بچکندے روان دے- برانز بلوچ

الم بوانیت

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ – بالاچ قادر

آھوگ تو اے وڑ مہ کُتیں۔۔۔ بالاچ قادر دی بلوچستان پوسٹ گُل ترا یات بیت ھما وھدی کہ توءُ دگہ سنگتے مئے...

کمےّ وھد کشّ – منھاج مختار

کمےّ وھد کشّ منھاج مختار دی بلوچستان پوسٹ تو ھم زانئے کہ من ترا گشگایاں بلے اگاں ترا موھ رست منی اے...

بلوچستان ءِ آجوئی ءِ ترس ءُ پاکستانءِ نوکیں پالیسی: نبشتہ حکیم واڈیلہ

گوشنت زوراک وھدءِ وتا نزور بیگءَ گندیت اگں ماریت گڑا آوتی سرجمیں زورا جنت ءُ وتی زوراکیءَ برجم دارگءِ...

نبشتانک: بچکندے روان دے

نبشتہ کار: برانز بلوچ

دی بلوچستان پوسٹ

زندگی ءِ چاریں روچانی پند ءَ بنی آدم ءِ دیم ءَ بازیں چیز ءِ گوز ایت لہتیں پَش کپوکیں یات جوڑ بنت لہتیں انچیں نوبت ءُ ساھت اَنت کہ مردم آیاں بِھ یات کنگ نہ لوٹ ایت ہمے چاریں روچانی پند ءَ مردم بازیں چیز ءِ دَر بارت برے برے مردم ءَ گمان بِیت کس ئے بوگ نہ بوگ ءَ پرک ءِ نہ کنت بلَے باز مردم ءُ چیز ءِ بوگ ءُ نہ بوگ ءَ بازیں پرک ءِ کپ ایت زند ءَ زندگی ءِ چاریں روچ بس لہتیں پَشکپتیں ءُ کُچلیں گیر ءُ یاتانی چرک ءَ چرک وارت باز براں مردم جیڑ ایت جیڑگ ءُ جیڑہ ءَ ابید دگہ ھچ پَش نہ کپتگ نہ چیزانی است ءِ مان ایت نہ پُشدر ءِ بس لھتیں پشکپتیں ءُ دنز گبار گپتگیں گیر مَدان مَدان مِج ءَ اندیم گران اَنت باز برا مردم جیڑ ایت کہ کسے نا کسے ءِ بہ بیت کہ جیڑگانی پشدرا بے مانا اِنت ھمے بوگ ءُ نہ بوگ ءُ ھمے است ءُ نیست ءِ میانجی ءَ چاریں روچ ءُ یات ءُ گیرانی مُچی ءُ ہمے چاریں روچاں زند ءَ مردم یلَہ چَر اِنت ءُ نہ زانت کجا ءُ کئی تب ءَ زندگی بہ کنت ؟ کجا بروت کئی ھیال ءِ باپُشت ءَ دَزموش بکنت ؟ ہمے جیڑگ ءُ مارشتانی میانجی ءَ بازیں چیزے پَشکپیت نہ زانت ءِ بزانت ءِ نا زند ءُ جند ءِ شناس ءُ ڈس ءُ شان ءِ پَش کپ ایت بس ھمے زند ءُ پند ءِ چاریں روچانی روانی اِنت روان اِنت بس پشکپتیں چیز ھیال ءُ گیر اَنت ءُ مانشے ءُ لھتیں مُشت ھاک ءُ یک سنگے ءِ کہ باریں نام ءُ کرد ءِ نویسگ بِیت یا ناں ہمے کَش ءُ چیل ءُ جیڑگانی توک ءَ عمرے ءِ آسر بیت بس لھتوکیں گیر کہ ساھتانی مچّی ءَ اوار کَپ اَنت ءُ گوناں ھمے ساھت مردم ءَ کدی کدی چو سیاہ مار ءَ دَج اَنت-

ھمے چاریں روچاں زندے کدی کدی مردم ءِ مگَز اجب ہلتاں دُچار کپ ایت برے اکس ءِ سمبھینت برے یات ءِ کُبل ءَ کلیت کنت ھمے کہ ماہ ءَ چاردہ بیت اِنت گُش ءِ پَری دروشم اِنت ھمے دروشم ءُ ساھت کدی کدی پُشدر ءِ پَریچ اَنت گڑا ہمے دمان ءَ ھیال ءِ رِستر بے چاڑ کنت تچ ایت برے مہ نیک ءِ چَاپڑ اِنت مجلس ءُ تراں اِنت ٹریڑشنانی دُت بے نامیں مانشانی سنگانی سر ءَ تَلان اَنت ٹَک ءُ بچکندانی توار اِنت ءُ مچکدگ اِنت برے برے شال ءِ دمک ءُ دراں ءُ بروری ءِ دَگ ءَ گیر کار اِت ءُ بچکندی ءُ شُبین کَنت گُشے ہمے دمان ءَ کَس ءِ چِد ءَ چہ گوست ءَ گوات ءَ گُشے آئی ءِ وشبو گون اِنت ہمے ساعتاں گُشے مردم وت سر ءَ کمار ءُ ملار بیت نہ مان ایت ھچ بس گوں وت اِنت بَلے اے ھیال ءِ ھم اجب مسیبت ھمود ءَ کہ مردم مدامی بوگ لوٹ ایت ادارُکے ہم نہ جَل ایت برے برے کہ ھیال ہمے اکس ءَ سمبھینت ءُ ساھتاں پَریچ کَنت گڑا مردم ءِ ذہن ءَ کیت مردم ھیال ءِ ھمے Creativity ءُ اکس ءِ کہ شُبین ءَ دنت پد ءَ جیڑگ ءِ اجبیں لزتے کیت ھمے ساھت گَندے گوں مردم ءَ کید کنگ بوتیناں گڑا ہمے سرجمیں ھیال ءِ Creativity اکسے جوڑ کُتگ اَت پہ تو رواں داتگ اَت بلکیں ترا سما کپتگ اَت کہ است کَسے مدامی تھاریں شپاں استال ھساب کنت ءُ وھد ءِ کہ ماہ ءَ چاردہ بیت ماہ ءِ سر ءَ تئی اکس ءَ ہم سمبھینت اے ھما اِنت کہ میتگ ءِ ہما کھیر ءِ سردیں سیاھگ ءَ بگر داں شال ءِ دمکاں مدامی ہمے نہیت ءَ ویل بیت کہ کد تئی دید ءِ اکس ءِ دیدگاں بَل اِت ترا یات بت کسانی ءِ ھما لیب جاہ ؟ ھما دَربَر جاہ ءُ ہما کھیر ءِ سیاھگ کہ مدامی ئیگیں ساھتاں پہ سیل ءُ سواد اتک ئے –

ترا بلکیں سما مہ بیت بلَے اِنبَری من ترا سرپد کنگ لوٹاں ءُ ترا سما ہم بہ بیت اِنت کہ است کسے مدامی تئی یاتاں ءُ آھی ءِ جیَڑگانی بُنزہ ہم تو ئے کہ مدامی آہی ءِ رَستریں ھیال اکس سھمبینت ھمے اَکس پری دروشم ءَ تئی اکس منا زند ءِ میتگ ءَ بارت تئی اکس کہ زندے شُبین اِنت-

ترا سما بہ بیت اِنت کہ است کسے نشتگ کوھی ٹول سر ءِ مدامی پہ تو گوں گوات ءَ الوت کنت ءُ غزل نویست مدامی شال ءِ دمکاں یلَہ چَر بُت ءَ کہ کد دیدے نَباشتیں تلب ءِ سرجم بہ بیت اِنت-

ترا اگاں سما بہ بیت اِنت است کسے کہ نشتگ دور ساھتانی مچی ءَ ایوک ءُ ابیتک برے ماہ ءِ ماھکانی ءَ گوں تران کنت برے تھارونکی ءِ شپاں گوں استالاں گیر کار اِیت ساھتاں سال ءُ ماہ پِرگوز اَنت پہ داب بلَے اُپ ءِ نہ گلگ ءِ اگاں ترا سما بہ بیت اِنت اے ابیتک ءُ ایوکی ءِ ساھت برے چو گَرند ءُ گروک بنت برے اے ساھت چو مچی ءَ سر گوز بنت-

تو بس یک برے گوں گوات ءَ بچکندے رواں دے اے زند ءِ دراھیں پشکپتیں ساھت مّچی ءَ شادکامی بَنت بوت کنت اے پَشکپتیں مانش ءِ سنگ ءَ نام ءُ کرد ءِ دیگ بیت اِنت بس ھمے بچکند ءِ روانی ءَ گوں گوات ءَ رواں دیان کن تئی بچکند ءُ دیدئے گنوک پھک گنوک اِنت یلَہ چَر اِنت گوں وھدے بے ریائیں نوبتاں-

تئی اھد ءِ سر گنوک
مرچاں نشتگ لبز پَول ایت
اکس ئے ءِ دروشم ءَ جنت
کاگز
کلم
دُت ءُ پُر
برے کشک ءِ رند ایت
برے چو گنوک ئے ءَ
زَار کنت
برے برے
نگاہاں شانک دنت
ھیال ئے دروشم ءَ
اکس سہمبینت-


دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی درشانی اِنت۔

نوکتریں

شال: بیگواھیں مردمانی کھولاں شدکشیں ھرتالی بنجل ءَ پریس کانفرنس

پاکستانی پوج ءِ دست ءَ زورانسری آوار جنگ بیگواہ بوتگیں ودود ساتکزئی، آصف بلوچ ءِ گھار ءُ رشید بلوچ ءِ وارس...

کیچ سلاہ بندیں مردمانی تیرگواری ءَ یک مردم ءِ بیران

سربوتگیں ھالانی رِد ءَ بلوچستان ءِ دمگ کیچ بلیدہ ءَ سلاہ بندیں مردماں ورناھے تیرباران کُتگ ءُ کُشتگ - گیشیں ھالانی رِد ءَ کیچ ءِ دمگ بلیدہ ءَ ناشناسیں سلاہ بندیں مردمانی تیر گواری ءَ سھیل ء لطیف نامی ورناھے بیران بوتگ - سھیل پیسر ءَ پروم ءِنندوک بوتگ ھستیں وھد ءَ آ بلیدہ ءَ جاھمنند بوتگ، کہ مروچی بیگاھے ادار سَے ءِ نزیک ءَ وتی دکان ءَ نندوک بوتگ - دمگی مردمانی رِد ءَ سھیل گریب ءُ بزگریں ورناھے بوتگ کہ سلو ءَ وتی گریس ءِ دکان ءَ نندوک بوتگ کہ سلاہ بندیں مردماں سر بازار اتکگ ءُتیرباران کتگ ءُ کُشتگ - زانگ بہ بیت چدوپیسر پاکستانی پوج ءَ اے ورناہ دہ جون سال دوھزار ءُ شانزدہ ءَ زورانسری آوار جتگ ءُ بیگواہ کتگ ءُ پدا شانزدہ جنوریدوھزار بیست ءَ چار سالاں بیگواھی ءَ پد یل کنگ بوتگ -  بلے مروچی بوتگیں آئی کوش ءِ درگت ءَ ھچ وڑیں سرجمیں ھال دیم ءَ نہ اتکگ - دمگی مردمانی رِد ءَ ھمے گمان بیت گوست ءِ وڑءَ اے ورناہ ھمدمگی کُشندہ ٹولیانی کارمنداں جتگ -

وام دار -سربیا |خالد بند اسلام |مھروان کمبر

نبشتانک: وام دار نبشتکار: سوتیوزاز کورووچ (سربیا) اردو رجانک: خالد بن اسلام

لاگریں کپودر ءُ مئے چاگرد- گلستان بلوچ

نبشتانک: لاگریں کپودر ءُ مئے چاگرد نبشتہ کار: گلستان بلوچ دی بلوچستان...