سرگوست : سئے سرگنوک
نبشتہ کار : سناء بھار
دومی بھر
دی بلوچستان پوسٹ
روچ ھمے وڑ ءَ روان ات انت ما اوں ھمے ودار اِتیں باریں کدی بیت کہ مئے دست ءَ تیر ءُ تپنگ بیت گوں دژمن ءَ جنگ بیت۔ نوں ھمے روچ اتکگ ات انت کہ مئے تربیت بیت ءُ پد ءَ ما گوں دژمن ءَ آئی ءِ بُنجلانی تہ ءَ جنگ بہ ایں۔ نوں مارا پہ ھیلکاری ءَ در کپگی اِنت بلے اد ءَ نوں یک بلائیں جیڑہ ایش اِنت کہ من چہ لوگ ءَ چوں در کایاں۔
ھئیر بازیں جیڑہ ءُ جنجالاں پد ما وتی ٹریننگ کرت ءُ شھر ءَ اتکیں، پہ وت ءَ ٹارگٹ کلئیر کرت ءُ نوں دوست گپ کن انت گش انت ورنا تو گاماں بہ زور تپنگ ءَ من زوراں۔
دژمن ءِ سر ءَ اولی اُرش: شال ءِ سارتیں بیگاھے اَت من گوں سنگتے ءَ دیوان اتاں۔ من ءَ سنگت ءِ رینگے اتک کہ کربان بیا من ٹارگٹ کلئیر کرتگ ءُ شپی دژمن ءِ سر ءَ تراکے کناں۔ من گشت ھئو۔ رینگ کاٹ کرت ءُ پد ءَ گوں سنگت ءَ دیوان بوت انت۔ من گنداں بیست ادار ءَ پد من ءَ سنگت رینگ کنگ ءَ انت کہ یار سناء تو دیر کرت۔ نوں چہ سنگت ءِ ھمے رینگ ءَ من زانت کہ سنگت ءِ ارادہ شپی پکا اِنت۔ بلے من انچیں سنگتے ءِ دیوان نِشتگ اتاں کہ اے سنگت ءِ ھر گپ یک دگنیا یے۔ ھئیر من اے سنگت ءِ دیوان ءِ پَتر پیتک ءُ پہ وتی منزل ءَ بزانکہ پہ دژمن ءِ ماندارگ ءَ در اتکیں۔ من سنگت ءِ کر ءَ اتکاں، اے سنگت وتسر ءَ کندگ ءَ اِنت ءُ سک وش اِنت، گڑا من سوج کرت: ھاں پل ھالاں بہ دئے تو چوش کندگ ءَ ئے۔ گش ایت: ھئو پل مروچی کندگ ءَ نہ ات دگہ کجام روچ ءَ کئیت۔ من پد ءَ گُشت: اڑے زالم تو دژمن ءِ سر ءَ تراکے کنگ ءَ ئے ءُ دژمن اینکس نِزور نہ اِنت کہ تو چوش کندئے؟ تو بہ رو اڑے گُم کن پاکستان ءَ ھاھاھا۔ لھتیں دگہ زاہ ئِے دات پاکستان ءَ را گشتے اڑے سناء پاکستان بلے سک بزگ اِنت۔ چوں باریں؟ من گشت پد ءَ گشتے: اد ءَ بچار من تو پاکستان ءَ را جنگ ءَ ئے۔ من گشت: اڑے اے سنگت ءُ سناء نہ اَنت اے بلوچ سرمچار انت۔ پد ءَ کندگے جت ئِے گشتے: ما ءُ سرمچار ھاھاھا۔ ھئیر ما چہ وتی ٹکانہ ءَ اتکیں وتی تراک ءِ سامان زرت انت ءُ دیم پہ ٹارگٹ ءَ در اتکیں۔ شال ءِ سارتیں شپ ءُ بلوچ پُسگ ءِ دست ءَ تراک ءِ مواد بہ بیت گڑا پہ دژمن ءَ اے شپ ءَ واب ھرام انت۔ما روان اتیں۔ گِنداں پولیس ءَ دگ بستگ ءُ ناکہ یے جَتگ۔ نوں مئے کر ءَ وھد سک کم انت ءُ اگاں پولیس ءَ مارا تلاشی کرت بزاں ما وَ شت ایں۔
من سوج کرت۔ ہاں سنگت ھالاں دئے چوں بہ کنیں؟ منی گوش ءَ ھمے توار کپت کہ سناء اگاں دارگ ءِ وڑ ءَ بوت بس تو سپیڈ بہ جن۔ من ھمے پولیس ءِ پادانی جھل ءِ چگل ئِے دیاں۔ ھئیر چہ اد ءَ ما نہ اوشتات ایں پولیس ءَ بزگ ءَ ھم دگہ باز وڑ نہ کرت۔ ھئیر ما وتی دژمن ءِ دیم ءَ اتک ایں۔ وتی پوزیشن برابر کرت ما دوئیں سنگتاں ھمے گپ دپ ءَ اَت۔
“آزاد بلوچستان” ما وھدے ھمے وتی ٹارگٹ ءِ سر ءَ اتک ایں گڑا دگ بند بوت ٹریپک جام ات۔ من سنگت ءَ توارے دات: اڑے مہ جن کہ دیم ءَ راہ بند انت۔ ھئو ! ٹیک بلے۔ پِن من کش اتگ۔ ھئو بس کَلچ ءَ بہ دار ھئیر بیت۔ ما اے بری گرنیڈ چَگل نہ دات۔ دیم ءَ شت ایں ءُ پد ءَ واتر بوت ایں۔ نوں کہ ما اتک ایں گڑا گِندَاں دگ ساپ انت۔ نوں من زیب ءَ توارے دات: اڑے بِہ جن بہ جن۔ چیا داشتگ۔ ھمد ءَ سنگت گشتے: جَت بس نوں مہ چار سپیڈ کن۔ شال ءِ سارتیں شپ ءُ سئیکل ءِ سپیڈ سک گران انت۔ بلے چوں کنیں اے ھمے راجی ذمہ واری اَنت کہ مئے وڑیں لگور ئِے اینکس مھکم کرتگ۔
ما راہ ءَ روان اتیں سنگت ءَ گشت: اڑے سناء من چگل دات بلے نہ زاناں پوجی مُرت ناں۔پوجی نہ مریت دگہ چے مریت؟ من گشت اڑے ترا گپے گشاں بلے مہ کَند ھاھاھا۔ من گشت: تو بہ گش باریں۔ اڑے ہمد ءَ یک بُزے بندوک اَت من نہ زاناں بُز مرت یا بچ ات ھاھاھاھا۔ پد ءَ گشتے: جیڑھے نہ یے۔ پوجی مر ایت وَ شوک انت۔ اگاں بُز مرتگ گڑا پاکستان ءِ معاشیت نزور بیت ھاھاھاھا۔ اڑے پاکستان چوش اوں بَزگ نہ انت، پہ بُزے نزور بہ بیت۔ من گشت۔ شفقت کندان ءَ گشیت: اڑے اے بزگیں پوجی ءَ باریں ماہ ءِ سر ءَ یک بُزے رس ایت ھمے اوں اشانی نسیب نہ بوت۔
دی بلوچستان پوسٹ: اے نبشتانک ءِ تہ ءَ درشان کُتگیں ھیال ءُ لیکہ نبشتہ کار ءِ جِندئیگ اَنت، الّم نہ اِنت کہ دی بلوچستان پوسٹ رسانک نیٹورک ایشانی منّوک بہ بیت یا اگاں اے گل ءِ پالیسیانی ءِ درشانی انت-