راستی ءَ بندوکیں آزمانکے : من بی ایل ایف ءَ رو آں
نبشتہ کار : زھور پزل
دی بلوچستان پوسٹ
میتگ ءِ تہ ءَ یکیں مِستری اَت کہ آئی ءَ موٹر سائیکل ءُ ٹالوکی سائیکل ءِ دُکانے پچ کرتگ اَت، پنچر ئِے گِپت ءُ انجن ئِے ھم پچ کت ءُ اے دگہ چیزانی شر کنگ ءِ زانت، جْوان شکر ورنا اَت۔ ھمک سُھب آتک دوکان ئِے پچ کُرت ءُ نشت داں مگرب ءَ جُوان دُکان ءَ اَت، جْوان درستیں براتاں چَہ کستر اَت بلے چہ آ براتاں تگڑاتِر ءُ تونگتِر اَت، جْوان ءَ اے دُکان کرایہ گون اَت، چوناھا سَے دُکان تاں آ دوئیں بند اِت اَنت ءُ ھمے یکیں جْوان ءَ پَچ کُرتگ اَت ءُ شوک چلگ ءَ اَت۔ جْوان مدام آپ ءِ رَند ءَ ھمے دکان مالک ءِ لوگ ءَ شت ، مالک ءِ لوگ دکان ءِ پُشت ءَ اَت ،برے برے سُبارگ ھم دکان واجہ ءِ لوگ ءِ مردماں جْوان ءَ دات گوں ، جْوان اے لوگ ءِ تہ ءِ چو چُکے ءِ پیم ءَ اَت کدی کدی کہ کار نہ بوت گڑا شت دُکان مالک ءِ لوگ ءَ ، دُکان مالک ءَ کسان سالیں جنین زھگے ھست اَت کہ آئی ءَ جْوان سک دوست اَت، ھمے کہ سُبارگ بوت آتک ءُ جْوان ءِ سُبارگ ئِے آورت اَنت، سردیں بوتلے آپ ئِے آورت، جْوان ءُ ماھل ءِ مھر روچ پہ روچ مُھکم تِر بوان بوت ءُ وت ماں وت ءَ سوگند ءُ مُسامے ھم کُت کہ ما بھ یک ءُ دومیگ ءَ یلہ نہ کنیں، اگاں ما آروس کنیں گڑا گوں یک ءُ دومیگ ءَ اگاں ناں سرجمیں زند آروس نہ کنیں۔ وھد گْوزان بوت ماھل ءِ مات سھیگ ءُ سرپد بوت، ماھل ءِ مات ءَ جْوان ءَ گُشت ترا کہ ماھل دوست اِنت گڑا وتی سانگ ءَ بیار پہ ماھل ءَ زوت کہ اگاں دگرے ءَ سانگ آورت ماھل ءِ پِت ھمائی ءَ زور اِیت۔ گڑا جْوان اے گپاں گوں سک پریشان بوت، ھمے جیڑ اِیت کہ نوں من ءَ وڑے کنگی اِنت ، یک روچے جْوان نشتگ اَت کہ ماھل آتک دُکان ءِ پُشتہ ءَ جْوان ئِے توار جَت، جْوان ھمے ساھت ءَ موٹر سائیکل ءَ گوں گُلائش اَت، توار اِش کنئگ ءَ گوں جْوان ءَ دست کار یل دات ءُ شُت ماھل ءِ کِرّ ءَ ، داں دیم مرچی ریتکگ ءُ سیاہ تَرّ اِتگ اَت۔ جْوان انچو آتک ماھل ءَ دست گِپت اَنت جْوان ءِ وتی سر ئِے سر ءَ ایر کُت ءُ گُشت ئِے ،، پُل جان! مرچی مھلہ برو گوں وتی مات ءَ مئے بابت ءَ گپ بجن ءُ بگُوش ئِے تئی سانگ ءَ کار اِیت اگاں ناں منی پت ءِ برات زھگ دلمانگ اِنت پہ من، وھدے ما دیر بکنیں پت وتی برات زھگ ءَ پمن ءَ زور اِیت۔ جْوان ءَ اے گپ ءِ اِش کنگ ءَ گش ئے یک بارے آئی ءِ سر ءَ کَپت، ماھل ءِ تسلّہ دات کہ مرچی من الّم ءَ مات ءَ گُشاں، ماھل پہ مُلوری شُت جْوان اوشتاتگ اَت ءُ ماھل ءَ چارگ ءَ اَت ، ماھل کہ اندیم بوت جْوان آتک ءُ زوت زوت ءَ دکان ئِے بند کُرت ءُ وتی سائیکل ءَ جت ءِ کِکّے دراتک دیم پہ لوگ ءَ ، انچوشکہ لوگ ءَ سر بوت مات ءَ را توار ئِے کُت، ماتی کجا ئے! ،او ماتی! داں مات آپ ٹانکی سر ءَ اَت ءُ توارے پد ءَ دات ،جی ابا! من اد ءَ ٹانکی ءِ سر ءَ آں، جْوان پہ اشتاپی شُت مات ءِ کش ءَ نشت ءُ گوں مات ءَ گُشت ئِے ،اما ” من ءَ واجداد ءِ زامات کن ، پت ءَ مرچی گپ بجن گوں لازم ، بگوش ھر ھال ءَ من ءَ واجداد ءِ زامات کن اگاں ناں من دگہ جاگھاں زامات نہ باں او بِھ سور نہ کناں۔
مات ءَ دست رزّانی شودگ یل دات ءُ جْوان ءِ دیم ئِے چار اِت داں جْوان سُھر تَرّاِتگ ، مات ءَ پسّو دات ءُ گُشت ، منی چُک منی دل سرد بیت تو ھر جاگہ ءَ آروس کن ئے بلے تئی پت نہ منّ اِیت کہ تئی پت ءَ ترا وتی گُوھارزتک ءَ پہ نامینتگ۔مات گپ سرجم نہ اَت کہ جْوان ءَ گپ ءِ تہ ءَ دور کُت ،پِت اگاں من ءَ اد ءَ زامات نہ کنت من ءَ کسمیں من بی ایل ایف ءَ رو آں۔یِھ منی چُک تو گنوک ئے کہ چوشیں گپ جن ئے ، مات ءَ گُشت۔جْوان مات ءِ کش ءَ چہ پاد آتک ءُ شت وتی بان ءَ پُترت، مات بزگ پریشان بوت ءُ رزان ءِ ششت اَنت آتک بورچی ءَ ، جوان بان تہ ءَ اَت ءُ مات برانڈہ ءَ تھت ءِ سر ءَ نشتگ اَت کہ جْوان ءِ پِت آتک ، جْوان ءِ پت انچوش کہ نِشت ءُ مات ءَ ورگی آپ ندات ءُ آتک کش ءِ نشت ءُ گُشت ئِے، مرچی تئی چُک ءَ مھلہ دکان بند کتگ ءُ اتکگ زان ئے چیا؟ پت ءَ پسّو دات ،، چیا بزان؟مات ءَ جوان ءِ سرجمیں گپ جت اَت ، پت ءَ گپ اِش کرت اَنت ءُ گشت ,, اے وڈ بھ نبی کہ من وتی گْوھار زبان داتگ، نوں کجام دیم ءَ من آئی ءَ را انا بکناں؟ چُک ءَ بُگوش گنوک مہ بو نند پہ آرام، تئی تروزتکیں ،رنگ دانگ ءَ کس ءَ چہ کمتر نہ اِنت سلامتیں چُکے، تئی سکی ءُ وشّیاں گون اِنت، درآمد بھ سکّی ءَ تئی ھمراہ نہ بنت ، ھرجاگہ ءَ رو ئے برو بلے تئی دشتار منی گوھار ءِ چُک اِنت، جوان درستیں گپ ءَ پت ءِ اِش کنگ ءَ اَت ۔ جوان چہ بان ءَ در اتک ءُ پت ئِے گُشت ، شر گڑا من شتاں منی جُست پد ءَ ھچ جاگہ ءَ مکن اِت ، جوان شت سائیکل ءَ جت ئِے-
کِکّ ءُ اسٹاٹ ئِے کرت ءُ سوار بوت دراتک چہ گیٹ ءَ۔ بزگیں مات ھُشک ھیران اَت ،پت ءَ گُشت :پریشان مبو اے روت پسنی ءَ گوھار ءِ لوگ ءَ دو سَے روچ ءَ نند اِیت زھراں وارت ءُ کیت بلے گپے زان ئے نوں جوان سور تیار کنگی اِنت کہ اے برے جاگھے دپ جنت کہ من ءَ اد ءَ آروس بدے۔ مات پسّو گُشت ھرچی تو گش ئے ! مات بیوس اَت نا وتی لوگواجھے ءِ گپ ئِے پروشت کت ءُ نا چُک ءِ ھمراھی کُرت کُت، چار ماہ گوستگ اَت کہ جوان ئِے ھچ ھال ءُ گواہ نیست اَت، پت ءُ براتاں اد ءَ جُست پُرس اود ءَ جُست پُرس بلے ھچ ھال نیست اَت جوان ءِ میتگ ءَ اے گپ شنگ اَت کہ جْوان تنظیم شُتگ کوہ ءَ اِنت ، میتگ ھمک مردم ءَ جوان ءِ پِت گٹ کرت کہ تئی چُک کوہ ءَ شُتگ تو بزگ بَہ ئے ، ترا سرکار بزگ کنت ،تئی آ دگہ چُکاں چست کنت لٹ دنت کہ برات ءَ بیار ، بلے جوان ءِ پت ءُ برات لاچار اتاں کہ دست ءِ ھچ ءَ نہ رست ، بازیں پیگامے راہ دات کہ جوان ءَ بُگوش بیا ما ترا ھما جاگہ آروس دئیں کہ تو لوٹ ئے، بلے جوان ءِ ھچ ھال نیست اَت، ھمے جاوراں دگہ سَے ماہ گوست کہ اچانگ ءَ یک بیگاھے ءَ جوان میتگ ءِ ھوٹلانی دیم ءَ نشتگ اَت ، میتگ ھر مردمے کہ گوست روک روک ءَ چار اِت ئِے جوان ، جوان نشتگ اَت سگریٹ ءِ دپ ءَ اَت ، یکے ءَ جوان پت ھال دات کہ تئی زھگ اتکگ ھوٹلانی دپ ءَ نشتگ ، جوان پت ءُ یک براتے شتاں داں ھو جوان اِنت نشتگ چاھے دیم ءِ ءُ سگریٹ ءِ دست ءَ ، اے دوئیناں جوان زوت ءُ اتکاں لوگ ءَ ، بزگیں مات ءُ گوھار ، نشار برات درس کیجاہ اتاں جُست ئِے کُت تو کجا بوتگ ئے، مردم وت ءَ چو گار کنت ءُ روت ھانوادہ ، جوان چپت اَت ہچ گپے جندئے نہ جنت ، ھمے ساہت ءَ چاریں نیمگ لوگ گیرہ بوت ،ھمک نیمگ پوج اَت ، جوان ئِے چست کت ءُ گوں وت بُرت اِش ، پت برات ءِ شر جت ءُ دور دات اَنت مات ءُ نشار دُرس یک لوگے ءَ کت اَنت ءُ بان ءِ دپ اِش بند کُت ،جوان ءِ چم اِش پٹی بست ءُ گاڑی ءَ کُت ءُ زرت شُت، جوان شپ ءَ کہ تفتیش اِش کُت ءُ جت کہ کجام تنظیم ءِ باسکے ئے ، کجام کوہ ءَ بوتگ ئے، کجا کاروائی کتگ ، جوان ایشاں سک جت بلے جوان ھچ نہ منّ اِت ، پت بے کساس وزیر ءُ گزیرانی کر ءَ شُت بلے ھچ پہ ھچ، ماھل اود ءَ دلترک اَت ، بزگیں مات ءِ ھالت ھراب اَت ھُشکیں گریوگ ءُ دُوا لوٹگ، ماھے ءَ پد جوان دراتک ، پت ءَ واجدادی زامات کت ، سور تیاری بوت ، جوان ءِ سور روچ ءَ پت ءَ جوان ءَ چہ جُست کُت تو کوہ ءَ ھانوادہ مہ شتیں پہ واجدادی زامات بوگ ھاتر ءَجوان پسّو دات کہ من کوہ ءَ نہ شُتاں من کُنٹانی ءَ کار ءَ بوتگ آں۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-