TBP Balochi

نبشتانک: آزمانک: دبئی ءُ پاکستان

نبشتہ کار: بکتیار رھیم بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

مئے میتگ ءَ چہ ھرکس دبی ءَ چہ اتک گڑا ھلک ءِ مردم دراہ شت انت دبی والا ءِ لوگ ءَ گوں آئی ءَ نند ءُ نیاد کت اش دبی والا ءَ گڑا دبی ءِ کسہ کت انت۔

دبی باز ساپیں ملکے اود ءَ دروگ ،دزی ،پَراڈّی ءِ ھچ موکل نیست اود ءَ ارباب ءُ آئی ءِ چکانی سواری ءِ لاری جتا جتا انت ءُ پت ھنچو سیر ءُ مالدار انت چک ءِ گاڑی ءَ کار نہ دار ایت زھگ ھم ھنچو سیر انت چہ پت ءَ یک کلدارے ھم نہ لوٹ ایت-

اود ءِ زبان ءَ پولیس ءَ شرتا گُش انت ، شرتا ءِ کانود پیلو کنگی انت ھر کس ءَ شرتا ءِ کانود پیلو نہ کت بزاں آ را جلم کنگ ءُ کید کنگ بیت –

دگہ ھم بازیں گپ اشکت کہ دل ءَ جیڑ ات اگل ھم ھیران ات کہ دبی چتوریں ملکے باریں-؟

منی اُمر بیست ءُ شش سال بوت من وتی ناکو ءَ گوشت منی واستا ویزایے روان بہ دے من دبی ءَ کایاں ناکو ءَ من ءَ گوشت وتی واستا پاسپورٹے بہ کَش من ویزایے چار آں تئی واستا روان دیاں من پاسپورٹ کش ات روان دات ماہ پورو بوت منی ویزا ناکو ءَ گپت من ءَ گشت ئِے بیا –

من ءَ بس ءَ زرت ءُ کراچی ءَ آؤرت ائرپورٹ ءَ جھاز ءَ سوار کت من شت آں دبی ءَ سر بوت آں۔

ناکو اِیرپورٹ ءَ نشتگ اَت منی واستا ودار ءَ اَت من بہ گیٹ ءِ دپ ءَ سر بوت آں من چار اِت کہ مردمے ءَ منی دست گپت ءُ من ءَ امباز کت من لپرزگ بوتاں کہ دزے باریں چے یے۔

ناکو ءَ کندگے جت گوشت ئِے بچہ ترا چے بوت گڑگ ءَ ئے من گوشت او ناکو تو ئے من پھم اتگ دزے، ناکو ءَ من ءَ گوشت اد ءَ دز نیست اے پاکستان نہ انت اے دبی انت اد ءَ کس کسی نام ءَ نہ گیت ۔

من ھبر چرینت گوشت من ترا پچا نیاؤرت ناکو ءَ گوشت تو چے ءَ چو ھبکہ ئے من گوشت من ھبکہ نہ آں تو چہ پیسر ءَ زنڈ ءُ پزور ءُ اسپیت بوتگ ئے پمیشکا من پچا نہ آؤرت ناکو ءَ من ءَ گوشت تو ھم ھنچو پزور ءُ اسپیت بئے ۔

کمو دیمتر ءَ شت ایں چار ات ٹکسی یے اوشتوک انت ما سوار بوت ایں دیم بہ ناکو ءِ اوتاگ ءِ جاگہ ءَ شت ایں۔

ناکو ءَ من ءَ گشت من جان شود آں تو سلاج ءَ پچ کن ھرچی دل کیت بور من گوشت ناکو سلاج چے ءَ گوش انت ناکو ءَ گشت پریج ءَ گوش انت۔

ناکو شت جان ءِ شودگ ءَ من پریج پچ کت یک پریج ءِ توک ءَ درمان مان انت بزان کریم، ملھم شربت ءُ دگہ بازیں درمان ءِ مان ات من ایشی ءِ دپ بست ایدگہ پریج ءِ دپ پچ کت پسی گوشت ، برنچ اور پروٹ مان ات من کمو پروٹ ءُ کمو برنج زرت ءُ وارت –

ناکو ءَ جان ششت اتک من گوشت ناکو اے پریج چہ درمان ءَ پُر انت شما اد ءَ زاناں درمان بھا کن ات ناکو ءَ گشت اے ارباب ءِ پسانی دوائی انت اے پسانی جان شودگ ءَ چہ رند پسان ءَ چرپ کنگی انت پسانی گودان ، سر مود ،کریم جنگی انت ، پسان ءَ درمان دیگی انت من کندگے جت ارررر !
اد ءَ پسانی جان ءَ شود ات کریم ءُ تیل ءَ چرپ کن ات درمان دیت اش؟ ناکو ءَ پسو دات اے دبی انت پاکستان نہ انت اود ءَ ساہ داران ءَ ھچ ازت نیست ۔

مئے کار ھمیش ات سھب ءِ وھد ءَ پسان ءَ کاہ ءُ آپ دات ششت انت چرپ کت انت درمان دات انت یک بجا تان چار بج ءَ وپت انت واب ءَ چہ پاد اتک انت گڑا جان ششت ورگ وارت پسانی ھیالداری ءَ شت ایں –

ارباب مدام بیگاہ ءِ وھد ءَ گاڑی ءَ سوار ات اتک بازین وردنے آؤرت ئِے مئے واستا ءُ وتی پسانی واستا۔

یک روچے ارباب اتک مئے اوتاگ جاگہ ءَ من ءَ گوانک ئِے کت بیا من اتک آں گوْشت ئِے بازار ءَ روان۔

من ءَ کار ءِ گد گور ءَ ات انت من گوْشت من ءَ کار ءِ گُد گور ءَ انت گد ھاکی ات انت ۔ ارباب ءَ گوشت تئی گد ھاکی انت بنی آدم چہ ھاک ءَ ودی بوتگ مرگ ءَ چہ رند ھاک ءَ روت من ھیران بوت آں کہ ارباب من ءَ گون ھید ءُ ھاکی ئیں گدان گاڑی ءَ سوار کنت من پہ ھبکھے گون ءَ پشت ءِ سیٹ ءَ نندگ ءَ ات انت من ءَ گوْشت ئِے دیم ءِ سیٹ ھالی انت دیم ءَ بیا منی کر ءَ بہ نند من ھیران ات آں ارباب من ءَ وتی کر ءَ نندارینگ ءَ انت من یک مزورے آں آ یک سیٹے باریں چنچو مال روزگار گور ءَ ھست ئِے۔

ارباب ءَ من ءَ زرت بازار ءَ برت منی گون ءَ ھور ورگ وارت من ھیران بوت آں کہ ارباب سیریں مردمے من یک مزورے آں ارباب منی گون ءَ ھور ورگ ءِ ورگ ءَ ھچ ایب نہ کنت ۔

سامان ءِ گرگ ءَ رند من ءَ سوار کت ئِے اوتاک جاگہ ءَ آؤرت ئِے وت گاڑی ءَ سوار بوت شت۔

چہ ارباب ءِ روگ ءَ رند من ناکو ءَ ھال دات ناکو ارباب منی گون ءَ ھور نگن برنچ وارتگ ھچ ایب ئِے نہ کتگ من کار والا یے آں آ سیرینے پد ءَ بلاھیں اربابے بلے منی گون ءَ ھچ ایب نہ کتگ ئِے ۔

ناکو ءَ گوشت بچہ اے پاکستان نہ انت کمو زر بیت مردم ءَ راہ ءِ روگ ءَ مہ ھیم نہ کنت اے ملک ءَ مگروری نیست اد ءَ سیٹ تاں گریب وت ءَ یک پیم پھم انت اد ءَ انسان بنی آدم چارگ بیت ناکہ امیری ءُ گریبی اد ءِ کانود یکے اد ءِ کانود پہ کلدار ءَ بھا کنگ نہ بیت من چہ اے گپ آ پھم ات واکی مئے ملک ءَ کسے ءَ کمو زر ھست آ گڑا ھرچی بہ کنت کت کنت ھرکس ءَ بہ کش ایت ھم کشت کنت آرا کس جست کت نہ کنت-

یک روچے ارباب ءِ ایدگہ باگ ءِ اشتر ءِ جڑے نادراہ بوتگ ات روچ چار بج ءِ وھد ات من ءُ ناکو واب ات ایں من چار ات کہ ارباب اتک من ءَ ءُ ناکو ءَ را پاد کت ئِے ما چم ششت انت دراہ دراہ بات ئِے کت ارباب پھلی لوٹ آں شمے واب ھراب بوتگ من ءَ پھل بہ کن ات من اتکگ آں منی دومی باگ ءَ یک ھشتر ءِ جڑے نادراہ انت باز الاج کتگ دراہ بیگ ءَ نہ انت بیا اِت رو ایں پہ جڑے واستا دوا لوٹ انت اللہ جڑ ءِ سر ءَ چہ سکی ءُ تکلیپے ءَ دور بہ کنت گاڑی ءَ سوار بوت ایں ھشترانی کر ءَ شت انت جڑ کپتگ ات ما دراہ اوشتات ایں ارباب ءَ دوا ءِ وانگ بندات کت کمو رند ءَ اللہ آمین گوشت دست پہ دیم ءَ مشت اَنت ئِے ما ھم ھنچو کت مارا گاڑی ءَ سوار کت ئِے پد ءَ اوتاگ جاگہ ءَ آؤرت ئِے وت اللہ ھاپز گوشت ئِے شت۔

چہ ارباب ءِ روگ ءَ رند من سک کند ات کہ مئے ملک ءَ بنی آدمے نادراہ بیت کس پہ آئی ءِ جان دراھی ءِ واستا انچو دوا نہ لوٹ ایت ھال پرسی ءَ نہ روت ارباب پہ جڑ ءِ واستا انچو دوا وانی کنت ۔

ناکو ءَ من ءَ پسّو دات دبی انت پاکستان نہ انت اود ءَ ساہ دار ءَ ازت نیست اد ءَ ساہ دار ءَ سک ازت دے انت اد ءَ کسے ءَ ساہ دار ءِ سر ءَ زلم کت گڑا بزاں آ را کید کنگ بیت جلم دیگ لوٹ ایت
من گوشت واہ اڑے ملک پہ تئی کانود ءَ۔

دست ھورک بیگ ءَ چہ پد من وتگند چالو کت پاکستان ءِ چینل چار ات کہ ھالاں دیگ ءَ ات کراچی پریس کلب ءِ دیم ءَ بیگواھیں مردمانی کول ءِ زھرشانی برجم انت-

بلوچستان ءَ روڈ ءِ ویل ءَ ھشت مردم بیران بوتگ،بیست ءُ شش ٹپی بوتگ انت-

پاکستان ءَ تیل ءِ نھاد ودینگ بوتگ –

سندھ ءِ ضلع سکھر دو قبائل پہ کچک ءِ کشگ ءِ زھر ءَ وت پہ وت جنگ ءَ رس اِتگ اَنت چارداہ مردم بیران بیست ءُ شش زدگ بوتگ اَنت۔

بلوچستان ءِ دمگ گوادر ءَ ایپ سی ءِ تیر گواری ءَ یک راہ ءَ رؤکیں پرپٹ سوارے کشگ بوتگ۔ پرپٹ سوار یک گریبیں ماھیگ گیرے زانگ بوتگ-

پنجاب ءِ شھر پیسل آباد ءَ مرد ءَ گیرت نام ءِ سر ءَ وتی جن چانکو جتگ ءُ کشتگ تچگ ءَ سوب مند بوتگ –

بلوچستان ءِ دمگ کوھلو ءَ ھلک ءِ کماش ءَ یک دوازہ سالی ئیں جنکیں چکے آوار جتگ بیگواہ کتگ چک ءِ کھول کوئٹہ ءِ پریس کلب ءَ زھرشانی کنگ ءَ انت۔

سندھ ءِ دمگ ءَ یک پیر ءِ سر ءَ یک تراکے بوتگ چہ تراک ءِ سوب ءَ ھشت مردم بیران بوتگ چار سد ءُ چل ءَ گیش زدگ بوتگ اَنت ءُ نادراہ جاہ ءَ رسینگ بوتگ انت بلے نادراہ جاہ ءَ درمان ءِ نہ بیگ ءِ ھال انت-

بلوچستان ءَ نودربرانی شدکش ایں ھڑتال برجاہ انت ۔
ھزدار ءَ بجلی ءِ کرنٹ ءِ لگگ ءِ سوب ءَ یک پتے گوں سے چک ءَ ھوار بیران بوتگ اَنت۔

ھب چوکی ءَ دو گاڑی ٹوک وارتگ آس لگ اتگ بیست ءُ سے مردم ءِ بیرانی ءِ ھال انت۔

گوادر ءَ آپ ءِ واستا جنینانی زھر شانی برجاہ انت –
چہ وتگند ءَ وتی ڈیھ ءِ ھال اشکنگ ءَ چہ پد دل ءَ ترس پیداک بوت سرجمیں روچ ءَ ھمے جیڑ ایت باریں مئے ملک ءَ چے بوگ ءَ انت ملک ءِ مردم سیاد کوم راج چون انت۔

آ ملک ءِ تہ ءَ چار ات کہ ھرکس برابر انت کس کسی نام ءَ نہ گیت، اے ملک ءَ ھما گندگ ءَ ایں کار کہ مہ ٹھ ایت اے ملک ءَ بیگاہ انت چہ چشین دل رنجیں ھالان ھما وش سکونیں ملک ءِ تہ ءَ مارا بے سکون بےچاڑ کت –

یک روچے بیگاہ ءِ وھد ءَ من ءُ ناکو بازار ءَ شت ایں چار ات کہ یک مئے وڑیں جٹیں مردمے جوس ئِے وارت جوس ءِ ڈبہ روڈ ءِ سر ءَ چگل دات پنچ منٹ ءَ چہ پد پولیس اتک سر بوت مردار ءَ گپت ءُ برت من چہ ناکو ءَ جست کت ناکو مرد ءَ پرچا بے گناہ ءَ پولیس ءَ گپت ناکو ءَ گوشت مرد چو تئی وڑ ءَ دبی ءَ ھم پاکستان پھم ءَ ایت چش نزانت کہ دبی ءَ کچرا چو دور دیگ ءِ موکل نیست کچرا پہ کچرا دان ءِ توک ءَ مان کنگی انت پد ءَ سپائی والا کاینت بر انت ءُ جنگلاں کَنڈ کن انت اش۔

من ھیران ات آں کہ اے چون اے ملک ءِ ایشی ءِ کانود سک جوان انت پد ءَ چہ ناکو ءَ جست کت اے پولیس ءَ ھال کے ءَ دات کہ اے دکان ءِ دپ ءَ جوس ءِ ڈبھے کپتگ ناکو ءَ دست پہ کیمرہ ءَ ٹال کت گوشت ئے ھمے کیمرا ءَ پیش داشتگ۔

دوسال سرجم بیگ ءَ چہ پد من ءُ ناکو ءَ چھٹی گپت کہ پاکستان ءَ کا ایں چھٹی مل ات ما وتی واستا سامان گپت شپے چار بجا مئے جاز ات ما شت ایں بہ ائر پورٹ ءَ جھاز ءَ سوار بوت ایں جھاز ءَ مارا پاکستان ءِ ائر پورٹ ءَ ایر کت شد ءَ گپتگ بسکوٹے جوسے گپت وارت ھالی ئیں کاگد دست ءَ کت انت کہ کچرا ءِ ڈبہ ءَ دور دے این اش ناکو ءَ گوشت ھالی ئیں کاگد ءَ ملک ءَ زور ئے من گوشت ناکو کچرا ءِ ڈبہ ءِ تہ ءَ دور دے آں ئِے ۔ناکو کندگے جت گوْشت ئِے اے پاکستان انت دبی نہ انت ھمد ءَ دور بہ دے ئِے کس جست پرس نہ کنت اد ءَ کچرا ءِ ڈبی نیست اے ملک وت کچرایے-

ائرپورٹ ءِ گیٹ ءَ چہ در اتک ایں ٹکسی والا ءَ باڑہ ءِ جست کت پیسر ءَ سک باز گوشت ئِے پد ءَ کمو منت کت کم کت ئِے۔ٹکسی ءَ سوار ات انت کہ نوں رو ایں لیمارکیٹ ءِ بسانی اسٹاپ ءَ راہ ءِ نیم ءَ پولیس ءَ گپت جست کت چہ کجا آیگ ءَ ات ما گوشت چہ دبی ءَ گاڑی ءَ چہ ایر کت ئِے سے ھزار کلدار لوٹ اِت ئِے من گوشت نیست ناکو ءَ پنچ سد کلدار کش ات دات گوْشت ئِے برو ات ۔

ما شت ایں من گوشت ناکو پولیس ءَ کلدار چے ءَ دات ناکو ءَ گوشت اے دبی نہ انت پاکستان انت اد ءَ پولیس ءَ دیگ ایں نہ دات سر ءَ دگہ چھٹی مان کنت ۔

ٹکسی والا ءَ آورت مارا مئے سیاد ءِ گس ءَ رسینت کراچی ءَ روچ گوْست شپ بوت سک گرم ات ما نشتگ ات ایں بجلی شت گار بوت من گوشت اد ءَ بجلی چش کنگ ءَ انت گس ءِ واھند ءَ گوشت کہ اے شکر ءَ بگر نیم گھنٹہ اتک ءَ ھمروچ نہ اتک ءَ ناکو ءَ گوشت پاکستان انت دبی نہ انت کہ بجلی نہ روت ۔

شپ ءَ مچران پہ واب ءَ نشت سھب بوت بس ءَ سوار بوت ایں ملک ءَ اتک ایں ھرکس منی کر ءَ اتک من بس دبی ءِ کانود سپائی ،روزگار ،الاج، ورگ آیانی تاریپ کت مردمان من ءَ سوج کت آ ملک ءَ مڈی چے در کیت من گوشت تیل در کیت دگہ ھچ درنہ ایت۔اود ءَ ھرچیز چہ دری ڈیھاں آرگ بیت بلے اود ءِ مردم انچو سیر انت اود ءِ جھمنندیں مردماں چہ گیش دری ڈیھانی مردم انت اود ءَ مزدور انت ۔
یک دو مڈی ءِ مالکیں ملک چو دست ءِ دل ءَ ساپ انت چو ماہ ءَ رژن ءَ انت –

مئے ملک ءَ ھزاراں کسم اِنت مڈی درکیت ما انگت شدیگ ایں دری ڈیھانی نودربر اسکول وان انت مئے نودر برانی زند ءَ پہ پریس کلب ءَ انساپ ءِ واستا زھرشانی ءَ گواْزگ ءَ انت۔

دروگ بند ،دز، ڈنگ مئے ملک ءِ مالک انت گریب اگل مند اھمک ءُ گدار گوشگ بنت -انساپ لوٹگ جرم انت کسے ءَ انساب ءُ کانود ءِ بارو ءَگپے کت بزان وتی زمہ وار وت انت۔

اے ملک ءِ وزیر گزیر اے ملک ءَ چار پنچ سال ھکومتی کن انت گریبانی مڈیاں دز انت چہ ھکومتی ءَ در بیگ ءَ پد وتی ڈیھ ءَ یل کن انت دری ڈیھاں رو انت نند انت ھمے کسہ تان شش ماہ ءَ گوں سیاد ءُ سنگتاں کت انت تانکہ چھٹی پورو بوت انت پد ءَ دبی ءَ شت ایں۔

دوئیں ملکانی سپر ءَ چہ پھم ات کہ پاکستان ءَ پولیس ءُ ایدگہ ادارہ ھکومت کرپٹ انت اَوام بے وکوپ انت۔

---

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ

سر بیتگیں ھالانی رد ءَ گوستگیں روچ ءَ روکپتی بلوچستان ءِ تیابدپی شھر چھبار ءَ سُھر ءِ دکان ءِ سر ءَ دُزاں بیڑ برتگ –

اھوالکار ءِ رد ءَ چھبار ءِ بنجاھی بازار ءَ بَلُک نھادی جاہ ءَ دُزاں یک سھر ءِ دکانے ءِ سر ءَ بیڑ برتگ ءُ دُزی ءِ جھد کرتگ-

اھوالکار ءِ رد ءَ دُزاں دکان ءِ سر ءَ تیرگواری ھم کرتگ ءُ تیر دکان ءِ شِشگاں لَگ اِتگ اَنت بلے دُز بے سوب بیتگ ءُ تتکگ اَنت –

چریشی ءَ پد پولیس ءَ ھال سر بیتگ ءُ پولیس ءَ دُزانی پَٹ ءُ پول بندات کرتگ –

اھوالکار ءِ رد ءَ روکپتی بلوچستان ءِ بازیں جاھاں دُزانی ناشری برجاہ اَنت ءُ گوستگیں ماہ ءَ دُزاں روکپتی بلوچستان ءَ گاڑی ءِ سر ءَ تیرگواری کرتگ ءُ رھگوزی کُشتگ اَنت –

دی بلوچستان پوسٹ

بولان ءَ آروسیانی ءِ گاڑی چپ بوتگ، کسانیں جنکوے بیران ءُ چُک ءُ زالبولاں ھوار نُھ مردم ٹپی بوتگ ءُ تفتان ءَ ھندو برادریانی گاڑی چپ بوتگ ءُ کسانیں جنکوے ءَ ھور یک مردمے بیران چار ٹپی بوتگ اَنت –

ٹی بی پی پتر ءَ سربوتگیں ھالانی رِد ءَ بلوچستان ءِ دمگ بولان ءَ آروسیانی گاڑی چپ بوھگ ءِ سوب ءَ کسانیں جنکو ءِ بیران بوتگ ءُ چُک ءُ زالبولاں ھوار نُھ مردم ٹپی بوتگ اَنت –

دمگی پھازداراں ٹپی ءُ بیران بوتگیں جنکو ھما دمان ءَ ھسپتال ءَ سر کُرتگ انت ـ اژدری چار ءُ ٹپاس ءَ پد جنکو ءِ جون کھول ءِ گور ءَ سر کنگ بوتگ –

دومی نیمگ ءَ نوکنڈی ءَ شال داں تفتان ءِ مزن شھدگ ءِ سر ءَ تیز رؤگ ءِ سوب ءَ ھندو برادریانی ءِ گاڑی چپ بوتگ کسان سالیں جنکوے ءَ ھوار یک مردمے بیران بوتگ ءُ دو مردیناں ھوار یک زالبول ءُ دوازدہ سالی ئیں جنکوے ٹپی بوتگ –

دمگی پھازداراں ٹپی ءُ بیران بوتگیں مردم ڈی ایچ سی ھستپال ءَ سر کُرتگ انت –

اے وئیل ءَ وکی نامیں مردمے ءَ ھوار کسانیں جنکوے بیران بوتگ ءُ وشال، راوی، ریا کماری، منیشا ٹپی بوتگ انت –

ھژدری چار ءُ تپاس ءَ پد جون کھول ءِ گورءَ سر کنگ بوتگ انت، ٹپی بوتگین مردم گیشیں درمانی ءِ ھاتر ءَ دالبندین ءَ دیم دیگ بوتگ انت –

نبشتانک: آزمانک: گُلزمین اِنت

نبشتہ کار: مھم جان گُل

دی بلوچستان پوسٹ

ترا گپے بہ گُش آں ؟
ھو بہ گُش ! بلے چونیں گپے ؟
“ترا یات بیت من ترا گُشتگ اَت کہ من ءَ چہ تو گیشتر دگہ کسے ْدوستر اِنت ! ؟
ھو بلے منی دل ءَ چی ءَ سُرین ئے ؟ ، اگاں ترا دگہ کسے چہ من گیشتر دوست اِنت گڑا ھمائی ءِ کر ءَ پرچا نہ رو ئے ؟
زھر مہ گِر گپ ءَ گوش دار !
چوناھا تو من ءَ سک دوست بئے ، تو منی زند ءِ درد ءُ رنجانی ھمسپر ءِ ، اگاں من گوں ترا ساھتے دوچار مہ کپاں من بے تاھیر باں !
ننداں گوں وت ءَ جیڑاں ،
بلے !
وھدے من آ دوست ءِ کر ءَ رواں گڑا من تئیگی نہ باں ، ما ھردو یک ءُ دومی ءَ امبازاں گر اِیں مھر کنیں مِڑین زھر کنیں ، زان ئے ؟
اگاں ما زار کُت گڑا من ھچبر نہ رواں وشاں نہ باں !
پرچا کہ آ من ءَ وت موہ نہ دنت کہ من بہ رواں وشاں بہ باں ، آ وت کیت من ءَ وتی سارتیں امبازاں زیر اِیت ءُ چہ اے جھان ءَ دیر بارت ۔ ھمے وشی من ءَ بے کساس تاھیر بکش اِیت ! اَنچو سما بیت من وت ءَ ھمائی ءِ امانت کناں ، آ منی درد ءُ دور ، گَم ءُ رنج ، سکی سوریاں دْرستاں وتی کُپگاں لڈ اِیت ءُ بس من ءَ ھمے گُش اِیت ۔ ” من ءَ بیھال مہ کن تو وت ءَ منی امانت کتگ ءُ من تی باھوٹ آں ! ۔”
” تو گریوگ ءَ ئے ؟ “
” اناں تئی گپاں گوش دارگ ءَ آں ! “
” گڑا اے اَرس چہ کجا ؟ “
” شمئے مھروانی ءِ کمال اِنت ۔ “
” ھھھھھ گنوک !”
” پد ءَ ؟”
” پد ءَ تئی یات ءُ ترانگ ءُ آئی بزگی ءُ گنجیں مھر ، اَنچو سما بیت شما دوئیں منی واستا جوڑ کنگ بوتگ اِت !
ءُ برے برے اَنچو سما بیت شمئے داتگیں مھر من ءَ چہ مرگ ءَ پیسر کُش اَنت ! “
ھاں ھچ گُشگ ءَ نہ ئے بلکیں واب کپت ئے؟
اناں تئی گپاں گوش دارگ ءَ آں ۔
زان ئے زی چے بوت ؟
” باریں بہ گُش ! “
” من آئی زان ءِ سر ءَ واب اِت آں آ منی سر ءَ سمارگ ءَ اَت گُش ئے من بھشت ءَ اِت آں ۔”
ھو آ شر رنگ ءُ بھشتی ھورے بیت من وَ سیاھیں بے براھے آں ، منی زانانی سر ءَ کجا ترا بھشت ءِ شُبین بیت !
” تو دل ءَ کُت ؟ “
” اِناں من پرچا دل ءَ بہ کناں ؟
ترا آ دوست بیت تئی مرزی منی دل ءَ کنگ ءَ تو آرا یل کن ئے ؟”
” اناں ! “
گڑا ؟
شما دوئیں منی زندگی ءِ بے شمئیگ ءَ من نہ باں !
اینکا دروگ مہ بند ! زندگی یکے ءُ یک گَشتاں رس اِیت ، پہ دروگ ءُ توسیپ من ءَ رد مہ دے ، آ تئی راہ اِنت شُت کن ئے وتی زندگی ءِ کر ءَ !
من یک برے اگاں شتاں پد ءَ واتر نہ باں تو پشومان بئے ۔
برو چہ روگ ءَ پیسر وتی دوست ءِ نام ءَ بُہ گُش نوں برو ۔
گُلزمین !

---

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

دی بلوچستان پوسٹ

چمن ءِ دمگ کلی حسن ٹیکیدار ءَ ناشناسیں مردماں پولیو ءِ کارمندانی سر ءَ تیرگواری ءَ پھزداری ءِ واستا ھواریں لیویز ءِ کارمند زدگ بیتگ –

اسسٹنٹ کمشنر چمن ذکاء اللہ درانی ءِ رد ءَ پولیو ءِ کارمندانی سر ءَ تیرگواری ءِ وئیل یکشمبے ءَ بیست ءُ ھپت ستمبر ءَ پیش اتکگ – اُرش ءَ پولیو ءِ کارمند رک اِتگ اَنت –
اسسٹنٹ کمشنر ءَ دیمتر ءَ گپ کنان ءَ گوشت کہ ناشناسیں ناشرکارانی نیمگ ءَ پولیو ءِ واستا کار کنوکیں زالبول پولیو کارمندانی سر ءَ ھما وھد ءَ تیرگواری کرتگ کہ آ پولیو ءِ کارانی وھد ءَ پَشکپتگیں چُکاں پولیو دیگ ءَ بیتگ اَنت –

اسسٹنٹ کمشنر ءَ دیمتر ءَ گْوشت کہ اُرشکاراں درستاں پیسر زالبول ٹولی ءِ پھزداری ءِ واستا ھواریں لیویز کارمند ءِ سر ءَ تیرگواری کرتگ ءُ آ نشانگ کرتگ – چریشی ءَ پد اُرشکاراں زلبول پولیو ٹولی ءِ سر ءَ تیرگواری کرتگ بلے آ لوگ ءِ تہ ءَ چیر بیتگ ءُ رک اِتگ اَنت –

زدگ بیتگیں لیویز کارمند ءِ پجار مھمد صادق ءِ نام ءَ زانگ بیتگ، بنداتی ءَ ٹپانی درمان ءَ چمن ءِ نادراہ جاہ ءَ برگ بیتگ ءُ پد ءَ شال ءَ برگ بیتگ – اُرشکارانی شوھاز ءَ پَٹ ءُ پول بیگ ءَ اِنت –

جانسلامتی ءِ گر ءُ دار کنوکانی نیمگ ءَ پولیو ءِ ٹولی ءِ سر ءَ بیتگیں اُرش ءَ پد دمگ ءَ سرجمی ءَ پولیو ءِ دیگ بند کنگ بیتگ –

نبشتانک: بے منزلیں مُساپر زُوت گار بنت

نبشتہ کار: تالِب کاموش

دی بلوچستان پوسٹ

مِھروان شھدربرجاہ ءَ وانگ ءَ اَت،آ وتی تبک ءِ شیوارتِریں نودربر اَت، آئی ءَ را مُدام وتی درس یات اِت انت ءُ آ جْوانیں رنگے ءَ سوبین بوگ ءَ اَت ءُ آئی ءِ جی پی اے ھم بے درور اَت۔

ھمے تبک ءِ ھمُک اُستاد ءُ نودربر آئی ءِ لوٹُوک اَت اَنت ءُ آئی ءِ مات ءُ پِتاں پہ پَھر گْوشت کہ مِھروان مئے رُژنائیں باندات اِنت۔

مِھروان یک سکیں ھزمتکاریں بنی آدمے اَت ءُ آ بنی آدم دوستے اَت ءُ آئی ءَ مُدام وتی نوک آیوکیں نودربرانی ھمراھداری ءُ کُمک کُت، شھدربرجاہ ءِ چاریں آتْراپاں مِھروان ءِ نامدار اَت، گیشتِر مِھروان کتابجاہ ءَ کپتگ اَت بلے پرچا؟وت نہ زانت ئِے ءُ بس وانگ ءَ اَت۔

مِھروان ءَ را یک منزلے بھ نام نہ بوت، آئی ءَ برے یک نیمگے ءَ دِلگوش گور کُت، برے آئی ءَ گْوشت کہ من اُستادے باں،برے نبشتہ کارے ءُ برے دِگہ چیزے۔

ھمے دْروشُم ءَ آئی ءَ وتی منزل گِچین کُت نہ کُت – وھدے مِھروان ءِ ڈگری سرجم بوت گُڑا آ تکانُسر اَت کہ نوں من چے بکن آں؟آئی ءِ مجگ ھِچ کار ءَ نہ اَت۔

مِھروان ءَ باز جاہ ءَ پہ نوکری ءِ ھاتِر ءَ کاگد پُرّ کت اَنت، ٹیسٹ ءُ انٹرویو دات بلے بے مُز بوت۔

گُڈی ءَ مِھروان ءَ اِرادہ کُت کہ من سرکاری نوکری نہ کن آں؟آئی ءَ وت ءَ تسلہ دیان ءَ گْوشت اِد ءَ نوکری پہ گریباں نہ انت بلکیں پہ امیران انت۔

مِھروان ءَ برے یک کارے بندات کُت ءُ برے آئی ءَ آلو بَھا کُت ءُ برے کاھُک ءُ برے پرچون دُگنیا ءِ ھِچ کار آئی ءِ تب ءَ کپگ ءَ نہ اَت سوب مندیں مِھروان بے سوب بوت ءُ زانگ ءَ لگ اِت کہ
“بے منزلیں مُساپر زُوت گار بنت”۔

---

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نبشتانک: آریستو تے لیس ءِ سئے دانک ءُ مئے چاگرد

نبشتہ کار: شلی بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

آریستو تے لیس زوراورانی بارہ ءَ سئے گپ تچک کنت بزاں آ گْوش اِیت زوراورانی سئے لوٹ اَنت یا مول اَنت۔

بنداتی: زوراور وتی گلاماں بے منگہ کنت، آ زانت کہ کم منگھیں مردم کسی پشت ءَ پندل نہ ساز اِیت بزاں گپ نہ کنت۔

دوم : زوراک گلامانی میان ءَ یک بے باوری یے ودی کنت پرچا کہ آ زانت وھدے مردماں یکے دومی ءِ سر ءَ باور مہ بیت آ زوراکاں چہ وتی سر ءَ سست ءُ دور دات نہ کنت ءُ ھمے رد ءَ زوراور شریں مردمانی بگیری ءَ اوشت اِیت ءُ آھانی جنَگ ءُ کشگ بندات کنت پرچا کہ زوراک چہ اے مردماں تْرس اِیت کہ اے منی واجھی ءَ نہ من اَنت ءُ اے وڑ ءَ من وتی زورانسری ءُ ھاکمی ءَ کرت نہ کن آں پرچا کہ آ زانت مردم یک دومی ءِ سر ءَ کہ باور ءُ بیسہ کن اَنت یا کہ یک دست ءُ یک مشت بہ اَنت یکے دومی ءِ چاریگی ءَ نہ کن اَنت۔

سیمی: زورآور لوٹ اِیت کہ آئی ءِ ایردست ءُ گلام پہ ھچ وڑیں گامگیجے ءِ زورگ ءَ ساڑی مہ بہ اَنت کہ گندگ ءَ آ بوت نہ کنت بزاں پد نہ بوتگیں کارے۔ آ زانت ھمے مردمانی تہ ءَ سکین نہ بوت آھانی دل ءَ ھمے گپ نِشت کہ ھچ بوت نہ کنت گڑا آ زوراک ءِ زورانی دیم ءَ نہ اوشت اَنت ءُ زوراک ءِ بادشاھی ءَ آسر نہ کن اَنت۔

اے گپ نزیک دو ھزار ءُ سئے سد سال پیسر آریستو تے لیس ءَ گُشتگ اَنت بلے بیا وتی چاگرد ءَ ھمے گپاں پر ریچ ایں ءُ چار ایں کہ ما چون ایں مئے چاگرد چون اِنت مئے مردم چی جیڑ اَنت لوگ ءَ مات ءُ پت وتی چکاں چی گْوش اَنت ءُ پرچا گْوش اَنت؟ اے بیوانکی مئے چاگرد ءَ چون ءُ چہ پیم اتکگ ایشی ءِ زمہ وار کے اِنت؟-

دور نہ رو ایں لھتے وھد پیسر رو ایں آریستو تے لیس ءِ بنداتی گپ ءَ پر ریچ ایں کہ آ گْوش ایت زوراک مدام وتی گلام ءَ کم منگہ کنت، اے کم منگھی داں کہ من ءَ ھوش اِنت زوراک گوں بلوچاں کنگ ءَ اِنت ئِے۔ پہ درور بلوچ مردینانی شلوارانی چنگ، بلوچی چادر ءِ دور کنگ ءُ دور دیگ۔ بلوچی چپل ءِ پاد ءَ کنگ نہ ھلگ ءُ گردانک ءُ چار راھانی سر ءَ درانگوشو کنگ۔ جنینانی پندولانی پٹگ ءَ بہ گر داں جنین ءُ مردینانی آوار جنی ءَ بیا ءُ پد ءَ جونانی بے منگھی ءَ بہ رس۔ پد ءَ ملک ناز ،کلسوم ءُ ھیات ءِ کوش ءَ بہ سیل۔ یونیورسٹی ءِ کیمرھاں بہ گر داں آواران ءِ ماتانی گرگ ءُ آیاں ناشرکارانی بستار ءَ رسانکدر ءِ دیم ءَ پیش کنگ ءَ بہ چار۔ اے درستیں کارپدانی پشدر ایوک ءَ یکے کہ زوراک بلوچ ءَ کم منگہ بہ کنت داں بلوچ گپ کرت مہ کنت بلے پد ءَ ھم مئے چاگرد ءَ برے برے انچیں وئیلاں پد ما چوش جوشکی گولی ءَ جوش گپتگ ءُ پد ءَ ھش اِتگ ایں بزاں یک ءُ دو روانک زھرشانی ءُ چار سوچاکیں گپ ءَ پد چی کرتگ؟ ھچ۔من چاگرد ءِ گپ ءَ آں ،من درستانی گپ ءَ آں۔ آ لھتے بئے نہ اَنت کہ مڑگ ءَ اَنت ، چون اَنت ، چون نہ اَنت آ دگہ داستانے۔

نو آریستو دومی گپ ءَ کہ پر ریچ ئے گڑا گند ئے کہ زوراکاں مارا چوں دست ءُ گورجیگ کرتگ۔ چوں بھر ءُ بانگ کرتگ، پارٹیانی نام ءَ بھر ءُ بانگ۔میتگانی نام ءَ ونڈ ءُ چنڈ، زات ءُ زریاتانی نام ءَ کپ کپ ءُ دگہ ھزار رنگیں سند ءُ سید ھست اَنت ، کہ گپ بہ کن ئے ، گپ سک دراج روت ۔ نو اے بھر ءُ بانگی ءَ اے جتا جتائی ءَ چی کرتگ؟ اے جتا جتائی ءَ مارا انچوش نزور کرتگ کہ ما نہ زان ایں چی بہ کن ایں۔ یونیورسٹی وئیل ءِ بگیر ءَ گپ بہ کن ایں یا آواران ءِ ماتانی بارہ ءَ ۔پہ گار ءُ بیگواھیں بلوچاں توار ءَ چست بہ کن ایں یاپہ آن لائن کلاساں۔پہ ملک ناز ءُ بْرمش ءَ زھرشانی بہ کن ایں یا پہ کلسوم ءُ ھیات۔ بزاں اے بھر ءُ بانگی ایوک ءَ میتگی، گل ءُ مچی یے، زات ءُ زریاتی نہ بوت اَنت مارا زوراک ءَ جیڑھانی تہ ءَ ھم مان گیشینتگ ءُ ما مان گیشتگ ایں۔ مان گیشگ وت بھر ءُ بانگی یے۔ تُمپ ءَ پہ کلسوم زھرشانی اِنت، گڑا گوادر ءَ پہ لین ءُ آپ ءَ ۔ اگاں گوادر ءَ پہ ملک ناز ءُ بْرمش ءَ زھرشانی اِنت ءُ شال ءَ پہ بیگواھیں بلوچاں، بزاں ما ھر وڑ ءَ بھر اِیں۔ ما یک جاہ یکیں روچ ءَ یکیں وھد ءَ پہ یکیں جیڑہ ءَ ھم توار بوت نہ کن ایں ءُ ایشی ءِ سیت کج ءَ ءُ کے ءَ رسگ ءَ اِنت ۔گپ پد ءَ آریستو ءِ گپ اِنت ،زوراک ءَ رسگ ءَ اِنت۔ دگہ و بہ ھل مروچاں مئے چاگرد انچوش بھر ءُ بانگ اِنت ملک ناز ءُ کلسوم ءِ ھونیگ ھم نام گپتیں بلوچ اَنت ءُ مئے چاگرد ءِ مردم اَنت ما ستر آیاں وتی مہ کن اِیں بلے کُچّلیں راستی ھمیش اِنت کہ مئے جند ءِ چاگرد ءِ مردم اَنت۔

نُوں بیا آریستو ءِ سیمی گپ ءَ پر ریچ ایں بزاں کہ زوراک ترا تئی جند ءِ سرا بیسہ ءُ باور کنگ ءَ نہ ھل ایت۔ تئی جند ءِ سر ءَ تئی باور ءَ آسرین ایت کہ ھچ نہ بیت، نوں بہ چار مئے چاگرد ءَ پیسر ءَ مات ءُ پِتاں لوگاں گْوشتگ کہ منی چک ھچ نہ بیت سر گوں سنگ ءَ میڑینگ نہ بیت۔ تو ناسرپدی مہ کن بزاں زوراک ءِ بیم انچوش مئے چاگرد ءَ پترتگ کہ ما چہ زوراک ءِ دیم ءَ اوشتگ ءَ پیسر گْوشتگ سر گوں سنگ ءَ میڑینگ نہ بیت، ءُ مروچی مئے ڈیجیٹل چاگرد بزاں سوشل میڈیا ءَ بہ چار لھتے مردم گْوش ایت پہ زھرشانی ، نبیسگ ءُ گپ کنگ ءَ ھچی نہ بیت، اے ھما گپ اِنت کہ زوراک گُشگ لوٹ ایت بلے ما وتی زبان ءَ کارمرد کنگ ءَ ایں۔

دْرستیں ھبرانی مول ایش اِنت کہ مارا اگاں وتی چاگرد پھریزگی اِنت مارا ھم سنّت بوگی اِنت۔ تْرس چہ وتی دل ءَ در کنگی اِنت اگاں زھرشانی ءُ روانکاں ھچّی نہ بیت بلے چار ءُ پنچ مردماں تو ھمے مچی ءُ روانک ءِ تہ ءَ ھمے سوج ءَ بہ دئے کہ تو بہ لوٹ ئے چی نہ بیت؟ بزاں تو ئے بلوچ راج بہ لوٹ ئے ، تو ئے بلوچ چاگرد بہ لوٹ ئے درست بیت ۔پہ کنگ ءَ ایوک یک پرُ زوریں ھاٹیگ ءُ توکلے لوٹ ایت ءُ پہ نہ کنگ ءَ پہ ھزار ھنر ھست۔ مئے زانتکار ءُ سرپدیں مردماں ھوار مئے وانندگ ءُ نودربراں ھم چاگرد ءِ مردم سرپدی دیگی اَنت کہ زوراک چوں مردماں بھر ءُ بانگ کن اَنت، چوں مردماں یکے دومی ءِ دیم ءَ اوشتارین اَنت۔ چوں یکے دومی ءِ بگیری ءَ کار گر اَنت ءُ چون مئے دلانی تہ ءَ تْرس رودین اَنت۔ اے تک ءَ زھرشانی ءُ سوشل میڈیا ءِ گلگ ءُ زاریاں ابید مارا انچیں سرپدی ایر کنگی اِنت کہ مئے چاگرد وت وتی پادانی سر ءَ بہ اوشت ایت ھمک روچ چاگرد ءَ ملک ناز ءُ کلسوم ءُ ھیاتے چہ واب ءَ پاد مہ کنت۔

*آریستو تے لیس : یونانی شھزانتے بیتگ کہ چہ واجہ ایسا ءَ 384 سال ءَ پیش ودی بیتگ۔ تازی زبان ءَ واجہ ءِ نام’’ ارسطو‘‘ یا ’’ارسطا طالیس‘‘ نبیسگ بیت۔ اردو ءُ پارسی ءَ ھم ’’ارسطو‘‘ نبیسگ بیت۔

---

دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہا درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ئے جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

دستونک : مند ءُ دشت ءِ سُھتگیں
جنگلانی نام ءَ

شائر : شیردل بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

اے درچک ءُ دار گناھگار اَنت
ھمک ساہ دار گناھگار اَنت

جھان ءِ کوریں دیدوکاں
ماتیں گُھار گناھگار اَنت

من زاناں مرگ ترا گند اِیت
کجا بَئے گار گناھگار اَنت

پہ ڈیھہ ءِ واستا کولیگ بنت
ھما جھدکار گناھگار اَنت

ترا آسے ماں پاداں گوں !
شھراں ماندار گناھگار اَنت

دیم گلامی ءِ سیہ بات اِنت
آجوئی رھچار گناھگار اَنت

جھان استان ، سر ءَ زُرتگ
درئیں ڈیھہ دار گناھگار اَنت

برات بیگواہ اَنت گھارانی
کرتگ اَنت گار گناھگار اَنت

زمین آس ءِ چرے بوتگ !
کہ مور ءُ مار گناھگار اَنت

بیا شیردل نبیس چار گال
زاناں ندکار گناھگار اَنت