش کِرکِڑ ءِ ھند ءَ کرتگ پوج ءِ دو کارندہ کُشتگ ءُ چیک پوسٹ ءَ تاوان رس اِتگ –

آئی ءَ گْوشت کہ بی ایل اے بلوچ سرڈگار ءِ سر ءَ زورگریں پوج ءُ بلوچانی مڈیانی پُلپھانچی کنوکیں دستانی سر ءَ اُرش برجاہ ماج اَنت –

نبشتانک: بے وسی جاھے واب کپ اِیت

نبشتہ کار: چاکر سکین بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

آٸی ءِ مات ءُ پت ھر دو سک باز تکلیپ اِت اَنت آٸی ءِ مات ءَ مدام وتی چمانی زنگ جت ءُ پت ءِ گُردہ شر شر نہ اِت اَنت ۔ آٸی ءِ ھلک ءِ ڈاکٹر ءَ پہ اٸی ءِ مات ءِ چمانی ءُ پت ءِ گردھانی الاج ءَ وتی دست چست کتگ اِت اَنت کہ ھردیں آٸی ءَ وتی مات یا پت ھلک ءِ ڈاکٹر ءَ بُرت داں آٸی ءَ ھمے پسو رَس اِت۔بچار تٸی مات ءِ چم سک باز نہ گیگ اَنت۔ مٸے کر ءَ تو سرپد ئے چوشیں ھاسیں چی واہ نیست کہ تئی مات ءِ چمانی الاج بہ بیت۔ شرتر ھمش اِنت تو وتی مات ءَ مزن شھر ءَ بر کہ اود ءَ الم آٸی ءِ چمانی الاج پہ یک شریں وڑے بیت ھمے یکیں پسو آٸی ءَ وتی پت ءِ واستا ھم رَس اِت۔ “ڈاکٹر ساھب ھرچی تو بھتر بگوش ”آٸی ءِ دپ ءَ بس ھمے در اَتک۔ ڈاکٹر ءَ چے موکل لوٹگ ءَ رند آ ڈن ءَ در اَتک داں کدی آٸی ءِ سیکل ءِ پشت ءَ مات سوار بوت ءُ کدی پت۔ اما ڈاکٹر ءَ ھمے درمان کہ نبشتہ کتگ اَنے اشیاں وتی چماں مان کن انشاءاللہ تئی چم وش باں آٸی ءَ وتی پت ھم انچو انچش تھسلا دات ابا تو مپت ءَ وتی دل دور داتگ ڈاکٹر گش اِیت پریشان بوگ ءِ ھچ گپ نہ اِنت بس ترا وتی ھیال دارگی اِنت ءُ وھدے سر ءَ وتی دواہ ورگی اَنت- پد ءَ آ ھاموش بوت ءُ وش وش ءَ وتی سیکل ءَ را گلینت رند ءَ بس تھنا گوں وت بوت ڈاکٹر مزن شھر ءِ گپ ءَ کنت بلے اے نہ زانت کہ مٸے دست واہ جند ءِ دپ ءَ نہ رٶت مزن شھر واہ کجا کپتگ من دروگ بندگ ھم نہ زاناں راستی من ھچ دروگ بندگ نہ زاناں اگاں من دروگ بندگ بہ زانتیں گڑا منی انچو دروگ بندگ ءَ مات ءِ چمانی ءُ پت ءِ گردھانی درد اے ودی ھلاس بوتگ اَت اَنت بلے نوں من سرپداں کہ ھر وڑیں دروگ ءُ تھسلا ھچ درد ءُ دورھانی الاج بوت نہ کنت ھمے وڑ ءَ آ وتی سیکل ءَ تاچان وتی لوگ ءَ سر بوت داں آٸی ءِ چم چہ ارساں چے چَکار اِت اَنت
آ سک بے وس اَت اگاں آٸی ءَ چوش اِش کتگ اَت کہ گریبی ھچ وڑیں کِچّہ اے نہ اِنت بلے وھدے آٸی ءَ گریبی ءِ اے رنگ دیست داں آٸی ءَ زانت کہ اگاں گریبی ایبے نہ اِنت گڑا یک مزنیں سزا یے ءَ چے کم اوں نہ اِنت آٸی ءَ مدام وت ءَ دل ءِ توک ءَ ملامت کُت مات ءُ پت واہ سکیں دوستیں چیز اَنت ھمے مات ءُ پتاں کہ پہ آٸی ءَ ھر وڑیں سکی ءُ سوری سگ اِتگ اَت آٸی ءِ بُنکی اک وتی جاہ ءَ بلکیں آٸی ءِ ھر وڑیں لوٹ واھش ءُ تماہ پہ مڑاھے سرجم کنگ بوتگ اِت اَنت بلے آ روچی کہ آٸی ءِ باری اتکگ اَت داں آٸی ءِ کر ءَ ابید ء وتی جند ءِ ملامت کنگ ءَ دگہ ھچ نیست اَت-
آٸی ءَ کسانی ءِ وتی دوستانی ھمے گپ مدام گیر اَتک اَنت کہ آیاں مدام گُشت سالجان! اللہ ھرر کس ءَ چوں تئی وڑیں بھت ءُ نسیب بہ دنت پت ماں ولایت ءَ، نہ براتے نے گھارے بس ایوک ءَ تو ھیش کنگ ءَ ئے بوت کنت کسانی ءَ آٸی ءَ کدی ھم بے براتی یا بے گھاری نہ مارت بلے آ وھدی آٸی ءِ ھال ھمے داب ءَ اَت داں آ سرپد بوت کہ آٸی ءِ دوست رد بوتگ اَنت اگاں پہ برات ءُ گھار ءِ نہ بوھگ ءَ کسے وش نسیب بیت گڑا ھدا چوشیں وش نسیبی کس ءَ مہ دنت آٸی ءَ مارت کہ اگاں آٸی ءَ براتے بوتیں الم اے وڑیں ساھت ءَ آٸی ءِ ھم کوپگ بوت ءُ گھار ءَ لازم آٸی ءِ دل ءِ سر ءَ ایر اِنت بار پہ تسلا کم کُت۔
آ روچی گوں وتی پت ءِ ھمراھی ءَ آ چہ اسپتال ءَ چے واتر بوت۔ آٸی ءَ مزنیں گیٹ ٹک اِیت داں گونڈیں ساھتے ءَ رند نازینک ءَ گیٹ را پچ کُت شما اتک اے۔ مرچی باز دیر کتگ شما واہ؟ نازینگ ءَ گیٹ ءِ بند کنگ ءَ گوں جست کُت ھو مرچی مارا دیر بوت۔ یکے واہ مرچی ما پاداں بوتگیں پد ءَ اسپتال ءَ واہ نادْراہ اَنچوش باز اِنت کے پاد ءِ ایر کنگ ءَ جاگہ نیست تو واہ زان ئےکہ ڈاکٹر یکیں دانگ اِنت آ ھم کولگ، پشانک، تپ، دل ءُ لاپ ءُ اے دگہ درستیں نادْراھانی اللہ وت ایر بکنت مٸے میتگ ءِ مھلوک ءِ سر ءَ سالجان، کہ نازینک ءَ گوں ھمگام اَت ھر دو دیم پہ وتی بان ءَ روگ اِت انت پسو دات۔ سالجان ءِ پت ءَ تیلی اے دست ءَ اَت کہ آٸی ءِ گولی اے مان ات اَت آیاں چے پیسر اَت ءُ وتی بان ءَ روگ ءَ اَت
سالجان بان ءِ توک ءَ اَتک ءُ پلنگ ءِ سر ءَ نشت آٸی ءَ وتی راستیں دست ءَ گوں وتی سر ءِ مید مچ ءَ کت اَنت ءُ پشت ءَ چنڈ اِت اَنت تٸی مید سک مزن اَنت تو نہ گُش ئے ساھتے برواں حجام ءَ وتی سر ءِ میداں کستر بکناں نازینک ءَ جگ ءَ چے گلاس ءَ آپ ٹلات ءُ گُشت انچو اوں مزن نہ آں سالجان ءَ گلاس ءَ را دست گرگ ءَ گوں گُشت نازینک ءَ جگ ءُ گلاساں ٹیبل ءِ سر ءَ ایر کُت پد ءَ اَتک سالجان ءِ راستیں کش ءَ نشت
نارینک ءُ سالجان ءِ سور ءَ شش سال سرجم بوتگ اَت چوناھا سالجان وتی ناکو ءِ چک ءِِ نامگپت اَت بلے شھر ءَ یونیورسیٹی ءِ وانگ ءِ وھد ءَ آ گوں نازینک ءَ دوچار کپت ھر دو ھم سبک اِت ھر دوکاں یکے دومی ءَ گوں مھر بوت داں گپ اَتک سیر ءَ سر بوت سالجان ءِ پت ءَ واہ ھچ وڑ ءَ نہ لوٹ اِت کہ وتی چک ءَ گوں نازینک ءَ سیر بہ دنت ءُ وتی برات ءَ نا رزا بہ بکنت بلے سالجان ءَ بازیں زور ءُ زد ے کُت۔ گڈ سر ءَ آٸی ءِ پت پہ لاچاری رزا مند بوت چہ اے سیر ءَ آٸی ءِ برات ءُ گھار درست پہ داٸمی گوں آیاں نا رزا بوتاں سیر ءَ رند سالجان ءِ پت بازیں رندے وتی برات ءُ گھارانی گور ءَ شت پہ آیاں دزبندی کُت کہ سیر ءُ سانگ پہ نسیبے پد ءَ مرچگیں چُک زور ءُ زبردستی کنگ نہ باں چونکہ آٸی ءِ برات ءُ گھار یک دم سنگ دل جوڑ بوتگ اِت اَنت ھچ وڑ ءَ وشان نہ بوتاں۔
سیر ءِ دومی سال ءَ آیاں یک بچکیں چُکے بوت بلے دو ماہ ءَ پد اللہ ءَ وتی مال کُت پد ءَ ھما اِنت آ بے چک ات اَنت اے ششیں سالانی توک ءَ نازینک ءَ سک باز سگ اتگ اَت یک نیمگے ءَ اولادی، دومی نیمگ ءَ شد ءُ گژنگی ءُ اے دگہ ناسرجمیں واھگ آٸی ءَ گوں سالجان ءَ داں امر، ھر وشی ءُ گم ھمراہ بوھگ ءِ وھد ءَ کتگ اَت۔ گڑا آ وتی زبان ءِ سر ءَ اوشتاتگ اَت آٸی ءَ کدی ھم وتی لنٹانی سر ءَ اے گپ ایر نہ کُت کہ آٸی ءِ پلاں دزگھار یا ھمساھگیں جنک وشھال اِنت ءُ آ ازاب اِنت بلکیں آ سالجان ءِ باسک جوڑ بوتگ اَت آٸی ءَ کدی سالجان ءَ کپگ ءُ پرشگ ءَ نشت
سالجان ءِ کش ءِ نندگ ءَ رند آ یک دمانے آ ھاموش بوت پد ءَ درائینت ئِے من رواں تٸی ورگاں کاراں تو ورگ ور یک دمانے وپس آرام کن
نازینک ءَ لوٹ کُت کہ پاد کایاں داں سالجان ءَ آٸی چپیں دست وتی راستیں پنجگ ءَ زرت ءُ دراٸینت نند منی دل نیایگ اِنت۔ من لوٹاں کہ کمے ڈن ءَ ڈن ءَ! گڑا انو گرما؟ نازینک ءَ پہ ھیرانی سالجان ءِ دپ ءِ گپ پچ گپت۔
اہو من ءَ سنگت اے لوگ ءَ روگی اِنت؟
اے چونیں سنگتے کہ تو انو آٸی ءِ لوگ ءَ روگ لوٹ ئے؟
انچیں سنگتے۔ دگہ چونیں سنگت باں-
شر برٶ تو زاناں کدی منی گپاں گر ئے نہ تو ورگ ور ئے نہ ساھتے آرام کن ئے وتی ھال ءَ بچار۔ تو مرچاں چارگ نہ ئے
چُک اگاں منی وڑیں نالائک بہ باں گڑا چارگ ھم نہ کرز آں
تو چوں چی ءَ گُش ئے منی چمانی توک ءَ بچار بچار۔۔۔ ایشی ءِ توک ءَ تٸی میار چے اِنت بلے۔؟ تو واہ ھزار کوشست کنگ ءَ ئے تو وتی دل ءَ چوش دور مہ دے ھدا مزن اِنت ءُ ترا کدی نا امیت نہ کنت۔ بلکیں من گشاں تو چوں بکن منی درستیں سوراں بھا کن
سوراں! تو سر ءَ ھوش اے من تٸی سوراں بھا بکناں؟
ھو بھا اِش کن۔ سوراں دگہ کیامتے نہ اَنت پد ءَ من ءَ ترا چے دوست تر نہ اَنت نازینک تو زان ئے من اے وڑ کُت نہ کناں-
پرچا کُت نہ کن ئے؟ زی کہ ترا بوتگ تو منی واستا کتگ۔ مرچی ترا منی زرورت اِنت من چوں پشت ءَ کنزاں پد ءَ اے سور تو من ءَ وت گپتگ ءُ داتگ اَنت منی ھیال ءَ چوشیں گرانیں ساھت ءَ مردمے دست جند ءِ مال ءَ رس اِیت گپ تٸی راست اَنت بلے
نوں دگہ بلے ملے نہ لوٹ اِیت بس تو ھمنچو زٶت اے کار ءَ بکن شر تر اِنت۔
سالجان ءَ وتی لنکوک زرت اَنت نازینک ءِ لنکوکانی شما کُت اَنت ءُ دراٸینت بلے یک شرتے
شرتے! باریں بگُش چونیں شرتے۔
پیسر ءَ وادہ بکن۔
وھدہ چے اے۔ تو منی ساہ ءَ بو لوٹ تٸی پادانی چیر ءَ ایر بیت۔
ساہ ءَ ویل کن۔
گڑا؟
بس وادہ بکن۔
شر وھدہ کتگ۔ نو ں بگش تٸی شرت چے اِنت نازینک! سالجان یک دمانے ھاموش بوت پد ءَ گپے دیم ءَ برٶت،من لوٹاں کہ نوں تو شھر ءَ پہ مکابل ءِ چکاسانی تیاری ءَ برٶ۔ بچار ھچ وڑ ءَ نہ مہ کن پرچا کہ اے تٸی مستریں واب بوتگ۔ من ترا ھمے گُشت کہ سیر ءَ رند من ءُ تو یکجاہ تیاری کناں بلے سیر ءِ دومی سال ءَ تو دیست پت چہ ولایت ءَ درکنگ بوت۔ اد ءَ ملک ءَ پت واماں چے بار گپتگ اَت۔ پت ءَ ھرچ زرے کہ جمھ کتگ اَت روچے یک وامدارے اَتگ دانکہ آ سرجم ءَ کنگلا بوت رند ءَ نہ من وت ونت کُت نہ ترا دیم دات کُت نوں من ھمے لوٹ کٰتگ کہ تٸی واب ءَ الم سرجم بکناں اے چونیں شرت ءُ وھدے تو منی دیم ءَ ایر کُت نوں من کجا چوشیں تیاری کت کناں گپ اگاں منی واب ءِ کٸیگ اِنت گڑا لازم نہ کہ مردم ھرچ وابے گند اِیت پد ءَ آ الم سرجم بہ بیت
راستے کہ دیستگیں واب لازم نہ اِنت کہ سرجم بہ باں بلے ھمے واب ءِ سر ءَ جُھد کنگ ءَ چے تٸی توک ءَ ھمے توکل واہ کیت کہ تو وتی دیستگیں واب ءِ چمانی توک ءال چار ایت بکن ئے اگاں سوبمندی مہ بیت گڑا؟ نازینک ءَ جُست کُت۔
ایشی ءِ توک ءَ ترا ھچ میار پر نہ بیت پرچا کہ سوبمندی یا بے سوبی ھدا ءِ دستا اِنت۔“ سالجان ءَ دراٸینت۔شر من تٸی اے گپ ءَ گِر آں بلے انو مٸے مستریں جنجال گریبی اِنت۔ نوں تو وت بزان اے حالت ءَ مردم کجا شھر ءَ ونت کُت کنت؟ ھمے نازینک ءِ گوں سالجان ءَ مستریں جُست اَت۔
نازینک گپ چوں اے وڑیں۔ من ءَ یک سنگتے ھست ۔ آ اومان ءَ اِنت۔ چیزے روچ بیت منی گوں آٸی ءَ ھال بوتگ ءُ آٸی ءَ منی واستا یک ویزایے وڑ کتگ۔ انشاء اللہ لھتیں روچ ءَ پد در کیت ھمے واستا من گشاں چہ روگ ءَ چے پیسر من شمارا شھر ءَ سیٹ بکناں۔
تو در ملک ءَ رو ئے؟ نازینک ءَ پہ بزگی جست کُت۔ زاھریں گپے، دگہ وَ ھچ وڑ نیست۔
من ءَ شھر ءَ تیاری پرماٸیت ءُ وت واجہ رٶت در ملک ءَ نہ لوٹ اِیت درملک مر ملک ما ھمے ھال شر ایں-
اے ھال ءَ کجا شریں۔ مرچی اے ھال ءَ وتی سوراں بھا کنگ ءَ آں اے۔ باندا اگاں مٸے سر ءَ پد ءَ چوشیں جنجالے اَتک گڑا؟
لازم نہ اِنت کہ ھدا داٸم وتی بندہ ءَ چوشیں جنجال بہ دنت
”نازینک گپ اگاں لازم اِنت یا لازم نہ اِنت اے سر ءَ اَتکگ، گڑا شرتر اِنت مردم وتی سر ءُ چٹ ءَ مھلہ ببہ گپت-
ھمے دمان ءَ نازینک ءَ لوٹ اِت کہ وتی دپ ءَ پچ بہ لگُش اِیت ءُ پریات بکنت بلکیں آٸی ءَ وتی راستیں دست ءُ راستیں دست ءِ سر ءَ چپیں دست ءَ گوں وتی دپ ءَ را داشت۔ بلے آ چمانی ارساں بے وس کُتگ اَت آٸی ءَ باز کوشست کُت کہ وتی چمانی ارساں اوں بہ داریت بلے ارس اَتاں کہ گوں آٸی ءَ دارگ نہ بوتاں ءُ آٸی رکانی سر ءَ شیپ گِران بوت اَنت پد ءَ آٸی ءَ وتی سر زرت سالجان ءِ کونڈ ءِ سر ءَ ایر کُت۔ آ ھسکگ ءَ اَت سالجان ءَ وتی راستیں دست آٸی ءِ کوپگ ءِ سر ءَ ایر کُت آٸی ءَ وت ءَ کش کُت داں سالجان ءَ وتی چپیں دست ءَ گوں آٸی ءِ چمانی ارس پھک کُت اَنت۔ بس ھمے گُش ئے نازینک پاد ءَ منی ورگاں بیار من ورگ ورآں ءُ دمانے آرام کناں سالجان ءِ دل وَ ھچ وڑ ءَ ورگ نہ لوٹگ ءَ اَت آٸی ءَ بس نازینک کمے مشکول کنگی اَت نارینک پاد اَتک ءُ نشت وتی گُشان ئِے چت ءُ سر ءَ کُت دیم پہ چل ءَ شُت-
یک شریں ساھتے ءَ پد نازینک ءَ سالجان ءِ ورگ گون اَتاں اَتک گشگ ءَ لگ اِت سالجان کمے ڈن ءَ درا بچار سری کوہ ءِ نیمگ ءَ چونیں سیاہ ءُ بزیں جمرے چست اِنت۔
ھو! انو دمانے ساری ما کہ اَتکاں جمرے نام ءُ نشان نیست اَت تٸی راست اَنت بلے جمر پہ بندگ ءَ کدی دیر کنت نازینک تٸی راست اَنت -سالجان ءُ نازینک ءَ یکپارگی یک ءُ دو لوکہ وارت۔ نازینک ءَ وس کُت کہ سالجان یک دیمانے آرام بکنت بلے سالجان ءَ گُشت کہ نازینگ آٸی ءَ سوراں بہ دنت دانکہ آ بو رٶت سیٹ لتیپ سونار ءِ کر ءَ سورانی گم ءَ بہ گوازینیت۔ نازینک ءَ الماری ءَ چے سور در کُت اَنت آٸی ءَ سالجان ءِ بیگ ءِ توک ءَ مان کُت اَنے۔ سالجان ءَ بیگ بڈ ءَ کُت دیم پہ سیٹ لتیپ ءِ لوگ ءِ نیمگ ءَ روان بوت سیٹ ءِ لوگ سالجان ءِ لوگ ءَ چے انچو دور و نہ اَت آٸی ءِ سیکل ءَ سے روچ بوتگ اَت کہ پنچر اَت داں پیدل آٸی پانزدہ منٹ زرولت۔ آ سیٹ لتیپ ءِ بیٹک ءَ نشت۔ سیٹ لتیپ ءَ یک برے سالجان را آپ ءُ چاہ کُت۔ پد ءَ سیٹ لتیپ ءَ آٸی ءِ سور چار اِتاں رند ءَ کچ ءُ ماپے کُت اَنت درستیں سھور پانچ لک ءِ بوتاں سیٹ لتیپ سشت وتی لوگ ساھتے پد آ گوں زراں واتر بوت۔ آٸی ءَ زر سالجان ءِ دست ءَ دات اِتاں سالجان ءَ زر وتی بیگ ءَ کُتاں چہ سیٹ لتیپ ءِ کر ءَ موکل لوٹگ ءَ رند آ چہ بیٹک چے ڈن در اَتک۔ آٸی ءَ آسمان چارت کہ ھر نیمگ ءَ سیاہ ءُ بزیں جمراں مانپوشتگ۔ ”نازینک راست گُشیت، جمر پہ بندگ ءَ دیر نہ کنت“سالجان ءِ ھیران بوھگ المی اَت پرچا کہ ساھتے ساری آ کہ ادا اَتک جمر نوکی چہ سری کوہ ءَ چست بوتگ اَت بلے اے ساھت ءَ توگیں آزمان جمراں مانپوشتگ اَت پد ءَ گوات ھم جمر ءَ چیر اَت سالجان ءَ وتی گام تیز تر کُت اَنت ۔ بلے سالجان کہ کمو گام دیم ءَ شُشت، ھور ءَ وتی سر یل دات ھور گوں گرند، گروک ءُ گوات ءَ ھوار سک ترند ءَ رچگ ءَ اَت۔ پہ سالجان ءِ واستا گام جنگ سک گران بلے اے واہ ھشکیں پٹے اَت پد ءَ اود ءَ چوشیں در ءُ دیوال نیست اَت کہ سالجان ءَ وت ءَ ھور ءَ چے اندیم کُتیں آٸی ءَ بیگ بڈ ءَ دور کُت، وتی چپیں دست ء گوں سر ءَ داشت آ پورا مچلیتگ اَت۔ بلے آ انگت وتی گاماں دیم ءَ بران اَت آٸی ءَ ھمے گُشت، سالجان بس ھشتگی نہ اِنت پرچا کہ اوشتگ بے سوبی اے یک مزنیں نشانی اے۔
ھور نوں کمو سبگ بوتگ اَت۔سالجان انگت گام جنان اَت۔ نوں آٸی ءَ وتی لوگ نزیک کتگ اَت۔ ھمے دیمان ءَ آٸی ءَ دیست کہ دو کس آٸی ءِ دیم ءَ اوشتوک اَنت ۔ سالجان ءَ وتی کدم داشت اَنت۔ ھر دو سالجان ءِ نزیک ءَ اتک اَنت۔ ھمے کہ سالجان گشگ لوٹ اِت کہ آ چونیں مردم اَنت ءُ آٸی ءَ چہ آیاں چے کار بیت بلے ساری ءَ یکے ءَ وتی لانک ءَ توپک در کُت ءُ سالجان ءِ سر ءَ داشت ءُ گشت ئِے تٸی بیگ ءَ پانچ لک کلدار مان۔ تو زراں بیگ ءَ چے در کن یا مارا بیگ ءَ بدے سالجان ترس ءَ چے گیش ھیران اَت کہ ایشاں چون مالوم بوت کہ من ءَ انچو زر گوں۔ سالجان ءِ دپ ءَ در اَتک، ”سیٹ لتیپ!“ ”ہاہاہاہاہا“ ھر دوکاں ڈاک دات۔ آھاں سالجان ءِ بیگ پچ گپت دومی ھمراہ دراٸینت، ”چوں مہ بیت سنگت باندا سیٹ ءِ لوگ ءَ برٶت پد ءَ واجہ ءَ دز بہ کنت۔” آٸی وتی پسو چوش رست، ھچ پکر مہ کن اے نوبت کدی نٸیت۔“ آٸی ءَ توپگ کہ انگت سالجان ءِ سر ءَ داشتگ اَت ءُ آسے دات تیرا سالجان ءِ سر سپت یکیں دمان ءَ آ زمین ءِ باھوٹ بوت۔

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ

بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ جارکش میجر گْوھرام بلوچ ءَ رسانکدراں شنگ کرتگیں درشان ءِ تہ ءَ گْوشتگ کہ شانزدہ نومبر ءِ شپ ءَ ساھت ھشت ءِ نزیک ءَ مئے سرمچاراں گدر سوراب ءَ پاکستانی پوج ءِ چیک پوسٹ ءِ سر ءَ اُرش کرتگ –

جارکش ءَ گْوشت کہ بازیں وھداں پوج ءُ سرمچارانی میان ءَ دو دیمی جنگ برجاہ بیتگ-

میجر گْوھرام بلوچ ءَ گْوشت کہ بلوچستان ءِ آجوئی ءَ داں زوراکیں پاکستانی پوج ءَ ھچ جاہ ءَ آرامی ءَ نیل اِنت ءُ بلوچستان ءِ کُنڈ کُنڈ ءَ دشمنیں پوج ءِ سر ءَ اُرش کنان بئیں –

نبشتانک: آس گپتگیں گدان

نبشتہ کار: سازین بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

بیست سال سرجم اَت کہ منی آرپیں پت ءَ سر ءِ ساھگ ءُ سر چیر دیگ ءِ واستا یک گدانے اڈ کتگ اَت، گدان ءِ دارانی مک کنگ ءَ پیسر باز کُکار ،جاک ءُ سلوات ءُ ھون شنزی بوتگ اَت۔

بلے مرچی 11سال سرجم اِنت کہ منی پت تھاریں کوٹیانی باھوٹ اِنت گدان ءِ تہ ءَ مھروانیں سنگتانی اکس پہ ڈولے سنیگار اِتگ اَنت ءُ فکر گدان ءِ جلوہ ءُ زیبائی اَنت ۔

کمبر چہ در کسانی ءَ منی ھمراہ ءُ ھمگوپگ ءُ برْات گوانگیں ھمبل بلے آ دل ستگیں سنگتے اَت سگریٹ ءِ سر ءَ سگریٹ ءُ یک سگریٹ ئِے نہ مرت ءُ دومی بن گپت ءُ من فھمگ ءُ نہ فھمگ ءِ بارگیں دگ ءِ سر ءَ اوشتاتگ اِت اَنت کہ آ پرچا انچو سگریٹ کُش اِیت؟انون گدان ءِ تہ ءَ من ءُ منی مستریں گْوھار ، سمی پشکپتگیں مکھیں مات ءَ را لھتیں سال بیت کہ چہ اسکول ءِ دگ ءِ سر ءَ!
بلے منی ھمساھگ منی نہ اِتاں بس کمبر اَت ھمک روچ مئے ھال پرسی ءَ اتک ءُ بلے سگریٹ ءِ ھچ بر ھلاس نہ بوت ۔ دیم روژنائیں مردمے اَت ، گدان ءِ دارانی رمیز ءِ ورگ ءَ دیست سک باز جیڑ اِت کہ چہ کجا ءُ چون ءُ چہ کئی ڈِگار ءَ دار بیار اَنت گدان ءِ داران نوک بکن آں ۔

کسانیں مدت بیت کہ کمبر ھم مئے گدان ءِ نیمگ ءَ سر ءُ گور نہ جت ءُ من ءُ سمی گپ ءُ تران کنگ اِت ایں بوت کن کہ آ دنیا ءِ کاران دست گلائش ءُ دست گٹ اِنت ۔

یک روچے ،روچ زمین ءِ دلبند ءَ ایر کپان اَت ءُ روچ ءِ برانز زر ءِ چولان گیشتر ڈولدار تر کنگ ءَ اِت اَنت کہ اناگہ کمبر ءَ سلام دات۔

بیا پہ ھیر ،تو جوڑ ءُ سلامت بوتگ ئے مدتے بیت کہ نئے ھالے ءُ نہ اھوالے ؟ ھو دنیا ءِ کاران دست گٹ بوتگ اَنت – آئی ءَ سرجمیں کسہ کت ءُ شپ ءَ را تھاری ءُ ابیتکی ءَ امباز کتگ اَت شپ سیمی پاسان جنزان اَت من ءُ آ گدان ءِ دیم ءَ کشتگیں دْرچک ءِ کرا چم واب ءِ میار کت اَنت کہ دو ساھت ءَ رند آئی ءَ من ءَ چہ واب پاد کت ھان چہ بوت ؟
آبے توار اَت ءُ سگریٹ ئِے بن دات ءُ کشگ اَت من پد ءَ پرس اِت ھان سنگت چہ بوت ترا چہ واب ءَ گڑ اِت ئے ءُمن ءَ ھم؟آئی ءَ دگہ سگریٹ ئِے چہ پاکٹ ءَ در کت ءُ لنکانی شما دات ءُ بلے انگت روک نہ کت ئِے ءُ درائنیت ئِے کہ
سنگت من یک ترسناکیں وابے دیست اللہ ھیر بکنت تو واب ءِ مانا کنگ ءَ زان ئے؟ھو تو واب ءَ بگش من جھد کن آں-
کمبر : سنگت من واب ءَ دیست کہ تی پت ءِ اڈ کتگیں گدان بن گپتگ کہ گورچ ءِ نیمگ ءَ یک سیاھیں گوْاتے پیداک انت کہ چو آس ءَ روک اِنت ءُ گدان ءَ آس گلائش کنت ءُ آس ءِ تسگ ءِ ھاتر ءَ ترا ءُسمی ءَ را آپ گون کہ آس ءَ توسگ ءَ اِت بلے من تئی دست ءِ آپ جنکوک ءَ پچ گراں ءُ تئی دست ءَ داراں کہ بِلے گدان بن کنت دگہ نوکیں گدانے جوڑ کن ایں ، گدان ءِ نیم آس ءَ گپتگ ءُ ھمساھگ اتکگ اَنت آس ءِ توسگ ءِ بدل ءَ ندارہ چارگ ءَ اَنت ءُ پہ ڈولے کندگ ءَ اَنت ،بلے سمی ءِ دست سر ءَ اَنت ءُ ھسیڈک ھسیڈک ءَ گریوگ ءَ انت کہ منی پت ءِ درستیں کتاب سُچگ ءَ اَنت ءُ مات ءِ نبشتہ کتگیں کاگد ستک ءُ پر بوت انت ءُ ھما مھروانیں سنگتانان گون ھمے گدان ءَ مھر بوتگ آیانی اکس سُچگ ءَ اَنت ۔بلے کے بزان اے گدان کئی اَنت ءُ کئی ءَ بن داتگ ءُ سمی ءِ پت ءُ مکھیں مات پہ کے واست ءَ!-
سنگت تی واب جیڑگ پھرمائیت بلے واب گو گواچن ءَ بدل بوتگ ءُ گدان بن گپتگ بلے! –
واب انگت نا سرجم اِنت دیم ءَ واب ءِ کسہ گوشدار کہ آ کوہ ءِ پشتی نیمگ ءَ دھکان دلمراد ءَ یک ڈگارے است آ ڈگار ، کشار انت ، دْرچکانی زیبائی ءُ شانتلانی توار، کپوتانی کوکو بنیادم ءِ دل ءِ تاران سران اَنت ،دھکان دلمراد گون وتی چاریں برْاتان سک گل ءُ شادان اَت ءُ دھکان دلمراد ءِ برْات بیبگر سراوانءَ دانکہ جھاوان ءِ رمگ یک جاہ ءُ یک مشت کتگ ات ھمے ڈگار ءِ کر ءُ گوراں کوھانی دیم ءَ کورانی تہ ءَ رمگ یلہ ات سک ڈلدار اَت کوہ ءُ کُچگ سک گل اِت اَنت ، ڈگار سبز ءُ آباد اَت ۔
بلے!-
بلے چی؟-
یک روچے یک مردے اتک آئیءِ نام بروت ات آئی ءَ چاریں برْاتانی کرا گشت کہ شما وتی ڈگار ءَ بھار بکن اِت شما ھر برْات گل ءُ شادان بہ اِت ءُ ھو ھان وتی رمگ ءَ ھم اے رمگ ءُ ڈگار دلمراد ءِ ھپت پشتیں پت ءُ پیروکانی ڈگار ءُ رمگ ات ۔
بلوچ ءُ بد روچ ۔
ھما روچ ءَ اے چاریں برْاتانی درمیان ءَ اڑ ءُ کڑ ءُ مشت ءُ منکڈی بنا بوت ھر روچ جیگ مان جیگ ءُ تو بہ کش منی پاداں ءُ من کش آں تئی پاداں ، مشت ءُ منکڈی کُکار ءُ جاک ،اللہ ھوپ، تو بہ منی پشک ءَ ءُ من تی پشک ءَ۔

روچ ماہ بوت ،ماہ سال، بلے اڑ ءُ کڑ ءَ ھلاس بوگ ءِ نام نزانت۔
اے رمگ ءِ سر دیگ ءِ ھاتر ءَ ھزاران شپانک گار بوتگ ءُ چہ شند ءَ بیران بوتگ اَنت ءُ بلے رمگ ءُ ڈگار ءِ پھزگ ءِ جھد برجم کتگ اِش ءُ نون ڈگار ءِ دْرچک ءُ دار آدراہ بوگ ءَ اَنت ءُ شانتل ءُ کپوتانی کوکو ، گار ءُ دْرچکانی تاک ھشک ءُ زمیں ءِ دلبند ءَ کپان انت کے بئیت کہ دْرچکان آپ بدنت ءُ کے رمگ ءَ سر بدنت ءُ کے بئیت ڈگار ءَ آباد بکنت کہ برْات جیگ مان جیگ اَنت۔
وھد جنزان اَت کہ دھکان دلمراد گون چاریں برْاتان گِس ءِ روتاپ ءَ نشتگ اَت ،آیانی مکھیں ماتءَ درائنیت برْات بے ھمساھگ ءُ مھرانی دیم ءَ وت ءَ را شگانی مکنت،گون مات ءِ اے گپ ءَ بیبگر جھسر اِت ءُ برانز گپت، ماتی بس کہ تی دپ ءَ پروش آں
آ مشت ءُ منکڈ بوت اَنت مات ءَ تہ دور کت آیان مات ءِ گشان گشینت ءُ ٹکر ٹکر کت ءُ مات سر در بوت –
رمگ چار جاہ کت ءُ ڈگار ھم بلے ڈگار ءِ سر ءَ یک برْاتے ءَ را ھچ مجال نیست اَت کہ دومی برْات ءِ ڈگار ءِ ھد ءِ سر ءَ گام ایر بکنت ۔ مجال نیست اَت کہ یکے ءِ رمگ دومی ءِ رمگ ءِ تہ ءَ بئیت۔
ڈگار ھشک ءُ آدراہ بوت ءُ مات سردر اَت ءُ دْرچکانی توار ءُ بَرمش گار ءُ بیگواہ اِت اَنت ءُ کَے بہ جیڑ ایت پہ ڈگار ءُ ڈگار ءِ دْرچک ءُ کپوتانی کوکوان ءُ کے بہ جیڑ ایت پہ مات ءِ باتن ءُ دریائیں سر ءَ؟ –
گدان سْتک ءُ پُر بوت ءُ ھمساھگ ءُ مھراہ گدان ءِ پران کیل کنگ ءُ برگ ءَ اِت اَنت ءُ گدان ءِ فکر ءِ زیبائی ءُ ڈگار ءِ جیڑہ ءَ دلمراد ءَ گون برْات نیست اَت –
ھما کوہ ءِ کرا ڈگار ءِ بند ءِ باسک ءَ مزنیں دْرچک ءِ ساھگ ءَ یک کبرستانے است اَت ، آ کبرستان ءَ ھمے رمگ ءِ شپانک ءُ ڈگار ءِ دھکان کبر اَنت ءُ بلے مرچان شپانی بے تواری ءَڈگار ھسیڈک ھسیڈک ءَ ارس گوار ایت ءُ درچک گریونان اَنت گش اَنت ءُ کوھانی توار پروشتگ ءُ گون کبر ءَ ھبر کنان ءُ گش اَنت شما ءِ روگ ءَ پد ھچ شپانک ءُ دھکانے نیست کہ مئے چمانی بولیاں سرپد بہ بیت ءُ ڈگار ءَ درائنیت کسے نیست کہ منی باتن ءَ گشانے ایر بکنت ءُ منی دیدگانی ارسان سپ بکنت ءُ کسے نیست کہ رمگ ءَ سر بہ دنت۔
آئی ءَ دست ءِ سگریٹ روک کت ءُ گُشت سنگت! واب انگت نا سرجم اِنت ءُ واب ءِ کسہ روان کنت۔
بلوچی شعبہ تربت –

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کارے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ

بیگواھیں حسان قمبرانی، حزب اللہ قمبرانی ءُ عبدالحئی کرد ءِ پچیں کمپئین ءِ برجاہ دارگ بیت اِنت – ماما قدیر بلوچ

بلوچستان ءِ بنجاھی شھر شال ءَ وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ زھرشانی بنجل ءَ چار ھزار ءُ یک سد ءُ سِی ءُ چار روچ سرجم بیتگ – مشکے ءَ خیر مھمد بلوچ، عبدالرزاق بلوچ ءُ دگہ مردماں بنجل ءِ تر ءُ تاب کرتگ ءُ کھولانی گون ءَ پدردی درشان اِتگ – وھدیکہ نوشکی ءَ بیگواھیں لیویز کارندہ عبدالغنی مینگل ءِ پِت ھم اے وھد ءَ جاڑیگ بیتگ –

وی بی ایم پی ءِ رھشون ماما قدیر بلوچ ءَ گْوشت کک پاکستان بلوچستان ءَ وتی زورگری چار ءُ ٹپاس ءِ منّگ ءُ منّ اِتگیں کانود ءِ سِلتری ءِ نیمگ ءَ برگ ءِ جھد ءَ کنت وھدیکہ بلوچ شھید، ریاستی چیریں ادارھانی تہ ءَ بندیگیں بلوچ پُسگانی دیمونی بلوچستان ءِ رھبندانی سر ءَ اَنت –

آئی ءَ گْوشت کہ پاکستانی چیریں ادارھانی نیمگ ءَ جوڑ کرتگیں ھونی ئیں دستاں وتن دوستیں بلوچ پسگانی دلبند ءَ تیرگواری کنگ ءُ زورانسری آوار جنگ ءُ آیانی زانگولیں جونانی دور دئیگ انسانی ھکانی لگتمالی ءِ پدر کنگ انت- زورگپتیں ریاست ءَ بلوچ چکچینی ءِ تہ ءَ گیشی ءُ بدلی آرتگ کہ بلوچ پُسگانی لاشانی دور دیگ ءَ بلوچ راج دو گام پد کنزینگ بیت ءُ آگھیں چماں واب گندگ انت –

آئی ءَ گوشتگ کہ ترس نامی ھچ وڈیں شے ءِ ودی نبوتگ راست ءِ کہ بلوچ چک چینی ءِ تہ ءَ گیشی آرگ بیت – بلے اے دراہ بے مانا انت پرچا کہ مروچی پُرایمنیں جد ءُ جھد کنوکیں مردین جنیناں گلامی ءَ چہ رکگے پیسلہ کرتگ –

دومی نیمگ ءَ ماما قدیر بلوچ ءَ وتی کلوہ ءِ تہ ءَ گوشتگ کہ باندا بزاں چار شمبے ءِ روچ ءَ آوار جنگ بوتگیں حسان کمبرانی، حزب اللہ کمبرانی ءُ عبدالحئی کرد ءِ زورانسری آوار جنی ءِ بگیری ءَ ما چاگردی ترامجاہ ٹویٹر ءَ کمپئین ءِ برجاہ دارگ بیت –

آئی ءَ گوشتگ کہ کمپئین ءَ بھر زورگے ھاتر ءَ SaveQambraniBrother# او SaveAbdulHaiKurd# ھیش ٹیگ کارمرز کنگ بیت اِنت –

زانگ بہ بیت حسان کمبرانی ءُ حزب اللہ کمبرانی شال ءَ فروری ماہ ءل زورانسری اوار جنگ ءُ بیگواہ کنگ بوتگ انت- حسان قمبرانی ءِ گْوھار حسیبہ قمبرانی وائس فار بلوچ مسنگ پرسنز ءِ ھواری ءَ اے درگت ءَ زھرشانی کنگ انت –

ھمے وڑ عبدالحئی کرد ماں بولان ءِ دمگ مچھ ءَ 21 مئی 2018 ءَ یک ھوٹل ءِ تہ ءَ آوار جنگ ءُ بیگواہ کنگ بوتگ ءُ عبدالحئی کرد ءِ گھار نسرین بلوچ وتی برات ءِ یل کنائینگے ھاتر ءَ شال ءِ پریس کلب ءِ دیم زھر شانی ھم ھوار انت – آئی گوشگ انت کہ آئی ءِ برات پاکستانی پوج ءُ چیریں ادارھانی کارمنداں زورانسری آوار جتگ ءُ بیگواہ کرتگ اَنت –

ٹی بی پی پتر ءَ سر بیتگیں ھالانی رد ءَ بلوچستان ءِ دمگ کیچ ءِ بنجاھی شھر تربت ءَ تیرگواری ءِ آسر ءَ نیکراھی ناشرکاریں گل ءِ رھشون ملا عمر گوں وتی چک ءِ ھمراھی ءَ جنگ بیتگ۔

دی بلوچستان پوسٹ

دمگی مردمانی رد ءَ آ پاکستانی پوج ءَ تربت ءِ بازار ءَ سیٹلائیٹ ٹاون ءَ تیرگواری کرتگ ءُ کُشتگ –

دمگی مردمانی رد ءَ ملا عمر پیسر ءَ چہ پاکستان ءِ چیریں ادارھانی دست ءَ بیتگ –

لشکری بنشوناں تنی وھدی اے درگت ءَ ھچ نہ گوشتگ، ملا عمر ایران ءِ دیندار بیتگ آئی ءِ سر ءَ ایران ءَ ناشرکاری ءِ بھتام بیتگ اَنت –

دومی نیمگ ءَ بلوچانی رد ءَ ملا عمر پاکستانی اداراھانی چیردستی ءَ کیچ ءَ بلوچ آجوئی ءِ دوستیں مردمانی بگیری ءَ ڈیتھ اسکواڈ ءِ سروکی ءَ کنگ ءَ بیتگ –

زانگ بہ بیت ایران ءِ ڈنی کارانی وزیر جواد ظریف پاکستان دو روچی تر ءُ تاب ءَ سر بیتگ – زانتکارانی گوشگ اِنت اے تر ءُ تاب ھما وھد ءَ بیتگ کہ میان استمانی تکاں بازیں مٹ ءُ بدلی رودم زیرگ ءَ اَنت –

پاکستانی پوج ءِ جارکش ءِ رد ءَ اے گند ءُ نند ءَ دوستی ءُ نزیکی، دمگ ءِ جاورانی گھتری ءَ ھوار اوگانستان ءِ جیڑھانی گیش ءُ گیوار، ایران ءِ سیمسرانی دار ءُ گدار ءُ ایران ءِ سیمسراں ھوار نزیکیں جاھاں نھادی جاھانی پچ کنگ ءِ گپ ءُ تران بیتگ اَنت –

گند ءُ نند ءِ وھد ءَ جنرل باجوہ ءَ گوشتگ کہ پاکستان ءُ ایران ءِ میان ءَ کمکی کاراں دمگ ءَ امن ءُ ایمنی ءِ تہ ءَ گھتری اتک کنت۔

دی بلوچستان پوسٹ

بلوچستان لبریشن فرنٹ ءِ جارکش میجر گْوھرام بلوچ ءَ نوشکی ءَ پوجی پانگس ءِ سر ءَ اسنائپر اُرش ءِ زمہ واری منّ اِتگ ءُ گْوشتگ کہ دو شمبے ءَ شانزدہ نومبر ءِ بیگاہ ءَ سرمچاراں نوشکی اژدہ ھول ءَ پوجی پانگس ءِ سر ءَ اسنائپر ءِ گون ءَ اُرش کرتگ ءُ یک کارندھے کُشتگ –

آئی ءَ گْوشت کہ زیردستیں بلوچستان ءِ آجوئی ءَ داں زوگریں پوج ءِ سر ءَ اُرش برجاہ مان اَنت –